ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಅಲ್ಪಭಾವೋ ಽಪಿ ಯೋ ಮರ್ತ್ಯಸ್ಸೋ ಽಪಿ ಜನ್ಮತ್ರಯಾತ್ಪರಮ್ ನಯೋನಿಯಂತ್ರಪೀಡಾಯೈ ಭವೇನ್ನೈವಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಇದು ಸ್ವಲ್ಪಮಾತ್ರೆಯಾದರೂ, ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳ ನಂತರ, ಕೆಳಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಪೀಡನೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಸಾಂಗಾ ಽನಂಗಾ ಚ ಯಾ ಸೇವಾ ಸಾ ಭಕ್ತಿರಿತಿ ಕಥ್ಯತೇ ಸಾ ಪುನರ್ಭಿದ್ಯತೇ ತ್ರೇಧಾ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಸಾಧನೈಃ

ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವ ಸೇವೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು ಮತ್ತು ದೇಹದ ಮೂಲಕ ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಶಿವರೂಪಾದಿಚಿಂತಾ ಯಾ ಸಾ ಸೇವಾ ಮಾನಸೀ ಸ್ಮೃತಾ ಜಪಾದಿರ್ವಾಚಿಕೀ ಸೇವಾ ಕರ್ಮಪೂಜಾದಿ ಕಾಯಿಕೀ

ಶಿವನ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದನ್ನು ಮಾನಸಿಕ ಸೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಜಪಾದಿಗಳನ್ನು ವಾಚಿಕ ಸೇವೆ, ಪೂಜೆಯಂತಹ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ದೈಹಿಕ ಸೇವೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೇಯಂ ತ್ರಿಸಾಧನಾ ಸೇವಾ ಶಿವಧರ್ಮಶ್ಚ ಕಥ್ಯತೇ ಸ ತು ಪಞ್ಚವಿಧಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಶಿವೇನ ಪರಮಾತ್ಮನಾ

ಈ ಮೂರು ವಿಧದ ಸೇವೆಯೇ ಶಿವಧರ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಪರಮಾತ್ಮ ಶಿವನು ಅದನ್ನು ಐದು ವಿಧಗಳೆಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ತಪಃ ಕರ್ಮ ಜಪೋ ಧ್ಯಾನಂ ಜ್ಞಾನಂ ಚೇತಿ ಸಮಾಸತಃ ಕರ್ಮಲಿಙ್ಗಾರ್ಚನಾದ್ಯಂ ಚ ತಪಶ್ಚಾನ್ದ್ರಾಯಣಾದಿಕಮ್

ತಪಸ್ಸು, ಕರ್ಮ, ಜಪ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ—ಇವು ಐದು ಮುಖ್ಯವಾದವುಗಳು. ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆ ಮೊದಲಾದವು ಕರ್ಮ, ಚಂದ್ರಾಯಣಾದಿ ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

ಜಪಸ್ತ್ರಿಧಾ ಶಿವಾಭ್ಯಾಸಶ್ಚಿನ್ತಾ ಧ್ಯಾನಂ ಶಿವಸ್ಯ ತು ಶಿವಾಗಮೋಕ್ತಂ ಯಜ್ಜ್ಞಾನಂ ತದತ್ರ ಜ್ಞಾನಮುಚ್ಯತೇ

ಜಪವು ಮೂರು ವಿಧ, ಶಿವಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನವು ಶಿವನ ಧ್ಯಾನ, ಶಿವಾಗಮಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಜ್ಞಾನವೇ ಇಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಕಂಠೇನ ಶಿವೇನೋಕ್ತಂ ಶಿವಾಯೈ ಚ ಶಿವಾಗಮಃ ಶಿವಾಶ್ರಿತಾನಾಂ ಕಾರುಣ್ಯಾಚ್ಛ್ರೇಯಸಾಮೇಕಸಾಧನಮ್

ಶ್ರೀಕಂಠನ ಮೂಲಕ ಶಿವನು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ; ಶಿವಾಗಮಗಳು ಶಿವಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ. ದಯೆಯಿಂದ ಅವುಗಳೇ ಪರಮ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಏಕಮಾತ್ರ ಮಾರ್ಗ.

ತಸ್ಮಾದ್ವಿವರ್ಧಯೇದ್ಭಕ್ತಿಂ ಶಿವೇ ಪರಮಕಾರಣೇ ತ್ಯಜೇಚ್ಚ ವಿಷಯಾಸಂಗಂ ಶ್ರೇಯೋ ಽರ್ಥೀ ಮತಿಮಾನ್ನರಃ

ಆದಕಾರಣದಿಂದ, ಯಾರು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು.

ಭಗವಞ್ಛ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಶಿವೇನ ಪರಿಭಾಷಿತಮ್ ವೇದಸಾರೇ ಶಿವಜ್ಞಾನಂ ಸ್ವಾಶ್ರಿತಾನಾಂ ವಿಮುಕ್ತಯೇ

ಪ್ರಭುನೇ, ನಾನು ಶಿವನು ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿದ, ವೇದಗಳ ಸಾರವಾದ ಶಿವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದು ಅವನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಅಭಕ್ತಾನಾಮಬುದ್ಧೀನಾಮಯುಕ್ತಾನಾಮಗೋಚರಮ್ ಅರ್ಥೈರ್ದಶರ್ಧೈಃ ಸಂಯುಕ್ತಂ ಗೂಢಮಪ್ರಾಜ್ಞನಿಂದಿತಮ್

ಆ ಜ್ಞಾನವು ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೂ, ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದವರಿಗೂ, ನಿಯಮವಿಲ್ಲದವರಿಗೂ ಅಗ್ರಹಣೀಯವಾಗಿದೆ. ಅದು ಹತ್ತು ವಿಧವಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅವಿವೇಕಿಗಳು ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಕೃತೈರ್ಧರ್ಮೈರ್ವಿಪರೀತಂ ಕ್ವಚಿತ್ಸಮಮ್ ವೇದಾತ್ಷಡಂಗಾದುದ್ಧೃತ್ಯ ಸಾಂಖ್ಯಾದ್ಯೋಗಾಚ್ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ಅದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ವೇದ ಮತ್ತು ಅದರ ಆರು ಅಂಗಗಳಿಂದ, ಜೊತೆಗೆ ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.

ಶತಕೋಟಿಪ್ರಮಾಣೇನ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ಗ್ರಂಥಸಂಖ್ಯಯಾ ಕಥಿತಂ ಪರಮೇಶೇನ ತತ್ರ ಪೂಜಾ ಕಥಂ ಪ್ರಭೋಃ

ಅದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ, ಬಹುಪಾಲು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿರುವಂತೆ ಪರಮೇಶ್ವರನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಪೂಜೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಹೇಗಿದೆ?

ಕಸ್ಯಾಧಿಕಾರಃ ಪೂಜಾದೌ ಜ್ಞಾನಯೋಗಾದಯಃ ಕಥಮ್ ತತ್ಸರ್ವಂ ವಿಸ್ತರಾದೇವ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಸುವ್ರತ

ಯಾರು ಪೂಜೆಗೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ, ಯೋಗ ಮೊದಲಾದ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹರು? ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೇ.

ಶೈವಂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ವೇದೋಕ್ತಂ ಶಿವೇನ ಪರಿಭಾಷಿತಮ್ ಸ್ತುತಿನಿಂದಾದಿರಹಿತಂ ಸದ್ಯಃ ಪ್ರತ್ಯಯಕಾರಣಮ್

ಶಿವನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುವ ಶಿವೋಪದೇಶವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳು. ಅದು ಪ್ರಶಂಸೆ ಅಥವಾ ನಿಂದನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಗುರುಪ್ರಸಾದಜಂ ದಿವ್ಯಮನಾಯಾಸೇನ ಮುಕ್ತಿದಮ್ ಕಥಯಿಷ್ಯೇ ಸಮಾಸೇನ ತಸ್ಯ ಶಕ್ಯೋ ನ ವಿಸ್ತರಃ

ಗುರುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರಣೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸಿಸೃಕ್ಷಯಾ ಪುರಾವ್ಯಕ್ತಾಚ್ಛಿವಃ ಸ್ಥಾಣುರ್ಮಹೇಶ್ವರಃ ಸತ್ಕಾರ್ಯಕಾರಣೋಪೇತಸ್ಸ್ವಯಮಾವಿರಭೂತ್ಪ್ರಭುಃ

ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಸ್ಥಾಣು ಎಂಬ ಮಹೇಶ್ವರನು, ಸತ್ಯಕಾರಣ ಮತ್ತು ಫಲವನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಂಡು, ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ತಾನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಜನಯಾಮಾಸ ಚ ತದಾ ಋಷಿರ್ವಿಶ್ವಾಧಿಕಃ ಪ್ರಭುಃ ದೇವಾನಾಂ ಪ್ರಥಮಂ ದೇವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತಿಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿರುವ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ವಾಕ್ಪತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾಪಿ ಪಿತರಂ ದೇವಂ ಜಾಯಮಾನಂ ನ್ಯವೈಕ್ಷತ ತಂ ಜಾಯಮಾನಂ ಜನಕೋ ದೇವಃ ಪ್ರಾಪಶ್ಯದಾಜ್ಞಯಾ

ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಕೂಡ ತನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ದೇವರನ್ನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವಾಗ ನೋಡಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಪಿತಾ ತನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ದೃಷ್ಟೋ ರುದ್ರೇಣ ದೇವೋ ಽಸಾವಸೃಜದ್ವಿಶ್ವಮೀಶ್ವರಃ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವ್ಯವಸ್ಥಾಂ ಚ ಚಕಾರ ಸ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ರೂದ್ರನು ಆ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡನು. ಆ ಈಶ್ವರನು ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ವಿಭಿನ್ನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಸೋಮಂ ಸಸರ್ಜ ಯಜ್ಞಾರ್ಥೇ ಸೋಮಾದ್ದ್ಯೌಸ್ಸಮಜಾಯತ ಧರಾ ಚ ವಹ್ನಿಃ ಸೂರ್ಯಶ್ಚ ಯಜ್ಞೋ ವಿಷ್ಣುಶ್ಶಚೀಪತಿಃ

ಅವನು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಸೋಮದಿಂದ ಆಕಾಶವು, ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿ, ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಯಜ್ಞ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶಚೀಪತಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಸುರಾ ರುದ್ರಂ ರುದ್ರಾಧ್ಯಾಯೇನ ತುಷ್ಟುವುಃ ಪ್ರಸನ್ನವದನಸ್ತಸ್ಥೌ ದೇವಾನಾಮಗ್ರತಃ ಪ್ರಭುಃ

ಅವರು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ರುದ್ರನನ್ನು ರುದ್ರಸೂಕ್ತಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಪ್ರಭು ದಯಾಮಯವಾದ ಮುಖದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು.

ಅಪಹೃತ್ಯ ಸ್ವಲೀಲಾರ್ಥಂ ತೇಷಾಂ ಜ್ಞಾನಂ ಮಹೇಶ್ವರಃ ತಮಪೃಚ್ಛಂಸ್ತತೋ ದೇವಾಃ ಕೋ ಭವಾನಿತಿ ಮೋಹಿತಾಃ

ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಅವರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು 'ನೀನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಸೋ ಽಬ್ರವೀದ್ಭಗವಾನ್ರುದ್ರೋ ಹ್ಯಹಮೇಕಃ ಪುರಾತನಃ

ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ, ಪ್ರಾಚೀನನಾಗಿದ್ದೇನೆ.'

ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಚ ಮತ್ತೋನ್ಯೋ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತೋ ನ ಕಶ್ಚನ ಅಹಮೇವ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ತರ್ಪಯಾಮಿ ಸ್ವತೇಜಸಾ

'ನಾನು ಮುಂದೆಯೂ ಇರುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ಮತ್ತೋ ಽಧಿಕಃ ಸಮೋ ನಾಸ್ತಿ ಮಾಂ ಯೋ ವೇದ ಸ ಮುಚ್ಯತೇ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ರುದ್ರಸ್ತತ್ರೈವಾಂತರಧತ್ತ ಸ ಅಪಶ್ಯಂತಸ್ತಮೀಶಾನಂ ಸ್ತುವಂತಶ್ಚೈವ ಸಾಮಭಿಃ

'ನನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಅಥವಾ ಸಮನಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನಾದ ರುದ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಅದೆಡೆಗೆ ಅಡಗಿದನು. ದೇವತೆಗಳು ಆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಅವನನ್ನು ಸಾಮಗಾನಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

ವ್ರತಂ ಪಾಶುಪತಂ ಕೃತ್ವಾ ತ್ವಥರ್ವಶಿರಸಿ ಸ್ಥಿತಮ್ ಭಸ್ಮಸಂಛನ್ನಸರ್ವಾಂಗಾ ಬಭೂವುರಮರಾಸ್ತದಾ

ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಅಮರರು ತಮ್ಮ ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಭಸ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡರು.

ಅಥ ತೇಷಾಂ ಪ್ರಸಾದಾರ್ಥಂ ಪಶೂನಾಂ ಪತಿರೀಶ್ವರಃ

ಆಮೇಲೆ ಅವರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಗಾಗಿ ಪಶುಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಈಶ್ವರನು,

ಸಗಣಶ್ಚೋಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಮಕರೋತ್ಪ್ರಭುಃ ಯಂ ವಿನಿದ್ರಾ ಜಿತಶ್ವಾಸಾ ಯೋಗಿನೋ ದಗ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಾಃ

ತನ್ನ ಗಣಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತು ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ, ಆ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಸನ್ನಿಧಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಪಾಪವಿಲ್ಲದ, ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದ, ಉಸಿರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಯೋಗಿಗಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ whom ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಹೃದಿ ಪಶ್ಯಂತಿ ತಂ ದೇವಂ ದದೃಶುರ್ದೇವಪುಂಗವಾಃ ಯಾಮಾಹುಃ ಪರಮಾಂ ಶಕ್ತಿಮೀಶ್ವರೇಚ್ಛಾನುವರ್ತಿನೀಮ್

ಯೋಗಿಗಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ whom ನೋಡುವ ಆ ದೇವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಕಂಡರು. ಆಕೆ, ಈಶ್ವರನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಳು.