ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಸದಾಶಿವೇಶ್ವರಾದ್ಯಾ ಹಿ ವಿದ್ಯಾ ಽವಿದ್ಯೇಶ್ವರಾದಯಃ ಅಭವನ್ಪುರುಷಾಶ್ಚಾಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಕೃತಿಶ್ಚ ಪರಾತ್ಪರಾ

ಅವಳಿಂದ ಸದಾಶಿವ, ಈಶ್ವರ ಮತ್ತು ಇತರರು, ವಿದ್ಯೇಶ್ವರ, ಅವಿದ್ಯೇಶ್ವರರು, ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಪರಮ ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಉದ್ಭವಿಸಿದರು.

ಮಹದಾದಿವಿಶೇಷಾಂತಾಸ್ತ್ವಜಾದ್ಯಾಶ್ಚಾಪಿ ಮೂರ್ತಯಃ ಯಚ್ಚಾನ್ಯದಸ್ತಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ತಸ್ಯಾಃ ಕಾರ್ಯಂ ನ ಸಂಶಯಃ

ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ವಿಶೇಷಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಜಾದಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮತ್ತೇನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ, ಆ ಎಲ್ಲವೂ ಅವಳ ಕಾರ್ಯವೇ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಸಾ ಶಕ್ತಿಸ್ಸರ್ವಗಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾ ಪ್ರಬೋಧಾನಂದರೂಪಿಣೀ ಶಕ್ತಿಮಾನುಚ್ಯತೇ ದೇವಶ್ಶಿವಶ್ಶೀತಾಂಶುಭೂಷಣಃ

ಅವಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಜಾಗೃತಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಶಕ್ತಿ. ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಎಂದರೆ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಶಿವನೇ.

ವೇದ್ಯಶ್ಶಿವಶ್ಶಿವಾ ವಿದ್ಯಾ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಚೈವ ಶ್ರುತಿಃ ಸ್ಮೃತಿಃ ಧೃತಿರೇಷಾ ಸ್ಥಿತಿರ್ನಿಷ್ಠಾ ಜ್ಞಾನೇಚ್ಛಾಕರ್ಮಶಕ್ತಯಃ

ಶಿವನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವನು, ಶಿವನೇ ಜ್ಞಾನ, ವಿವೇಕ, ಹಾಗೆಯೇ ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿ. ಅವಳೇ ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಸ್ಥಿರತೆ, ದೃಢತೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ, ಇಚ್ಛೆ, ಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಗಳು.

ಆಜ್ಞಾ ಚೈವ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ದ್ವೇ ವಿದ್ಯೇ ಚ ಪರಾಪರೇ ಶುದ್ಧವಿದ್ಯಾ ಶುದ್ಧಕಲಾ ಸರ್ವಂ ಶಕ್ತಿಕೃತಂ ಯತಃ

ಆಜ್ಞೆ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಎರಡು ವಿಧದ ಜ್ಞಾನಗಳು—ಪರ ಮತ್ತು ಅಪರ, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನ, ಶುದ್ಧ ಕಲಾ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗಿವೆ.

ಮಾಯಾ ಚ ಪ್ರಕೃತಿರ್ಜೀವೋ ವಿಕಾರೋ ವಿಕೃತಿಸ್ತಥಾ ಅಸಚ್ಚ ಸಚ್ಚ ಯತ್ಕಿಂಚಿತ್ತಯಾ ಸರ್ವಮಿದಂ ತತಮ್

ಮಾಯೆ, ಪ್ರಕೃತಿ, ಜೀವ, ಪರಿವರ್ತನೆ, ಬದಲಾವಣೆ, ಅಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸತ್ಯ—ಯಾವುದೇ ಇದ್ದರೂ, ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಅವಳಿಂದಲೇ ತುಂಬಿದೆ.

ಸಾ ದೇವೀ ಮಾಯಯಾ ಸರ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಂ ಸಚರಾಚರಮ್ ಮೋಹಯತ್ಯಪ್ರಯತ್ನೇನ ಮೋಚಯತ್ಯಪಿ ಲೀಲಯಾ

ಆ ದೇವಿ ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸಕಲ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು, ಚರಾಚರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ; ತನ್ನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೂ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಅನಯಾ ಸಹ ಸರ್ವೇಶಃ ಸಪ್ತವಿಂಶಪ್ರಕಾರಯಾ ವಿಶ್ವಂ ವ್ಯಾಪ್ಯ ಸ್ಥಿತಸ್ತಸ್ಮಾನ್ಮುಕ್ತಿರತ್ರ ಪ್ರವರ್ತತೇ

ಅವಳೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವರು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಮುಮುಕ್ಷವಃ ಪುರಾ ಕೇಚಿನ್ಮುನಯೋ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ ಸಂಶಯಾವಿಷ್ಟಮನಸೋ ವಿಸ್ಮೃಶಂತಿ ಯಥಾತಥಮ್

ಒಮ್ಮೆ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಕೆಲವರು, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಋಷಿಗಳು, ಸಂಶಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಲೋಚಿಸಿದರು.

ಕಿಂ ಕಾರಣಂ ಕುತೋ ಜಾತಾ ಜೀವಾಮಃ ಕೇನ ವಾ ವಯಮ್ ಕುತ್ರಾಸ್ಮಾಕಂ ಸಂಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಕೇನ ವಾಧಿಷ್ಠಿತಾ ವಯಮ್

ಏನು ಕಾರಣ? ನಾವು ಎಲ್ಲಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ? ಯಾರು ನಮಗೆ ಜೀವ ನೀಡುತ್ತಾರೆ? ನಮ್ಮ ಆಧಾರವೇನು? ಯಾರು ನಮಗೆ ಸ್ಥಿರತೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ?

ಕೇನ ವರ್ತಾಮಹೇ ಶಶ್ವತ್ಸುಖೇಷ್ವನ್ಯೇಷು ಚಾನಿಶಮ್ ಅವಿಲಂಘ್ಯಾ ಚ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥಾ ಕೇನ ವಾ ಕೃತಾ

ಯಾರು ನಮಗೆ ಸದಾ, ಸುಖದಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರೆ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜೀವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಯಾರು ಈ ವಿಶ್ವದ ಭಂಗವಾಗದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ?

ಕಾಲಸ್ಯ ಭಾವೋ ನಿಯತಿರ್ಯದೃಚ್ಛಾ ನಾತ್ರ ಯುಜ್ಯತೇ ಭೂತಾನಿ ಯೋನಿಃ ಪುರುಷೋ ಯೋಗೀ ಚೈಷಾಂ ಪರೋ ಽಥ ವಾ

ಕಾಲದ ಸ್ವಭಾವ, ವಿಧಿ ಅಥವಾ ಯಾದೃಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲಿಯ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಸರಿಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ; ಭೂತಗಳು, ಮೂಲ, ಪುರುಷ, ಅಥವಾ ಪರಮ ಯೋಗಿ—ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅಚೇತನತ್ವಾತ್ಕಾಲಾದೇಶ್ಚೇತನತ್ವೇಪಿ ಚಾತ್ಮನಃ ಸುಖದುಃಖಾನಿ ಭೂತತ್ವಾದನೀಶತ್ವಾದ್ವಿಚಾರ್ಯತೇ

ಕಾಲಾದಿಗಳು ಜಡವಾದುದರಿಂದ, ಆತ್ಮನು ಚೇತನವಾದರೂ, ಸುಖದುಃಖಗಳು ಭೂತಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತದ್ಧ್ಯಾನಯೋಗಾನುಗತಾಂ ಪ್ರಪಶ್ಯಞ್ಛಕ್ತಿಮೈಶ್ವರೀಮ್ ಪಾಶವಿಚ್ಛೇದಿಕಾಂ ಸಾಕ್ಷಾನ್ನಿಗೂಢಾಂ ಸ್ವಗುಣೈರ್ಭೃಶಮ್

ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ದೊರೆಯುವ, ಬಂಧನಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಡಿದು ಹಾಕುವ, ತನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಗುಪ್ತವಾದ ಆ ಐಶ್ವರ್ಯಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು.

ತಯಾ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಪಾಶಾಸ್ತೇ ಸರ್ವಕಾರಣಕಾರಣಮ್ ಶಕ್ತಿಮಂತಂ ಮಹಾದೇವಮಪಶ್ಯನ್ದಿವ್ಯಚಕ್ಷುಷಾ

ಅವಳಿಂದ ಬಂಧನಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗಿದ ನಂತರ, ಅವರು ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣನಾದ, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಕಂಡರು.

ಯಃ ಕಾರಣಾನ್ಯಶೇಷಾಣಿ ಕಾಲಾತ್ಮಸಹಿತಾನಿ ಚ ಅಪ್ರಮೇಯೋ ಽನಯಾ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಸಕಲಂ ಯೋ ಽಧಿತಿಷ್ಠತಿ

ಯಾವನು ಕಾಲ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಉಳಿದಿಲ್ಲದೆ ಧರಿಸಿ, ಈ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅಪ್ರಮೇಯನು.

ತತಃ ಪ್ರಸಾದಯೋಗೇನ ಯೋಗೇನ ಪರಮೇಣ ಚ ದೃಷ್ಟೇನ ಭಕ್ತಿಯೋಗೇನ ದಿವ್ಯಃ ಗತಿಮವಾಪ್ನುಯುಃ

ಆಮೇಲೆ, ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಪರಮ ಯೋಗದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ, ಹಾಗೂ ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ, ಅವರು ದಿವ್ಯವಾದ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ಸಹ ತಥಾ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಹೃದಿ ಪಶ್ಯಂತಿ ಯೇ ಶಿವಮ್ ತೇಷಾಂ ಶಾಶ್ವತಿಕೀ ಶಾಂತಿರ್ನೈತರೇಷಾಮಿತಿ ಶ್ರುತಿಃ

ಆ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ನೋಡುವವರು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇತರರಿಗೆ ಅದು ಸಿಗದು ಎಂದು ವೇದವು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ನ ಹಿ ಶಕ್ತಿಮತಶ್ಶಕ್ತ್ಯಾ ವಿಪ್ರಯೋಗೋ ಽಸ್ತಿ ಜಾತುಚಿತ್ ತಸ್ಮಾಚ್ಛಕ್ತೇಃ ಶಕ್ತಿಮತಸ್ತಾದಾತ್ಮ್ಯಾನ್ನಿರ್ವೃತಿರ್ದ್ವಯೋಃ

ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೇರ್ಪು ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಮುಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಮೋ ವಿವಕ್ಷಿತೋ ನೂನಂ ವಿಮುಕ್ತೌ ಜ್ಞಾನಕರ್ಮಣೋಃ ಪ್ರಸಾದೇ ಸತಿ ಸಾ ಮೂರ್ತಿರ್ಯಸ್ಮಾತ್ಕರತಲೇ ಸ್ಥಿತಾ

ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹ ಇದ್ದರೆ, ಆ ರೂಪವು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಂತೆಯೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ದೇವೋ ವಾ ದಾನವೋ ವಾಪಿ ಪಶುರ್ವಾ ವಿಹಗೋ ಽಪಿ ವಾ ಕೀರೋ ವಾಥ ಕೃಮಿರ್ವಾಪಿ ಮುಚ್ಯತೇ ತತ್ಪ್ರಸಾದತಃ

ದೇವತೆ ಆಗಲಿ, ದಾನವ ಆಗಲಿ, ಪ್ರಾಣಿ, ಹಕ್ಕಿ, ಕಿಲಿಕಿ ಅಥವಾ ಹುಳು ಆಗಲಿ—ಆ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ಮುಕ್ತರಾಗಬಹುದು.

ಗರ್ಭಸ್ಥೋ ಜಾಯಮಾನೋ ವಾ ಬಾಲೋ ವಾ ತರುಣೋ.ಪಿ ವಾ ವೃದ್ಧೋ ವಾ ಮ್ರಿಯಮಾಣೋ ವಾ ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥೋ ವಾಥ ನಾರಕೀ

ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದವನಾಗಲಿ, ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವವನಾಗಲಿ, ಬಾಲಕ, ಯುವಕ, ವೃದ್ಧ, ಸಾಯುತ್ತಿರುವವನು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವನು ಅಥವಾ ನರಕದಲ್ಲಿದ್ದವನಾಗಲಿ—

ಪತಿತೋ ವಾಪಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಪಂಡಿತೋ ಮೂಢ ಏವ ವಾ ಪ್ರಸಾದೇ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಪತನಗೊಂಡವನು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನು, ಪಂಡಿತನು ಅಥವಾ ಮೂಢನು ಆಗಲಿ—ಅನುಗ್ರಹ ದೊರೆತ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಅಯೋಗ್ಯಾನಾಂ ಚ ಕಾರುಣ್ಯಾದ್ಭಕ್ತಾನಾಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಪ್ರಸೀದತಿ ನ ಸಂದೇಹೋ ವಿಗೃಹ್ಯ ವಿವಿಧಾನ್ಮಲಾನ್

ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲದ ಭಕ್ತರಿಗೂ ಪರಮೇಶ್ವರನು ದಯೆಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅವರ ವಿವಿಧ ಮಾಲಿನ್ಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಸದಾದೇವ ಸಾ ಭಕ್ತಿಃ ಪ್ರಸಾದೋ ಭಕ್ತಿಸಂಭವಃ ಅವಸ್ಥಾಭೇದಮುತ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ವಿದ್ವಾಂಸ್ತತ್ರ ನ ಮುಹ್ಯತಿ

ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಅನುಗ್ರಹ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಸ್ಥಿತಿಗಳ ಭೇದವನ್ನು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಪಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಸಾದಪೂರ್ವಿಕಾ ಯೇಯಂ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿವಿಧಾಯಿನೀ ನೈವ ಸಾ ಶಕ್ಯತೇ ಪ್ರಾಪ್ತುಂ ನರೈರೇಕೇನ ಜನ್ಮನಾ

ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಈ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾನವರು ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅನೇಕಜನ್ಮಸಿದ್ಧಾನಾಂ ಶ್ರೌತಸ್ಮಾರ್ತಾನುವರ್ತಿನಾಮ್ ವಿರಕ್ತಾನಾಂ ಪ್ರಬುದ್ಧಾನಾಂ ಪ್ರಸೀದತಿ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದವರು, ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು, ವೈರಾಗ್ಯವುಳ್ಳವರು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತರಾದವರಿಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಸನ್ನೇ ಸತಿ ದೇವೇಶ ಪಶೌ ತಸ್ಮಿನ್ಪ್ರವರ್ತತೇ ಅಸ್ತಿ ನಾಥೋ ಮಮೇತ್ಯಲ್ಪಾ ಭಕ್ತಿರ್ಬುದ್ಧಿಪುರಸ್ಸರಾ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರಾಣಿಯಲ್ಲಿಯೂ 'ನಾನು ಒಬ್ಬನು ಇದ್ದಾನೆ, ಅವನು ನನ್ನದು' ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಕ್ತಿ ಜ್ಞಾನಸಹಿತವಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

ತಪಸಾ ವಿವಿಧೈಶ್ಶೈವೈರ್ಧರ್ಮೈಸ್ಸಂಯುಜ್ಯತೇ ನರಃ ತತ್ರ ಯೋಗೇ ತದಭ್ಯಾಸಸ್ತತೋ ಭಕ್ತಿಃ ಪರಾ ಭವೇತ್

ವಿವಿಧ ಶೈವ ತಪಸ್ಸುಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾನವನು ಏಕೀಭವನೆಗಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.