ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ನ್ಯೂನಂ ಚೇತ್ಫಲಮಲ್ಪಂ ಸ್ಯಾದಧಿಕಂ ನೈವ ದೂಷ್ಯತೇ ಕರ್ತುರೇಕಾಂಗುಲನ್ಯೂನಂ ಚರೇಪಿ ಚ ತಥೈವ ಹಿ

ಗಾತ್ರ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ ಫಲವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿದರೆ ದೋಷವಿಲ್ಲ. ನಿರ್ಮಾತೃನು ಒಂದು ಅಂಗುಲ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದರೂ ಇದೇ ನಿಯಮ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದೌ ವಿಮಾನಂ ಶಿಲ್ಪೇನ ಕಾರ್ಯಂ ದೇವಗಣೈರ್ಯುತಮ್ ತತ್ರ ಗರ್ಭಗೃಹೇ ರಮ್ಯೇ ದೃಢೇ ದರ್ಪಣಸಂನಿಭೋ ಭೂಷಿತೇ

ಮೊದಲು ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಕುಶಲತೆಯಿಂದ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು; ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ, ಬಲವಾದ, ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ನವರತ್ನೈಶ್ಚ ದಿಗ್ದ್ವಾರೇ ಚ ಪ್ರಧಾನಕೈಃ ನೀಲಂ ರಕ್ತಂ ಚ ವೈ ದೂರ್ಯಂ ಶ್ಯಾಮಂ ಮಾರಕತಂ ತಥಾ

ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಬಾಗಿಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನವಮಣಿಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಬೇಕು: ನೀಲಿ, ಕೆಂಪು, ಪವಳ, ಕ್ರಿಸ್ತಳ ಮತ್ತು ಪಚ್ಚೆಮಣಿಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ.

ಮುಕ್ತಾಪ್ರವಾಲಗೋಮೇದವಜ್ರಾಣಿ ನವರತ್ನಕಮ್ ಮಧ್ಯೇ ಲಿಂಗಂ ಮಹದ್ದ್ರವ್ಯಂ ನಿಕ್ಷಿಪೇತ್ಸಹವೈದಿಕೇ

ಮುತ್ತು, ಪವಳ, ಗೋಮೇಧಿಕ, ವಜ್ರ—ಇವು ಸೇರಿ ಒಟ್ಟು ಒಂಬತ್ತು ರತ್ನಗಳು; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ವೇದಮಾರ್ಗದಂತೆ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಸಂಪೂಜ್ಯ ಲಿಂಗಂ ಸದ್ಯಾದ್ಯೈಃ ಪಞ್ಚಸ್ಥಾನೇ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ ಅಗ್ನೌ ಚ ಹುತ್ವಾ ಬಹುಧಾ ಹವಿಷಾಸ ಕಲಂ ಚ ಮಾಮ್

ಲಿಂಗವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಐದು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ವಿಧದ ಹೋಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ನನಗೂ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಗುರುಮಾಚಾರ್ಯಮರ್ಥೈಃ ಕಾಮೈಶ್ಚ ಬಾಂಧವಮ್ ದದ್ಯಾದೈಶ್ವರ್ಯಮರ್ಥಿಭ್ಯೋ ಜಡಮಪ್ಯಜಡಂ ತಥಾ

ಗುರುವನ್ನೂ ಆಚಾರ್ಯನನ್ನೂ ಧನದಿಂದ ಹಾಗೂ ಇಚ್ಛಿತ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಿ, ಬಂಧುಗಳಿಗೂ ಕೊಡಬೇಕು. ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಬೇಡುವವರಿಗೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೂ ಮೂಢರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಬೇಕು.

ಸ್ಥಾವರಂ ಜಂಗಮಂ ಜೀವಂ ಸರ್ವಂ ಸಂತೋಷ್ಯ ಯತ್ನತಃ ಸುವರ್ಣಪೂರಿತೇ ಶ್ವಭ್ರೇ ನವರತ್ನೈಶ್ಚ ಪೂರಿತೇ

ಸ್ಥಾವರ, ಜಂಗಮ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಯತ್ನದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಚಿನ್ನ ಹಾಗೂ ನವಮಣಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ಸದ್ಯಾದಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಚೋಚ್ಚಾರ್ಯ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ದೇವಂ ಪರಂ ಶುಭಮ್ ಉದೀರ್ಯ ಚ ಮಹಾಮಂತ್ರಮೋಂಕಾರಂ ನಾದಘೋಷಿತಮ್

ಸದ್ಯಾದಿ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಪರಮ ಶುಭ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಮಹಾಮಂತ್ರವಾದ ಓಂಕಾರವನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಬೇಕು.

ಲಿಂಗಂ ತತ್ರ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪ್ಯ ಲಿಗಂ ಪೀಠೇನ ಯೋಜಯೇತ್ ಲಿಂಗಂ ಸಪೀಠಂ ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ನಿತ್ಯಲೇಪೇನ ಬಂಧಯೇತ್

ಅಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೀಠದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಬೇಕು; ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೀಠದೊಂದಿಗೆ ಇರಿಸಿ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಲೇಪನದಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಬೇರಂ ಚ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯಂ ತತ್ರೈವ ಪರಮಂ ಶುಭಮ್ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೇಣ ಬೇರಂ ತು ಉತ್ಸವಾರ್ಥಂ ವಹಿಸ್ತಥಾ

ಹೀಗೆಯೇ ಅತ್ಯುತ್‍ತಮವಾದ ಬೇರವನ್ನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಉತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಬೇರವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

ಬೇರಂ ಗುರುಭ್ಯೋ ಗೃಹ್ಣೀಯಾತ್ಸಾಧುಭಿಃ ಪೂಜಿತಂ ತು ವಾ ಏವಂ ಲಿಂಗೇ ಚ ಬೇರೇ ಚ ಪೂಜಾ ಶಿವಪದಪ್ರದಾ

ಬೇರವನ್ನು ಗುರುಗಳಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಬೇರ ಎರಡನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಶಿವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಪುನಶ್ಚ ದ್ವಿವಿಧಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸ್ಥಾವರಂ ಜಂಗಮಂ ತಥಾ ಸ್ಥಾವರಂ ಲಿಂಗಮಿತ್ಯಾಹುಸ್ತರುಗುಲ್ಮಾದಿಕಂ ತಥಾ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಇದನ್ನು ಎರಡು ವಿಧಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ: ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ. ಸ್ಥಾವರವನ್ನು ಲಿಂಗವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮರಗಳು, ಗುಲ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು.

ಜಂಗಮಂ ಲಿಂಗಮಿತ್ಯಾಹುಃ ಕೃಮಿಕೀಟಾದಿಕಂ ತಥಾ ಸ್ಥಾವರಸ್ಯ ಚ ಶುಶ್ರೂಷಾ ಜಂಗಮಸ್ಯ ಚ ತರ್ಪಣಮ್

ಜಂಗಮವನ್ನು ಲಿಂಗವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಹುಳುಗಳು, ಕೀಟಗಳು ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು. ಸ್ಥಾವರಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಜಂಗಮಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಬೇಕು.

ತತ್ತತ್ಸುಖಾನುರಾಗೇಣ ಶಿವಪೂಜಾಂ ವಿದುರ್ಬುಧಾಃ ಪೀಠಮಂಬಾಮಯಂ ಸರ್ವಂ ಶಿವಲಿಂಗಂ ಚ ಚಿನ್ಮಯಮ್

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸುಖದ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿ ಶಿವಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ; ಪೀಠವೆಲ್ಲವೂ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಶಿವಲಿಂಗವು ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.

ಯಥಾ ದೇವೀಮುಮಾಮಂಕೇ ಧೃತ್ವಾ ತಿಷ್ಠತಿ ಶಂಕರಃ ತಥಾ ಲಿಂಗಮಿದಂ ಪೀಠಂ ಧೃತ್ವಾ ತಿಷ್ಠತಿ ಸಂತತಮ್

ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಉಮಾದೇವಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಶಂಕರನು ನಿಂತಿರುವಂತೆ, ಲಿಂಗವು ಸದಾ ಪೀಠವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಮಹಾಲಿಂಗಂ ಪೂಜಯೇದುಪಚಾರಕೈಃ ನಿತ್ಯಪೂಜಾ ಯಥಾ ಶಕ್ತಿಧ್ವಜಾದಿಕರಣಂ ತಥಾ

ಈ ರೀತಿ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿವಿಧ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಧ್ವಜಾರೋಹಣ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಂತೆ.

ಇತಿ ಸಂಸ್ಥಾಪಯೇಲ್ಲಿಂಗಂ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛಿವಪದಪ್ರದಮ್ ಅಥವಾ ಚರಲಿಂಗಂ ತು ಷೋಡಶೈರುಪಚಾರಕೈಃ

ಹೀಗೆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು, ಇದು ನೇರವಾಗಿ ಶಿವಪದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಚರಲಿಂಗವಿದ್ದರೆ, ಹದಿನಾರು ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಯೇಚ್ಚ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಕ್ರಮಾಚ್ಛಿವಪದಪ್ರದಮ್ ಆವಾಹನಂ ಚಾಸನಂ ಚ ಅರ್ಘ್ಯಂ ಪಾದ್ಯಂ ತಥೈವ ಚ

ಯಾರು ಶಿವಪದವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆ ದೇವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಆಸನ ನೀಡಬೇಕು, ಅರ್ಘ್ಯ, ಪಾದ್ಯ ಇವುಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ತದಂಗಾಚಮನಂ ಚೈವ ಸ್ನಾನಮಭ್ಯಂಗಪೂರ್ವಕಮ್ ವಸ್ತ್ರಂ ಗಂಧಂ ತಥಾ ಪುಷ್ಪಂ ಧೂಪಂ ದೀಪಂ ನಿವೇದನಮ್

ನಂತರ ಅಂಗಾಚಮನ, ಅಭ್ಯಂಗದೊಂದಿಗೆ ಸ್ನಾನ, ಬಟ್ಟೆ, ಸುಗಂಧ, ಹೂವು, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನೀರಾಜನಂ ಚ ತಾಂಬೂಲಂ ನಮಸ್ಕಾರೋ ವಿಸರ್ಜನಮ್ ಅಥವಾ ಽರ್ಘ್ಯಾದಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ನೈವೇದ್ಯಾಂ ತಂ ಯಥಾವಿಧಿ

ನೀರಾಜನೆ, ತಾಂಬೂಲ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ವಿಸರ್ಜನೆ ಕೂಡ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ಅರ್ಘ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಯಥಾವಿಧಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅಥಾಭಿಷೇಕಂ ನೈವೇದ್ಯಂ ನಮಸ್ಕಾರಂ ಚ ತರ್ಪಣಮ್ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಸದಾಕುರ್ಯಾತ್ಕ್ರಮಾಚ್ಛಿವಪದಪ್ರದಮ್

ನಂತರ ಅಭಿಷೇಕ, ನೈವೇದ್ಯ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ತರ್ಪಣವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ, ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಸದಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು, ಇವುಗಳು ಶಿವಪದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.

ಅಥವಾ ಮಾನುಷೇ ಲಿಂಗೇಪ್ಯಾರ್ಷೇ ದೈವೇ ಸ್ವಯಂಭುವಿ ಸ್ಥಾಪಿತೇ ಽಪೂರ್ವಕೇ ಲಿಂಗೇ ಸೋಪಚಾರಂ ಯಥಾ ತಥಾ

ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಲಿಂಗವಾಗಲಿ, ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಲಿ, ದೈವಿಕವಾಗಲಿ, ಸ್ವಯಂಭುವಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಹೊಸದಾಗಲಿ, ಯಾವ ಲಿಂಗವನ್ನಾದರೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಉಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜೋಪಕರಣೇ ದತ್ತೇ ಯತ್ಕಿಂಚಿತ್ಫಲಮಶ್ನುತೇ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾನಮಸ್ಕಾರೈಃ ಕ್ರಮಾಚ್ಛಿವಪದಪ್ರದಮ್

ಯಾವ ಪೂಜಾ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ, ಅದರಿಂದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಶಿವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಲಿಂಗಂ ದರ್ಶನಮಾತ್ರಂ ವಾ ನಿಯಮೇನ ಶಿವಪ್ರದಮ್ ಮೃತ್ಪಿಷ್ಟಗೋಶಕೃತ್ಪುಷ್ಪೈಃ ಕರವೀರೇಣ ವಾ ಫಲೈಃ

ಲಿಂಗವನ್ನು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಕೇವಲ ನೋಡಿದರೂ ಕೂಡ ಶಿವಪದ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಮಣ್ಣಿನಿಂದ, ಗೋಮಯದಿಂದ, ಹೂವುಗಳಿಂದ, ಕರವೀರದಿಂದ ಅಥವಾ ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಬಹುದು.

ಗುಡೇನ ನವನೀತೇನ ಭಸ್ಮನಾನ್ನೈರ್ಯಥಾರುಚಿ ಲಿಂಗಂ ಯತ್ನೇನ ಕೃತ್ವಾಂತೇ ಯಜೇತ್ತದನುಸಾರತಃ

ಬೆಲ್ಲ, ಹಸಿರು ಬೆಣ್ಣೆ, ಭಸ್ಮ ಅಥವಾ ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ, ಲಿಂಗವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ನಂತರ ಅದರಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅಂಗುಷ್ಠಾದಾವಪಿ ತಥಾ ಪೂಜಾಮಿಚ್ಛಂತಿ ಕೇಚನ ಲಿಂಗಕರ್ಮಣಿ ಸರ್ವತ್ರ ನಿಷೇಧೋಸ್ತಿ ನ ಕರ್ಹಿಚಿತ್

ಕೆಲವರು ಅಂಗುಷ್ಠಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ; ಲಿಂಗಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಂದೂ ಯಾವುದೇ ನಿಷೇಧವಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವತ್ರ ಫಲದಾತಾ ಹಿ ಪ್ರಯಾಸಾನುಗುಣಂ ಶಿವಃ ಅಥವಾ ಲಿಂಗದಾನಂ ವಾ ಲಿಂಗಮೌಲ್ಯಮಥಾಪಿ ವಾ

ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಿವನು ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಅಥವಾ ಲಿಂಗವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಲಿಂಗವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರೂ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಶಿವಭಕ್ತಾಯ ದತ್ತಂ ಶಿವಪದಪ್ರದಮ್ ಅಥವಾ ಪ್ರಣವಂ ನಿತ್ಯಂ ಜಪೇದ್ದಶಸಹಸ್ರಕಮ್

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ನೀಡಿದರೆ ಅದು ಶಿವಪದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಸದಾ ಜಪಿಸಬಹುದು.

ಸಂಧ್ಯಯೋಶ್ಚ ಸಹಸ್ರಂ ವಾ ಜ್ಞೇಯಂ ಶಿವಪದಪ್ರದಮ್ ಜಪಕಾಲೇ ಮಕಾರಾಂತಂ ಮನಃಶುದ್ಧಿಕರಂ ಭಜೇತ್

ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೂ ಶಿವಪದ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಜಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 'ಮ' ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಭಜಿಸಬೇಕು, ಅದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.