ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಜಪಿತ್ವಾ ಶಕ್ತಿತೋ ಮೂಲಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಸಾಮ್ಬಂ ತ್ರಿಯಮ್ಬಕಮ್ ಅನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ

ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಅಂಬೆಯೊಂದಿಗೆ ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

ಸಮುತ್ಸೃಜಾಮಿ ಭಗವನ್ವ್ರತಮೇತತ್ತ್ವದಾಜ್ಞಯಾ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಲಿಂಗಮೂಲಸ್ಥಾನ್ದರ್ಭಾನುತ್ತರತಸ್ತ್ಯಜೇತ್

'ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಲಿಂಗದ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಉತ್ತರ ಕಡೆಗೆ ಇಡಬೇಕು.

ತತೋ ದಣ್ಡಜಟಾಚೀರಮೇಖಲಾ ಅಪಿ ಚೋತ್ಸೃಜೇತ್ ಪುನರಾಚಮ್ಯ ವಿಧಿವತ್ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಮುದೀರಯೇತ್

ನಂತರ ದಂಡ, ಜಟೆ, ಕಚ್ಚೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಮತ್ತೆ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಯಃ ಕೃತ್ವಾತ್ಯಂತಿಕೀಂ ದೀಕ್ಷಾಮಾದೇಹಾನ್ತಮನಾಕುಲಃ ವ್ರತಮೇತತ್ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಸ ತು ವೈ ನೈಷ್ಠಿಕಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಯಾರು ಅಂತಿಮ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇಹ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಚಿತ್ತಶಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ನೈಷ್ಠಿಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೋ ಽತ್ಯಾಶ್ರಮೀ ಚ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಮಹಾಪಾಶುಪತಸ್ತಥಾ ಸ ಏವ ತಪತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ ಏವ ಚ ಮಹಾವ್ರತೀ

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಮಹಾ ಪಾಶುಪತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನೇ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅವನೇ ಮಹಾವ್ರತಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು.

ನ ತೇನ ಸದೃಶಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಕೃತಕೃತ್ಯೋ ಮುಮುಕ್ಷುಷು ಯೋ ಯತಿರ್ನೈಷ್ಠಿಕೋ ಜಾತಸ್ತಮಾಹುರ್ನೈಷ್ಠಿಕೋತ್ತಮಮ್

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರಲ್ಲಿ ನೈಷ್ಠಿಕನಂತೆ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನೈಷ್ಠಿಕ ಯತಿಯಾಗಿರುವವನನ್ನು ನೈಷ್ಠಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯೋ ಽನ್ವಹಂ ದ್ವಾದಶಾಹಂ ವಾ ವ್ರತಮೇತತ್ಸಮಾಚರೇತ್ ಸೋ ಽಪಿ ನೈಷ್ಠಿಕತುಲ್ಯಃ ಸ್ಯಾತ್ತೀವ್ರವ್ರತಸಮನ್ವಯಾತ್

ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತೀವ್ರ ವ್ರತದ ಕಾರಣ ನೈಷ್ಠಿಕನ ಸಮಾನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಘೃತಾಕ್ತೋ ಯಶ್ಚರೇದೇತದ್ವ್ರತಂ ವ್ರತಪರಾಯಣಃ ದ್ವಿತ್ರೈಕದಿವಸಂ ವಾಪಿ ಸ ಚ ಕಶ್ಚನ ನೈಷ್ಠಿಕಃ

ಯಾರು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ತುಪ್ಪವನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು, ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ದಿನಗಳಾದರೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಜವಾದ ತ್ಯಾಗಿಗಳನ್ನು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು.

ಕೃತ್ಯಮಿತ್ಯೇವ ನಿಷ್ಕಾಮೋ ಯಶ್ಚರೇದ್ವ್ರತಮುತ್ತಮಮ್ ಶಿವಾರ್ಪಿತಾತ್ಮಾ ಸತತಂ ನ ತೇನ ಸದೃಶಃ ಕ್ವಚಿತ್

ಯಾರು ಯಾವುದೇ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತವನ್ನು ಸದಾ ಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಸಮಾನರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

ಭಸ್ಮಚ್ಛನ್ನೋ ದ್ವಿಜೋ ವಿದ್ವಾನ್ಮಹಾಪಾತಕಸಂಭವೈಃ ಪಾಪೈಸ್ಸುದಾರುಣೈಸ್ಸದ್ಯೋ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಬೂದಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ದ್ವಿಜನು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭಯಾನಕ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಲೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ರುದ್ರಾಗ್ನಿರ್ಯತ್ಪರಂ ವೀರ್ಯನ್ತದ್ಭಸ್ಮ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವೇಷು ಕಾಲೇಷು ವೀರ್ಯವಾನ್ಭಸ್ಮಸಂಯುತಃ

ರುದ್ರನ ಅಗ್ನಿಯ ಪರಾಕ್ರಮವೇ ಈ ಬೂದಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೂದಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ.

ಭಸ್ಮನಿಷ್ಠಸ್ಯ ನಶ್ಯನ್ತಿ ದೇಷಾ ಭಸ್ಮಾಗ್ನಿಸಂಗಮಾತ್ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಭಸ್ಮನಿಷ್ಠ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ

ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವವನ ದೋಷಗಳು ಬೂದಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಸಂಗದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾದವನು 'ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಭಸ್ಮನಾ ದಿಗ್ಧಸರ್ವಾಂಗೋ ಭಸ್ಮದೀಪ್ತತ್ರಿಪುಂಡ್ರಕಃ ಭಸ್ಮಸ್ನಾಯೀ ಚ ಪುರುಷೋ ಭಸ್ಮನಿಷ್ಠ ಇತಿ ಸ್ಮೃತಃ

ಯಾವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೂದಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೋ, ಬೂದಿಯ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತಾನೋ, ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನು 'ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನ' ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಭೂತಪ್ರೇತಪಿಶಾಸಾಶ್ಚ ರೋಗಾಶ್ಚಾತೀವ ದುಸ್ಸಹಾಃ ಭಸ್ಮನಿಷ್ಠಸ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಾದ್ವಿದ್ರವಂತಿ ನ ಸಂಶಯಃ

ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚುಗಳು ಮತ್ತು ತುಂಬಾ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ರೋಗಗಳು ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಿರುವವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಭಾಸನಾದ್ಭಾಸಿತಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಭಸ್ಮ ಕಲ್ಮಷಭಕ್ಷಣಾತ್ ಭೂತಿಭೂತಿಕರೀ ಚೈವ ರಕ್ಷಾ ರಕ್ಷಾಕರೀ ಪರಮ್

ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು 'ಬೂದಿ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು 'ಬೂದಿ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಸತ್ವದ ಮೂಲ, ಸತ್ವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವದು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಕ್ಷಣೆ, ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವದು.

ಕಿಮನ್ಯದಿಹ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಭಸ್ಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಕಾರಣಮ್ ವ್ರತೀ ಚ ಭಸ್ಮನಾ ಸ್ನಾತಸ್ಸ್ವಯಂ ದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಬೂದಿಯ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆ? ವ್ರತಪರನಾದ ದೇವರಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಕೂಡ ಸ್ವತಃ ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಪರಮಾಸ್ತ್ರಂ ಚ ಶೈವಾನಾಂ ಭಸ್ಮೈತತ್ಪಾರಮೇಶ್ವರಮ್ ಧೌಮ್ಯಾಗ್ರಜಸ್ಯ ತಪಸಿ ವ್ಯಾಪದೋ ಯನ್ನಿವಾರಿತಾಃ

ಈ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಬೂದಿ ಶೈವರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಯುಧವಾಗಿದೆ. ಧೌಮ್ಯನ ಅಣ್ಣನ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಇದರಿಂದ ದೂರಮಾಡಲಾಯಿತು.

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಕೃತ್ವಾ ಪಾಶುಪತವ್ರತಮ್ ಧನವದ್ಭಸ್ಮ ಸಂಗೃಹ್ಯ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನರತೋ ಭವೇತ್

ಆದಕಾರಣ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಬೂದಿಯನ್ನು ಧನದಂತೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು.

ಧೌಮ್ಯಾಗ್ರಜೇನ ಶುಶುನಾ ಕ್ಷೀರಾರ್ಥಂ ಹಿ ತಪಃ ಕೃತಮ್ ತಸ್ಮಾತ್ ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವೋ ದತ್ತಸ್ತಸ್ಮೈ ದೇವೇನ ಶೂಲಿನಾ

ಧೌಮ್ಯನ ಅಣ್ಣನಾದ ಶುಶುನನು ಹಾಲಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ದೇವರು ಅವನಿಗೆ ಹಾಲಿನ ಸಾಗರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಸ ಕಥಂ ಶಿಶುಕೋ ಲೇಭೇ ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರವಕ್ತೃತಾಮ್ ಕಥಂ ವಾ ಶಿವಸದ್ಭಾವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತಪಸಿ ನಿಷ್ಠಿತಃ

ಆ ಬಾಲಕನು ಹೇಗೆ ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು? ಅಥವಾ ಶಿವನ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಹೇಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು?

ಕಥಂ ಚ ಲಬ್ಧವಿಜ್ಞಾನಸ್ತಪಶ್ಚರಣಪರ್ವಣಿ ರುದ್ರಾಗ್ನೇರ್ಯತ್ಪರಂ ವೀರ್ಯಂ ಲಭೇ ಭಸ್ಮ ಸ್ವರಕ್ಷಕಮ್

ಮತ್ತು, ತಪಸ್ಸಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ರುದ್ರನ ಅಗ್ನಿಯ ಪರಾಕ್ರಮವಾದ, ಸ್ವಯಂ ರಕ್ಷಿಸುವ ಬೂದಿಯನ್ನು ಅವನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು?

ನ ಹ್ಯೇಷ ಶಿಶುಕಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಪ್ರಾಕೃತಃ ಕೃತವಾಂಸ್ತಪಃ ಮುನಿವರ್ಯಸ್ಯ ತನಯೋ ವ್ಯಾಘ್ರಪಾದಸ್ಯ ಧೀಮತಃ

ಈ ಬಾಲಕನು ಸಾಮಾನ್ಯವಲ್ಲ; ಅವನು ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತನಾದ ವ್ಯಾಘ್ರಪಾದನ ಪುತ್ರನು.

ಜನ್ಮಾನ್ತರೇಣ ಸಂಸಿದ್ಧಃ ಕೇನಾಪಿ ಖಲು ಹೇತುನಾ ಸ್ವಪದಪ್ರಚ್ಯುತೋ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮುನಿಕುಮಾರತಾಮ್

ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದವನು, ವಿಧಿಯಂತೆ ಋಷಿಪುತ್ರನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಮಹಾದೇವಪ್ರಸಾದಸ್ಯ ಭಾಗ್ಯಾಪನ್ನಸ್ಯ ಭಾವಿನಃ ದುಗ್ಧಾಭಿಲಾಷಪ್ರಭವದ್ವಾರತಾಮಗಮತ್ತಪಃ

ಮಹಾದೇವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ, ಹಾಲಿನ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು.

ಅತಃ ಸರ್ವಗಣೇಶತ್ವಂ ಕುಮಾರತ್ವಂ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ಸಹ ದುಗ್ಧಾಬ್ಧಿನಾ ತಸ್ಮೈ ಪ್ರದದೌ ಶಂಕರಃ ಸ್ವಯಮ್

ಆದುದರಿಂದ, ಹಾಲಿನ ಸಾಗರದ ಜೊತೆಗೆ, ಶಂಕರನು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಗಣಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ತಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಾಗಮೋಪ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾದೇವ ಶಾಂಕರಾತ್ ಕೌಮಾರಂ ಹಿ ಪರಂ ಸಾಕ್ಷಾಜ್ಜ್ಞಾನಂ ಶಕ್ತಿಮಯಂ ವಿದುಃ

ಅವನಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನಪಂಥವೂ ಕೂಡ ಶಂಕರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ದೊರಕಿತು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನವೆಂಬುದು ಕುಮಾರನಿಂದಲೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಬಂದು, ಅದು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರವಕ್ತೃತ್ವಮಪಿ ತಸ್ಯ ಹಿ ತತ್ಕೃತಮ್ ಕುಮಾರೋ ಮುನಿತೋ ಲಬ್ಧಜ್ಞಾನಾಬ್ಧಿರಿವ ನನ್ದನಃ

ಶಿವನ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾರುವ ಪಾತ್ರವೂ ಅವನಿಗೆ ಅದರಿಂದಲೇ ದೊರಕಿತು. ಕುಮಾರನು ಮುನಿಯಿಂದ ಜ್ಞಾನಸಾಗರವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂದನನಂತೆ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟಂ ತು ಕಾರಣಂ ತಸ್ಯ ಶಿವಜ್ಞಾನಸಮನ್ವಯೇ ಸ್ವಮಾತೃವಚನಂ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛೋಕಜಂ ಕ್ಷೀರಕಾರಣಾತ್

ಅವನಿಗೆ ಶಿವಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ: ಅವನ ತಾಯಿಯ ದುಃಖದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನೇರವಾದ ಮಾತುಗಳು, ಹಾಲು ಹುಟ್ಟುವಂತೆ, ಆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದವು.

ಕದಾಚಿತ್ಕ್ಷೀರಮತ್ಯಲ್ಪಂ ಪೀತವಾನ್ಮಾತುಲಾಶ್ರಮೇ ಈರ್ಷಯಯಾ ಮಾತುಲಸುತಂ ಸಂತೃಪ್ತಕ್ಷೀರಮುತ್ತಮಮ್

ಒಂದು ಬಾರಿ, ಮಾವನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಅವನು ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಹಾಲು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.