ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಸುರಾ ರುದ್ರಂ ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯೇನ ತುಷ್ಟುವುಃ ಪ್ರಸನ್ನವದನಸ್ತಸ್ಥೌ ದೇವಾನಾಮಗ್ರತಃ ಪ್ರಭುಃ

ಅವರು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ರುದ್ರನನ್ನು ರುದ್ರಸೂಕ್ತಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಪ್ರಭು ದಯಾಮಯವಾದ ಮುಖದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು.

ಅಪಹೃತ್ಯ ಸ್ವಲೀಲಾರ್ಥಂ ತೇಷಾಂ ಜ್ಞಾನಂ ಮಹೇಶ್ವರಃ ತಮಪೃಚ್ಛಂಸ್ತತೋ ದೇವಾಃ ಕೋ ಭವಾನಿತಿ ಮೋಹಿತಾಃ

ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಅವರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು 'ನೀನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಸೋ ಽಬ್ರವೀದ್ಭಗವಾನ್ರುದ್ರೋ ಹ್ಯಹಮೇಕಃ ಪುರಾತನಃ

ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ, ಪ್ರಾಚೀನನಾಗಿದ್ದೇನೆ.'

ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಚ ಮತ್ತೋನ್ಯೋ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತೋ ನ ಕಶ್ಚನ ಅಹಮೇವ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ತರ್ಪಯಾಮಿ ಸ್ವತೇಜಸಾ

'ನಾನು ಮುಂದೆಯೂ ಇರುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ಮತ್ತೋ ಽಧಿಕಃ ಸಮೋ ನಾಸ್ತಿ ಮಾಂ ಯೋ ವೇದ ಸ ಮುಚ್ಯತೇ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ರುದ್ರಸ್ತತ್ರೈವಾಂತರಧತ್ತ ಸ ಅಪಶ್ಯಂತಸ್ತಮೀಶಾನಂ ಸ್ತುವಂತಶ್ಚೈವ ಸಾಮಭಿಃ

'ನನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಅಥವಾ ಸಮನಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನಾದ ರುದ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಅದೆಡೆಗೆ ಅಡಗಿದನು. ದೇವತೆಗಳು ಆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಅವನನ್ನು ಸಾಮಗಾನಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

ವ್ರತಂ ಪಾಶುಪತಂ ಕೃತ್ವಾ ತ್ವಥರ್ವಶಿರಸಿ ಸ್ಥಿತಮ್ ಭಸ್ಮಸಂಛನ್ನಸರ್ವಾಂಗಾ ಬಭೂವುರಮರಾಸ್ತದಾ

ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಅಮರರು ತಮ್ಮ ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಭಸ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡರು.

ಅಥ ತೇಷಾಂ ಪ್ರಸಾದಾರ್ಥಂ ಪಶೂನಾಂ ಪತಿರೀಶ್ವರಃ

ಆಮೇಲೆ ಅವರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಗಾಗಿ ಪಶುಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಈಶ್ವರನು,

ಸಗಣಶ್ಚೋಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಮಕರೋತ್ಪ್ರಭುಃ ಯಂ ವಿನಿದ್ರಾ ಜಿತಶ್ವಾಸಾ ಯೋಗಿನೋ ದಗ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಾಃ

ತನ್ನ ಗಣಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತು ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ, ಆ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಸನ್ನಿಧಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಪಾಪವಿಲ್ಲದ, ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದ, ಉಸಿರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಯೋಗಿಗಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ whom ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಹೃದಿ ಪಶ್ಯಂತಿ ತಂ ದೇವಂ ದದೃಶುರ್ದೇವಪುಂಗವಾಃ ಯಾಮಾಹುಃ ಪರಮಾಂ ಶಕ್ತಿಮೀಶ್ವರೇಚ್ಛಾನುವರ್ತಿನೀಮ್

ಯೋಗಿಗಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ whom ನೋಡುವ ಆ ದೇವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಕಂಡರು. ಆಕೆ, ಈಶ್ವರನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಳು.

ತಾಮಪಶ್ಯನ್ಮಹೇಶಸ್ಯ ವಾಮತೋ ವಾಮಲೋಚನಾಮ್ ಯೇ ವಿನಿರ್ಧೂತಸಂಸಾರಾಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಶೈವಂ ಪರಂ ಪದಮ್

ಯಾರು ಸಂಸಾರವನ್ನು ತೊರೆದು ಶಿವನ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೋ, ಅವರು ಮಹೇಶನ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ, ಎಡ ಕಣ್ಣಿರುವ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಂಡರು.

ನಿತ್ಯಸಿದ್ಧಾಶ್ಚ ಯೇ ವಾನ್ಯಂ ತೇ ಚ ದೃಷ್ಟಾ ಗಣೇಶ್ವರಾಃ ಅಥ ತಂ ತುಷ್ಟುವುರ್ದೇವಾ ದೇವ್ಯಾ ಸಹ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಯಾರು ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳೂ ಕೂಡ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ದೇವಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಸ್ತೋತ್ರೈರ್ಮಾಹೇಶ್ವರೈರ್ದಿವ್ಯೈಃ ಶ್ರೋತೈಃ ಪೌರಾಣಿಕೈರಪಿ ದೇವೋ ಽಪಿ ದೇವಾನಾಲೋಕ್ಯ ಘೃಣಯಾ ವೃಷಭಧ್ವಜಃ

ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನೂ ಪೌರಾಣಿಕ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಹಾಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೃಷಭಧ್ವಜನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ತುಷ್ಟೋ ಽಸ್ಮೀತ್ಯಾಹ ಸುಪ್ರೀತಸ್ಸ್ವಭಾವಮಧುರಾಂ ಗಿರಮ್ ಅಥ ಸುಪ್ರೀತಮನಸಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ವೃಷಧ್ವಜಮ್ ಅರ್ಥಮಹತ್ತಮಂ ದೇವಾಃ ಪಪ್ರಚ್ಛುರಿಮಮಾದರಾತ್

ಅವನು 'ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ, ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ವೃಷಧ್ವಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಈ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು:

ಭಗವನ್ಕೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ಪೂಜನೀಯೋ ಽಸಿ ಭೂತಲೇ ಕಸ್ಯಾಧಿಕಾರಃ ಪೂಜಾಯಾಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ತತ್ತ್ವತಃ

'ಭಗವನೇ, ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು? ಯಾರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಪೂಜೆಗೆ ಹಕ್ಕಿದೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ಸತ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ.'

ತತಃ ಸಸ್ಮಿತಮಾಲೋಕ್ಯ ದೇವೀಂ ದೇವವರೋಹರಃ ಸ್ವರೂಪಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಘೋರಂ ಸೂರ್ಯಾತ್ಮಕಂ ಪರಮ್

ಅವನು ದೇವಿಯನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಭಯಾನಕವಾದ, ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪದ, ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಗುಣೋಪೇತಂ ಸರ್ವತೇಜೋಮಯಂ ಪರಮ್ ಶಕ್ತಿಭಿರ್ಮೂರ್ತಿಭಿಶ್ಚಾಂಗೈರ್ಗ್ರಹೈರ್ದೇವೈಶ್ಚ ಸಂವೃತಮ್

ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಶಕ್ತಿಗಳು, ರೂಪಗಳು, ಅಂಗಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಅಷ್ಟಬಾಹುಂ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಮರ್ಧನಾರೀಕಮದ್ಭುತಮ್ ದೃಷ್ಟ್ವೈವಮದ್ಭುತಾಕಾರಂ ದೇವಾ ವಿಷ್ಣುಪುರೋಗಮಾಃ

ಎಂಟು ಕೈಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳು, ಅರ್ಧನಾರೀಸ್ವರೂಪದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡಿದರು.

ಬುದ್ಧ್ವಾ ದಿವಾಕರಂ ದೇವಂ ದೇವೀಂ ಚೈವ ನಿಶಾಕರಮ್ ಪಞ್ಚಭೂತಾನಿ ಶೇಷಾಣಿ ತನ್ಮಯಂ ಚ ಚರಾಚರಮ್

ಆ ದೇವರನ್ನು ಸೂರ್ಯನಾಗಿ, ದೇವಿಯನ್ನು ಚಂದ್ರನಾಗಿ, ಐದು ಭೂತಗಳನ್ನೂ ಉಳಿದ ಚರಾಚರಗಳನ್ನೂ ಅವರಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತವೆಂದು ದೇವತೆಗಳು ಅರಿತುಕೊಂಡರು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ನಮಶ್ಚಕ್ರುಸ್ತಸ್ಮೈ ಚಾರ್ಘ್ಯಂ ಪ್ರದಾಯ ವೈ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

ಸಿಂದೂರವರ್ಣಾಯ ಸುಮಣ್ಡಲಾಯ ಸುವರ್ಣವರ್ಣಾಭರಣಾಯ ತುಭ್ಯಮ್ ಪದ್ಮಾಭನೇತ್ರಾಯ ಸಪಂಕಜಾಯ ಬ್ರಹ್ಮೇನ್ದ್ರನಾರಾಯಣಕಾರಣಾಯ

ಸಿಂದುರದ ಬಣ್ಣದವನು, ಸುಮಂಡಲ ರೂಪದವನು, ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದವನು, ಕಮಲದ ನಯನಗಳವನು, ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ನಾರಾಯಣರ ಕಾರಣನಾದ ನಿಮಗೆ,

ಸುರತ್ನಪೂರ್ಣಂ ಸಸುವರ್ಣತೋಯಂ ಸುಕುಂಕುಮಾದ್ಯಂ ಸಕುಶಂ ಸಪುಷ್ಪಮ್ ಪ್ರದತ್ತಮಾದಾಯ ಸಹೇಮಪಾತ್ರಂ ಪ್ರಶಸ್ತಮರ್ಘ್ಯಂ ಭಗವನ್ಪ್ರಸೀದ

ಸುಮಾರು ರತ್ನಗಳಿಂದ, ಬಂಗಾರದಿಂದ, ನೀರಿನಿಂದ, ಸುಗಂಧ ಕುಂಕುಮದಿಂದ, ಕುಶದಿಂದ, ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಲಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ಭಗವನೇ, ದಯಪಾಲಿಸು.

ನಮಶ್ಶಿವಾಯ ಶಾಂತಾಯ ಸಗಣಾಯಾದಿಹೇತವೇ ರುದ್ರಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ ತುಭ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಸೂರ್ಯಮೂರ್ತಯೇ

ಶಾಂತಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಶಿವನಿಗೆ, ಗಣಗಳೊಡನೆ ಆದಿಕಾರಣನಿಗೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ನಿಮಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಯಶ್ಶಿವಂ ಮಣ್ಡಲೇ ಸೌರೇ ಸಂಪೂಜ್ಯೈವ ಸಮಾಹಿತಃ ಪ್ರಾತರ್ಮಧ್ಯಾಹ್ನಸಾಯಾಹ್ನೇ ಪ್ರದದ್ಯಾದರ್ಘ್ಯಮುತ್ತಮಮ್

ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಸೌರಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಸಂಜೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ,

ಪ್ರಣಮೇದ್ವಾ ಪಠೇದೇತಾಞ್ಛ್ಲೋಕಾಞ್ಛ್ರುತಿಮುಖಾನಿಮಾನ್ ನ ತಸ್ಯ ದುರ್ಲ್ಲಭಂ ಕಿಂಚಿದ್ಭಕ್ತಶ್ಚೇನ್ಮುಚ್ಯತೇ ದೃಢಮ್

ಯಾರಾದರೂ ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಓದಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಭಕ್ತನಾದರೆ ಅವನಿಗೆ ಏನೂ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ; ಅವನು ದೃಢವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದಭ್ಯರ್ಚಯೇನಿತ್ಯಂ ಶಿವಮಾದಿತ್ಯರೂಪಿಣಮ್ ಧರ್ಮಕಾಮಾರ್ಥಮುಕ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ಗಿರಾ

ಆದುದರಿಂದ, ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ, ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಲು ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅಥ ದೇವಾನ್ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಮಣ್ಡಲಸ್ಥೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಸರ್ವಾಗಮೋತ್ತರಂ ದತ್ತ್ವಾ ಶಾಸ್ತ್ರಮಂತರಧಾದ್ಧರಃ

ಆಗ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹೇಶ್ವರನು, ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಎಲ್ಲಾ ಆಗಮಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ನಂತರ ಅದೆಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು.

ತತ್ರ ಪೂಜಾಧಿಕಾರೋ ಽಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರವಿಶಾಮಿತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವೇಶಂ ದೇವಾ ಜಗ್ಮುರ್ಯಥಾಗತಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಪೂಜೆಗೆ ಹಕ್ಕು ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ದೇವತೆಗಳು ದೇವಾಧಿದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಬಂದಂತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ಅಥ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ತಸ್ಮಿಞ್ಛಾಸ್ತ್ರೇ ತಿರೋಹಿತೇ ಭರ್ತಾರಂ ಪರಿಪಪ್ರಚ್ಛ ತದಂಕಸ್ಥಾ ಮಹೇಶ್ವರೀ

ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಆ ಶಾಸ್ತ್ರವು ಅಡಗಿಹೋದಾಗ, ಮಹೇಶ್ವರಿಯು ತನ್ನ ಭರ್ತನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು.

ತಯಾ ಸ ಚೋದಿತೋ ದೇವೋ ದೇವ್ಯಾ ಚನ್ದ್ರವಿಭೂಷಣಃ ಅವದತ್ಕರಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಸರ್ವಾಗಮೋತ್ತರಮ್

ಅವಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಚಂದ್ರವಿಭೂಷಣನಾದ ದೇವರು ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಗಮಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.