ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಧಾನಪುರುಷವ್ಯಕ್ತಕಾಲಸ್ವರೂಪವಾನ್ ಹೇತುರ್ನೇತಾಧಿಪಸ್ತೇಷಾಂ ಧಾತಾ ಚೋಕ್ತಾ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಧಾನ, ಪುರುಷ, ವ್ಯಕ್ತ, ಕಾಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು ಇವರಿಗೆ ಕಾರಣ, ಅಧಿಪತಿ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ ಆಗಿರುವ ಮಹೇಶ್ವರನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ವಿರಾಡ್ಢಿರಣ್ಯಗರ್ಭಾತ್ಮಾ ಕೈಶ್ಚಿದೀಶೋ ನಿಗದ್ಯತೇ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೋ ಲೋಕಾನಾಂ ಹೇತುರ್ವಿಶ್ವಾತ್ಮಕೋ ವಿರಾಟ್

ಕೆಲವರು ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ವಿರಾಟ್ ಹಾಗೂ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನ ಆತ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನು ಲೋಕಗಳ ಕಾರಣ, ವಿರಾಟ್ ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ.

ಅಂತರ್ಯಾಮೀ ಪರಶ್ಚೇತಿ ಕಥ್ಯತೇ ಕವಿಭಿಶ್ಶಿವಃ ಪ್ರಾಜ್ಞಸ್ತೈಜಸವಿಶ್ವಾತ್ಮೇತ್ಯಪರೇ ಸಂಪ್ರಚಕ್ಷತೇ

ಕವಿಗಳು ಶಿವನನ್ನು ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಮತ್ತು ಪರಾತ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಜ್ಞೆ, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತುರೀಯಮಪರೇ ಪ್ರಾಹುಃ ಸೌಮ್ಯಮೇವ ಪರೇ ವಿದುಃ ಮಾತಾ ಮಾನಂ ಚ ಮೇಯಂ ಚ ಮತಿಂ ಚಾಹುರಥಾಪರೇ

ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ಶಾಂತ ಸ್ವರೂಪ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅವನನ್ನು ತಾಯಿ, ಪ್ರಮಾಣ, ಪ್ರಮೇಯ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕರ್ತಾ ಕ್ರಿಯಾ ಚ ಕಾರ್ಯಂ ಚ ಕರಣಂ ಕಾರಣಂ ಪರೇ ಜಾಗ್ರತ್ಸ್ವಪ್ನಸುಷುಪ್ತ್ಯಾತ್ಮೇತ್ಯಪರೇ ಸಂಪ್ರಚಕ್ಷತೇ

ಕೆಲವರು ಅವನು ಕರ್ತೃ, ಕ್ರಿಯೆ, ಕಾರ್ಯ, ಸಾಧನ ಮತ್ತು ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಜಾಗ್ರತ, ಸ್ವಪ್ನ ಮತ್ತು ಸುಷುಪ್ತಿ ಸ್ಥಿತಿಗಳ ಆತ್ಮ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ತುರೀಯಮಪರೇ ಪ್ರಾಹುಸ್ತುರ್ಯಾತೀತಮಿತೀತರೇ ತಮಾಹುರ್ವಿಗುಣಂ ಕೇಚಿದ್ಗುಣವನ್ತಂ ಪರೇ ವಿದುಃ

ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಿತಿಗೂ ಮೀರುವವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅವನು ಗುಣರಹಿತನು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಕೇಚಿತ್ಸಂಸಾರಿಣಂ ಪ್ರಾಹುಸ್ತಮಸಂಸಾರಿಣಂ ಪರೇ ಸ್ವತಂತ್ರಮಪರೇ ಪ್ರಾಹುರಸ್ವತಂತ್ರಂ ಪರೇ ವಿದುಃ

ಕೆಲವರು ಅವನು ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಬಂಧನವಾಗಿರುವವನು ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಬಂಧನವಿಲ್ಲದವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅವನು ಸ್ವತಂತ್ರನು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಸ್ವತಂತ್ರನಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಘೋರಮಿತ್ಯಪರೇ ಪ್ರಾಹುಃ ಸೌಮ್ಯಮೇವ ಪರೇ ವಿದುಃ ರಾಗವಂತಂ ಪರೇ ಪ್ರಾಹುರ್ವೀತರಾಗಂ ತಥಾ ಪರೇ

ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ಭಯಾನಕನು ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ಶಾಂತನು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅವನು ಆಸಕ್ತನಾಗಿರುವವನು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಆಸಕ್ತಿರಹಿತನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಂ ಚ ಪರೇ ಪ್ರಾಹುಃ ಸಕ್ರಿಯಂ ಚೇತರೇ ಜನಾಃ ನಿರಿಂದ್ರಿಯಂ ಪರೇ ಪ್ರಾಹುಃ ಸೇಂದ್ರಿಯಂ ಚ ತಥಾಪರೇ

ಕೆಲವರು ಅವನು ಕ್ರಿಯಾರಹಿತನು ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅವನು ಇಂದ್ರಿಯರಹಿತನು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿರುವವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಧ್ರುವಮಿತ್ಯಪರೇ ಪ್ರಾಹುಸ್ತಮಧ್ರುವಾಮಿತೀರತೇ ಅರೂಪಂ ಕೇಚಿದಾಹುರ್ವೈ ರೂಪವಂತಂ ಪರೇ ವಿದುಃ

ಕೆಲವರು ಅವನು ಸ್ಥಿರನು ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಅಸ್ಥಿರನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅವನು ರೂಪರಹಿತನು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ರೂಪವಂತನು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಅದೃಶ್ಯಮಪರೇ ಪ್ರಾಹುರ್ದೃಶ್ಯಮಿತ್ಯಪರೇ ವಿದುಃ ವಾಚ್ಯಮಿತ್ಯಪರೇ ಪ್ರಾಹುರವಾಚ್ಯಮಿತಿ ಚಾಪರೇ ಶಬ್ದಾತ್ಮಕಂ ಪರೇ ಪ್ರಾಹುಶ್ಶಬ್ದಾತೀತಮಥಾಪರೇ

ಕೆಲವರು ಅವನು ಕಾಣದವನು ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅವನು ಹೇಳಬಹುದಾದವನು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಹೇಳಲಾಗದವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅವನು ಶಬ್ದಸ್ವರೂಪ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಕೇಚಿಚ್ಚಿನ್ತಾಮಯಂ ಪ್ರಾಹುಶ್ಚಿನ್ತಯಾ ರಹಿತಂ ಪರೇ ಜ್ಞಾನಾತ್ಮಕಂ ಪರೇ ಪ್ರಾಹುರ್ವಿಜ್ಞಾನಮಿತಿ ಚಾಪರೇ

ಕೆಲವರು ಅವನು ಚಿಂತೆಯ ರೂಪ ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅವನು ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ವಿಜ್ಞಾನ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಕೇಚಿಚ್ಜ್ಞೇಯಮಿತಿ ಪ್ರಾಹುರಜ್ಞೇಯಮಿತಿ ಕೇಚನ ಪರಮೇಕೇ ತಮೇವಾಹುರಪರಂ ಚ ತಥಾ ಪರೇ

ಕೆಲವರು ಅವನು ತಿಳಿಯಬಹುದಾದವನು ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ತಿಳಿಯಲಾಗದವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅವನನ್ನು ಪರಮ ಎಂದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವನು ಬೇರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ವಿಕಲ್ಪ್ಯಮಾನಂ ತು ಯಾಥಾತ್ಮ್ಯಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ನಾಧ್ಯವಸ್ಯಂತಿ ಮುನಯೋ ನಾನಾಪ್ರತ್ಯಯಕಾರಣಾತ್

ಈ ರೀತಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ವಿವೇಚನೆ ಮಾಡಿದರೂ, ಪರಮೇಶ್ವರನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಭಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ನಿಶ್ಚಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಯೇ ಪುನಸ್ಸರ್ವಭಾವೇನ ಪ್ರಪನ್ನಾಃ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ತೇ ಹಿ ಜಾನಂತ್ಯಯತ್ನೇನ ಶಿವಂ ಪರಮಕಾರಣಮ್

ಆದರೆ ಯಾರು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾವದಿಂದ ಶರಣಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಶಿವನನ್ನು, ಪರಮ ಕಾರಣವನ್ನು, ಸುಲಭವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ತಾವದ್ದುಃಖೇ ವರ್ತತೇ ಬದ್ಧಪಾಶಃ ಸಂಸಾರೇ ಽಸ್ಮಿಞ್ಚಕ್ರನೇಮಿಕ್ರಮೇಣ

ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬಂಧನಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಿದ್ದವನು, ಚಕ್ರದ ಅಂಚು ತಿರುಗುವಂತೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ದುಃಖದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ತದಾವಿದ್ವಾನ್ಪುಣ್ಯಪಾಪೇ ವಿಧೂಯ ನಿರಂಜನಃ ಪರಮಮುಪೈತಿ ಸಾಮ್ಯಮ್

ಅಜ್ಞಾನಿಯು ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕಿದಾಗ, ಅವನು ಕಲಂಕವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಪರಮ ಸಮತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ನಶಿವಸ್ಯಾಣವೋ ಬಂಧಃ ಕಾರ್ಯೋ ಮಾಯೇಯ ಏವ ವಾ ಪ್ರಾಕೃತೋ ವಾಥ ಬೋದ್ಧಾ ವಾ ಹ್ಯಹಂಕಾರಾತ್ಮಕಸ್ತಥಾ

ಶಿವನಿಗೆ ಆತ್ಮನ ಬಂಧನವೇ ಇಲ್ಲ; ಅದು ಮಾಯೆಯಿಂದ, ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಅಹಂಕಾರದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ನೈವಾಸ್ಯ ಮಾನಸೋ ಬಂಧೋ ನ ಚೈತ್ತೋ ನೇಂದ್ರಿಯಾತ್ಮಕಃ ನ ಚ ತನ್ಮಾತ್ರಬಂಧೋ ಽಪಿ ಭೂತಬಂಧೋ ನ ಕಶ್ಚನ

ಅವನಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಬಂಧನವೂ ಇಲ್ಲ, ಚಿತ್ತದ ಬಂಧನವೂ ಇಲ್ಲ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಬಂಧನವೂ ಇಲ್ಲ; ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಥವಾ ಸ್ಥೂಲ ಭೂತಗಳ ಬಂಧನವೂ ಇಲ್ಲ.

ನ ಚ ಕಾಲಃ ಕಲಾ ಚೈವ ನ ವಿದ್ಯಾ ನಿಯತಿಸ್ತಥಾ ನ ರಾಗೋ ನ ಚ ವಿದ್ವೇಷಃ ಶಂಭೋರಮಿತತೇಜಸಃ

ಅನಂತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಶಂಕರನನ್ನು ಕಾಲವೂ, ಅದರ ಭಾಗಗಳೂ, ಜ್ಞಾನವೂ, ವಿಧಿಯೂ, ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷವೂ ಬಂಧಿಸದು.

ನ ಚಾಸ್ತ್ಯಭಿನಿವೇಶೋ ಽಸ್ಯ ಕುಶಲಾ ಽಕುಶಲಾನ್ಯಪಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ತದ್ವಿಪಾಕಶ್ಚ ಸುಖದುಃಖೇ ಚ ತತ್ಫಲೇ

ಅವನಿಗೆ ಯಾವ执念ವೂ ಇಲ್ಲ; ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳು, ಅವುಗಳ ಫಲಗಳು, ಸುಖ ದುಃಖಗಳು ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಶಯೈರ್ನಾಪಿ ಸಂಬನ್ಧಃ ಸಂಸ್ಕಾರೈಃ ಕರ್ಮಣಾಮಪಿ ಭೋಗೈಶ್ಚ ಭೋಗಸಂಸ್ಕಾರೈಃ ಕಾಲತ್ರಿತಯಗೋಚರೈಃ

ಅವನಿಗೆ ಆಸೆಗಳ ಮೂಲಕವೂ, ಕರ್ಮಗಳ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕವೂ, ಅನುಭವಗಳ ಮೂಲಕವೂ, ಅವುಗಳ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕವೂ, ಮೂರು ಕಾಲಗಳ ಯಾವ ಸಂಬಂಧವೂ ಇಲ್ಲ.

ನ ತಸ್ಯ ಕಾರಣಂ ಕರ್ತಾ ನಾದಿರಂತಸ್ತಥಾಂತರಮ್ ನ ಕರ್ಮ ಕರಣಂ ವಾಪಿ ನಾಕಾರ್ಯಂ ಕಾರ್ಯಮೇವ ಚ

ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲ, ಮಾಡುವವನೂ ಇಲ್ಲ, ಆರಂಭವೂ ಇಲ್ಲ, ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಮಧ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ; ಕರ್ಮ, ಸಾಧನ, ಕಾರ್ಯ, ಫಲ ಯಾವುದೂ ಅವನಿಗೆ ಇಲ್ಲ.

ನಾಸ್ಯ ಬಂಧುರಬಂಧುರ್ವಾ ನಿಯಂತಾ ಪ್ರೇರಕೋ ಽಪಿ ವಾ ನ ಪತಿರ್ನ ಗುರುಸ್ತ್ರಾತಾ ನಾಧಿಕೋ ನ ಸಮಸ್ತಥಾ

ಅವನಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಶತ್ರುವೂ ಇಲ್ಲ; ನಿಯಂತ್ರಕನೂ ಪ್ರೇರಕನೂ ಇಲ್ಲ; ಪತಿಯಾದವನು, ಗುರು, ರಕ್ಷಕ, ಮೇಲುಗಡೆಯವನು, ಸಮಾನನೂ ಇಲ್ಲ.

ನ ಜನ್ಮಮರಣೇ ತಸ್ಯ ನ ಕಾಂಕ್ಷಿತಮಕಾಂಕ್ಷಿತಮ್ ನ ವಿಧಿರ್ನ ನಿಷೇಧಶ್ಚ ನ ಮುಕ್ತಿರ್ನ ಚ ಬನ್ಧನಮ್

ಅವನಿಗೆ ಜನ್ಮವೂ ಸಾವು ಇಲ್ಲ; ಇಚ್ಛಿತವೂ ಅನಿಚ್ಛಿತವೂ ಇಲ್ಲ; ವಿಧಿಯೂ ನಿಷೇಧವೂ ಇಲ್ಲ; ಮುಕ್ತಿಯೂ ಬಂಧನವೂ ಇಲ್ಲ.

ನಾಸ್ತಿ ಯದ್ಯದಕಲ್ಯಾಣಂ ತತ್ತದಸ್ಯ ಕದಾಚನ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಸಕಲಂ ಚಾಸ್ತಿ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಶಿವೋ ಯತಃ

ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಶುಭವೆಂಬುದು ಇಲ್ಲ; ಎಲ್ಲಾ ಶುಭವೂ ಸದಾ ಇದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಶಿವನೇ ಪರಮಾತ್ಮ.

ಸ ಶಿವಸ್ಸರ್ವಮೇವೇದಮಧಿಷ್ಠಾಯ ಸ್ವಶಕ್ತಿಭಿಃ ಅಪ್ರಚ್ಯುತಸ್ಸ್ವತೋ ಭಾವಃ ಸ್ಥಿತಃ ಸ್ಥಾಣುರತಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಶಿವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದೆಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ಥಾಣು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶಿವೇನಾಧಿಷ್ಠಿತಂ ಯಸ್ಮಾಜ್ಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಂಗಮಮ್ ಸರ್ವರೂಪಃ ಸ್ಮೃತಶ್ಶರ್ವಸ್ತಥಾ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ನ ಮುಹ್ಯತಿ

ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳಾದ ಈ ಜಗತ್ತು ಶಿವನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸರ್ವರೂಪ ಎಂದು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಅರಿತವನು ಯಾವತ್ತೂ ಮೋಹಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಶರ್ವೋ ರುದ್ರೋ ನಮಸ್ತಸ್ಮೈ ಪುರುಷಃ ಸತ್ಪರೋ ಮಹಾನ್ ಹಿರಣ್ಯಬಾಹುರ್ಭಗವಾನ್ಹಿರಣ್ಯಪತಿರೀಶ್ವರಃ

ಶರ್ವ, ರುದ್ರ, ಪರಪುರುಷ, ಮಹಾನ್, ಹೊಳಪಿನ ಕೈಗಳವನು, ಭಗವಂತನು, ಹಿರಣ್ಯಪತಿ, ಈಶ್ವರನೆಂಬ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.