ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಅರ್ದ್ಯತೇ ತೇಜಸಾ ಸರ್ವಂ ವಾಯುನಾ ಚಾಪನೀಯತೇ ವ್ಯೋಮ್ನಾನುಗೃಹ್ಯತೇ ಸರ್ವಂ ಜ್ಞೇಯಮೇವಂ ಹಿ ಸೂರಿಭಿಃ

ಎಲ್ಲವೂ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೆಂಬಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಪಞ್ಚಕೃತ್ಯಮಿದಂ ಬೋಢುಂ ಮಮಾಸ್ತಿ ಮುಖಪಞ್ಚಕಮ್ ಚತುರ್ದಿಕ್ಷು ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಂ ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಪಞ್ಚಮಂ ಮುಖಮ್

ನನ್ನ ಈ ಐದು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ಐದು ಮುಖಗಳಿವೆ. ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಐದನೆಯ ಮುಖವಿದೆ.

ಯುವಾಭ್ಯಾಂ ತಪಸಾ ಲಬ್ಧಮೇತತ್ಕೃತ್ಯದ್ವಯಂ ಸುತೌ ಸೃಷ್ಟಿಸ್ಥಿತ್ಯಭೀಧಂ ಭಾಗ್ಯಂ ಮತ್ತಃ ಪ್ರೀತಾದತಿಪ್ರಿಯಮ್

ನೀವು ಮಾಡಿದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಕ್ಕಳೇ, ನೀವು ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿ ಎಂಬ ಎರಡು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ. ಇದು ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀಡಿದ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾದ ಭಾಗ್ಯ.

ತಥಾ ರುದ್ರಮಹೇಶಾಭ್ಯಾಮನ್ಯತ್ಕೃತ್ಯದ್ವಯಂ ಪರಮ್ ಅನುಗ್ರಹಾಖ್ಯಂ ಕೇನಾಪಿ ಲಬ್ಧುಂ ನೈವ ಹಿ ಶಕ್ಯತೇ

ಹಾಗೆಯೇ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರ ಅನುಗ್ರಹವೆಂಬ ಎರಡು ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತತ್ಸರ್ವಂ ಪೌರ್ವಿಕಂ ಕರ್ಮ ಯುವಾಭ್ಯಾಂ ಕಾಲವಿಸ್ಮೃತಮ್ ನ ತದ್ರುದ್ರ ಮಹೇಶಾಭ್ಯಾಂ ವಿಸ್ಮೃತಂ ಕರ್ಮ ತಾದೃಶಮ್

ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಲದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಪುರಾತನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೀರಾ; ಆದರೆ ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ಅಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆತಿಲ್ಲ.

ರೂಪೇ ವೇಶೇ ಚ ಕೃತ್ಯೇ ಚ ವಾಹನೇ ಚಾಸನೇ ತಥಾ ಆಯುಧಾದೌ ಚ ಮತ್ಸಾಮ್ಯಮಸ್ಮಾಭಿಸ್ತತ್ಕೃತೇ ಕೃತಮ್

ರೂಪದಲ್ಲಿ, ವೇಷದಲ್ಲಿ, ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ವಾಹನದಲ್ಲಿ, ಆಸನದಲ್ಲಿ, ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲದಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಸಮಾನತೆ ತಂದಿದ್ದೇವೆ.

ಮದ್ಧ್ಯಾನವಿರಹಾದ್ವತ್ಸೌ ಮೌಢ್ಯಂ ವಾಮೇವಮಾಗತಮ್ ಮಜ್ಜ್ಞಾನೇ ಸತಿ ನೈವಂ ಸ್ಯಾನ್ಮಾನಂ ರೂಪೇ ಮಹೇಶವತ್

ನನ್ನ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೂರವಾದುದರಿಂದ, ಓ ಕರುಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ಈ ಗೊಂದಲ ಬಂದಿದೆ; ನನ್ನ ಜ್ಞಾನ ಇದ್ದರೆ, ಮಹೇಶ್ವರನಂತೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾನ್ಮಜ್ಜ್ಞಾನಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಮಂತ್ರಮೋಂಕಾರನಾಮಕಮ್ ಇತಃ ಪರಂ ಪ್ರಜಪತಂ ಮಾಮಕಂ ಮಾನಭಂಜನಮ್

ಆದುದರಿಂದ, ನನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಇನ್ನುಮುಂದೆ ನನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಓಂ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿರಿ.

ಉಪಾದಿಶಂ ನಿಜಂ ಮಂತ್ರಮೋಂಕಾರಮುರುಮಂಗಲಮ್ ಓಂಕಾರೋ ಮನ್ಮುಖಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಪ್ರಥಮಂ ಮತ್ಪ್ರಬೋಧಕಃ

ನಾನು ನಿಮಗೆ ನನ್ನದೇ ಮಹಾ ಶುಭಕರವಾದ ಓಂ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಈ ಓಂ ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿತು, ಅದು ನನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಎಚ್ಚರಪಡಿಸಿತು.

ವಾಚಕೋ ಽಯಮಹಂ ವಾಚ್ಯೋ ಮಂತ್ರೋ ಽಯಂ ಹಿ ಮದಾತ್ಮಕಃ ತದನುಸ್ಮರಣಂ ನಿತ್ಯಂ ಮಮಾನುಸ್ಮರಣಂ ಭವೇತ್

ಈ ಮಂತ್ರ ಉಚ್ಚಾರಣೆ ಮಾಡುವವನು ನಾನು, ಉಚ್ಚಾರಿತವಾಗುವದು ಕೂಡ ನಾನು; ಈ ಮಂತ್ರ ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವೇ ಆಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ, ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಕಾರೌತ್ತರಾತ್ಪೂರ್ವಮುಕಾರಃ ಪಶ್ಚಿಮಾನನಾತ್ ಮಕಾರೋ ದಕ್ಷಿಣಮುಖಾದ್ಬಿಂದುಃ ಪ್ರಾಙ್ಮುಖತಸ್ತಥಾ

ಉಕಾರವು ಉತ್ತರಮುಖದಿಂದ, ಅಕಾರವು ಪಶ್ಚಿಮಮುಖದಿಂದ, ಮಕಾರವು ದಕ್ಷಿಣಮುಖದಿಂದ, ಬಿಂದು ಪೂರ್ವಮುಖದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.

ನಾದೋ ಮಧ್ಯಮುಖಾದೇವಂ ಪಞ್ಚಧಾ ಽಸೌ ವಿಜೃಂಭಿತಃ ಏಕೀಭೂತಃ ಪುನಸ್ತದ್ವದೋಮಿತ್ಯೇಕಾಕ್ಷರೋ ಭವೇತ್

ನಾದವು ಮಧ್ಯಮುಖದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ಐದು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿದಾಗ, ಅದೇ ಓಂ ಎಂಬ ಏಕಾಕ್ಷರವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾಮರೂಪಾತ್ಮಕಂ ಸರ್ವಂ ವೇದಭೂತಕುಲದ್ವಯಮ್ ವ್ಯಾಪ್ತಮೇತೇನ ಮಂತ್ರೇಣ ಶಿವಶಕ್ತ್ಯೋಶ್ಚ ಬೋಧಕಃ

ಹೆಸರೂ ರೂಪವೂಳ್ಳ ಎಲ್ಲವೂ, ಎರಡು ವೇದಕುಲಗಳೂ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ತುಂಬಿವೆ; ಇದು ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಸ್ಮಾತ್ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ಜಜ್ಞೇ ಬೋಧಕಂ ಸಕಲಸ್ಯತತ್ ಆಕಾರಾದಿಕ್ರಮೇಣೈವ ನಕಾರಾದಿಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ಇದರಿಂದ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವು ಹುಟ್ಟಿತು, ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಅಕಾರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ, ನಕಾರದಿಂದ ಕೂಡ ಕ್ರಮವಾಗಿ.

ಅಸ್ಮಾತ್ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಾಜ್ಜಾತಾ ಮಾತೃಕಾಃ ಪಞ್ಚಭೇದತಃ ತಸ್ಮಾಚ್ಛಿರಶ್ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಾತ್ತ್ರಿಪಾದ್ಗಾಯ ತ್ರಿರೇವ ಹಿ

ಈ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಐದು ವಿಭಿನ್ನ ಮಾತೃಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಆದ್ದರಿಂದ, ತಲೆ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿಂದ ಮೂರು ಪಾದಗಳ ಗಾಯತ್ರಿಯು ಮೂಡಿಬಂದಿತು.

ವೇದಃ ಸರ್ವಸ್ತತೋ ಜಜ್ಞೇ ತತೋ ವೈ ಮಂತ್ರಕೋಟಯಃ ತತ್ತನ್ಮಂತ್ರೇಣ ತತ್ಸಿದ್ಧಿಃ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿರಿತೋ ಭವೇತ್

ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಅದರಿಂದ ಅನೇಕ ಮಂತ್ರಗಳು; ಆ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅವುಗಳ ಫಲಗಳು, ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

ಅನೇನ ಮಂತ್ರಕಂದೇನ ಭೋಗೋ ಮೋಕ್ಷಶ್ಚ ಸಿದ್ಧ್ಯತಿ ಸಕಲಾ ಮಂತ್ರರಾಜಾನಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಭೋಗಪ್ರದಾಃ ಶುಭಾಃ

ಈ ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಭೋಗವೂ, ಮೋಕ್ಷವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲಾ ಮಂತ್ರರಾಜರು ನೇರವಾಗಿ ಶುಭಕರವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಪುನಸ್ತಯೋಸ್ತತ್ರ ತಿರಃ ಪಟಂ ಗುರುಃ ಪ್ರಕಲ್ಪ್ಯ ಮಂತ್ರಂ ಚ ಸಮಾದಿಶತ್ಪರಮ್ ನಿಧಾಯ ತಚ್ಛೀರ್ಷ್ಣಿ ಕರಾಂಬುಜಂ ಶನೈರುದಙ್ಮುಖಂ ಸಂಸ್ಥಿತಯೋಃ ಸಹಾಂಬಿಕಃ

ಆ ಬಳಿಕ, ಆ ಇಬ್ಬರ ಮುಂದೆ ಗುರುವು ಪರದನ್ನು ಹಾಕಿ, ಅವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕಮಲದ ಕೈಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಅಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತವರಿಗೆ ಪರಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು.

ತ್ರಿರುಚ್ಚಾರ್ಯಾಗ್ರಹೀನ್ಮಂತ್ರಂ ಯಂತ್ರತಂತ್ರೋಕ್ತಿಪೂರ್ವಕಮ್ ಶಿಷ್ಯೌ ಚ ತೌ ದಕ್ಷಿಣಾಯಾಮಾತ್ಮಾನಂ ಚ ಸಮರ್ಪಯತ್

ಯಂತ್ರ ಮತ್ತು ತಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ತಾನೂ ಸೇರಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.

ಪ್ರಬದ್ಧಹಸ್ತೌ ಕಿಲ ತೌ ತದಂತಿಕೇ ತಮೇವ ದೇವಂ ಜಗತುರ್ಜಗದ್ಗುರುಮ್

ಹಸ್ತಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವಾದ ಆ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ನಮೋ ನಿಷ್ಕಲರೂಪಾಯ ನಮೋ ನಿಷ್ಕಲತೇಜಸೇ ನಮಃ ಸಕಲನಾಥಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಸಕಲಾತ್ಮನೇ

ನಿಷ್ಕಲ ಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಿಷ್ಕಲ ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಪ್ರಣವವಾಚ್ಯಾಯ ನಮಃ ಪ್ರಣವಲಿಂಗಿನೇ ನಮಃ ಸೃಷ್ಟ್ಯಾದಿಕರ್ತ್ರೇ ಚ ನಮಃ ಪಞ್ಚಮುಖಾಯತೇ

ಓಂ ಎಂಬ ಪ್ರಣವದಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಪ್ರಣವದ ಆಕಾರದ ಲಿಂಗ ರೂಪವಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸೃಷ್ಟಿಯು ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸೃಜಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಐದು ಮುಖಗಳಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಪಞ್ಚಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಾಯ ಪಞ್ಚ ಕೃತ್ಯಾಯತೇ ನಮಃ ಆತ್ಮನೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ತುಭ್ಯಮನಂತಗುಣಶಕ್ತಯೇ

ಐದು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದವನಿಗೆ, ಐದು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅನಂತ ಗುಣಶಕ್ತಿಗಳಿರುವ ಆತ್ಮನಾದ ಪರಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಕಲಾಕಲರೂಪಾಯ ಶಂಭವೇ ಗುರವೇ ನಮಃ ಇತಿ ಸ್ತುತ್ವಾ ಗುರುಂ ಪದ್ಯೈರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಶ್ ಚ ನೇಮತುಃ

ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ, ಭಾಗವಿಲ್ಲದ ಶಂಭುವಿಗೆ, ಗುರುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೀಗೆ ಪದ್ಯಗಳಿಂದ ಗುರುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ವತ್ಸಕೌ ಸರ್ವತತ್ತ್ವಂ ಚ ಕಥಿತಂ ದರ್ಶಿತಂ ಚ ವಾಮ್ ಜಪತಂ ಪ್ರಣವಂ ಮಂತ್ರಂ ದೇವೀದಿಷ್ಟಂ ಮದಾತ್ಮಕಮ್

ಪ್ರಿಯರೇ, ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ದೇವಿಯವರು ನೀಡಿದ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಪ್ರಣವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ.

ಜ್ಞಾನಂ ಚ ಸುಸ್ಥಿರಂ ಭಾಗ್ಯಂ ಸರ್ವಂ ಭವತಿ ಶಾಶ್ವತಮ್ ಆರ್ದ್ರಾಯಾಂ ಚ ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ತಜ್ಜಾಪ್ಯಂ ತ್ವಕ್ಷಯಂ ಭವೇತ್

ಇದರಿಂದ ಜ್ಞಾನವು ದೃಢವಾಗುತ್ತದೆ, ಭಾಗ್ಯವು ಶಾಶ್ವತವಾಗುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸದಾಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ. ಆರ್ದ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರದ ಚತುರ್ಧಶಿಯಂದು ಇದನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಫಲವು ಕ್ಷಯವಾಗದು.

ಸೂರ್ಯಗತ್ಯಾ ಮಹಾರ್ದ್ರಾಯಾಮೇಕಂ ಕೋಟಿಗುಣಂ ಭವೇತ್ ಮೃಗಶೀರ್ಷಾಂತಿಮೋ ಭಾಗಃ ಪುನರ್ವಸ್ವಾದಿಮಸ್ತಥಾ

ಸೂರ್ಯನ ಚಲನೆಯೊಡನೆ ಆರ್ದ್ರಾ ಬಂದಾಗ ಫಲವು ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಮೃಗಶಿರಾ ಅಂತ್ಯ ಭಾಗ ಮತ್ತು ಪುನರ್ವಸು ಆರಂಭವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಶುಭಕರವಾಗಿವೆ.

ಆರ್ದ್ರಾಸಮಃ ಸದಾ ಜ್ಞೇಯಃ ಪೂಜಾಹೋಮಾದಿತರ್ಪಣೇ ದರ್ಶನಂ ತು ಪ್ರಭಾತೇ ಚ ಪ್ರಾತಃಸಂಗವಕಾಲಯೋಃ

ಪೂಜೆ, ಹೋಮ, ತರ್ಪಣಗಳಿಗೆ ಆರ್ದ್ರಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಮಾನವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಅಥವಾ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗದರ್ಶನವು ವಿಶೇಷ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಚತುರ್ದಶೀ ತಥಾ ಗ್ರಾಹ್ಯಾ ನಿಶೀಥವ್ಯಾಪಿನೀ ಭವೇತ್ ಪ್ರದೋಷವ್ಯಾಪಿನೀ ಚೈವ ಪರಯುಕ್ತಾ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ

ಚತುರ್ಧಶಿ ರಾತ್ರಿ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಆ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಅದು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದು ಬಹಳ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿದೆ.