ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಕೇನ ವರ್ತಾಮಹೇ ಶಶ್ವತ್ಸುಖೇಷ್ವನ್ಯೇಷು ಚಾನಿಶಮ್ ಅವಿಲಂಘ್ಯಾ ಚ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥಾ ಕೇನ ವಾ ಕೃತಾ

ಯಾರು ನಮಗೆ ಸದಾ, ಸುಖದಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರೆ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜೀವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಯಾರು ಈ ವಿಶ್ವದ ಭಂಗವಾಗದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ?

ಕಾಲಸ್ಯ ಭಾವೋ ನಿಯತಿರ್ಯದೃಚ್ಛಾ ನಾತ್ರ ಯುಜ್ಯತೇ ಭೂತಾನಿ ಯೋನಿಃ ಪುರುಷೋ ಯೋಗೀ ಚೈಷಾಂ ಪರೋ ಽಥ ವಾ

ಕಾಲದ ಸ್ವಭಾವ, ವಿಧಿ ಅಥವಾ ಯಾದೃಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲಿಯ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಸರಿಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ; ಭೂತಗಳು, ಮೂಲ, ಪುರುಷ, ಅಥವಾ ಪರಮ ಯೋಗಿ—ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅಚೇತನತ್ವಾತ್ಕಾಲಾದೇಶ್ಚೇತನತ್ವೇಪಿ ಚಾತ್ಮನಃ ಸುಖದುಃಖಾನಿ ಭೂತತ್ವಾದನೀಶತ್ವಾದ್ವಿಚಾರ್ಯತೇ

ಕಾಲಾದಿಗಳು ಜಡವಾದುದರಿಂದ, ಆತ್ಮನು ಚೇತನವಾದರೂ, ಸುಖದುಃಖಗಳು ಭೂತಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತದ್ಧ್ಯಾನಯೋಗಾನುಗತಾಂ ಪ್ರಪಶ್ಯಞ್ಛಕ್ತಿಮೈಶ್ವರೀಮ್ ಪಾಶವಿಚ್ಛೇದಿಕಾಂ ಸಾಕ್ಷಾನ್ನಿಗೂಢಾಂ ಸ್ವಗುಣೈರ್ಭೃಶಮ್

ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ದೊರೆಯುವ, ಬಂಧನಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಡಿದು ಹಾಕುವ, ತನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಗುಪ್ತವಾದ ಆ ಐಶ್ವರ್ಯಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು.

ತಯಾ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಪಾಶಾಸ್ತೇ ಸರ್ವಕಾರಣಕಾರಣಮ್ ಶಕ್ತಿಮಂತಂ ಮಹಾದೇವಮಪಶ್ಯನ್ದಿವ್ಯಚಕ್ಷುಷಾ

ಅವಳಿಂದ ಬಂಧನಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗಿದ ನಂತರ, ಅವರು ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣನಾದ, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಕಂಡರು.

ಯಃ ಕಾರಣಾನ್ಯಶೇಷಾಣಿ ಕಾಲಾತ್ಮಸಹಿತಾನಿ ಚ ಅಪ್ರಮೇಯೋ ಽನಯಾ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಸಕಲಂ ಯೋ ಽಧಿತಿಷ್ಠತಿ

ಯಾವನು ಕಾಲ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಉಳಿದಿಲ್ಲದೆ ಧರಿಸಿ, ಈ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅಪ್ರಮೇಯನು.

ತತಃ ಪ್ರಸಾದಯೋಗೇನ ಯೋಗೇನ ಪರಮೇಣ ಚ ದೃಷ್ಟೇನ ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ದಿವ್ಯಃ ಗತಿಮವಾಪ್ನುಯುಃ

ಆಮೇಲೆ, ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಪರಮ ಯೋಗದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ, ಹಾಗೂ ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ, ಅವರು ದಿವ್ಯವಾದ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸಹ ತಥಾ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಹೃದಿ ಪಶ್ಯಂತಿ ಯೇ ಶಿವಮ್ ತೇಷಾಂ ಶಾಶ್ವತಿಕೀ ಶಾಂತಿರ್ನೈತರೇಷಾಮಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ

ಆ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ನೋಡುವವರು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇತರರಿಗೆ ಅದು ಸಿಗದು ಎಂದು ವೇದವು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ನ ಹಿ ಶಕ್ತಿಮತಶ್ಶಕ್ತ್ಯಾ ವಿಪ್ರಯೋಗೋ ಽಸ್ತಿ ಜಾತುಚಿತ್ ತಸ್ಮಾಚ್ಛಕ್ತೇಃ ಶಕ್ತಿಮತಸ್ತಾದಾತ್ಮ್ಯಾನ್ನಿರ್ವೃತಿರ್ದ್ವಯೋಃ

ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೇರ್ಪು ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಮುಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಮೋ ವಿವಕ್ಷಿತೋ ನೂನಂ ವಿಮುಕ್ತೌ ಜ್ಞಾನಕರ್ಮಣೋಃ ಪ್ರಸಾದೇ ಸತಿ ಸಾ ಮೂರ್ತಿರ್ಯಸ್ಮಾತ್ಕರತಲೇ ಸ್ಥಿತಾ

ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹ ಇದ್ದರೆ, ಆ ರೂಪವು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಂತೆಯೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ದೇವೋ ವಾ ದಾನವೋ ವಾಪಿ ಪಶುರ್ವಾ ವಿಹಗೋ ಽಪಿ ವಾ ಕೀರೋ ವಾಥ ಕೃಮಿರ್ವಾಪಿ ಮುಚ್ಯತೇ ತತ್ಪ್ರಸಾದತಃ

ದೇವತೆ ಆಗಲಿ, ದಾನವ ಆಗಲಿ, ಪ್ರಾಣಿ, ಹಕ್ಕಿ, ಕಿಲಿಕಿ ಅಥವಾ ಹುಳು ಆಗಲಿ—ಆ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ಮುಕ್ತರಾಗಬಹುದು.

ಗರ್ಭಸ್ಥೋ ಜಾಯಮಾನೋ ವಾ ಬಾಲೋ ವಾ ತರುಣೋ.ಪಿ ವಾ ವೃದ್ಧೋ ವಾ ಮ್ರಿಯಮಾಣೋ ವಾ ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥೋ ವಾಥ ನಾರಕೀ

ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದವನಾಗಲಿ, ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವವನಾಗಲಿ, ಬಾಲಕ, ಯುವಕ, ವೃದ್ಧ, ಸಾಯುತ್ತಿರುವವನು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವನು ಅಥವಾ ನರಕದಲ್ಲಿದ್ದವನಾಗಲಿ—

ಪತಿತೋ ವಾಪಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಪಂಡಿತೋ ಮೂಢ ಏವ ವಾ ಪ್ರಸಾದೇ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಪತನಗೊಂಡವನು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನು, ಪಂಡಿತನು ಅಥವಾ ಮೂಢನು ಆಗಲಿ—ಅನುಗ್ರಹ ದೊರೆತ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಅಯೋಗ್ಯಾನಾಂ ಚ ಕಾರುಣ್ಯಾದ್ಭಕ್ತಾನಾಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಪ್ರಸೀದತಿ ನ ಸಂದೇಹೋ ವಿಗೃಹ್ಯ ವಿವಿಧಾನ್ಮಲಾನ್

ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲದ ಭಕ್ತರಿಗೂ ಪರಮೇಶ್ವರನು ದಯೆಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅವರ ವಿವಿಧ ಮಾಲಿನ್ಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಸದಾದೇವ ಸಾ ಭಕ್ತಿಃ ಪ್ರಸಾದೋ ಭಕ್ತಿಸಂಭವಃ ಅವಸ್ಥಾಭೇದಮುತ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ವಿದ್ವಾಂಸ್ತತ್ರ ನ ಮುಹ್ಯತಿ

ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಅನುಗ್ರಹ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಸ್ಥಿತಿಗಳ ಭೇದವನ್ನು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಸಾದಪೂರ್ವಿಕಾ ಯೇಯಂ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿವಿಧಾಯಿನೀ ನೈವ ಸಾ ಶಕ್ಯತೇ ಪ್ರಾಪ್ತುಂ ನರೈರೇಕೇನ ಜನ್ಮನಾ

ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಈ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾನವರು ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅನೇಕಜನ್ಮಸಿದ್ಧಾನಾಂ ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತಾನುವರ್ತಿನಾಮ್ ವಿರಕ್ತಾನಾಂ ಪ್ರಬುದ್ಧಾನಾಂ ಪ್ರಸೀದತಿ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದವರು, ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು, ವೈರಾಗ್ಯವುಳ್ಳವರು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತರಾದವರಿಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಸನ್ನೇ ಸತಿ ದೇವೇಶ ಪಶೌ ತಸ್ಮಿನ್ಪ್ರವರ್ತತೇ ಅಸ್ತಿ ನಾಥೋ ಮಮೇತ್ಯಲ್ಪಾ ಭಕ್ತಿರ್ಬುದ್ಧಿಪುರಸ್ಸರಾ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರಾಣಿಯಲ್ಲಿಯೂ 'ನಾನು ಒಬ್ಬನು ಇದ್ದಾನೆ, ಅವನು ನನ್ನದು' ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಕ್ತಿ ಜ್ಞಾನಸಹಿತವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

ತಪಸಾ ವಿವಿಧೈಶ್ಶೈವೈರ್ಧರ್ಮೈಸ್ಸಂಯುಜ್ಯತೇ ನರಃ ತತ್ರ ಯೋಗೇ ತದಭ್ಯಾಸಸ್ತತೋ ಭಕ್ತಿಃ ಪರಾ ಭವೇತ್

ವಿವಿಧ ಶೈವ ತಪಸ್ಸುಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾನವನು ಏಕೀಭವನೆಗಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಪರಯಾ ಚ ತಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಸಾದೋ ಲಭ್ಯತೇ ಪರಃ ಪ್ರಸಾದಾತ್ಸರ್ವಪಾಶೇಭ್ಯೋ ಮುಕ್ತಿರ್ಮುಕ್ತಸ್ಯ ನಿರ್ವೃತಿಃ

ಆ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಮ ಅನುಗ್ರಹ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯು, ಮುಕ್ತನಿಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಶಾಂತಿಯು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಅಲ್ಪಭಾವೋ ಽಪಿ ಯೋ ಮರ್ತ್ಯಸ್ಸೋ ಽಪಿ ಜನ್ಮತ್ರಯಾತ್ಪರಮ್ ನಯೋನಿಯಂತ್ರಪೀಡಾಯೈ ಭವೇನ್ನೈವಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಇದು ಸ್ವಲ್ಪಮಾತ್ರೆಯಾದರೂ, ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳ ನಂತರ, ಕೆಳಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಪೀಡನೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಸಾಂಗಾ ಽನಂಗಾ ಚ ಯಾ ಸೇವಾ ಸಾ ಭಕ್ತಿರಿತಿ ಕಥ್ಯತೇ ಸಾ ಪುನರ್ಭಿದ್ಯತೇ ತ್ರೇಧಾ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯಸಾಧನೈಃ

ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವ ಸೇವೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು ಮತ್ತು ದೇಹದ ಮೂಲಕ ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಶಿವರೂಪಾದಿಚಿಂತಾ ಯಾ ಸಾ ಸೇವಾ ಮಾನಸೀ ಸ್ಮೃತಾ ಜಪಾದಿರ್ವಾಚಿಕೀ ಸೇವಾ ಕರ್ಮಪೂಜಾದಿ ಕಾಯಿಕೀ

ಶಿವನ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದನ್ನು ಮಾನಸಿಕ ಸೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಜಪಾದಿಗಳನ್ನು ವಾಚಿಕ ಸೇವೆ, ಪೂಜೆಯಂತಹ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ದೈಹಿಕ ಸೇವೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೇಯಂ ತ್ರಿಸಾಧನಾ ಸೇವಾ ಶಿವಧರ್ಮಶ್ಚ ಕಥ್ಯತೇ ಸ ತು ಪಞ್ಚವಿಧಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಶಿವೇನ ಪರಮಾತ್ಮನಾ

ಈ ಮೂರು ವಿಧದ ಸೇವೆಯೇ ಶಿವಧರ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಪರಮಾತ್ಮ ಶಿವನು ಅದನ್ನು ಐದು ವಿಧಗಳೆಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ತಪಃ ಕರ್ಮ ಜಪೋ ಧ್ಯಾನಂ ಜ್ಞಾನಂ ಚೇತಿ ಸಮಾಸತಃ ಕರ್ಮಲಿಙ್ಗಾರ್ಚನಾದ್ಯಂ ಚ ತಪಶ್ಚಾನ್ದ್ರಾಯಣಾದಿಕಮ್

ತಪಸ್ಸು, ಕರ್ಮ, ಜಪ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ—ಇವು ಐದು ಮುಖ್ಯವಾದವುಗಳು. ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆ ಮೊದಲಾದವು ಕರ್ಮ, ಚಂದ್ರಾಯಣಾದಿ ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.

ಜಪಸ್ತ್ರಿಧಾ ಶಿವಾಭ್ಯಾಸಶ್ಚಿನ್ತಾ ಧ್ಯಾನಂ ಶಿವಸ್ಯ ತು ಶಿವಾಗಮೋಕ್ತಂ ಯಜ್ಜ್ಞಾನಂ ತದತ್ರ ಜ್ಞಾನಮುಚ್ಯತೇ

ಜಪವು ಮೂರು ವಿಧ, ಶಿವಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನವು ಶಿವನ ಧ್ಯಾನ, ಶಿವಾಗಮಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಜ್ಞಾನವೇ ಇಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಕಂಠೇನ ಶಿವೇನೋಕ್ತಂ ಶಿವಾಯೈ ಚ ಶಿವಾಗಮಃ ಶಿವಾಶ್ರಿತಾನಾಂ ಕಾರುಣ್ಯಾಚ್ಛ್ರೇಯಸಾಮೇಕಸಾಧನಮ್

ಶ್ರೀಕಂಠನ ಮೂಲಕ ಶಿವನು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ; ಶಿವಾಗಮಗಳು ಶಿವಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ. ದಯೆಯಿಂದ ಅವುಗಳೇ ಪರಮ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಏಕಮಾತ್ರ ಮಾರ್ಗ.

ತಸ್ಮಾದ್ವಿವರ್ಧಯೇದ್ಭಕ್ತಿಂ ಶಿವೇ ಪರಮಕಾರಣೇ ತ್ಯಜೇಚ್ಚ ವಿಷಯಾಸಂಗಂ ಶ್ರೇಯೋ ಽರ್ಥೀ ಮತಿಮಾನ್ನರಃ

ಆದಕಾರಣದಿಂದ, ಯಾರು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು.

ಭಗವಞ್ಛ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಶಿವೇನ ಪರಿಭಾಷಿತಮ್ ವೇದಸಾರೇ ಶಿವಜ್ಞಾನಂ ಸ್ವಾಶ್ರಿತಾನಾಂ ವಿಮುಕ್ತಯೇ

ಪ್ರಭುನೇ, ನಾನು ಶಿವನು ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿದ, ವೇದಗಳ ಸಾರವಾದ ಶಿವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದು ಅವನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.