ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಯಥಾ ಸ್ವಂ ಕರ್ಮ ಕುರ್ವನ್ತಿ ನಾನ್ಯತ್ಕಿಂಚಿಚ್ಛಿವಾಜ್ಞಯಾ ಶಬ್ದಾದಯೋಪಿ ಗೃಹ್ಯಂತೇ ಕ್ರಿಯನ್ತೇ ವಚನಾದಯಃ

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಶಿವನ ಆದೇಶದಿಂದ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಅಲ್ಲ; ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮಾತು ಮೊದಲಾದ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಅವಿಲಂಘ್ಯಾ ಹಿ ಸರ್ವೇಷಾಮಾಜ್ಞಾ ಶಂಭೋರ್ಗರೀಯಸೀ ಅವಕಾಶಮಶೇಷಾಣಾಂ ಭೂತಾನಾಂ ಸಂಪ್ರಯಚ್ಛತಿ

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶಂಭುವಿನ ಆದೇಶವನ್ನು ಮೀರಿ ಯಾರೂ ಹೋಗಲಾಗದು, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದು; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಆಕಾಶಃ ಪರಮೇಶಸ್ಯ ಶಾಸನಾದೇವ ಸರ್ವಗಃ ಪ್ರಾಣಾದ್ಯೈಶ್ಚ ತಥಾ ನಾಮಭೇದೈರಂತರ್ಬಹಿರ್ಜಗತ್

ಆಕಾಶವು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಜಗತ್ತು ಇದೆ.

ಬಿಭರ್ತಿ ಸರ್ವಂ ಶರ್ವಸ್ಯ ಶಾಸನೇನ ಪ್ರಭಞ್ಜನಃ ಹವ್ಯಂ ವಹತಿ ದೇವಾನಾಂ ಕವ್ಯಂ ಕವ್ಯಾಶಿನಾಮಪಿ

ಶರ್ವನ ಆದೇಶದಿಂದ ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೋಮದ ಹವನವನ್ನು, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಪಾಕಾದ್ಯಂ ಚ ಕರೋತ್ಯಗ್ನಿಃ ಪರಮೇಶ್ವರಶಾಸನಾತ್ ಸಂಜೀವನಾದ್ಯಂ ಸರ್ವಸ್ಯ ಕುರ್ವತ್ಯಾಪಸ್ತದಾಜ್ಞಯಾ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಪಾಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಆ ಆದೇಶದಿಂದ ನೀರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಜೀವ ನೀಡುವ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ವಿಶ್ವಮ್ಭರಾ ಜಗನ್ನಿತ್ಯಂ ಧತ್ತೇ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಾಜ್ಞಯಾ ದೇವಾನ್ಪಾತ್ಯಸುರಾನ್ ಹಂತಿ ತ್ರಿಲೋಕಮಭಿರಕ್ಷತಿ

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನ ಆದೇಶದಿಂದ ಭೂಮಿ ಸದಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅವಳು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾಳೆ, ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾಳೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಆಜ್ಞಯಾ ತಸ್ಯ ದೇವೇನ್ದ್ರಃ ಸರ್ವೈರ್ದೇವೈರಲಂಘ್ಯಯಾ ಆಧಿಪತ್ಯಮಪಾಂ ನಿತ್ಯಂ ಕುರುತೇ ವರುಣಸ್ಸದಾ

ಅವನ ಆದೇಶದಿಂದ ದೇವೇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ; ವರుణನು ಸದಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಆಳುತ್ತಾನೆ.

ಪಾಶೈರ್ಬಧ್ನಾತಿ ಚ ಯಥಾ ದಂಡ್ಯಾಂಸ್ತಸ್ಯೈವ ಶಾಸನಾತ್ ದದಾತಿ ನಿತ್ಯಂ ಯಕ್ಷೇನ್ದ್ರೋ ದ್ರವಿಣಂ ದ್ರವಿಣೇಶ್ವರಃ

ಅದೇ ಆದೇಶದಿಂದ ಅವನು ದಂಡನೀಯರನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತಾನೆ; ಯಕ್ಷರಾಧಿಪತಿ ಸದಾ ಧನದ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ಪುಣ್ಯಾನುರೂಪಂ ಭೂತೇಭ್ಯಃ ಪುರುಷಸ್ಯಾನುಶಾಸನಾತ್ ಕರೋತಿ ಸಂಪದಃ ಶಶ್ವಜ್ಜ್ಞಾನಂ ಚಾಪಿ ಸುಮೇಧಸಾಮ್

ಪುನ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವನು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಉಪದೇಶದಿಂದ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ನಿಗ್ರಹಂ ಚಾಪ್ಯಸಾಧೂನಾಮೀಶಾನಶ್ಶಿವಶಾಸನಾತ್ ಧತ್ತೇ ತು ಧರಣೀಂ ಮೂರ್ಧ್ನಾ ಶೇಷಃ ಶಿವನಿಯೋಗತಃ

ಶಿವನ ಆದೇಶದಿಂದ ಅವನು ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಶೇಷನು ಶಿವನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತಾಳುತ್ತಾನೆ.

ಯಾಮಾಹುಸ್ತಾಮಸೀಂ ರೌದ್ರೀಂ ಮೂರ್ತಿಮಂತಕರೀಂ ಹರೇಃ ಸೃಜತ್ಯಶೇಷಮೀಶಸ್ಯ ಶಾಸನಾಚ್ಚತುರಾನನಃ

ಹರಿಯ ತಮಸ್ಸು, ಕ್ರೂರತೆ ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನು ತರುವ ರೂಪವೆಂದು ಹೇಳುವದು, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಈಶ್ವರನ ಆದೇಶದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಅನ್ಯಾಭಿರ್ಮೂರ್ತಿಭಿಃ ಸ್ವಾಭಿಃ ಪಾತಿ ಚಾಂತೇ ನಿಹನ್ತಿ ಚ ವಿಷ್ಣುಃ ಪಾಲಯತೇ ವಿಶ್ವಂ ಕಾಲಕಾಲಸ್ಯ ಶಾಸನಾತ್

ತನ್ನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳಿಂದ ವಿಷ್ಣು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಕಾಲದ ಸ್ವಾಮಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಅವನು ಜಗತ್ತನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸೃಜತೇ ತ್ರಸತೇ ಚಾಪಿ ಸ್ವಕಾಭಿಸ್ತನುಭಿಸ್ತ್ರಿಭಿಃ ಹರತ್ಯಂತೇ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಹರಸ್ತಸ್ಯೈವ ಶಾಸನಾತ್

ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ, ಭಯಪಡುವನು, ತನ್ನ ಮೂರು ರೂಪಗಳಿಂದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಹರಿ ಅದೇ ಆದೇಶದಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸೃಜತ್ಯಪಿ ಚ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ತ್ರಿಧಾ ಭಿನ್ನಸ್ತು ರಕ್ಷತಿ ಕಾಲಃ ಕರೋತಿ ಸಕಲಂ ಕಾಲಸ್ಸಂಹರತಿ ಪ್ರಜಾಃ

ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕಾಲವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಕಾಲವೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಕಾಲಃ ಪಾಲಯತೇ ವಿಶ್ವಂ ಕಾಲಕಾಲಸ್ಯ ಶಾಸನಾತ್ ತ್ರಿಭಿರಂಶೈರ್ಜಗದ್ಬಿಭ್ರತ್ತೇಜೋಭಿರ್ವೃಷ್ಟಿಮಾದಿಶನ್

ಕಾಲನು ಕಾಲಕಾಲನ ಆದೇಶದಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮೂರು ಭಾಗಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಮಳೆ ಮತ್ತು ಇತರವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ದಿವಿ ವರ್ಷತ್ಯಸೌ ಭಾನುರ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ಶಾಸನಾತ್ ಪುಷ್ಣಾತ್ಯೋಷಧಿಜಾತಾನಿ ಭೂತಾನ್ಯಾಹ್ಲಾದಯತ್ಯಪಿ

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಭಾನು ದೇವರ ಆದೇಶದಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿದು, ಸೂರ್ಯನು ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ದೇವೈಶ್ಚ ಪೀಯತೇ ಚಂದ್ರಶ್ಚನ್ದ್ರಭೂಷಣಶಾಸನಾತ್ ಆದಿತ್ಯಾ ವಸವೋ ರುದ್ರಾ ಅಶ್ವಿನೌ ಮರುತಸ್ತಥಾ

ಚಂದ್ರಭೂಷಣನ ಆದೇಶದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ; ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ಮರುತ್ಗಣವೂ ಸಹ.

ಖೇಚರಾ ಋಷಯಸ್ಸಿದ್ಧಾ ಭೋಗಿನೋ ಮನುಜಾ ಮೃಗಾಃ ಪಶವಃ ಪಕ್ಷಿಣಶ್ಚೈವ ಕೀಟಾದ್ಯಾಃ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚ

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರು, ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಭೋಗಿಗಳು, ಮಾನವರು, ಕಾಡುಮೃಗಗಳು, ಪಶುಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಕೀಟಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಾವರಗಳೂ ಸಹ—

ನದ್ಯಸ್ಸಮುದ್ರಾ ಗಿರಯಃ ಕಾನನಾನಿ ಸರಾಂಸಿ ಚ ವೇದಾಃ ಸಾಂಗಾಶ್ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಮಂತ್ರಸ್ತೋಮಮಖಾದಯಃ

ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಮಂತ್ರಗಳು, ಸ್ತುತಿಗಳು, ಹೋಮಗಳು—

ಕಾಲಾಗ್ನ್ಯಾದಿಶಿವಾಂತಾನಿ ಭುವನಾನಿ ಸಹಾಧಿಪೈಃ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಾನ್ಯಪ್ಯಸಂಖ್ಯಾನಿ ತೇಷಾಮಾವರಣಾನಿ ಚ

ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಶಿವನ ತನಕ ಇರುವ ಲೋಕಗಳು, ಅವುಗಳ ರಾಜರು, ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಆವರಣಗಳು—

ವರ್ತಮಾನಾನ್ಯತೀತಾನಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತ್ಯಪಿ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ ದಿಶಶ್ಚ ವಿದಿಶಶ್ಚೈವ ಕಾಲಭೇದಾಃ ಕಲಾದಯಃ

ಈಗಿರುವವು, ಹೋದವು, ಮುಂದಾಗುವವು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಮಧ್ಯದಿಕ್ಕುಗಳು, ಕಾಲದ ವಿಭಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಭಾಗಗಳು—

ಯಚ್ಚ ಕಿಂಚಿಜ್ಜಗತ್ಯಸ್ಮಿನ್ ದೃಶ್ಯತೇ ಶ್ರೂಯತೇ ಽಪಿ ವಾ ತತ್ಸರ್ವಂ ಶಂಕರಸ್ಯಾಜ್ಞಾ ಬಲೇನ ಸಮಧಿಷ್ಠಿತಮ್

ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೂ, ಕೇಳುವುದಾದರೂ, ಎಲ್ಲವೂ ಶಂಕರನ ಆದೇಶದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆ.

ಆಜ್ಞಾಬಲಾತ್ತಸ್ಯ ಧರಾ ಸ್ಥಿತೇಹ ಧರಾಧರಾ ವಾರಿಧರಾಃ ಸಮುದ್ರಾಃ ಜ್ಯೋತಿರ್ಗಣಾಃ ಶಕ್ರಮುಖಾಶ್ಚ ದೇವಾಃ ಸ್ಥಿರಂ ಚಿರಂ ವಾ ಚಿದಚಿದ್ಯದಸ್ತಿ

ಅವನ ಆದೇಶದ ಬಲದಿಂದ ಭೂಮಿ, ಪರ್ವತಗಳು, ಮೋಡಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಇಂದ್ರನಾದ ದೇವತೆಗಳು, ಚಲಿಸುವದು, ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿರುವದು, ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳದು, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದದು—ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ.

ಅತ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯಮಿದಂ ಕೃಷ್ಣ ಶಂಭೋರಮಿತಕರ್ಮಣಃ ಆಜ್ಞಾಕೃತಂ ಶೃಣುಷ್ವೈತಚ್ಛ್ರುತಂ ಶ್ರುತಿಮುಖೇ ಮಯಾ

ಈದು ಅತ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದುದು, ಕೃಷ್ಣಾ! ಶಂಭುವಿನ ಅಪಾರ ಕಾರ್ಯಗಳು; ನಾನು ವೇದದಿಂದ ಕೇಳಿದುದನ್ನು ನೀನು ಕೇಳು.

ಪುರಾ ಕಿಲ ಸುರಾಃ ಸೇಂದ್ರಾ ವಿವದಂತಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಅಸುರಾನ್ಸಮರೇ ಜಿತ್ವಾ ಜೇತಾಹಮಹಮಿತ್ಯುತ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಜಗಳವಾಡಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಸುರರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, 'ನಾನು ಗೆದ್ದೆ, ನಾನು ಗೆದ್ದೆ' ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಪಟ್ಟರು.

ತದಾ ಮಹೇಶ್ವರಸ್ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯತೋ ವರವೇಷಧೃಕ್ ಸ್ವಲಕ್ಷಣೈರ್ವಿಹೀನಾಂಗಃ ಸ್ವಯಂ ಯಕ್ಷ ಇವಾಭವತ್

ಆಗ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ಲಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದೆ, ಯಕ್ಷನಂತೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಸ ತಾನಾಹ ಸುರಾನೇಕಂ ತೃಣಮಾದಾಯ ಭೂತಲೇ ಯ ಏತದ್ವಿಕೃತಂ ಕರ್ತುಂ ಕ್ಷಮತೇ ಸ ತು ದೈತ್ಯಜಿತ್

ಅವನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಒಂದು ಹುಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ತೆಗೆದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, 'ನೀವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು, ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ದೈತ್ಯ ಜಯನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಯಕ್ಷಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಜ್ರಪಾಣಿಃ ಶಚೀಪತಿಃ ಕಿಂಚಿತ್ಕ್ರುದ್ಧೋ ವಿಹಸ್ಯೈನಂ ತೃಣಮಾದಾತುಮುದ್ಯತಃ

ಯಕ್ಷನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ವಜ್ರಪಾಣಿಯಾದ ಶಚೀಪತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ಆ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು.

ನ ತತ್ತೃಣಮುಪದಾತುಂ ಮನಸಾಪಿ ಚ ಶಕ್ಯತೇ ಯಥಾ ತಥಾಪಿ ತಚ್ಛೇತ್ತುಂ ವಜ್ರಂ ವಜ್ರಧರೋ ಽಸೃಜತ್

ಅವನಿಗೆ ಆ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲು ವಜ್ರವನ್ನು ಎಸೆದನು.