ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ನಿತ್ಯಸಿದ್ಧಾಶ್ಚ ಯೇ ವಾನ್ಯಂ ತೇ ಚ ದೃಷ್ಟಾ ಗಣೇಶ್ವರಾಃ ಅಥ ತಂ ತುಷ್ಟುವುರ್ದೇವಾ ದೇವ್ಯಾ ಸಹ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಯಾರು ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳೂ ಕೂಡ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ದೇವಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಸ್ತೋತ್ರೈರ್ಮಾಹೇಶ್ವರೈರ್ದಿವ್ಯೈಃ ಶ್ರೋತೈಃ ಪೌರಾಣಿಕೈರಪಿ ದೇವೋ ಽಪಿ ದೇವಾನಾಲೋಕ್ಯ ಘೃಣಯಾ ವೃಷಭಧ್ವಜಃ

ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನೂ ಪೌರಾಣಿಕ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಹಾಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೃಷಭಧ್ವಜನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ತುಷ್ಟೋ ಽಸ್ಮೀತ್ಯಾಹ ಸುಪ್ರೀತಸ್ಸ್ವಭಾವಮಧುರಾಂ ಗಿರಮ್ ಅಥ ಸುಪ್ರೀತಮನಸಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ವೃಷಧ್ವಜಮ್ ಅರ್ಥಮಹತ್ತಮಂ ದೇವಾಃ ಪಪ್ರಚ್ಛುರಿಮಮಾದರಾತ್

ಅವನು 'ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ, ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ವೃಷಧ್ವಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಈ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು:

ಭಗವನ್ಕೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ಪೂಜನೀಯೋ ಽಸಿ ಭೂತಲೇ ಕಸ್ಯಾಧಿಕಾರಃ ಪೂಜಾಯಾಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ತತ್ತ್ವತಃ

'ಭಗವನೇ, ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು? ಯಾರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಪೂಜೆಗೆ ಹಕ್ಕಿದೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ಸತ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ.'

ತತಃ ಸಸ್ಮಿತಮಾಲೋಕ್ಯ ದೇವೀಂ ದೇವವರೋಹರಃ ಸ್ವರೂಪಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಘೋರಂ ಸೂರ್ಯಾತ್ಮಕಂ ಪರಮ್

ಅವನು ದೇವಿಯನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಭಯಾನಕವಾದ, ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪದ, ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಗುಣೋಪೇತಂ ಸರ್ವತೇಜೋಮಯಂ ಪರಮ್ ಶಕ್ತಿಭಿರ್ಮೂರ್ತಿಭಿಶ್ಚಾಂಗೈರ್ಗ್ರಹೈರ್ದೇವೈಶ್ಚ ಸಂವೃತಮ್

ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಶಕ್ತಿಗಳು, ರೂಪಗಳು, ಅಂಗಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಅಷ್ಟಬಾಹುಂ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಮರ್ಧನಾರೀಕಮದ್ಭುತಮ್ ದೃಷ್ಟ್ವೈವಮದ್ಭುತಾಕಾರಂ ದೇವಾ ವಿಷ್ಣುಪುರೋಗಮಾಃ

ಎಂಟು ಕೈಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳು, ಅರ್ಧನಾರೀಸ್ವರೂಪದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡಿದರು.

ಬುದ್ಧ್ವಾ ದಿವಾಕರಂ ದೇವಂ ದೇವೀಂ ಚೈವ ನಿಶಾಕರಮ್ ಪಞ್ಚಭೂತಾನಿ ಶೇಷಾಣಿ ತನ್ಮಯಂ ಚ ಚರಾಚರಮ್

ಆ ದೇವರನ್ನು ಸೂರ್ಯನಾಗಿ, ದೇವಿಯನ್ನು ಚಂದ್ರನಾಗಿ, ಐದು ಭೂತಗಳನ್ನೂ ಉಳಿದ ಚರಾಚರಗಳನ್ನೂ ಅವರಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತವೆಂದು ದೇವತೆಗಳು ಅರಿತುಕೊಂಡರು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ನಮಶ್ಚಕ್ರುಸ್ತಸ್ಮೈ ಚಾರ್ಘ್ಯಂ ಪ್ರದಾಯ ವೈ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

ಸಿಂದೂರವರ್ಣಾಯ ಸುಮಣ್ಡಲಾಯ ಸುವರ್ಣವರ್ಣಾಭರಣಾಯ ತುಭ್ಯಮ್ ಪದ್ಮಾಭನೇತ್ರಾಯ ಸಪಂಕಜಾಯ ಬ್ರಹ್ಮೇನ್ದ್ರನಾರಾಯಣಕಾರಣಾಯ

ಸಿಂದುರದ ಬಣ್ಣದವನು, ಸುಮಂಡಲ ರೂಪದವನು, ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದವನು, ಕಮಲದ ನಯನಗಳವನು, ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ನಾರಾಯಣರ ಕಾರಣನಾದ ನಿಮಗೆ,

ಸುರತ್ನಪೂರ್ಣಂ ಸಸುವರ್ಣತೋಯಂ ಸುಕುಂಕುಮಾದ್ಯಂ ಸಕುಶಂ ಸಪುಷ್ಪಮ್ ಪ್ರದತ್ತಮಾದಾಯ ಸಹೇಮಪಾತ್ರಂ ಪ್ರಶಸ್ತಮರ್ಘ್ಯಂ ಭಗವನ್ಪ್ರಸೀದ

ಸುಮಾರು ರತ್ನಗಳಿಂದ, ಬಂಗಾರದಿಂದ, ನೀರಿನಿಂದ, ಸುಗಂಧ ಕುಂಕುಮದಿಂದ, ಕುಶದಿಂದ, ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಲಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ಭಗವನೇ, ದಯಪಾಲಿಸು.

ನಮಶ್ಶಿವಾಯ ಶಾಂತಾಯ ಸಗಣಾಯಾದಿಹೇತವೇ ರುದ್ರಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ ತುಭ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಸೂರ್ಯಮೂರ್ತಯೇ

ಶಾಂತಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಶಿವನಿಗೆ, ಗಣಗಳೊಡನೆ ಆದಿಕಾರಣನಿಗೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ನಿಮಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಯಶ್ಶಿವಂ ಮಣ್ಡಲೇ ಸೌರೇ ಸಂಪೂಜ್ಯೈವ ಸಮಾಹಿತಃ ಪ್ರಾತರ್ಮಧ್ಯಾಹ್ನಸಾಯಾಹ್ನೇ ಪ್ರದದ್ಯಾದರ್ಘ್ಯಮುತ್ತಮಮ್

ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಸೌರಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಸಂಜೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ,

ಪ್ರಣಮೇದ್ವಾ ಪಠೇದೇತಾಞ್ಛ್ಲೋಕಾಞ್ಛ್ರುತಿಮುಖಾನಿಮಾನ್ ನ ತಸ್ಯ ದುರ್ಲ್ಲಭಂ ಕಿಂಚಿದ್ಭಕ್ತಶ್ಚೇನ್ಮುಚ್ಯತೇ ದೃಢಮ್

ಯಾರಾದರೂ ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಓದಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಭಕ್ತನಾದರೆ ಅವನಿಗೆ ಏನೂ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ; ಅವನು ದೃಢವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದಭ್ಯರ್ಚಯೇನಿತ್ಯಂ ಶಿವಮಾದಿತ್ಯರೂಪಿಣಮ್ ಧರ್ಮಕಾಮಾರ್ಥಮುಕ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ಗಿರಾ

ಆದುದರಿಂದ, ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ, ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಲು ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅಥ ದೇವಾನ್ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಮಣ್ಡಲಸ್ಥೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಸರ್ವಾಗಮೋತ್ತರಂ ದತ್ತ್ವಾ ಶಾಸ್ತ್ರಮಂತರಧಾದ್ಧರಃ

ಆಗ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹೇಶ್ವರನು, ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಎಲ್ಲಾ ಆಗಮಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ನಂತರ ಅದೆಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು.

ತತ್ರ ಪೂಜಾಧಿಕಾರೋ ಽಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರವಿಶಾಮಿತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವೇಶಂ ದೇವಾ ಜಗ್ಮುರ್ಯಥಾಗತಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಪೂಜೆಗೆ ಹಕ್ಕು ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ದೇವತೆಗಳು ದೇವಾಧಿದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಬಂದಂತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ಅಥ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ತಸ್ಮಿಞ್ಛಾಸ್ತ್ರೇ ತಿರೋಹಿತೇ ಭರ್ತಾರಂ ಪರಿಪಪ್ರಚ್ಛ ತದಂಕಸ್ಥಾ ಮಹೇಶ್ವರೀ

ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಆ ಶಾಸ್ತ್ರವು ಅಡಗಿಹೋದಾಗ, ಮಹೇಶ್ವರಿಯು ತನ್ನ ಭರ್ತನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು.

ತಯಾ ಸ ಚೋದಿತೋ ದೇವೋ ದೇವ್ಯಾ ಚನ್ದ್ರವಿಭೂಷಣಃ ಅವದತ್ಕರಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಸರ್ವಾಗಮೋತ್ತರಮ್

ಅವಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಚಂದ್ರವಿಭೂಷಣನಾದ ದೇವರು ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಗಮಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಪ್ರವರ್ತಿತಂ ಚ ತಲ್ಲೋಕೇ ನಿಯೋಗಾತ್ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಮಯಾಗಸ್ತ್ಯೇನ ಗುರುಣಾ ದಧೀಚೇನ ಮಹರ್ಷಿಣಾ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆದೇಶದಿಂದ, ನಾನು, ಗುರು ಆಗಸ್ತ್ಯ ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿ ದಧೀಚಿ, ಆ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರಡಿದೆವು.

ಸ್ವಯಮಪ್ಯವತೀರ್ಯೋರ್ವ್ಯಾಂ ಯುಗಾವರ್ತೇಷು ಶೂಲಧೃಕ್ ಸ್ವಾಶ್ರಿತಾನಾಂ ವಿಮುಕ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಕುರುತೇ ಜ್ಞಾನಸಂತತಿಮ್

ತಾನೇ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯುಗಗಳ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ ಅವತರಿಸಿ, ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಋಭುಸ್ಸತ್ಯೋ ಭಾರ್ಗವಶ್ಚ ಹ್ಯಂಗಿರಾಃ ಸವಿತಾ ದ್ವಿಜಾಃ ಮೃತ್ಯುಃ ಶತಕ್ರತುರ್ಧೀಮಾನ್ವಸಿಷ್ಠೋ ಮುನಿಪುಂಗವಃ

ಋಭು, ಸತ್ಯ, ಭಾರ್ಗವ, ಅಂಗಿರಾ, ಸವಿತೃ, ದ್ವಿಜರು, ಮೃತ್ತ್ಯು, ಶತಕ್ರತು ಎಂಬ ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸಿಷ್ಠ,

ಸಾರಸ್ವತಸ್ತ್ರಿಧಾಮಾ ಚ ತ್ರಿವೃತೋ ಮುನಿಪುಂಗವಃ ಶತತೇಜಾಸ್ಸ್ವಯಂ ಧರ್ಮೋ ನಾರಾಯಣ ಇತಿ ಶ್ರುತಃ

ಸಾರಸ್ವತ, ತ್ರಿಧಾಮಾ, ತ್ರಿವೃತ್ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶತತೇಜಸ್, ಧರ್ಮ ಸ್ವಯಂ, ಮತ್ತು ಶ್ರುತಿ ಪ್ರಕಾರ ನಾರಾಯಣನು,

ಸ್ವರಕ್ಷಶ್ಚಾರುಣಿರ್ಧೀಮಾಂಸ್ತಥಾ ಚೈವ ಕೃತಂಜಯಃ ಕೃತಂಜಯೋ ಭರದ್ವಾಜೋ ಗೌತಮಃ ಕವಿರುತ್ತಮಃ

ಸ್ವರ, ರಕ್ಷ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಆರೂಣಿ, ಕೃತಂಜಯ, ಕೃತಂಜಯ, ಭರದ್ವಾಜ, ಗೌತಮ, ಮತ್ತು ಕವಿಶ್ರೇಷ್ಠ,

ವಾಚಃಸ್ರವಾ ಮುನಿಸ್ಸಾಕ್ಷಾತ್ತಥಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಯಣಿಃ ಶುಚಿಃ ತೃಣಬಿಂದುರ್ಮುನಿಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಶಕ್ತಿಃ ಶಾಕ್ತೇಯ ಉತ್ತರಃ

ವಾಚಃಶ್ರವಾ ಎಂಬ ಮುನಿ, ಶುದ್ಧನಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಯಣಿ, ತೃಣಬಿಂದು ಮುನಿ, ಕೃಷ್ಣ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಾಕ್ತೇಯ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠರು,

ಜಾತೂಕರ್ಣ್ಯೋ ಹರಿಸ್ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನೋ ಮುನಿಃ ವ್ಯಾಸಾವತಾರಾಞ್ಛೃಣ್ವಂತು ಕಲ್ಪಯೋಗೇಶ್ವರಾನ್ಕ್ರಮಾತ್

ಜಾತೂಕರ್ಣ್ಯ, ಹರಿಯು ಸ್ವಯಂ, ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ ಮುನಿ; ಅವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವ್ಯಾಸ ಅವತಾರಗಳನ್ನೂ ಯೋಗೇಶ್ವರರನ್ನೂ ಕೇಳಲಿ.

ಲೈಂಗೇ ವ್ಯಾಸಾವತಾರಾ ಹಿ ದ್ವಾಪರಾಂ ತೇಷು ಸುವ್ರತಾಃ ಯೋಗಾಚಾರ್ಯಾವತಾರಾಶ್ಚ ತಥಾ ಶಿಷ್ಯೇಷು ಶೂಲಿನಃ

ಲಿಂಗಪಂಥದಲ್ಲಿ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸ ಅವತಾರಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತಸ್ಥರು; ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಗಗುರುಗಳ ಅವತಾರಗಳು ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯ ಶಿಷ್ಯರು.

ತತ್ರ ತತ್ರ ವಿಭೋಃ ಶಿಷ್ಯಾಶ್ಚತ್ವಾರಃ ಸ್ಯುರ್ಮಹೌಜಸಃ ಶಿಷ್ಯಾಸ್ತೇಷಾಂ ಪ್ರಶಿಷ್ಯಾಶ್ಚ ಶತಶೋ ಽಥ ಸಹಸ್ರಶಃ

ಪ್ರತಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಶಿಷ್ಯರು ಇರುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರ ಶಿಷ್ಯರು ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಜನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ತೇಷಾಂ ಸಂಭಾವನಾಲ್ಲೋಕೇ ಶೈವಾಜ್ಞಾಕರಣಾದಿಭಿಃ ಭಾಗ್ಯವಂತೋ ವಿಮುಚ್ಯಂತೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚಾತ್ಯಂತಭಾವಿತಾಃ

ಅವರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಶಿವಾಜ್ಞೆ ಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪರಮ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.