ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಸಮರ್ಪಯೇತ್ಸ್ವಗುರವೇ ಸ್ಥಾಪಯೇದ್ವಾ ಶಿವಾಲಯೇ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಚ ಗುರೂನ್ವಿಪ್ರಾನ್ವ್ರತಿನಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ

ತನ್ನ ಗುರುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಗುರುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ರತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಭಕ್ತಾನ್ದ್ವಿಜಾಂಶ್ಚ ಶಕ್ತಶ್ಚೇದ್ದೀನಾನಾಥಾಂಶ್ಚ ತೋಷಯೇತ್ ಸ್ವಯಂ ಚಾನಶನೇ ಶಕ್ತಃ ಫಲಮೂಲಾಶನೇ ಽಥ ವಾ

ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ, ಭಕ್ತರನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ಬಡವರನ್ನು ಮತ್ತು ಅನಾಥರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು. ತಾನೂ ಸಹ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ, ಕಡಿಮೆ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಹಣ್ಣು-ಕಂದಮೂಲಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಪಯೋವ್ರತೋ ವಾ ಭಿಕ್ಷಾಶೀ ಭವೇದೇಕಾಶನಸ್ತಥಾ ನಕ್ತಂ ಯುಕ್ತಾಶನೋ ನಿತ್ಯಂ ಭೂಶಯ್ಯಾನಿರತಃ ಶುಚಿಃ

ಅಥವಾ ಹಾಲಿನ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬಹುದು, ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಬಹುದು, ಒಂದು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ಊಟ ಮಾಡಬಹುದು, ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮಾಡಬಹುದು, ಅಳವಡಿಕೆಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡಬಹುದು, ಯಾವಾಗಲೂ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಶುದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು.

ಭಸ್ಮಶಾಯೀ ತೃಣೇಶಾಯೀ ಚೀರಾಜಿನಧೃತೋ ಽಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವ್ರತೋ ನಿತ್ಯಂ ವ್ರತಮೇತತ್ಸಮಾಚರೇತ್

ಬಸ್ಮದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಬಹುದು, ಚೀರ ಅಥವಾ ಮೃಗಚರ್ಮ ಧರಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ಅರ್ಕವಾರೇ ತಥಾರ್ದ್ರಾಯಾಂ ಪಞ್ಚದಶ್ಯಾಂ ಚ ಪಕ್ಷಯೋಃ ಅಷ್ಟಮ್ಯಾಂ ಚ ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ಶಕ್ತಸ್ತೂಪವಸೇದಪಿ

ಭಾನುವಾರ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ, ಹುಣ್ಣಿಮೆ, ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ಧಶಿ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಾಖಣ್ಡಿಪತಿತೋದಕ್ಯಾಸ್ಸೂತಕಾನ್ತ್ಯಜಪೂರ್ವಕಾನ್ ವರ್ಜಯೇತ್ಸರ್ವಯತ್ನೇನ ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ಗಿರಾ

ಪಾಕಂಡಿಗಳು, ಪತಿತರು, ಉಡಕ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರುವವರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಿರಬೇಕು.

ಕ್ಷಮದಾನದಯಾಸತ್ಯಾಹಿಂಸಾಶೀಲಃ ಸದಾ ಭವೇತ್ ಸಂತುಷ್ಟಶ್ಚ ಪ್ರಶಾನ್ತಶ್ಚ ಜಪಧ್ಯಾನರತಸ್ತಥಾ

ಯಾವಾಗಲೂ ಕ್ಷಮೆ, ದಾನ, ದಯೆ, ಸತ್ಯ, ಅಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು; ತೃಪ್ತಿಯುತವಾಗಿರಬೇಕು, ಶಾಂತವಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಜಪ-ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು.

ಕುರ್ಯಾತ್ತ್ರಿಷವಣಸ್ನಾನಂ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನಮಥಾಪಿ ವಾ ಪೂಜಾಂ ವೈಶೇಷಿಕೀಂ ಚೈವ ಮನಸಾ ವಚಸಾ ಗಿರಾ

ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಅಥವಾ ಬಸ್ಮದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಹುದು; ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಶರೀರದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ನಾಚರೇದಶಿವಂ ವ್ರತೀ ಪ್ರಮಾದಾತ್ತು ತಥಾಚಾರೇ ನಿರೂಪ್ಯ ಗುರುಲಾಘವೇ

ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು? ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು ಅಶಿವವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ತಪ್ಪು ನಡೆದರೆ, ಅದು ದೊಡ್ಡದೋ ಚಿಕ್ಕದೋ ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

ಉಚಿತಾಂ ನಿಷ್ಕೃತಿಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪೂಜಾಹೋಮಜಪಾದಿಭಿಃ ಆಸಮಾಪ್ತೇರ್ವ್ರತಸ್ಯೈವಮಾಚರೇನ್ನ ಪ್ರಮಾದತಃ

ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಪೂಜೆ, ಹೋಮ, ಜಪ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾಡಬೇಕು. ವ್ರತ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಇದನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಗೋದಾನಂ ಚ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಪೂಜಾಂ ಚ ಸಂಪದಾ ಭಕ್ತಶ್ಚ ಶಿವಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥಂ ಸರ್ವಕಾಮವಿವರ್ಜಿತಃ

ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು, ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಪಡಿಸಲು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

ಸಾಮಾನ್ಯಮೇತತ್ಕಥಿತಂ ವ್ರತಸ್ಯಾಸ್ಯ ಸಮಾಸತಃ ಪ್ರತಿಮಾಸಂ ವಿಶೇಷಂ ಚ ಪ್ರವದಾಮಿ ಯಥಾಶ್ರುತಮ್

ಈ ವ್ರತದ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು. ಈಗ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದಂತೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ವೈಶಾಖೇ ವಜ್ರಲಿಂಗಂ ತು ಜ್ಯೇಷ್ಠೇ ಮಾರಕತಂ ಶುಭಮ್ ಆಷಾಢೇ ಮೌಕ್ತಿಕಂ ವಿದ್ಯಾಚ್ಛ್ರಾವಣೇ ನೀಲನಿರ್ಮಿತಮ್

ವೈಶಾಖದಲ್ಲಿ ವಜ್ರದಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಜ್ಯೇಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಪಚ್ಚೆ ರತ್ನದಿಂದ; ಆಷಾಢದಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಿನಿಂದ; ಶ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ರತ್ನದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮಾಸೇ ಭಾದ್ರಪದೇ ಚೈವ ಪದ್ಮರಾಗಮಯಂ ಪರಮ್ ಆಶ್ವಿನೇ ಮಾಸಿ ವಿದ್ಯಾದ್ವೈ ಲಿಂಗಂ ಗೋಮೇದಕಂ ವರಮ್

ಭಾದ್ರಪದದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪದ್ಮರಾಗದಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಆಶ್ವಯುಜದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಗೋಮೇಧಿಕದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಕಾರ್ತಿಕ್ಯಾಂ ವೈದ್ರುಮಂ ಲಿಂಗಂ ವೈದೂರ್ಯಂ ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷಕೇ ಪುಷ್ಪರಾಗಮಯಂ ಪೌಷೇ ಮಾಘೇ ದ್ಯುಮಣಿಜನ್ತಥಾ

ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಪಗಡೆಯಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷದಲ್ಲಿ ವೈಡೂರ್ಯದಿಂದ; ಪುಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪರಾಗದಿಂದ; ಮಾಘದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರದ ಹಿರಣ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ಫಾಲ್ಗುಣೇ ಚನ್ದ್ರಕಾನ್ತೋತ್ಥಂ ಚೈತ್ರೇ ತದ್ವ್ಯತ್ಯಯೋ ಽಥವಾ ಸರ್ವಮಾಸೇಷು ರತ್ನಾನಾಮಲಾಭೇ ಹೈಮಮೇವ ವಾ

ಫಾಲ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಕಾಂತ ರತ್ನದಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಚೈತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಬದಲಾವಣೆ ಇರಬಹುದು; ಅಥವಾ ಯಾವ ತಿಂಗಳಲ್ಲಾದರೂ ರತ್ನಗಳು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು.

ಹೈಮಾಭಾವೇ ರಾಜತಂ ವಾ ತಾಮ್ರಜಂ ಶೈಲಜನ್ತಥಾ ಮೃನ್ಮಯಂ ವಾ ಯಥಾಲಾಭಂ ಜಾತುಷಂ ಚಾನ್ಯದೇವ ವಾ

ಚಿನ್ನ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ, ತಾಮ್ರದಿಂದ, ಕಲ್ಲಿನಿಂದ, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಜಾತು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ವಸ್ತುವಿನಿಂದಲೂ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು.

ಸರ್ವಗಂಧಮಯಂ ವಾಥ ಲಿಂಗಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಯಥಾರುಚಿ ವ್ರತಾವಸಾನಸಮಯೇ ಸಮಾಚರಿತನಿತ್ಯಕಃ

ಅಥವಾ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ವ್ರತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕೃತ್ವಾ ವೈಶೇಷಿಕೀಂ ಪೂಜಾಂ ಹುತ್ವಾ ಚೈವ ಯಥಾ ಪುರಾ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಚ ತಥಾಚಾರ್ಯಂ ವ್ರತಿನಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ

ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಹೋಮವನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಗುರುವನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ದೇಶಿಕೇನಾಪ್ಯನುಜ್ಞಾತಃ ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋ ವಾಪ್ಯುದಙ್ಮುಖಃ ದರ್ಭಾಸನೋ ದರ್ಭಪಾಣಿಃ ಪ್ರಾಣಾಪಾನೌ ನಿಯಮ್ಯ ಚ

ಗುರುವಿನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ, ದರ್ಭೆ ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ದರ್ಭೆ ಹಿಡಿದು, ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಜಪಿತ್ವಾ ಶಕ್ತಿತೋ ಮೂಲಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಸಾಮ್ಬಂ ತ್ರಿಯಮ್ಬಕಮ್ ಅನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ

ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಅಂಬೆಯೊಂದಿಗೆ ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.

ಸಮುತ್ಸೃಜಾಮಿ ಭಗವನ್ವ್ರತಮೇತತ್ತ್ವದಾಜ್ಞಯಾ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಲಿಂಗಮೂಲಸ್ಥಾನ್ದರ್ಭಾನುತ್ತರತಸ್ತ್ಯಜೇತ್

'ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಲಿಂಗದ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಉತ್ತರ ಕಡೆಗೆ ಇಡಬೇಕು.

ತತೋ ದಣ್ಡಜಟಾಚೀರಮೇಖಲಾ ಅಪಿ ಚೋತ್ಸೃಜೇತ್ ಪುನರಾಚಮ್ಯ ವಿಧಿವತ್ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಮುದೀರಯೇತ್

ನಂತರ ದಂಡ, ಜಟೆ, ಕಚ್ಚೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಮತ್ತೆ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಯಃ ಕೃತ್ವಾತ್ಯಂತಿಕೀಂ ದೀಕ್ಷಾಮಾದೇಹಾನ್ತಮನಾಕುಲಃ ವ್ರತಮೇತತ್ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಸ ತು ವೈ ನೈಷ್ಠಿಕಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಯಾರು ಅಂತಿಮ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ದೇಹ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಚಿತ್ತಶಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ನೈಷ್ಠಿಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೋ ಽತ್ಯಾಶ್ರಮೀ ಚ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಮಹಾಪಾಶುಪತಸ್ತಥಾ ಸ ಏವ ತಪತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ ಏವ ಚ ಮಹಾವ್ರತೀ

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಮಹಾ ಪಾಶುಪತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನೇ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅವನೇ ಮಹಾವ್ರತಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು.

ನ ತೇನ ಸದೃಶಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಕೃತಕೃತ್ಯೋ ಮುಮುಕ್ಷುಷು ಯೋ ಯತಿರ್ನೈಷ್ಠಿಕೋ ಜಾತಸ್ತಮಾಹುರ್ನೈಷ್ಠಿಕೋತ್ತಮಮ್

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರಲ್ಲಿ ನೈಷ್ಠಿಕನಂತೆ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನೈಷ್ಠಿಕ ಯತಿಯಾಗಿರುವವನನ್ನು ನೈಷ್ಠಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯೋ ಽನ್ವಹಂ ದ್ವಾದಶಾಹಂ ವಾ ವ್ರತಮೇತತ್ಸಮಾಚರೇತ್ ಸೋ ಽಪಿ ನೈಷ್ಠಿಕತುಲ್ಯಃ ಸ್ಯಾತ್ತೀವ್ರವ್ರತಸಮನ್ವಯಾತ್

ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತೀವ್ರ ವ್ರತದ ಕಾರಣ ನೈಷ್ಠಿಕನ ಸಮಾನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಘೃತಾಕ್ತೋ ಯಶ್ಚರೇದೇತದ್ವ್ರತಂ ವ್ರತಪರಾಯಣಃ ದ್ವಿತ್ರೈಕದಿವಸಂ ವಾಪಿ ಸ ಚ ಕಶ್ಚನ ನೈಷ್ಠಿಕಃ

ಯಾರು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ತುಪ್ಪವನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು, ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ದಿನಗಳಾದರೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಜವಾದ ತ್ಯಾಗಿಗಳನ್ನು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು.

ಕೃತ್ಯಮಿತ್ಯೇವ ನಿಷ್ಕಾಮೋ ಯಶ್ಚರೇದ್ವ್ರತಮುತ್ತಮಮ್ ಶಿವಾರ್ಪಿತಾತ್ಮಾ ಸತತಂ ನ ತೇನ ಸದೃಶಃ ಕ್ವಚಿತ್

ಯಾರು ಯಾವುದೇ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತವನ್ನು ಸದಾ ಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಸಮಾನರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.