ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಕೃತೈರ್ಧರ್ಮೈರ್ವಿಪರೀತಂ ಕ್ವಚಿತ್ಸಮಮ್ ವೇದಾತ್ಷಡಂಗಾದುದ್ಧೃತ್ಯ ಸಾಂಖ್ಯಾದ್ಯೋಗಾಚ್ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ಅದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ವೇದ ಮತ್ತು ಅದರ ಆರು ಅಂಗಗಳಿಂದ, ಜೊತೆಗೆ ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.

ಶತಕೋಟಿಪ್ರಮಾಣೇನ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ಗ್ರಂಥಸಂಖ್ಯಯಾ ಕಥಿತಂ ಪರಮೇಶೇನ ತತ್ರ ಪೂಜಾ ಕಥಂ ಪ್ರಭೋಃ

ಅದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ, ಬಹುಪಾಲು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿರುವಂತೆ ಪರಮೇಶ್ವರನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಪೂಜೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಹೇಗಿದೆ?

ಕಸ್ಯಾಧಿಕಾರಃ ಪೂಜಾದೌ ಜ್ಞಾನಯೋಗಾದಯಃ ಕಥಮ್ ತತ್ಸರ್ವಂ ವಿಸ್ತರಾದೇವ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸುವ್ರತ

ಯಾರು ಪೂಜೆಗೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ, ಯೋಗ ಮೊದಲಾದ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹರು? ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೇ.

ಶೈವಂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ವೇದೋಕ್ತಂ ಶಿವೇನ ಪರಿಭಾಷಿತಮ್ ಸ್ತುತಿನಿಂದಾದಿರಹಿತಂ ಸದ್ಯಃ ಪ್ರತ್ಯಯಕಾರಣಮ್

ಶಿವನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುವ ಶಿವೋಪದೇಶವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳು. ಅದು ಪ್ರಶಂಸೆ ಅಥವಾ ನಿಂದನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಗುರುಪ್ರಸಾದಜಂ ದಿವ್ಯಮನಾಯಾಸೇನ ಮುಕ್ತಿದಮ್ ಕಥಯಿಷ್ಯೇ ಸಮಾಸೇನ ತಸ್ಯ ಶಕ್ಯೋ ನ ವಿಸ್ತರಃ

ಗುರುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರಣೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸಿಸೃಕ್ಷಯಾ ಪುರಾವ್ಯಕ್ತಾಚ್ಛಿವಃ ಸ್ಥಾಣುರ್ಮಹೇಶ್ವರಃ ಸತ್ಕಾರ್ಯಕಾರಣೋಪೇತಸ್ಸ್ವಯಮಾವಿರಭೂತ್ಪ್ರಭುಃ

ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಸ್ಥಾಣು ಎಂಬ ಮಹೇಶ್ವರನು, ಸತ್ಯಕಾರಣ ಮತ್ತು ಫಲವನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಂಡು, ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ತಾನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಜನಯಾಮಾಸ ಚ ತದಾ ಋಷಿರ್ವಿಶ್ವಾಧಿಕಃ ಪ್ರಭುಃ ದೇವಾನಾಂ ಪ್ರಥಮಂ ದೇವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತಿಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿರುವ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ವಾಕ್ಪತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾಪಿ ಪಿತರಂ ದೇವಂ ಜಾಯಮಾನಂ ನ್ಯವೈಕ್ಷತ ತಂ ಜಾಯಮಾನಂ ಜನಕೋ ದೇವಃ ಪ್ರಾಪಶ್ಯದಾಜ್ಞಯಾ

ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಕೂಡ ತನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ದೇವರನ್ನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವಾಗ ನೋಡಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಪಿತಾ ತನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ದೃಷ್ಟೋ ರುದ್ರೇಣ ದೇವೋ ಽಸಾವಸೃಜದ್ವಿಶ್ವಮೀಶ್ವರಃ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವ್ಯವಸ್ಥಾಂ ಚ ಚಕಾರ ಸ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ರೂದ್ರನು ಆ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡನು. ಆ ಈಶ್ವರನು ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ವಿಭಿನ್ನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಸೋಮಂ ಸಸರ್ಜ ಯಜ್ಞಾರ್ಥೇ ಸೋಮಾದ್ದ್ಯೌಸ್ಸಮಜಾಯತ ಧರಾ ಚ ವಹ್ನಿಃ ಸೂರ್ಯಶ್ಚ ಯಜ್ಞೋ ವಿಷ್ಣುಶ್ಶಚೀಪತಿಃ

ಅವನು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಸೋಮದಿಂದ ಆಕಾಶವು, ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿ, ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಯಜ್ಞ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶಚೀಪತಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಸುರಾ ರುದ್ರಂ ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯೇನ ತುಷ್ಟುವುಃ ಪ್ರಸನ್ನವದನಸ್ತಸ್ಥೌ ದೇವಾನಾಮಗ್ರತಃ ಪ್ರಭುಃ

ಅವರು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ರುದ್ರನನ್ನು ರುದ್ರಸೂಕ್ತಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಪ್ರಭು ದಯಾಮಯವಾದ ಮುಖದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು.

ಅಪಹೃತ್ಯ ಸ್ವಲೀಲಾರ್ಥಂ ತೇಷಾಂ ಜ್ಞಾನಂ ಮಹೇಶ್ವರಃ ತಮಪೃಚ್ಛಂಸ್ತತೋ ದೇವಾಃ ಕೋ ಭವಾನಿತಿ ಮೋಹಿತಾಃ

ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಅವರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು 'ನೀನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಸೋ ಽಬ್ರವೀದ್ಭಗವಾನ್ರುದ್ರೋ ಹ್ಯಹಮೇಕಃ ಪುರಾತನಃ

ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ, ಪ್ರಾಚೀನನಾಗಿದ್ದೇನೆ.'

ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಚ ಮತ್ತೋನ್ಯೋ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತೋ ನ ಕಶ್ಚನ ಅಹಮೇವ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ತರ್ಪಯಾಮಿ ಸ್ವತೇಜಸಾ

'ನಾನು ಮುಂದೆಯೂ ಇರುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ಮತ್ತೋ ಽಧಿಕಃ ಸಮೋ ನಾಸ್ತಿ ಮಾಂ ಯೋ ವೇದ ಸ ಮುಚ್ಯತೇ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ರುದ್ರಸ್ತತ್ರೈವಾಂತರಧತ್ತ ಸ ಅಪಶ್ಯಂತಸ್ತಮೀಶಾನಂ ಸ್ತುವಂತಶ್ಚೈವ ಸಾಮಭಿಃ

'ನನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಅಥವಾ ಸಮನಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನಾದ ರುದ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಅದೆಡೆಗೆ ಅಡಗಿದನು. ದೇವತೆಗಳು ಆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಅವನನ್ನು ಸಾಮಗಾನಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

ವ್ರತಂ ಪಾಶುಪತಂ ಕೃತ್ವಾ ತ್ವಥರ್ವಶಿರಸಿ ಸ್ಥಿತಮ್ ಭಸ್ಮಸಂಛನ್ನಸರ್ವಾಂಗಾ ಬಭೂವುರಮರಾಸ್ತದಾ

ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಅಮರರು ತಮ್ಮ ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಭಸ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡರು.

ಅಥ ತೇಷಾಂ ಪ್ರಸಾದಾರ್ಥಂ ಪಶೂನಾಂ ಪತಿರೀಶ್ವರಃ

ಆಮೇಲೆ ಅವರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಗಾಗಿ ಪಶುಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಈಶ್ವರನು,

ಸಗಣಶ್ಚೋಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಮಕರೋತ್ಪ್ರಭುಃ ಯಂ ವಿನಿದ್ರಾ ಜಿತಶ್ವಾಸಾ ಯೋಗಿನೋ ದಗ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಾಃ

ತನ್ನ ಗಣಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತು ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ, ಆ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಸನ್ನಿಧಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಪಾಪವಿಲ್ಲದ, ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದ, ಉಸಿರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಯೋಗಿಗಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ whom ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಹೃದಿ ಪಶ್ಯಂತಿ ತಂ ದೇವಂ ದದೃಶುರ್ದೇವಪುಂಗವಾಃ ಯಾಮಾಹುಃ ಪರಮಾಂ ಶಕ್ತಿಮೀಶ್ವರೇಚ್ಛಾನುವರ್ತಿನೀಮ್

ಯೋಗಿಗಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ whom ನೋಡುವ ಆ ದೇವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಕಂಡರು. ಆಕೆ, ಈಶ್ವರನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಳು.

ತಾಮಪಶ್ಯನ್ಮಹೇಶಸ್ಯ ವಾಮತೋ ವಾಮಲೋಚನಾಮ್ ಯೇ ವಿನಿರ್ಧೂತಸಂಸಾರಾಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಶೈವಂ ಪರಂ ಪದಮ್

ಯಾರು ಸಂಸಾರವನ್ನು ತೊರೆದು ಶಿವನ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೋ, ಅವರು ಮಹೇಶನ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ, ಎಡ ಕಣ್ಣಿರುವ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಂಡರು.

ನಿತ್ಯಸಿದ್ಧಾಶ್ಚ ಯೇ ವಾನ್ಯಂ ತೇ ಚ ದೃಷ್ಟಾ ಗಣೇಶ್ವರಾಃ ಅಥ ತಂ ತುಷ್ಟುವುರ್ದೇವಾ ದೇವ್ಯಾ ಸಹ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಯಾರು ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳೂ ಕೂಡ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ದೇವಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಸ್ತೋತ್ರೈರ್ಮಾಹೇಶ್ವರೈರ್ದಿವ್ಯೈಃ ಶ್ರೋತೈಃ ಪೌರಾಣಿಕೈರಪಿ ದೇವೋ ಽಪಿ ದೇವಾನಾಲೋಕ್ಯ ಘೃಣಯಾ ವೃಷಭಧ್ವಜಃ

ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನೂ ಪೌರಾಣಿಕ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಹಾಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೃಷಭಧ್ವಜನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ತುಷ್ಟೋ ಽಸ್ಮೀತ್ಯಾಹ ಸುಪ್ರೀತಸ್ಸ್ವಭಾವಮಧುರಾಂ ಗಿರಮ್ ಅಥ ಸುಪ್ರೀತಮನಸಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ವೃಷಧ್ವಜಮ್ ಅರ್ಥಮಹತ್ತಮಂ ದೇವಾಃ ಪಪ್ರಚ್ಛುರಿಮಮಾದರಾತ್

ಅವನು 'ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ, ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ವೃಷಧ್ವಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಈ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು:

ಭಗವನ್ಕೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ಪೂಜನೀಯೋ ಽಸಿ ಭೂತಲೇ ಕಸ್ಯಾಧಿಕಾರಃ ಪೂಜಾಯಾಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ತತ್ತ್ವತಃ

'ಭಗವನೇ, ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು? ಯಾರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಪೂಜೆಗೆ ಹಕ್ಕಿದೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ಸತ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ.'

ತತಃ ಸಸ್ಮಿತಮಾಲೋಕ್ಯ ದೇವೀಂ ದೇವವರೋಹರಃ ಸ್ವರೂಪಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಘೋರಂ ಸೂರ್ಯಾತ್ಮಕಂ ಪರಮ್

ಅವನು ದೇವಿಯನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಭಯಾನಕವಾದ, ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪದ, ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಗುಣೋಪೇತಂ ಸರ್ವತೇಜೋಮಯಂ ಪರಮ್ ಶಕ್ತಿಭಿರ್ಮೂರ್ತಿಭಿಶ್ಚಾಂಗೈರ್ಗ್ರಹೈರ್ದೇವೈಶ್ಚ ಸಂವೃತಮ್

ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಶಕ್ತಿಗಳು, ರೂಪಗಳು, ಅಂಗಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಅಷ್ಟಬಾಹುಂ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಮರ್ಧನಾರೀಕಮದ್ಭುತಮ್ ದೃಷ್ಟ್ವೈವಮದ್ಭುತಾಕಾರಂ ದೇವಾ ವಿಷ್ಣುಪುರೋಗಮಾಃ

ಎಂಟು ಕೈಗಳು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳು, ಅರ್ಧನಾರೀಸ್ವರೂಪದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡಿದರು.

ಬುದ್ಧ್ವಾ ದಿವಾಕರಂ ದೇವಂ ದೇವೀಂ ಚೈವ ನಿಶಾಕರಮ್ ಪಞ್ಚಭೂತಾನಿ ಶೇಷಾಣಿ ತನ್ಮಯಂ ಚ ಚರಾಚರಮ್

ಆ ದೇವರನ್ನು ಸೂರ್ಯನಾಗಿ, ದೇವಿಯನ್ನು ಚಂದ್ರನಾಗಿ, ಐದು ಭೂತಗಳನ್ನೂ ಉಳಿದ ಚರಾಚರಗಳನ್ನೂ ಅವರಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತವೆಂದು ದೇವತೆಗಳು ಅರಿತುಕೊಂಡರು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ನಮಶ್ಚಕ್ರುಸ್ತಸ್ಮೈ ಚಾರ್ಘ್ಯಂ ಪ್ರದಾಯ ವೈ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು.