ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಸಪ್ರಸಾದಾಶ್ಚ ತೇ ಮಂತ್ರಾಃ ಸ್ವಾಧಿಕಾರಾದ್ಯಪೇಕ್ಷಯಾ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಸ್ತ್ವೇಕೋ ಽಯಂ ಮಂತ್ರ ಏವೇಶ್ವರಾಜ್ಞಯಾ

ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೋ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆ ಮಂತ್ರಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಧಿಕಾರದಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ಒಂದು ಮಂತ್ರವೇ, ಈಶ್ವರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಯಥಾ ನಿಕೃಷ್ಟಾನುತ್ಕೃಷ್ಟಾನ್ಸರ್ವಾನಪ್ಯಾತ್ಮನಃ ಶಿವಃ ಕ್ಷಮತೇ ರಕ್ಷಿತುಂ ತದ್ವನ್ಮಂತ್ರೋ ಽಯಮಪಿ ಸರ್ವದಾ

ಹೇಗೋ ಶಿವನು ತನ್ನಿಂದ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನೂ ಮೇಲಿನವರನ್ನೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿರುವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಮಂತ್ರವೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಬಲಶ್ಚ ತಥಾ ಹ್ಯೇಷ ಮಂತ್ರೋ ಮನ್ತ್ರಾನ್ತರಾದಪಿ ಸರ್ವರಕ್ಷಾಕ್ಷಮೋ ಽಪ್ಯೇಷ ನಾಪರಃ ಕಶ್ಚಿದಿಷ್ಯತೇ

ಈ ಮಂತ್ರವು ಇತರ ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದೆ; ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಇಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾನ್ಮನ್ತ್ರಾನ್ತರಾಂಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಪರೋ ಭವ ತಸ್ಮಿಞ್ಜಿಹ್ವಾಂತರಗತೇ ನ ಕಿಂಚಿದಿಹ ದುರ್ಲಭಮ್

ಆದಕಾರಣ, ಇತರ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನೀನು ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಾಧಿಸು; ಅದು ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ.

ಅಧೋರಾಸ್ತ್ರಂ ಚ ಶೈವಾನಾಂ ರಕ್ಷಾಹೇತುರನುತ್ತಮಮ್ ತಚ್ಚ ತತ್ಪ್ರಭವಂ ಮತ್ವಾ ತತ್ಪರೋ ಭವ ನಾನ್ಯಥಾ

ಶೈವರಿಗೆ ಕೆಳಗಿನ ಅಸ್ತ್ರವೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ; ಅದು ಇದೇ ಮೂಲದಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಇರಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾವುದಲ್ಲ.

ಭಸ್ಮೇದನ್ತು ಮಯಾ ಲಬ್ಧಂ ಪಿತುರೇವ ತವೋತ್ತಮಮ್ ವಿರಜಾನಲಸಂಸಿದ್ಧಂ ಮಹಾವ್ಯಾಪನ್ನಿವಾರಣಮ್

ನಾನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಭಸ್ಮವು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಮಂತ್ರಂ ಚ ತೇ ಮಯಾ ದತ್ತಂ ಗೃಹಾಣ ಮದನುಜ್ಞಯಾ ಅನೇನೈವಾಶು ಜಪ್ತೇನ ರಕ್ಷಾ ತವ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ನಾನು ನಿನಗೆ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ—ನನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಇದನ್ನೇ ಜಪಿಸಿದರೆ ನಿನ್ನ ರಕ್ಷಣೆ ಖಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಮಾತ್ರಾ ಸಮಾದಿಶ್ಯ ಶಿವಮಸ್ತ್ವಿತ್ಯುದೀರ್ಯ ಚ ವಿಸೃಷ್ಟಸ್ತದ್ವಚೋ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಕುರ್ವನ್ನೇವ ತದಾ ಮುನಿಃ

ಹೀಗೆ ತಾಯಿ ಅವನಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ, 'ಶಿವನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಅಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊರಟಳು.

ತಾಂ ಪ್ರಣಮ್ಯೈವಮುಕ್ತ್ವಾ ಚ ತಪಃ ಕರ್ತುಂ ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ ತಮಾಹ ಚ ತದಾ ಮಾತಾ ಶುಭಂ ಕುರ್ವಂತು ತೇ ಸುರಾಃ

ಅವಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಆಗ ತಾಯಿ, 'ದೇವತೆಗಳು ನಿನಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತರಲಿ' ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದಳು.

ಅನುಜ್ಞಾತಸ್ತಯಾ ತತ್ರ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಸ ದುಶ್ಚರಮ್ ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಾಯುಭಕ್ಷಃ ಸಮಾಹಿತಃ

ಅವಳ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು; ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಅಷ್ಟೇಷ್ಟಕಾಭಿಃ ಪ್ರಸಾದಂ ಕೃತ್ವಾ ಲಿಂಗಂ ಚ ಮೃನ್ಮಯಮ್ ತತ್ರಾವಾಹ್ಯ ಮಹಾದೇವಂ ಸಾಂಬಂ ಸಗಣಮವ್ಯಯಮ್

ಅವನು ಎಂಟು ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಮಣ್ಣಿನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು, ಆಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಗಣಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದನು.

ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರೇಣೈವ ಪುತ್ರೈಃ ಪುಷ್ಪೈರ್ವನೋದ್ಭವೈಃ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಚಿರಂ ಕಾಲಂ ಚಚಾರ ಪರಮಂ ತಪಃ

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಪಯೋಗಿಸಿ, ಪುತ್ರರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಂದ ಹೂವಿನಿಂದ ಅವನು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಪೂಜಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ತತಸ್ತಪಶ್ಚರತ್ತಂ ತಂ ಬಾಲಮೇಕಾಕಿನಂ ಕೃಶಮ್ ಉಪಮನ್ಯುಂ ದ್ವಿಜವರಂ ಶಿವಸಂಸಕ್ತಮಾನಸಮ್

ಅವನ ತಪಸ್ಸಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿದ್ದ, ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದ ಬಾಲ ಉಪಮನ್ಯು, ಶಿವನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿದ್ದ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು—

ಪುರಾ ಮರೀಚಿನಾ ಶಪ್ತಾಃ ಕೇಚಿನ್ಮುನಿಪಿಶಾಚಕಾಃ ಸಂಪೀಡ್ಯ ರಾಕ್ಷಸೈರ್ಭಾವೈಸ್ತಪಸೋವಿಘ್ನಮಾಚರನ್

ಮುನಿಪಿಶಾಚಕರು, ಹಿಂದೆ ಮರೀಚಿಯಿಂದ ಶಾಪಿತರಾಗಿ, ರಾಕ್ಷಸ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದರು.

ಸ ಚ ತೈಃ ಪೀಡ್ಯಮಾನೋ ಽಪಿ ತಪಃ ಕುರ್ವನ್ಕಥಞ್ಚನ ಸದಾ ನಮಃ ಶಿವಾಯೇತಿ ಕ್ರೋಶತಿ ಸ್ಮಾರ್ತನಾದವತ್

ಅವರು ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಹೇಗೋ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿ, ಯಾವಾಗಲೂ 'ಶಿವಾಯ ನಮಃ' ಎಂದು ಸ್ಮರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದನು.

ತನ್ನಾದಶ್ರವಣಾದೇವ ತಪಸೋ ವಿಘ್ನಕಾರಿಣಃ ತೇ ತಂ ಬಾಲಂ ಸಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಮುನಯಸ್ಸಮುಪಾಚರನ್

ಆ ಕೂಗನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೆ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವರು ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮುನಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.

ತಪಸಾ ತಸ್ಯ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಚೋಪಮನ್ಯೋರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ ಚರಾಚರಂ ಚ ಮುನಯಃ ಪ್ರದೀಪಿತಮಭೂಜ್ಜಗತ್

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಚರಾಚರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದರು.

ಅಥ ಸರ್ವೇ ಪ್ರದೀಪ್ತಾಂಗಾ ವೈಕುಣ್ಠಂ ಪ್ರಯಯುರ್ದ್ರುತಮ್ ಪ್ರಣಮ್ಯಾಹುಶ್ಚ ತತ್ಸರ್ವಂ ಹರಯೇ ದೇವಸತ್ತಮಾಃ

ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ದೇಹದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಾ, ವೇಗವಾಗಿ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಹರಿಯನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದರು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ತೇಷಾಂ ತದಾ ವಾಕ್ಯಂ ಭಗವಾನ್ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ಕಿಮಿದನ್ತ್ವಿತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತತ್ಕಾರಣಂ ಚ ಸಃ

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಗವಂತನು—ಪರಮಾತ್ಮನು—'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು,

ಜಗಾಮ ಮನ್ದರಂ ತೂರ್ಣಂ ಮಹೇಶ್ವರದಿದೃಕ್ಷಯಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಂ ಪ್ರಣಮ್ಯೈವಂ ಪ್ರೋವಾಚ ಸುಕೃತಾಂಜಲಿಃ

ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ಬೇಗನೆ ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ದೇವರನ್ನು ಕಂಡು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಭಗವನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಕಶ್ಚಿದುಪಮನ್ಯುರಿತಿ ಶ್ರುತಃ ಕ್ಷೀರಾರ್ಥಮದಹತ್ಸರ್ವಂ ತಪಸಾ ತನ್ನಿವಾರಯ

ಪ್ರಭು, ಉಪಮನ್ಯು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಹಾಲು ಬೇಕೆಂದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಈ ದಾರಿಯಿಂದ ತಡೆಯಿರಿ.

ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಚೋ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪ್ರಾಹ ದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಶಿಶುಂ ನಿವಾರಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತತ್ತ್ವಂ ಗಚ್ಛ ಸ್ವಮಾಶ್ರಮಮ್

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹೇಶ್ವರನು, "ನಾನು ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗು" ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಶಂಭುವಚನಂ ಸ ವಿಷ್ಣುರ್ದೇವವಲ್ಲಭಃ ಜಗಾಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಸ್ವಲೋಕಮಮರಾದಿಕಾನ್

ಶಂಭುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರಿಯನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಎಲ್ಲ ಅಮರರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ದೇವಃ ಪಿನಾಕೀ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಶಕ್ರಸ್ಯ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಗನ್ತುಂ ಚಕ್ರೇ ಮತಿಂ ತತಃ

ಈ ನಡುವೆ ಪಿನಾಕಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಅಥ ಜಗಾಮ ಮುನೇಸ್ತು ತಪೋವನಂ ಗಜವರೇಣ ಸಿತೇನ ಸದಾಶಿವಃ ಸಹ ಸುರಾಸುರಸಿದ್ಧಮಹೋರಗೈರಮರರಾಜತನುಂ ಸ್ವಯಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಆಮೇಲೆ ಸದಾಶಿವನು ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಹಾ ನಾಗರೊಂದಿಗೆ, ಸ್ವತಃ ಅಮರರ ರಾಜನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಬಿಳಿ ಗಜದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಮುನಿಯ ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಸ ವಾರಣಶ್ಚಾರು ತದಾ ವಿಭುಂ ತಂ ನಿವೀಜ್ಯ ವಾಲವ್ಯಜನೇನ ದಿವ್ಯಮ್ ದಧಾರ ಶಚ್ಯಾ ಸಹಿತಂ ಸುರೇಂದ್ರಂ ಕರೇಣ ವಾಮೇನ ಶಿತಾತಪತ್ರಮ್

ಆ ಸುಂದರ ಗಜವು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ದಿವ್ಯವಾದ ಚಾಮರದಿಂದ ವೀಸಿದಿತು. ಇಂದ್ರನು ಶಚಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಬಿಳಿ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು.

ರರಾಜ ಭಗವಾನ್ಸೋಮಃ ಶಕ್ರರೂಪೀ ಸದಾಶಿವಃ ತೇನಾತಪತ್ರೇಣ ಯಥಾ ಚನ್ದ್ರಬಿಂಬೇನ ಮನ್ದರಃ

ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸದಾಶಿವನು ಆ ಛತ್ರದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಿಂದ ಮಂದರ ಪರ್ವತ ಹೇಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.

ಆಸ್ಥಾಯೈವಂ ಹಿ ಶಕ್ರಸ್ಯ ಸ್ವರೂಪಂ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಜಗಾಮಾನುಗ್ರಹಂ ಕರ್ತುಮುಪಮನ್ಯೋಸ್ತದಾಶ್ರಮಮ್

ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಹೋದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಮೇಶಾನಂ ಶಕ್ರರೂಪಧರಂ ಶಿವಮ್ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ಪ್ರಾಹ ಮಹಾಮುನಿವರಃ ಸ್ವಯಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನು ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಮುನಿಯು ತಾನೇ ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.