ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ರುದ್ರಾಗ್ನಿರ್ಯತ್ಪರಂ ವೀರ್ಯನ್ತದ್ಭಸ್ಮ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವೇಷು ಕಾಲೇಷು ವೀರ್ಯವಾನ್ಭಸ್ಮಸಂಯುತಃ

ರುದ್ರನ ಅಗ್ನಿಯ ಪರಾಕ್ರಮವೇ ಈ ಬೂದಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೂದಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ.

ಭಸ್ಮನಿಷ್ಠಸ್ಯ ನಶ್ಯನ್ತಿ ದೇಷಾ ಭಸ್ಮಾಗ್ನಿಸಂಗಮಾತ್ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಭಸ್ಮನಿಷ್ಠ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ

ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವವನ ದೋಷಗಳು ಬೂದಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಸಂಗದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾದವನು 'ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಭಸ್ಮನಾ ದಿಗ್ಧಸರ್ವಾಂಗೋ ಭಸ್ಮದೀಪ್ತತ್ರಿಪುಂಡ್ರಕಃ ಭಸ್ಮಸ್ನಾಯೀ ಚ ಪುರುಷೋ ಭಸ್ಮನಿಷ್ಠ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ

ಯಾವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೂದಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೋ, ಬೂದಿಯ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತಾನೋ, ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನು 'ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನ' ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಭೂತಪ್ರೇತಪಿಶಾಸಾಶ್ಚ ರೋಗಾಶ್ಚಾತೀವ ದುಸ್ಸಹಾಃ ಭಸ್ಮನಿಷ್ಠಸ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಾದ್ವಿದ್ರವಂತಿ ನ ಸಂಶಯಃ

ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚುಗಳು ಮತ್ತು ತುಂಬಾ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ರೋಗಗಳು ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಿರುವವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಭಾಸನಾದ್ಭಾಸಿತಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಭಸ್ಮ ಕಲ್ಮಷಭಕ್ಷಣಾತ್ ಭೂತಿಭೂತಿಕರೀ ಚೈವ ರಕ್ಷಾ ರಕ್ಷಾಕರೀ ಪರಮ್

ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು 'ಬೂದಿ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು 'ಬೂದಿ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಸತ್ವದ ಮೂಲ, ಸತ್ವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವದು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಕ್ಷಣೆ, ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವದು.

ಕಿಮನ್ಯದಿಹ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಭಸ್ಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಕಾರಣಮ್ ವ್ರತೀ ಚ ಭಸ್ಮನಾ ಸ್ನಾತಸ್ಸ್ವಯಂ ದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಬೂದಿಯ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆ? ವ್ರತಪರನಾದ ದೇವರಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಕೂಡ ಸ್ವತಃ ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಪರಮಾಸ್ತ್ರಂ ಚ ಶೈವಾನಾಂ ಭಸ್ಮೈತತ್ಪಾರಮೇಶ್ವರಮ್ ಧೌಮ್ಯಾಗ್ರಜಸ್ಯ ತಪಸಿ ವ್ಯಾಪದೋ ಯನ್ನಿವಾರಿತಾಃ

ಈ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಬೂದಿ ಶೈವರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಯುಧವಾಗಿದೆ. ಧೌಮ್ಯನ ಅಣ್ಣನ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಇದರಿಂದ ದೂರಮಾಡಲಾಯಿತು.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಕೃತ್ವಾ ಪಾಶುಪತವ್ರತಮ್ ಧನವದ್ಭಸ್ಮ ಸಂಗೃಹ್ಯ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನರತೋ ಭವೇತ್

ಆದಕಾರಣ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಬೂದಿಯನ್ನು ಧನದಂತೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು.

ಧೌಮ್ಯಾಗ್ರಜೇನ ಶುಶುನಾ ಕ್ಷೀರಾರ್ಥಂ ಹಿ ತಪಃ ಕೃತಮ್ ತಸ್ಮಾತ್ ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವೋ ದತ್ತಸ್ತಸ್ಮೈ ದೇವೇನ ಶೂಲಿನಾ

ಧೌಮ್ಯನ ಅಣ್ಣನಾದ ಶುಶುನನು ಹಾಲಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ದೇವರು ಅವನಿಗೆ ಹಾಲಿನ ಸಾಗರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಸ ಕಥಂ ಶಿಶುಕೋ ಲೇಭೇ ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರವಕ್ತೃತಾಮ್ ಕಥಂ ವಾ ಶಿವಸದ್ಭಾವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತಪಸಿ ನಿಷ್ಠಿತಃ

ಆ ಬಾಲಕನು ಹೇಗೆ ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು? ಅಥವಾ ಶಿವನ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಹೇಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು?

ಕಥಂ ಚ ಲಬ್ಧವಿಜ್ಞಾನಸ್ತಪಶ್ಚರಣಪರ್ವಣಿ ರುದ್ರಾಗ್ನೇರ್ಯತ್ಪರಂ ವೀರ್ಯಂ ಲಭೇ ಭಸ್ಮ ಸ್ವರಕ್ಷಕಮ್

ಮತ್ತು, ತಪಸ್ಸಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ರುದ್ರನ ಅಗ್ನಿಯ ಪರಾಕ್ರಮವಾದ, ಸ್ವಯಂ ರಕ್ಷಿಸುವ ಬೂದಿಯನ್ನು ಅವನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು?

ನ ಹ್ಯೇಷ ಶಿಶುಕಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಪ್ರಾಕೃತಃ ಕೃತವಾಂಸ್ತಪಃ ಮುನಿವರ್ಯಸ್ಯ ತನಯೋ ವ್ಯಾಘ್ರಪಾದಸ್ಯ ಧೀಮತಃ

ಈ ಬಾಲಕನು ಸಾಮಾನ್ಯವಲ್ಲ; ಅವನು ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತನಾದ ವ್ಯಾಘ್ರಪಾದನ ಪುತ್ರನು.

ಜನ್ಮಾನ್ತರೇಣ ಸಂಸಿದ್ಧಃ ಕೇನಾಪಿ ಖಲು ಹೇತುನಾ ಸ್ವಪದಪ್ರಚ್ಯುತೋ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮುನಿಕುಮಾರತಾಮ್

ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದವನು, ವಿಧಿಯಂತೆ ಋಷಿಪುತ್ರನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಮಹಾದೇವಪ್ರಸಾದಸ್ಯ ಭಾಗ್ಯಾಪನ್ನಸ್ಯ ಭಾವಿನಃ ದುಗ್ಧಾಭಿಲಾಷಪ್ರಭವದ್ವಾರತಾಮಗಮತ್ತಪಃ

ಮಹಾದೇವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ, ಹಾಲಿನ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು.

ಅತಃ ಸರ್ವಗಣೇಶತ್ವಂ ಕುಮಾರತ್ವಂ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ಸಹ ದುಗ್ಧಾಬ್ಧಿನಾ ತಸ್ಮೈ ಪ್ರದದೌ ಶಂಕರಃ ಸ್ವಯಮ್

ಆದುದರಿಂದ, ಹಾಲಿನ ಸಾಗರದ ಜೊತೆಗೆ, ಶಂಕರನು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಗಣಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ತಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಾಗಮೋಪ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾದೇವ ಶಾಂಕರಾತ್ ಕೌಮಾರಂ ಹಿ ಪರಂ ಸಾಕ್ಷಾಜ್ಜ್ಞಾನಂ ಶಕ್ತಿಮಯಂ ವಿದುಃ

ಅವನಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನಪಂಥವೂ ಕೂಡ ಶಂಕರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ದೊರಕಿತು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನವೆಂಬುದು ಕುಮಾರನಿಂದಲೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಬಂದು, ಅದು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರವಕ್ತೃತ್ವಮಪಿ ತಸ್ಯ ಹಿ ತತ್ಕೃತಮ್ ಕುಮಾರೋ ಮುನಿತೋ ಲಬ್ಧಜ್ಞಾನಾಬ್ಧಿರಿವ ನನ್ದನಃ

ಶಿವನ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾರುವ ಪಾತ್ರವೂ ಅವನಿಗೆ ಅದರಿಂದಲೇ ದೊರಕಿತು. ಕುಮಾರನು ಮುನಿಯಿಂದ ಜ್ಞಾನಸಾಗರವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂದನನಂತೆ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟಂ ತು ಕಾರಣಂ ತಸ್ಯ ಶಿವಜ್ಞಾನಸಮನ್ವಯೇ ಸ್ವಮಾತೃವಚನಂ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛೋಕಜಂ ಕ್ಷೀರಕಾರಣಾತ್

ಅವನಿಗೆ ಶಿವಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ: ಅವನ ತಾಯಿಯ ದುಃಖದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನೇರವಾದ ಮಾತುಗಳು, ಹಾಲು ಹುಟ್ಟುವಂತೆ, ಆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದವು.

ಕದಾಚಿತ್ಕ್ಷೀರಮತ್ಯಲ್ಪಂ ಪೀತವಾನ್ಮಾತುಲಾಶ್ರಮೇ ಈರ್ಷಯಯಾ ಮಾತುಲಸುತಂ ಸಂತೃಪ್ತಕ್ಷೀರಮುತ್ತಮಮ್

ಒಂದು ಬಾರಿ, ಮಾವನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಅವನು ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಹಾಲು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಪೀತ್ವಾ ಸ್ಥಿತಂ ಯಥಾಕಾಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವೈ ಮಾತುಲಾತ್ಮಜಮ್ ಉಪಮನ್ಯುರ್ವ್ಯಾಘ್ರಪಾದಿಃ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪ್ರೋವಾಚ ಮಾತರಮ್

ತಾನು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಹಾಲು ಕುಡಿದು, ಮಾವನ ಮಗ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವ್ಯಾಘ್ರಪಾದನ ಮಗ ಉಪಮನ್ಯು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಮಾತರ್ಮಾತರ್ಮಹಾಭಾಗೇ ಮಮ ದೇಹಿ ತಪಸ್ವಿನಿ ಗವ್ಯಂ ಕ್ಷೀರಮತಿಸ್ವಾದು ನಾಲ್ಪಮುಷ್ಣಂ ಪಿಬಾಮ್ಯಹಮ್

ತಾಯಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತೆಯಾದ ತಪಸ್ವಿನಿ, ನನಗೆ ಹಸುವಿನ ಹಾಲು ಕೊಡಮ್ಮ. ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಉಷ್ಣವಾದ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸಿಹಿಯಾದ ಹಾಲು ಬೇಕು.

ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಪುತ್ರವಚನಂ ತನ್ಮಾತಾ ಚ ತಪಸ್ವಿನೀ ವ್ಯಾಘ್ರಪಾದಸ್ಯ ಮಹಿಷೀ ದುಃಖಮಾಪತ್ತದಾ ಚ ಸಾ

ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವ್ಯಾಘ್ರಪಾದನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿ ತಾಯಿ ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡಳು.

ಉಪಲಾಲ್ಯಾಥ ಸುಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪುತ್ರಮಾಲಿಂಗ್ಯ ಸಾದರಮ್ ದುಃಖಿತಾ ವಿಲಲಾಪಾಥ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ನೈರ್ಧನ್ಯಮಾತ್ಮನಃ

ಆಮೇಲೆ, ಮಗನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಬಡತನವನ್ನು ನೆನೆದು, ಆಕೆ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡಳು.

ಸ್ಮೃತ್ವಾಸ್ಮೃತ್ವಾ ಪುನಃ ಕ್ಷೀರಮುಪಮನ್ಯುಸ್ಸ ಬಾಲಕಃ ದೇಹಿ ದೇಹೀತಿ ತಾಮಾಹ ರುದ್ರನ್ಭೂಯೋ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಾಲನ್ನು ನೆನೆದು ಮರೆಯುತ್ತಾ, ಬಾಲಕ ಉಪಮನ್ಯು 'ಕೊಡು, ಕೊಡು' ಎಂದು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು, ರುದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತದ್ಧಠಂ ಸಾ ಪರಿಜ್ಞಾಯ ದ್ವಿಜಪತ್ನೀ ತಪಸ್ವಿನೀ ಶಾನ್ತಯೇ ತದ್ಧಠಸ್ಯಾಥ ಶುಭೋಪಾಯಮರೀರಚತ್

ಅವನ ಹಠವನ್ನು ಅರಿತು, ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಯಾದ ಮುನಿಯ ಪತ್ನಿ, ಮಗನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾರ್ಗವೊಂದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದಳು.

ಉಞ್ಛವೃತ್ತ್ಯಾರ್ಜಿತಾನ್ಬೀಜಾನ್ಸ್ವಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಸಾ ತದಾ ಬೀಜಪಿಷ್ಟಮಥಾಲೋಡ್ಯ ತೋಯೇನ ಕಲಭಾಷಿಣೀ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಉಂಚವೃತ್ತಿಯಿಂದ ತಂದಿದ್ದ ಕೆಲವೊಂದು ಬೀಜಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಲಸಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

ಏಹ್ಯೇಹಿ ಮಮ ಪುತ್ರೇತಿ ಸಾಮಪೂರ್ವಂ ತತಸ್ಸುತಮ್ ಆಲಿಂಗ್ಯಾದಾಯ ದುಃಖಾರ್ತಾ ಪ್ರದದೌ ಕೃತ್ರಿಮಂ ಪಯಃ

ಅವಳು 'ಬಾ, ಬಾ ನನ್ನ ಮಗನೇ' ಎಂದು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಕರೆದು, ಮಗನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ದುಃಖದಿಂದ ಕೃತಕ ಹಾಲನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು.

ಪೀತ್ವಾ ಚ ಕೃತ್ರಿಮಂ ಕ್ಷೀರಂ ಮಾತ್ರಾಂ ದತ್ತಂ ಸ ಬಾಲಕಃ ನೈತತ್ಕ್ಷೀರಮಿತಿ ಪ್ರಾಹ ಮಾತರಂ ಚಾತಿವಿಹ್ವಲಃ

ತಾಯಿ ಕೊಟ್ಟ ಕೃತಕ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಬಾಲಕ ತುಂಬಾ ಬೇಸರಗೊಂಡು, 'ಇದು ಹಾಲಲ್ಲ' ಎಂದು ತಾಯಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ದುಃಖಿತಾ ಸಾ ತದಾ ಪ್ರಾಹ ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಾಘ್ರಾಯ ಮೂರ್ಧನಿ ಸಮಾರ್ಜ್ಯ ನೇತ್ರ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಕಮಲಾಯತೇ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವಳದು ದುಃಖದಿಂದ, ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಮಾತನಾಡಿದಳು.