ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಉಕ್ತಂ ಭಗವತಾ ವೃತ್ತಮುಪಮನ್ಯೋರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ ಕ್ಷೀರಾರ್ಥೇನಾಪಿ ತಪಸಾ ಯತ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪರಮೇಶ್ವರಾತ್

ಭಗವಂತನು ಉಪಮನ್ಯು ಮಹಾತ್ಮನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಂದ ಪಡೆದ ಹಾಲಿನ ಕಥೆಯೂ ತಿಳಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟೋ ಽಸೌ ವಾಸುದೇವೇನ ಕೃಷ್ಣೇನಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಾ ಧೌಮ್ಯಾಗ್ರಜಸ್ತತಸ್ತೇನ ಕೃತ್ವಾ ಪಾಶುಪತಂ ವ್ರತಮ್

ಅವನನ್ನು ವಾಸುದೇವನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಯಾವನು ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಡಿದು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಧೌಮ್ಯನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಿ, ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು.

ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಚ ಪರಮಂ ಜ್ಞಾನಮಿತಿ ಪ್ರಾಗೇವ ಶುಶ್ರುಮ ಕಥಂ ಸ ಲಬ್ಧವಾನ್ ಕೃಷ್ಣೋ ಜ್ಞಾನಂ ಪಾಶುಪತಂ ಪರಮ್

ಅವನು ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದನೆಂದು ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಪಾಶುಪತ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು?

ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಹ್ಯವತೀರ್ಣೋಪಿ ವಾಸುದೇವಸ್ಸನಾತನಃ ನಿಂದಯನ್ನಿವ ಮಾನುಷ್ಯಂ ದೇಹಶುದ್ಧಿಂ ಚಕಾರ ಸಃ

ವಾಸುದೇವನು, ಶಾಶ್ವತನು, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ, ಮಾನವನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಂತೆ, ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಪುತ್ರಾರ್ಥಂ ಹಿ ತಪಸ್ತಪ್ತುಂ ಗತಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾಮುನೇಃ ಆಶ್ರಮಂ ಮುನಿಭಿರ್ದೃಷ್ಟಂ ದೃಷ್ಟವಾಂಸ್ತತ್ರ ವೈ ಮುನಿಮ್

ಮಗನಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು, ಅವನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಅವನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಭಸ್ಮಾವದಾತಸರ್ವಾಂಗಂ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರಾಂಕಿತಮಸ್ತಕಮ್ ರುದ್ರಾಕ್ಷಮಾಲಾಭರಣಂ ಜಟಾಮಂಡಲಮಂಡಿತಮ್

ಅವನ ದೇಹವೆಲ್ಲ ಬೂದಿಯಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿತ್ತು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳು ಇದ್ದವು, ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಜಟಾಮಂಡಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದನು.

ತಚ್ಛಿಷ್ಯಭೂತೈರ್ಮುನಿಭಿಶ್ಶಾಸ್ತ್ರೈರ್ವೇದಮಿವಾವೃತಮ್ ಶಿವಧ್ಯಾನರತಂ ಶಾಂತಮುಪಮನ್ಯುಂ ಮಹಾದ್ಯುತಿಮ್

ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಉಪಮನ್ಯು, ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯ ಮುನಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು, ವೇದವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ, ಶಿವಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿದ್ದನು.

ನಮಶ್ಚಕಾರ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೃಷ್ಟಸರ್ವತನೂರುಹಃ ಬಹುಮಾನೇನ ಕೃಷ್ಣೋ ಽಸೌ ತ್ರಿಃ ಕೃತ್ವಾ ತು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾಮ್ ಸ್ತುತಿಂ ಚಕಾರ ಸುಪ್ರೀತ್ಯಾ ನತಸ್ಕಂಧಃ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಬಹುಮಾನದಿಂದ ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಕುಣಿತುಕೊಂಡು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದನು.

ತಸ್ಯಾವಲೋಕನಾದೇವ ಮುನೇಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ನಷ್ಟಮಾಸೀನ್ಮಲಂ ಸರ್ವಂ ಮಾಯಾಜಂ ಕಾರ್ಮಮೇವ ಚ

ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದುದರಿಂದಲೇ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಯಾಜಾಲ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದ ಮಾಲಿನ್ಯವು ನಾಶವಾಯಿತು.

ತಪಃಕ್ಷೀಣಮಲಂ ಕೃಷ್ಣಮುಪಮನ್ಯುರ್ಯಥಾವಿಧಿಃ ಭಸ್ಮನೋದ್ಧೂಲ್ಯ ತಂ ಮನ್ತ್ರೈರಗ್ನಿರಿತ್ಯಾದಿಭಿಃ ಕ್ರಮಾತ್

ಉಪಮನ್ಯುನು ವಿಧಿಯಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನ ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಅವನ ಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಬೂದಿ ಹಚ್ಚಿ, ಅಗ್ನಿಯ ಮೊದಲಾದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು.

ಅಥ ಪಾಶುಪತಂ ಸಾಕ್ಷಾದ್ವ್ರತಂ ದ್ವಾದಶಮಾಸಿಕಮ್ ಕಾರಯಿತ್ವಾ ಮುನಿಸ್ತಸ್ಮೈ ಪ್ರದದೌ ಜ್ಞಾನಮುತ್ತಮಮ್

ಮತ್ತೆ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಅವನಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳ ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮಾಡಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ತಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಮುನಯಶ್ಶಂಸಿತವ್ರತಾಃ ದಿವ್ಯಾಃ ಪಾಶುಪತಾಃ ಸರ್ವೇ ಪರಿವೃತ್ಯೋಪತಸ್ಥಿರೇ

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಮುನಿಗಳು, ದಿವ್ಯ ಪಾಶುಪತರು, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಅವನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.

ತತೋ ಗುರುನಿಯೋಗಾದ್ವೈ ಕೃಷ್ಣಃ ಪರಮಶಕ್ತಿಮಾನ್ ತಪಶ್ಚಕಾರ ಪುತ್ರಾರ್ಥಂ ಸಾಂಬಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಶಂಕರಮ್

ಆಮೇಲೆ, ಗುರುನ ಆದೇಶದಿಂದ ಪರಮ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಮಗನಿಗಾಗಿ ಶಂಭುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ತಪಸೋ ತೇನ ವರ್ಷಾಂತೇ ದೃಷ್ಟೋ ಽಸೌ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಶ್ರಿಯಾ ಪರಮಯಾ ಯುಕ್ತಸ್ಸಾಂಬಶ್ಚ ಸಗಣಶ್ಶಿವಃ

ಆ ತಪಸ್ಸಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಪರಮ ಕಿರಣದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಸಾಮ್ಬನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ವರಾರ್ಥಮಾವಿರ್ಭೂತಸ್ಯ ಹರಸ್ಯ ಸುಭಗಾಕೃತೇಃ ಸ್ತುತಿಂ ಚಕಾರ ನತ್ವಾಸೌ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಮ್ಯಕ್ಕೃತಾಂಜಲಿಃ

ವರಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಅವತರಿಸಿದ ಸುಂದರ ರೂಪದ ಹರಿಯನ್ನು, ಕೃಷ್ಣನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದನು.

ಸಾಂಬಂ ಸಮಗಣವ್ಯಗ್ರೋ ಲಬ್ಧವಾನ್ಪುತ್ರಮಾತ್ಮನಃ ತಪಸಾ ತುಷ್ಟಚಿತ್ತೇನ ದತ್ತಂ ವಿಷ್ಣೋಶ್ಶಿವೇನ ವೈ

ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿ, ಅವನು ಸಾಮ್ಬನನ್ನು ತನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಪಡೆದನು; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಿವನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಯಸ್ಮಾತ್ಸಾಂಬೋ ಮಹಾದೇವಃ ಪ್ರದದೌ ಪುತ್ರಮಾತ್ಮನಃ ತಸ್ಮಾಜ್ಜಾಂಬವತೀಸೂನುಂ ಸಾಂಬಂ ಚಕ್ರೇ ಸ ನಾಮತಃ

ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಸಾಮ್ಬನನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಕಾರಣದಿಂದ, ಜಾಂಬವತಿಯ ಮಗನಿಗೆ ಸಾಮ್ಬ ಎಂಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟನು.

ತದೇತತ್ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾಮಿತಕರ್ಮಣಃ ಮಹರ್ಷೇರ್ಜ್ಞಾನಲಾಭಶ್ಚ ಪುತ್ರಲಾಭಶ್ಚ ಶಂಕರಾತ್

ಇಗೋ, ಅಪಾರ ಕಾರ್ಯಗಳ ಕೃಷ್ಣನ ಕುರಿತು, ಮಹರ್ಷಿಯ ಜ್ಞಾನಪ್ರಾಪ್ತಿಯೂ, ಶಂಕರನಿಂದ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದ ಕಥೆಯೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಯ ಇದಂ ಕೀರ್ತಯೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಶೃಣುಯಾಚ್ಛ್ರಾವಯೇತ್ತಥಾ ಸ ವಿಷ್ಣೋರ್ಜ್ಞಾನಮಾಸಾದ್ಯ ತೇನೈವ ಸಹ ಮೋದತೇ

ಯಾರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಕೇಳುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.

ಕಿಂ ತತ್ಪಾಶುಪತಂ ಜ್ಞಾನಂ ಕಥಂ ಪಶುಪತಿಶ್ಶಿವಃ ಕಥಂ ಧೌಮ್ಯಾಗ್ರಜಃ ಪೃಷ್ಟಃ ಕೃಷ್ಣೇನಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಾ

ಆ ಪಾಶುಪತ ಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ ಏನು? ಶಿವನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ? ಧೌಮ್ಯನ ಹಿರಿಯನನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಕರ್ಮವಂತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿದನು?

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸಮಾಚಕ್ಷ್ವ ವಾಯೋ ಶಂಕರವಿಗ್ರಹ ತತ್ಸಮೋ ನ ಹಿ ವಕ್ತಾಸ್ತಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇಷ್ವಪರಃ ಪ್ರಭುಃ

ವಾಯುದೇವರೇ, ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸಿ—ಶಂಕರನ ರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮಂತೆ ಹೇಳಬಲ್ಲವರೂ, ನಿಮ್ಮಂತೆ ಪ್ರಭುವೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ.

ಇತ್ಯಾಕರ್ಣ್ಯ ವಚಸ್ತೇಷಾಂ ಮಹರ್ಷೀಣಾಂ ಪ್ರಭಂಜನಃ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ಶಿವಮೀಶಾನಂ ಪ್ರವಕ್ತುಮುಪಚಕ್ರಮೇ

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹರ್ಷಿ ಪ್ರಭಂಜನನು, ಶಿವನನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿ, ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಪುರಾ ಸಾಕ್ಷಾನ್ಮಹೇಶೇನ ಶ್ರೀಕಂಠಾಖ್ಯೇನ ಮನ್ದರೇ ದೇವ್ಯೈ ದೇವೇನ ಕಥಿತಂ ಜ್ಞಾನಂ ಪಾಶುಪತಂ ಪರಮ್

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು, ಶ್ರೀಕಂಠನೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಮಂದರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ದೇವಿಗೆ, ದೇವತೆご ಪಾಶುಪತ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದನು.

ತದೇವ ಪೃಷ್ಟಂ ಕೃಷ್ಣೇನ ವಿಷ್ಣುನಾ ವಿಶ್ವಯೋನಿನಾ ಪಶುತ್ವಂ ಚ ಸುರಾದೀನಾಂ ಪತಿತ್ವಂ ಚ ಶಿವಸ್ಯ ಚ

ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನೇ ವಿಶ್ವದ ಮೂಲವಾಗಿರುವ ವಿಷ್ಣುವಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಕೇಳಿದನು—ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು ಹೇಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಶಿವನು ಹೇಗೆ ಅವರ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು.

ಯಥೋಪದಿಷ್ಟಂ ಕೃಷ್ಣಾಯ ಮುನಿನಾ ಹ್ಯುಪಮನ್ಯುನಾ ತಥಾ ಸಮಾಸತೋ ವಕ್ಷ್ಯೇ ತಚ್ಛೃಣುಧ್ವಮತಂದ್ರಿತಾಃ

ಮುನಿಯಾದ ಉಪಮನ್ಯು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನೋ, ಅದನ್ನೇ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

ಪುರೋಪಮನ್ಯುಮಾಸೀನಂ ವಿಷ್ಣುಃಕೃಷ್ಣವಪುರ್ಧರಃ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಯಥಾನ್ಯಾಯಮಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್

ಹಿಂದೆ, ಕೃಷ್ಣನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ವಿಷ್ಣು, ಕುಳಿತಿದ್ದ ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಭಗವಞ್ಛ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ದೇವ್ಯೈ ದೇವೇನ ಭಾಷಿತಮ್ ದಿವ್ಯಂ ಪಾಶುಪತಂ ಜ್ಞಾನಂ ವಿಭೂತಿಂ ವಾಸ್ಯ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ಭಗವಂತನೆ, ದೇವರು ದೇವಿಗೆ ಹೇಳಿದ ದಿವ್ಯ ಪಾಶುಪತ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ, ಅವನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಥಂ ಪಶುಪತಿರ್ದೇವಃ ಪಶವಃ ಕೇ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ ಕೈಃ ಪಾಶೈಸ್ತೇ ನಿಬಧ್ಯಂತೇ ವಿಮುಚ್ಯಂತೇ ಚ ತೇ ಕಥಮ್

ಪಶುಪತಿಯಾದ ದೇವರು ಹೇಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ? ಯಾರು 'ಪಶು' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ? ಯಾವ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಅವರು ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ.

ಇತಿ ಸಂಚೋದಿತಃ ಶ್ರೀಮಾನುಪಮನ್ಯುರ್ಮಹಾತ್ಮನಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ದೇವಂ ದೇವೀಂ ಚ ಪ್ರಾಹ ಪುಷ್ಟೋ ಯಥಾ ತಥಾ

ಈ ರೀತಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಉಪಮನ್ಯು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ದೇವರು ಮತ್ತು ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೇಳಿದಂತೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.