ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತತ್ರೋಕ್ತಃ ಪರಮೋ ಧರ್ಮಶ್ಚರ್ಯಾದ್ಯಾತ್ಮಾ ಚತುರ್ವಿಧಃ ತೇಷು ಪಾಶುಪತೋ ಯೋಗಃ ಶಿವಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಯೇದ್ದೃಢಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಪರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಅದು ನಡವಳಿ ಮತ್ತು ಇತರ ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವು ಶಿವನನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಮಾಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠಮನುಷ್ಠಾನಂ ಯೋಗಃ ಪಾಶುಪತೋ ಮತಃ ತತ್ರಾಪ್ಯುಪಾಯಕೋ ಯುಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸ ತು ಕಥ್ಯತೇ

ಆದುದರಿಂದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಆಚರಣೆ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಾಮಾಷ್ಟಕಮಯೋ ಯೋಗಶ್ಶಿವೇನ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಃ ತೇನ ಯೋಗೇನ ಸಹಸಾ ಶೈವೀ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪ್ರಜಾಯತೇ

ಎಂಟು ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಯೋಗವನ್ನು ಶಿವನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಯೋಗದಿಂದ ಶೈವ ಜ್ಞಾನವು ಬೇಗನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಜ್ಞಯಾ ಪರಮಂ ಜ್ಞಾನಮಚಿರಾಲ್ಲಭತೇ ಸ್ಥಿರಮ್ ಪ್ರಸೀದತಿ ಶಿವಸ್ತಸ್ಯ ಯಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್

ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾದ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾರ ಜ್ಞಾನವು ದೃಢವಾಗಿದೆ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಶಿವನು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪರಮೋ ಯೋಗೋ ಯಃ ಶಿವಂ ಚಾಪರೋಕ್ಷಯೇತ್ ಶಿವಾಪರೋಕ್ಷಾತ್ಸಂಸಾರಕಾರಣೇನ ವಿಯುಜ್ಯತೇ

ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಶಿವನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವ ಯೋಗವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ. ಶಿವನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಂಡಾಗ, ಸಂಸಾರದ ಕಾರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ತತಃ ಸ್ಯಾನ್ಮುಕ್ತಸಂಸಾರೋ ಮುಕ್ತಃ ಶಿವಸಮೋ ಭವೇತ್ ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರೋಕ್ತ ಇತ್ಯುಪಾಯಃ ಸ ಏವ ಪೃಥಗುಚ್ಯತೇ

ಅದರಿಂದ, ಅವನು ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತನಾದ ಮೇಲೆ ಶಿವನ ಸಮಾನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಶಿವೋ ಮಹೇಶ್ವರಶ್ಚೈವ ರುದ್ರೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಪಿತಾಮಹಃ ಸಂಸಾರವೈದ್ಯಃ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಪರಮಾತ್ಮೇತಿ ಮುಖ್ಯತಃ

ಶಿವ, ಮಹೇಶ್ವರ, ರುದ್ರ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹ — ಇವರು ಸಂಸಾರದ ವೈದ್ಯರು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರು ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮ; ಇವು ಮುಖ್ಯ ಹೆಸರುಗಳು.

ನಾಮಾಷ್ಟಕಮಿದಂ ಮುಖ್ಯಂ ಶಿವಸ್ಯ ಪ್ರತಿಪಾದಕಮ್ ಆದ್ಯನ್ತು ಪಞ್ಚಕಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಶಾನ್ತ್ಯತೀತಾದ್ಯನುಕ್ರಮಾತ್

ಈ ಎಂಟು ಹೆಸರುಗಳು ಶಿವನನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಮುಖ್ಯ ಹೆಸರುಗಳಾಗಿವೆ. ಮೊದಲ ಐದು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಶಾಂತ್ಯತೀತದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಸಂಜ್ಞಾ ಸದಾಶಿವಾದೀನಾಂ ಪಞ್ಚೋಪಾಧಿಪರಿಗ್ರಹಾತ್ ಉಪಾಧಿವಿನಿವೃತ್ತೌ ತು ಯಥಾಸ್ವಂ ವಿನಿವರ್ತತೇ

ಸದಾಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರರ ಹೆಸರುಗಳು ಐದು ಬಾಧೆಗಳ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಉಂಟಾಗಿವೆ. ಆ ಬಾಧೆಗಳು ದೂರವಾದಾಗ, ಆ ಹೆಸರುಗಳು ತಾನೇ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಪದಮೇವ ಹಿ ತನ್ನಿತ್ಯಮನಿತ್ಯಾಃ ಪದಿನಃ ಸ್ಮೃತಾಃ ಪದಾನಾಂ ಪ್ರತಿಕೃತ್ತೌ ತು ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ಪದಿನೋ ಯತಃ

ಆ ಸ್ಥಿತಿ ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತವಾದುದು; ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಕಡಿದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರೂ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪರಿವೃತ್ತ್ಯನ್ತರೇ ಭೂಯಸ್ತತ್ಪದಪ್ರಾಪ್ತಿರುಚ್ಯತೇ ಆತ್ಮಾನ್ತರಾಭಿಧಾನಂ ಸ್ಯಾದ್ಯದಾದ್ಯಂ ನಾಮ ಪಞ್ಚಕಮ್

ಬೇರೆ ರೂಪಾಂತರವಾದಾಗ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಐದು ಹೆಸರುಗಳು ಆತ್ಮದ ಬೇರೆ ಹೆಸರುಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅನ್ಯತ್ತು ತ್ರಿತಯಂ ನಾಮ್ನಾಮುಪಾದಾನಾದಿಯೋಗತಃ ತ್ರಿವಿಧೋಪಾಧಿವಚನಾಚ್ಛಿವ ಏವಾನುವರ್ತತೇ

ಮತ್ತಿನ ಮೂರು ಹೆಸರುಗಳು, ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಮೂರು ಬಾಧೆಗಳ ಸಂಬಂಧದಿಂದ, ಶಿವನನ್ನೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಅನಾದಿಮಲಸಂಶ್ಲೇಷಃ ಪ್ರಾಗಭಾವಾತ್ಸ್ವಭಾವತಃ ಅತ್ಯಂತಂ ಪರಿಶುದ್ಧಾತ್ಮೇತ್ಯತೋ ಽಯಂ ಶಿವ ಉಚ್ಯತೇ

ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಯಾವುದೇ ಮಾಲಿನ್ಯ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವನನ್ನು ಶಿವನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಥವಾಶೇಷಕಲ್ಯಾಣಗುಣೈಕಧನ ಈಶ್ವರಃ ಶಿವ ಇತ್ಯುಚ್ಯತೇ ಸದ್ಭಿಶ್ಶಿವತತ್ತ್ವಾರ್ಥವಾದಿಭಿಃ

ಅಥವಾ, ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಗುಣಗಳ ಒಡೆಯನಾಗಿ, ಈಶ್ವರನನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು 'ಶಿವ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಶಿವತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುವವರು ಹೀಗೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತ್ರಯೋವಿಂಶತಿತತ್ತ್ವೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಕೃತಿರ್ಹಿ ಪರಾ ಮತಾ ಪ್ರಕೃತೇಸ್ತು ಪರಂ ಪ್ರಾಹುಃ ಪುರುಷಂ ಪಞ್ಚವಿಂಶಕಮ್

ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಗಿಂತ ಮೇಲಿರುವ ಐಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪುರುಷನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಯಂ ವೇದಾದೌ ಸ್ವರಂ ಪ್ರಾಹುರ್ವಾಚ್ಯವಾಚಕಭಾವತಃ ವೇದೈಕವೇದ್ಯಯಾಥಾತ್ಮ್ಯಾದ್ವೇದಾನ್ತೇ ಚ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ

ವೇದದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ, ಅದನ್ನು ಶಬ್ದವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ವೇದದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅದು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಏಕೈಕ ಸತ್ಯವೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಲೀನಸ್ಯ ಯಃ ಪರಸ್ಸ ಮಹೇಶ್ವರಃ ತದಧೀನಪ್ರವೃತ್ತಿತ್ವಾತ್ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪುರುಷಸ್ಯ ಚ

ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವವನು ಮಹೇಶ್ವರನು. ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷರ ಚಟುವಟಿಕೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ.

ಅಥವಾ ತ್ರಿಗುಣಂ ತತ್ತ್ವಮುಪೇಯಮಿದಮವ್ಯಯಮ್ ಮಾಯಾನ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಂ ವಿದ್ಯಾನ್ಮಾಯಿನಂ ತು ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಅಥವಾ, ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಮಾಯೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಮಾಯೆಯ ಒಡೆಯನು ಮಹೇಶ್ವರನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಮಾಯಾವಿಕ್ಷೋಭಕೋ ಽನಂತೋ ಮಹೇಶ್ವರಸಮನ್ವಯಾತ್ ಕಾಲಾತ್ಮಾ ಪರಮಾತ್ಮಾದಿಃ ಸ್ಥೂಲಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ

ಮಾಯೆಯನ್ನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಅನಂತನು, ಮಹೇಶ್ವರನೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿ, ಕಾಲಸ್ವರೂಪ, ಪರಮಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ಥೂಲ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ರುದ್ದುಃಖಂ ದುಃಖಹೇತುರ್ವಾ ತದ್ರಾವಯತಿ ನಃ ಪ್ರಭುಃ ರುದ್ರ ಇತ್ಯುಚ್ಯತೇ ಸದ್ಭಿಃ ಶಿವಃ ಪರಮಕಾರಣಮ್

ಯಾರು ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಅದರ ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಆತನನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ರುದ್ರನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಶಿವನು ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲ ಕಾರಣ.

ತತ್ತ್ವಾದಿಭೂತಪರ್ಯನ್ತಂ ಶರೀರಾದಿಷ್ವತನ್ದ್ರಿತಃ ವ್ಯಾಪ್ಯಾಧಿತಿಷ್ಠತಿ ಶಿವಸ್ತತೋ ರುದ್ರ ಇತಸ್ತತಃ

ತತ್ತ್ವದಿಂದ ಪ್ರಪಂಚದ ಮೂಲಭೂತಗಳವರೆಗೆ, ದೇಹಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಿವನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅವನು ರುದ್ರನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ಜಗತಃ ಪಿತೃಭೂತಾನಾಂ ಶಿವೋ ಮೂರ್ತ್ಯಾತ್ಮನಾಮಪಿ ಪಿತೃಭಾವೇನ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪಿತಾಮಹ ಉದೀರಿತಃ

ಶಿವನು ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆಯೂ, ರೂಪ ಪಡೆದ ಎಲ್ಲರ ತಂದೆಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ತಂದೆಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಪಿತಾಮಹನೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

ನಿದಾನಜ್ಞೋ ಯಥಾ ವೈದ್ಯೋ ರೋಗಸ್ಯ ವಿನಿವರ್ತಕಃ ಉಪಾಯೈರ್ಭೇಷಜೈಸ್ತದ್ವಲ್ಲಯಭೋಗಾಧಿಕಾರತಃ

ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿದ ವೈದ್ಯನು ರೋಗದ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವಂತೆ, ಭೋಗಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭುತ್ವದಿಂದ ಶಿವನು ಕೂಡ ಅದೇ ರೀತಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸಂಸಾರಸ್ಯೇಶ್ವರೋ ನಿತ್ಯಂ ಸಮೂಲಸ್ಯ ನಿವರ್ತಕಃ ಸಂಸಾರವೈದ್ಯ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸರ್ವತತ್ತ್ವಾರ್ಥವೇದಿಭಿಃ

ಶಿವನು ಸದಾ ಸಂಸಾರದ ಒಡೆಯನು, ಅದರ ಮೂಲದಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನು; ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಅವನನ್ನು ಸಂಸಾರದ ವೈದ್ಯನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದಶಾರ್ಥಜ್ಞಾನಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಮಿನ್ದ್ರಿಯೇಷ್ವೇಷು ಸತ್ಸ್ವಪಿ ತ್ರಿಕಾಲಭಾವಿನೋ ಭಾವಾನ್ಸ್ಥೂಲಾನ್ಸೂಕ್ಷ್ಮಾನಶೇಷತಃ

ಹತ್ತು ಅರ್ಥಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥೂಲ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ.

ಅಣವೋ ನೈವ ಜಾನನ್ತಿ ಮಾಯಯೈವ ಮಲಾವೃತಾಃ ಅಸತ್ಸ್ವಪಿ ಚ ಸರ್ವೇಷು ಸರ್ವಾರ್ಥಜ್ಞಾನಹೇತುಷು

ಅಣುಸಮಾನ ಆತ್ಮಗಳು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮಲಿನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವೂ ಅಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ, ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ಯದ್ಯಥಾವಸ್ಥಿತಂ ವಸ್ತು ತತ್ತಥೈವ ಸದಾಶಿವಃ ಅಯತ್ನೇನೈವ ಜಾನಾತಿ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಜ್ಞ ಉಚ್ಯತೇ

ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು ಹೇಗಿದ್ದರೂ, ಸದಾಶಿವನು ಅದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸರ್ವಜ್ಞನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಪರಮೈರೇಭಿರ್ಗುಣೈರ್ನಿತ್ಯಸಮನ್ವಯಾತ್ ಸ್ವಸ್ಮಾತ್ಪರಾತ್ಮವಿರಹಾತ್ಪರಮಾತ್ಮಾ ಶಿವಃ ಸ್ವಯಮ್

ಶಿವನು ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಸದಾ ಪರಮ ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗಿರುವವನು; ಅವನಿಗಿಂತ ಮೇಲೆ ಯಾರು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅವನೇ ಪರಮಾತ್ಮ.

ನಾಮಾಷ್ಟಕಮಿದಂ ಚೈವ ಲಬ್ಧ್ವಾಚಾರ್ಯಪ್ರಸಾದತಃ ನಿವೃತ್ತ್ಯಾದಿಕಲಾಗ್ರನ್ಥಿಂ ಶಿವಾದ್ಯೈಃ ಪಞ್ಚನಾಮಭಿಃ

ಈ ಅಷ್ಟನಾಮವನ್ನು ಗುರುನಾದ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪಡೆದು, ನಿವೃತ್ತಿ ಮೊದಲಾದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಶಿವನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಐದು ನಾಮಗಳಿಂದ ಕಡಿದು ಬಿಡಬೇಕು.