ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಬಿಭ್ರದ್ವೇತ್ರಲತಾಂ ಹೈಮೀಂ ರತ್ನಚಿತ್ರಂ ಚ ಕಂಚುಕಮ್ ಛುರಿಕಾಮುರಗಪ್ರಖ್ಯಾಂ ಗಣೇಶೋ ರಕ್ಷವೇಷಧೃಕ್

ರಕ್ಷಕನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗಣೇಶನು ಬಂಗಾರದ ದಂಡ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಉಡುಪು ಮತ್ತು ಹಾವುಗೆ ಹೋಲುವ ಚೂರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ಯಸ್ಮಾತ್ಸೋಮೋ ಮಹಾದೇವೋ ನನ್ದೀ ಚಾನೇನ ನನ್ದಿತಃ ಸೋಮನನ್ದೀತಿ ವಿಖ್ಯಾತಸ್ತಸ್ಮಾದೇಷ ಸಮಾಖ್ಯಯಾ

ಸೋಮ ಮಹಾದೇವರೂ, ನಂದಿಯೂ ಅವನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟ ಕಾರಣ, ಅವನು ಸೋಮನಂದಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ಇತ್ಥಂ ದೇವ್ಯಾಃ ಪ್ರಿಯಂ ಕೃತ್ವಾ ದೇವಶ್ಚರ್ಧೇನ್ದುಭೂಷಣಃ ಭೂಷಯಾಮಾಸ ತನ್ದಿವ್ಯೈರ್ಭೂಷಣೈ ರತ್ನಭೂಷಿತೈಃ

ಹೀಗೆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ ನಂತರ, ಚಂದ್ರಕಲೆಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ದೈವಿಕ ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.

ತತಸ್ಸ ಗೌರೀಂ ಗಿರಿಶೋ ಗಿರೀನ್ದ್ರಜಾಂ ಸಗೌರವಾಂ ಸರ್ವಮನೋಹರಾಂ ಹರಃ ಪರ್ಯಂಕಮಾರೋಪ್ಯ ವರಾಂಗಭೂಷಣೈರ್ವಿಭೂಷಯಾಮಾಸ ಶಶಾಂಕಭೂಷಣಃ

ನಂತರ ಚಂದ್ರಕಲಾಧಾರಿ ಹರನು, ಪರ್ವತಕುಮಾರಿಯಾದ ಗೌರಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವವಳನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂಡಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.

ದೇವೀಂ ಸಮಾದಧಾನೇನ ದೇವೇನೇದಂ ಕಿಮೀರಿತಮ್ ಅಗ್ನಿಷೋಮಾತ್ಮಕಂ ವಿಶ್ವಂ ವಾಗರ್ಥಾತ್ಮಕಮಿತ್ಯಪಿ

ದೇವಿಯನ್ನು ದೇವರು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, 'ಈ ಜಗತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ ಸ್ವರೂಪ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾತು ಮತ್ತು ಅರ್ಥದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು.

ಆಜ್ಞೈಕಸಾರಮೈಶ್ವರ್ಯಮಾಜ್ಞಾ ತ್ವಮಿತಿ ಚೋದಿತಮ್ ತದಿದಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮೋ ಯಥಾವದನುಪೂರ್ವಶಃ

'ಆಜ್ಞೆಯೇ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರ; ಆಜ್ಞೆ ನೀನೇ' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕೇಳಲು ನಾವು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಅಗ್ನಿರಿತ್ಯುಚ್ಯತೇ ರೌದ್ರೀ ಘೋರಾ ಯಾ ತೈಜಸೀ ತನುಃ ಸೋಮಃ ಶಾಕ್ತೋ ಽಮೃತಮಯಃ ಶಕ್ತೇಃ ಶಾನ್ತಿಕರೀ ತನುಃ

ಅಗ್ನಿಯು ರೌದ್ರಿ, ಭಯಾನಕವಾದ ತೇಜಸ್ವಿ ರೂಪ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಸೋಮನು ಶಕ್ತಿಯ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪ.

ಅಮೃತಂ ಯತ್ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಸಾ ತೇಜೋ ವಿದ್ಯಾ ಕಲಾ ಸ್ವಯಮ್ ಭೂತಸೂಕ್ಷ್ಮೇಷು ಸರ್ವೇಷು ತ ಏವ ರಸತೇಜಸೀ

ಅಮೃತವೇ ಆಧಾರ, ಅದು ಬೆಳಕು, ಜ್ಞಾನ, ಕಲೆಯೂ ಹೌದು. ಎಲ್ಲಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ರಸ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿವೆ.

ದ್ವಿವಿಧಾ ತೇಜಸೋ ವೃತ್ತಿಸೂರ್ಯಾತ್ಮಾ ಚಾನಲಾತ್ಮಿಕಾ ತಥೈವ ರಸವೃತ್ತಿಶ್ಚ ಸೋಮಾತ್ಮಾ ಚ ಜಲಾತ್ಮಿಕಾ

ತೇಜಸ್ಸಿನ ಕ್ರಿಯೆ ಎರಡು ವಿಧ: ಒಂದು ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪವಾದ ಅಗ್ನಿತನ, ಇನ್ನೊಂದು ರಸಸ್ವರೂಪವಾದ ಸೋಮ, ನೀರಿನ ಸ್ವಭಾವ.

ವಿದ್ಯುದಾದಿಮಯನ್ತೇಜೋ ಮಧುರಾದಿಮಯೋ ರಸಃ ತೇಜೋರಸವಿಭೇದೈಸ್ತು ಧೃತಮೇತಚ್ಚರಾಚರಮ್

ತೇಜಸ್ಸು ಮಿಂಚು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ರಸವು ಸಿಹಿ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಈ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ರಸದ ವಿಭಜನೆಯಿಂದ ಸಕಲ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಅಗ್ನೇರಮೃತನಿಷ್ಪತ್ತಿರಮೃತೇನಾಗ್ನಿರೇಧತೇ ಅತ ಏವ ಹಿ ವಿಕ್ರಾನ್ತಮಗ್ನೀಷೋಮಂ ಜಗದ್ಧಿತಮ್

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಅಮೃತವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಅಮೃತದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯು ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿ-ಸೋಮ ತತ್ವವು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

ಹವಿಷೇ ಸಸ್ಯಸಮ್ಪತ್ತಿರ್ವೃಷ್ಟಿಃ ಸಸ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಯೇ ವೃಷ್ಟೇರೇವ ಹವಿಸ್ತಸ್ಮಾದಗ್ನೀಷೋಮಧೃತಂ ಜಗತ್

ಹವನದಿಂದ ಧಾನ್ಯಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ, ಮಳೆಯು ಧಾನ್ಯಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ. ಹವನದಿಂದ ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಜಗತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮದಿಂದ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಅಗ್ನಿರೂರ್ಧ್ವಂ ಜ್ವಲತ್ಯೇಷ ಯಾವತ್ಸೌಮ್ಯಂ ಪರಾಮೃತಮ್ ಯಾವದಗ್ನ್ಯಾಸ್ಪದಂ ಸೌಮ್ಯಮಮೃತಂ ಚ ಸ್ರವತ್ಯಧಃ

ಅಗ್ನಿಯು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ, ಚಂದ್ರನ ಅಮೃತವರೆಗೆ; ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ಥಾನವರೆಗೆ ಚಂದ್ರನ ಅಮೃತವು ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.

ಅತ ಏವ ಹಿ ಕಾಲಾಗ್ನಿರಧಸ್ತಾಚ್ಛಕ್ತಿರೂರ್ಧ್ವತಃ ಯಾವದಾದಹನಂ ಚೋರ್ಧ್ವಮಧಶ್ಚಾಪ್ಲಾವನಂ ಭವೇತ್

ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯು ಕೆಳಗಿದೆ, ಶಕ್ತಿಯು ಮೇಲಿದೆ; ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ದಹನ, ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆವಾಹನೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಆಧಾರಶಕ್ತ್ಯೈವ ಧೃತಃ ಕಾಲಾಗ್ನಿರಯಮೂರ್ಧ್ವಗಃ ತಥೈವ ನಿಮ್ನಗಃ ಸೋಮಶ್ಶಿವಶಕ್ತಿಪದಾಸ್ಪದಃ

ಈ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯು ಆಧಾರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯುವ ಸೋಮನು ಶಿವಶಕ್ತಿಯ ಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆ.

ಶಿವಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಮಧಶ್ಶಕ್ತಿರೂರ್ಧ್ವಂ ಶಕ್ತಿರಧಃ ಶಿವಃ ತದಿತ್ಥಂ ಶಿವಶಕ್ತಿಭ್ಯಾನ್ನಾವ್ಯಾಪ್ತಮಿಹ ಕಿಞ್ಚನ

ಶಿವನು ಮೇಲಿರುವನು, ಶಕ್ತಿಯು ಕೆಳಗಿರುವಳು; ಶಕ್ತಿಯು ಮೇಲಿರುವಳು, ಶಿವನು ಕೆಳಗಿರುವನು. ಹೀಗೆ, ಇಲ್ಲಿ ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯು ತುಂಬದಂತಹುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ.

ಅಸಕೃಚ್ಚಾಗ್ನಿನಾ ದಗ್ಧಂ ಜಗದ್ಯದ್ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕೃತಮ್ ಅಗ್ನೇರ್ವೀರ್ಯಮಿದಂ ಚಾಹುಸ್ತದ್ವೀರ್ಯಂ ಭಸ್ಮ ಯತ್ತತಃ

ಅಗ್ನಿಯು ಜಗತ್ತನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸುಟ್ಟು, ಅದನ್ನು ಭಸ್ಮವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಅಗ್ನಿಯ ಶಕ್ತಿ ಆ ಭಸ್ಮದಲ್ಲಿದೆ.

ಯಶ್ಚೇತ್ಥಂ ಭಸ್ಮಸದ್ಭಾವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸ್ನಾತಿ ಚ ಭಸ್ಮನಾ ಅಗ್ನಿರಿತ್ಯಾದಿಭಿರ್ಮನ್ತ್ರೈರ್ಬದ್ಧಃ ಪಾಶಾತ್ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ

ಯಾರು ಈ ರೀತಿ ಭಸ್ಮದ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತು, ಅಗ್ನಿ ಮೊದಲಾದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಛರಿಸಿ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅಗ್ನೇರ್ವೀರ್ಯಂ ತು ಯದ್ಭಸ್ಮ ಸೋಮೇನಾಪ್ಲಾವಿತಮ್ಪುನಃ ಅಯೋಗಯುಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಕೃತೇರಧಿಕಾರಾಯ ಕಲ್ಪತೇ

ಅಗ್ನಿಯ ಶಕ್ತಿಯಾದ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಸೋಮದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದರೆ, ಅಯೋಗದ ವಿಧಾನದಿಂದ ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೋಗಯುಕ್ತ್ಯಾ ತು ತದ್ಭಸ್ಮ ಪ್ಲಾವ್ಯಮಾನಂ ಸಮನ್ತತಃ ಶಾಕ್ತೇನಾಮೃತವರ್ಷೇಣ ಚಾಧಿಕಾರಾನ್ನಿವರ್ತಯೇತ್

ಆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಯೋಗದ ವಿಧಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಕ್ತಿಯ ಅಮೃತವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಅತೋ ಮೃತ್ಯುಂಜಯಾಯೇತ್ಥಮಮೃತಪ್ಲಾವನಂ ಸದಾ ಶಿವಶಕ್ತ್ಯಮೃತಸ್ಪರ್ಶೇ ಲಬ್ಧಂ ಯೇನ ಕುತೋ ಮೃತಿಃ

ಆದಕಾರಣ, ಸದಾ ಹೀಗೆ ಅಮೃತದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮರಣವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವನು ಹೇಗೆ ಮರಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು?

ಯೋ ವೇದ ದಹನಂ ಗುಹ್ಯಂ ಪ್ಲಾವನಂ ಚ ಯಥೋದಿತಮ್ ಅಗ್ನೀಷೋಮಪದಂ ಹಿತ್ವಾ ನ ಸ ಭೂಯೋ ಽಭಿಜಾಯತೇ

ಯಾರು ಗುಪ್ತವಾದ ಸುಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಈ ರೀತಿ ಸ್ನಾನವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

ಶಿವಾಗ್ನಿನಾ ತನುಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ಶಕ್ತಿಸೌಮ್ಯಾ ಮೃತೇನ ಯಃ ಪ್ಲಾವಯೇದ್ಯೋಗಮಾರ್ಗೇಣ ಸೋ ಽಮೃತತ್ವಾಯ ಕಲ್ಪತೇ

ಯಾರು ಶಿವಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ಶಕ್ತಿಯ ಅಮೃತದಿಂದ ಯೋಗಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅಮೃತತ್ವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಹೃದಿ ಕೃತ್ವೇಮಮರ್ಥಂ ವೈ ದೇವೇನ ಸಮುದಾಹೃತಮ್ ಅಗ್ನೀಷೋಮಾತ್ಮಕಂ ವಿಶ್ವಂ ಜಗದಿತ್ಯನುರೂಪತಃ

ಈ ದೇವರು ಹೇಳಿದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಈ ಜಗತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ನಿವೇದಯಾಮಿ ಜಗತೋ ವಾಗರ್ಥಾತ್ಮ್ಯಂ ಕೃತಂ ಯಥಾ ಷಡಧ್ವವೇದನಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಸಮಾಸಾನ್ನ ತು ವಿಸ್ತರಾತ್

ಈ ಜಗತ್ತಿನ ವಾಕ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ತಾತ್ಪರ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು, ಮತ್ತು ಆರು ಮಾರ್ಗಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಾಸ್ತಿ ಕಶ್ಚಿದಶಬ್ದಾರ್ಥೋ ನಾಪಿ ಶಬ್ದೋ ನಿರರ್ಥಕಃ ತತೋ ಹಿ ಸಮಯೇ ಶಬ್ದಸ್ಸರ್ವಸ್ಸರ್ವಾರ್ಥಬೋಧಕಃ

ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದಂತಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಬ್ದವೂ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಿಣಾಮೋ ಽಯಂ ದ್ವಿಧಾ ಶಬ್ದಾರ್ಥಭಾವನಾ ತಾಮಾಹುಃ ಪ್ರಾಕೃತೀಂ ಮೂರ್ತಿಂ ಶಿವಯೋಃ ಪರಮಾತ್ಮನೋಃ

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಈ ಪರಿವರ್ತನೆ ಎರಡು ವಿಧವಾಗಿದೆ: ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ. ಇದನ್ನು ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಶಬ್ದಾತ್ಮಿಕಾ ವಿಭೂತಿರ್ಯಾ ಸಾ ತ್ರಿಧಾ ಕಥ್ಯತೇ ಬುಧೈಃ ಸ್ಥೂಲಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾ ಪರಾ ಚೇತಿ ಸ್ಥೂಲಾ ಯಾ ಶ್ರುತಿಗೋಚರಾ

ಶಬ್ದಸ್ವರೂಪವಾದ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮೂರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ: ಸ್ಥೂಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಾ. ಸ್ಥೂಲವೆಂದರೆ ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದದು.

ಸೂಕ್ಷ್ಮಾ ಚಿನ್ತಾಮಯೀ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಚಿಂತಯಾ ರಹಿತಾ ಪರಾ ಯಾ ಶಕ್ತಿಃ ಸಾ ಪರಾ ಶಕ್ತಿಶ್ಶಿವತತ್ತ್ವಸಮಾಶ್ರಯಾ

ಸೂಕ್ಷ್ಮವೆಂದರೆ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಪರಾ ಎಂದರೆ ಚಿಂತನೆಯಿಲ್ಲದದು. ಆ ಶಕ್ತಿ ಪರಾ ಶಕ್ತಿ, ಶಿವತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವದು.