ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಯತ್ರಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಂ ಯೇನ ಮದೀಯಂ ಲಿಂಗಮೀದೃಶಮ್ ತತ್ರ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ ಸೋಹಮಪ್ರತಿಷ್ಠೋಪಿ ವತ್ಸಕೌ

ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಎಲ್ಲೆಂದರೆ, ನನ್ನಂತಹ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆ, ಮಕ್ಕಳೇ, ಅಲ್ಲೇ ನಾನು ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ, ಬೇರೆಡೆ ಸ್ಥಾಪನೆ ಆಗದಿದ್ದರೂ ಸಹ.

ಮತ್ಸಾಮ್ಯಮೇಕಲಿಂಗಸ್ಯ ಸ್ಥಾಪನೇ ಫಲಮೀರಿತಮ್ ದ್ವಿತೀಯೇ ಸ್ಥಾಪಿತೇ ಲಿಂಗೇ ಮದೈಕ್ಯಂ ಫಲಮೇವ ಹಿ

ಒಂದು ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಫಲವೆಂದರೆ ನನ್ನ ಸಮಾನತೆ ಸಿಗುವುದು. ಎರಡನೇ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆ, ನನಗೆ ಏಕತ್ವವೇ ಫಲವಾಗುತ್ತದೆ.

ಲಿಂಗಂ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತಃ ಸ್ಥಾಪ್ಯಂ ತಥಾಬೇರಂ ತು ಗೌಣಕಮ್ ಲಿಂಗಾಭಾವೇನ ತತ್ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಸಬೇರಮಪಿ ಸರ್ವತಃ

ಲಿಂಗವನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು, ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ಇರಿಸಬೇಕು. ಲಿಂಗವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಮೆ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಪೂರ್ಣವಲ್ಲ.

ಸರ್ಗಾದಿಪಞ್ಚಕೃತ್ಯಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಂ ಬ್ರೂಹಿ ನೌ ಪ್ರಭೋ ಮತ್ಕೃತ್ಯಬೋಧನಂ ಗುಹ್ಯಂ ಕೃಪಯಾ ಪ್ರಬ್ರವೀಮಿ ವಾಮ್

ಪ್ರಭುವೇ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊದಲಾದ ಐದು ಕರ್ಮಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ. ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ಗುಪ್ತತೆಯನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸೃಷ್ಟಿಃ ಸ್ಥಿತಿಶ್ಚ ಸಂಹಾರಸ್ತಿರೋಭಾವೋ ಽಪ್ಯನುಗ್ರಹಃ ಪಞ್ಚೈವ ಮೇ ಜಗತ್ಕೃತ್ಯಂ ನಿತ್ಯಸಿದ್ಧಮಜಾಚ್ಯುತೌ

ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯ, ತಿರೋಭಾವ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ—ಈ ಐದು ನನ್ನ ಜಗತ್ತಿನ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಕರ್ಮಗಳಾಗಿವೆ, ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದವರೇ.

ಸರ್ಗಃ ಸಂಸಾರಸಂರಂಭಸ್ತತ್ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಸ್ಥಿತಿರ್ಮತಾ ಸಂಹಾರೋ ಮರ್ದನಂ ತಸ್ಯ ತಿರೋಭಾವಸ್ತದುತ್ಕ್ರಮಃ

ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದರೆ ಸಂಸಾರದ ಆರಂಭ, ಅದರ ಸ್ಥಿರತೆ ಸ್ಥಿತಿ, ಅದರ ನಾಶವೇ ಲಯ, ಅದರ ಮರೆಯಾಗುವುದು ತಿರೋಭಾವ.

ತನ್ಮೋಕ್ಷೋ ಽನುಗ್ರಹಸ್ತನ್ಮೇ ಕೃತ್ಯಮೇವಂ ಹಿ ಪಞ್ಚಕಮ್ ಕೃತ್ಯಮೇತದ್ವಹತ್ಯನ್ಯಸ್ತೂಷ್ಣೀಂ ಗೋಪುರಬಿಂಬವತ್

ಅದರ ಮುಕ್ತಿಯೇ ಅನುಗ್ರಹ. ಹೀಗೆ, ಈ ಐದು ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳು. ನಾನು ಈ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, ಇತರರು ನಗರದ ಬಾಗಿಲಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತೆ ಮೌನವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ಗಾದಿ ಯಚ್ಚತುಷ್ಕೃತ್ಯಂ ಸಂಸಾರಪರಿಜೃಂಭಣಮ್ ಪಞ್ಚಮಂ ಮುಕ್ತಿಹೇತುರ್ವೈ ನಿತ್ಯಂ ಮಯಿ ಚ ಸುಸ್ಥಿರಮ್

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊದಲಾದ ನಾಲ್ಕು ಕರ್ಮಗಳು ಸಂಸಾರವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವವು. ಐದನೆಯದು, ಮುಕ್ತಿ, ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ತದಿದಂ ಪಞ್ಚಭೂತೇಷು ದೃಶ್ಯತೇ ಮಾಮಕೈರ್ಜನೈಃ ಸೃಷ್ಟಿರ್ಭೂಮೌ ಸ್ಥಿತಿಸ್ತೋಯೇ ಸಂಹಾರಃ ಪಾವಕೇ ತಥಾ

ಈ ಐದು ಕರ್ಮಗಳು ನನ್ನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಪಂಚಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ: ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಲಯ.

ತಿರೋಭಾವೋ ಽನಿಲೇ ತದ್ವದನುಗ್ರಹ ಇಹಾಮ್ಬರೇ ಸೃಜ್ಯತೇ ಧರಯಾ ಸರ್ವಮದ್ಭಿಃ ಸರ್ವಂ ಪ್ರವರ್ಧತೇ

ತಿರೋಭಾವವು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ಅನುಗ್ರಹವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದೆ. ಭೂಮಿಯಿಂದೆಲ್ಲವೂ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ನೀರಿನಿಂದೆಲ್ಲವೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಅರ್ದ್ಯತೇ ತೇಜಸಾ ಸರ್ವಂ ವಾಯುನಾ ಚಾಪನೀಯತೇ ವ್ಯೋಮ್ನಾನುಗೃಹ್ಯತೇ ಸರ್ವಂ ಜ್ಞೇಯಮೇವಂ ಹಿ ಸೂರಿಭಿಃ

ಎಲ್ಲವೂ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೆಂಬಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದನ್ನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಪಞ್ಚಕೃತ್ಯಮಿದಂ ಬೋಢುಂ ಮಮಾಸ್ತಿ ಮುಖಪಞ್ಚಕಮ್ ಚತುರ್ದಿಕ್ಷು ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಂ ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಪಞ್ಚಮಂ ಮುಖಮ್

ನನ್ನ ಈ ಐದು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ಐದು ಮುಖಗಳಿವೆ. ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಐದನೆಯ ಮುಖವಿದೆ.

ಯುವಾಭ್ಯಾಂ ತಪಸಾ ಲಬ್ಧಮೇತತ್ಕೃತ್ಯದ್ವಯಂ ಸುತೌ ಸೃಷ್ಟಿಸ್ಥಿತ್ಯಭೀಧಂ ಭಾಗ್ಯಂ ಮತ್ತಃ ಪ್ರೀತಾದತಿಪ್ರಿಯಮ್

ನೀವು ಮಾಡಿದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಕ್ಕಳೇ, ನೀವು ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿ ಎಂಬ ಎರಡು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ. ಇದು ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀಡಿದ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾದ ಭಾಗ್ಯ.

ತಥಾ ರುದ್ರಮಹೇಶಾಭ್ಯಾಮನ್ಯತ್ಕೃತ್ಯದ್ವಯಂ ಪರಮ್ ಅನುಗ್ರಹಾಖ್ಯಂ ಕೇನಾಪಿ ಲಬ್ಧುಂ ನೈವ ಹಿ ಶಕ್ಯತೇ

ಹಾಗೆಯೇ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರ ಅನುಗ್ರಹವೆಂಬ ಎರಡು ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತತ್ಸರ್ವಂ ಪೌರ್ವಿಕಂ ಕರ್ಮ ಯುವಾಭ್ಯಾಂ ಕಾಲವಿಸ್ಮೃತಮ್ ನ ತದ್ರುದ್ರ ಮಹೇಶಾಭ್ಯಾಂ ವಿಸ್ಮೃತಂ ಕರ್ಮ ತಾದೃಶಮ್

ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಲದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಪುರಾತನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೀರಾ; ಆದರೆ ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ಅಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆತಿಲ್ಲ.

ರೂಪೇ ವೇಶೇ ಚ ಕೃತ್ಯೇ ಚ ವಾಹನೇ ಚಾಸನೇ ತಥಾ ಆಯುಧಾದೌ ಚ ಮತ್ಸಾಮ್ಯಮಸ್ಮಾಭಿಸ್ತತ್ಕೃತೇ ಕೃತಮ್

ರೂಪದಲ್ಲಿ, ವೇಷದಲ್ಲಿ, ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ವಾಹನದಲ್ಲಿ, ಆಸನದಲ್ಲಿ, ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲದಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಸಮಾನತೆ ತಂದಿದ್ದೇವೆ.

ಮದ್ಧ್ಯಾನವಿರಹಾದ್ವತ್ಸೌ ಮೌಢ್ಯಂ ವಾಮೇವಮಾಗತಮ್ ಮಜ್ಜ್ಞಾನೇ ಸತಿ ನೈವಂ ಸ್ಯಾನ್ಮಾನಂ ರೂಪೇ ಮಹೇಶವತ್

ನನ್ನ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೂರವಾದುದರಿಂದ, ಓ ಕರುಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ಈ ಗೊಂದಲ ಬಂದಿದೆ; ನನ್ನ ಜ್ಞಾನ ಇದ್ದರೆ, ಮಹೇಶ್ವರನಂತೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾನ್ಮಜ್ಜ್ಞಾನಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಮಂತ್ರಮೋಂಕಾರನಾಮಕಮ್ ಇತಃ ಪರಂ ಪ್ರಜಪತಂ ಮಾಮಕಂ ಮಾನಭಂಜನಮ್

ಆದುದರಿಂದ, ನನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಇನ್ನುಮುಂದೆ ನನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಓಂ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿರಿ.

ಉಪಾದಿಶಂ ನಿಜಂ ಮಂತ್ರಮೋಂಕಾರಮುರುಮಂಗಲಮ್ ಓಂಕಾರೋ ಮನ್ಮುಖಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಪ್ರಥಮಂ ಮತ್ಪ್ರಬೋಧಕಃ

ನಾನು ನಿಮಗೆ ನನ್ನದೇ ಮಹಾ ಶುಭಕರವಾದ ಓಂ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಈ ಓಂ ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿತು, ಅದು ನನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಎಚ್ಚರಪಡಿಸಿತು.

ವಾಚಕೋ ಽಯಮಹಂ ವಾಚ್ಯೋ ಮಂತ್ರೋ ಽಯಂ ಹಿ ಮದಾತ್ಮಕಃ ತದನುಸ್ಮರಣಂ ನಿತ್ಯಂ ಮಮಾನುಸ್ಮರಣಂ ಭವೇತ್

ಈ ಮಂತ್ರ ಉಚ್ಚಾರಣೆ ಮಾಡುವವನು ನಾನು, ಉಚ್ಚಾರಿತವಾಗುವದು ಕೂಡ ನಾನು; ಈ ಮಂತ್ರ ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವೇ ಆಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ, ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಕಾರೌತ್ತರಾತ್ಪೂರ್ವಮುಕಾರಃ ಪಶ್ಚಿಮಾನನಾತ್ ಮಕಾರೋ ದಕ್ಷಿಣಮುಖಾದ್ಬಿಂದುಃ ಪ್ರಾಙ್ಮುಖತಸ್ತಥಾ

ಉಕಾರವು ಉತ್ತರಮುಖದಿಂದ, ಅಕಾರವು ಪಶ್ಚಿಮಮುಖದಿಂದ, ಮಕಾರವು ದಕ್ಷಿಣಮುಖದಿಂದ, ಬಿಂದು ಪೂರ್ವಮುಖದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.

ನಾದೋ ಮಧ್ಯಮುಖಾದೇವಂ ಪಞ್ಚಧಾ ಽಸೌ ವಿಜೃಂಭಿತಃ ಏಕೀಭೂತಃ ಪುನಸ್ತದ್ವದೋಮಿತ್ಯೇಕಾಕ್ಷರೋ ಭವೇತ್

ನಾದವು ಮಧ್ಯಮುಖದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ಐದು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿದಾಗ, ಅದೇ ಓಂ ಎಂಬ ಏಕಾಕ್ಷರವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾಮರೂಪಾತ್ಮಕಂ ಸರ್ವಂ ವೇದಭೂತಕುಲದ್ವಯಮ್ ವ್ಯಾಪ್ತಮೇತೇನ ಮಂತ್ರೇಣ ಶಿವಶಕ್ತ್ಯೋಶ್ಚ ಬೋಧಕಃ

ಹೆಸರೂ ರೂಪವೂಳ್ಳ ಎಲ್ಲವೂ, ಎರಡು ವೇದಕುಲಗಳೂ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ತುಂಬಿವೆ; ಇದು ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಸ್ಮಾತ್ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಂ ಜಜ್ಞೇ ಬೋಧಕಂ ಸಕಲಸ್ಯತತ್ ಆಕಾರಾದಿಕ್ರಮೇಣೈವ ನಕಾರಾದಿಯಥಾಕ್ರಮಮ್

ಇದರಿಂದ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವು ಹುಟ್ಟಿತು, ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಅಕಾರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ, ನಕಾರದಿಂದ ಕೂಡ ಕ್ರಮವಾಗಿ.

ಅಸ್ಮಾತ್ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಾಜ್ಜಾತಾ ಮಾತೃಕಾಃ ಪಞ್ಚಭೇದತಃ ತಸ್ಮಾಚ್ಛಿರಶ್ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಾತ್ತ್ರಿಪಾದ್ಗಾಯ ತ್ರಿರೇವ ಹಿ

ಈ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಐದು ವಿಭಿನ್ನ ಮಾತೃಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಆದ್ದರಿಂದ, ತಲೆ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿಂದ ಮೂರು ಪಾದಗಳ ಗಾಯತ್ರಿಯು ಮೂಡಿಬಂದಿತು.

ವೇದಃ ಸರ್ವಸ್ತತೋ ಜಜ್ಞೇ ತತೋ ವೈ ಮಂತ್ರಕೋಟಯಃ ತತ್ತನ್ಮಂತ್ರೇಣ ತತ್ಸಿದ್ಧಿಃ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿರಿತೋ ಭವೇತ್

ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಅದರಿಂದ ಅನೇಕ ಮಂತ್ರಗಳು; ಆ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅವುಗಳ ಫಲಗಳು, ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

ಅನೇನ ಮಂತ್ರಕಂದೇನ ಭೋಗೋ ಮೋಕ್ಷಶ್ಚ ಸಿದ್ಧ್ಯತಿ ಸಕಲಾ ಮಂತ್ರರಾಜಾನಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಭೋಗಪ್ರದಾಃ ಶುಭಾಃ

ಈ ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಭೋಗವೂ, ಮೋಕ್ಷವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲಾ ಮಂತ್ರರಾಜರು ನೇರವಾಗಿ ಶುಭಕರವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಪುನಸ್ತಯೋಸ್ತತ್ರ ತಿರಃ ಪಟಂ ಗುರುಃ ಪ್ರಕಲ್ಪ್ಯ ಮಂತ್ರಂ ಚ ಸಮಾದಿಶತ್ಪರಮ್ ನಿಧಾಯ ತಚ್ಛೀರ್ಷ್ಣಿ ಕರಾಂಬುಜಂ ಶನೈರುದಙ್ಮುಖಂ ಸಂಸ್ಥಿತಯೋಃ ಸಹಾಂಬಿಕಃ

ಆ ಬಳಿಕ, ಆ ಇಬ್ಬರ ಮುಂದೆ ಗುರುವು ಪರದನ್ನು ಹಾಕಿ, ಅವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕಮಲದ ಕೈಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಅಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತವರಿಗೆ ಪರಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು.

ತ್ರಿರುಚ್ಚಾರ್ಯಾಗ್ರಹೀನ್ಮಂತ್ರಂ ಯಂತ್ರತಂತ್ರೋಕ್ತಿಪೂರ್ವಕಮ್ ಶಿಷ್ಯೌ ಚ ತೌ ದಕ್ಷಿಣಾಯಾಮಾತ್ಮಾನಂ ಚ ಸಮರ್ಪಯತ್

ಯಂತ್ರ ಮತ್ತು ತಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ತಾನೂ ಸೇರಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.