ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವೋತ್ಥಾಯ ಶಯನಾದ್ದೇವೀ ಸಾಚಷ್ಟ ಗದ್ಗದಮ್ ಯಯಾಚೇ ಽನುಮತಿಂ ಭರ್ತುಸ್ತಪಸೇ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಾ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದೇವಿ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ತುಂಟುರುಳುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಗಂಡನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.

ತಥಾ ಪ್ರಣಯಭಂಗೇನ ಭೀತೋ ಭೂತಪತಿಃ ಸ್ವಯಮ್ ಪಾದಯೋಃ ಪ್ರಣಮನ್ನೇವ ಭವಾನೀಂ ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಕಡಿದುಹೋಗುತ್ತದೆಯೆಂಬ ಭಯದಿಂದ ಭೂತಪತಿ ತಾನೇ ಭವಾನಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿಕೊಂಡು, ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಅಜಾನತೀ ಚ ಕ್ರೀಡೋಕ್ತಿಂ ಪ್ರಿಯೇ ಕಿಂ ಕುಪಿತಾಸಿ ಮೇ ರತಿಃ ಕುತೋ ವಾ ಜಾಯೇತ ತ್ವತ್ತಶ್ಚೇದರತಿರ್ಮಮ

ಆ ಆಟದ ಮಾತನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಪ್ರಿಯೆ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ? ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇಲ್ಲವೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರಿಂದ ನನಗೆ ಆನಂದ ಉಂಟಾಗಬಹುದು?'

ಮಾತಾ ತ್ವಮಸ್ಯ ಜಗತಃ ಪಿತಾಹಮಧಿಪಸ್ತಥಾ ಕಥಂ ತದುತ್ಪಪದ್ಯೇತ ತ್ವತ್ತೋ ನಾಭಿರತಿರ್ಮಮ

ಈ ಲೋಕದ ತಾಯಿ ನೀನು, ನಾನು ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಪತಿ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

ಆವಯೋರಭಿಕಾಮೋ ಽಪಿ ಕಿಮಸೌ ಕಾಮಕಾರಿತಃ ಯತಃ ಕಾಮಸಮುತ್ಪತ್ತಿಃ ಪ್ರಾಗೇವ ಜಗದುದ್ಭವಃ

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಆಸೆ ಇದ್ದರೂ, ಅದು ಕಾಮನಿಂದ ಉಂಟಾದುದಲ್ಲ. ಕಾಮನ ಹುಟ್ಟು ಲೋಕದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು.

ಪೃಥಗ್ಜನಾನಾಂ ರತಯೇ ಕಾಮಾತ್ಮಾ ಕಲ್ಪಿತೋ ಮಯಾ ತತಃ ಕಥಮುಪಾಲಬ್ಧಃ ಕಾಮದಾಹಾದಹಂ ತ್ವಯಾ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಆನಂದವಾಗಲೆಂದು ನಾನು ಕಾಮನನ್ನು ಆಸೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ನೀನು ನನಗೆ ಕಾಮನನ್ನು ಸುಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಏಕೆ ತಪ್ಪು ಹಿಡಿಯುತ್ತೀಯೆ?

ಮಾಂ ವೈ ತ್ರಿದಶಸಾಮಾನ್ಯಂ ಮನ್ಯಮಾನೋ ಮನೋಭವಃ ಮನಾಕ್ಪರಿಭವಂ ಕುರ್ವನ್ಮಯಾ ವೈ ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕೃತಃ

ಮನೋಭವನು ನನ್ನನ್ನು ಇತರ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಸಾಮಾನ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದನು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಿದೆನು.

ವಿಹಾರೋಪ್ಯಾವಯೋರಸ್ಯ ಜಗತಸ್ತ್ರಾಣಕಾರಣಾತ್ ತತಸ್ತದರ್ಥಂ ತ್ವಯ್ಯದ್ಯ ಕ್ರೀಡೋಕ್ತಿಂ ಕೃತವಾಹನಮ್

ಈ ಲೋಕವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಆಸೆಯನ್ನು ನಾನು ಬದಿಗೊತ್ತಿದ್ದೆನು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇಂದು ಆಟದ ಮಾತು ಆಡಿದೆ.

ಸ ಚಾಯಮಚಿರಾದರ್ಥಸ್ತವೈವಾವಿಷ್ಕರಿಷ್ಯತೇ ಕ್ರೋಧಸ್ಯ ಜನಕಂ ವಾಕ್ಯಂ ಹೃದಿ ಕೃತ್ವೇದಮಬ್ರವೀತ್

ಈ ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವು ಬೇಗನೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಲಿದೆ. ಕೋಪ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಶ್ರುತಪೂರ್ವಂ ಹಿ ಭಗವಂಸ್ತವ ಚಾಟು ವಚೋ ಮಯಾ ಯೇನೈವಮತಿಧೀರಾಹಮಪಿ ಪ್ರಾಗಭಿವಂಚಿತಾ

ಭಗವತಿ, ನಿನ್ನ ಸೊಗಸಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಅವುಗಳಿಂದ ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ಸ್ಥಿರಮನಸ್ಸಿನವನಾದರೂ ಒಂದು ಬಾರಿ ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದೆನು.

ಪ್ರಾಣಾನಪ್ಯಪ್ರಿಯಾ ಭರ್ತುರ್ನಾರೀ ಯಾ ನ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್ ಕುಲಾಂಗನಾ ಶುಭಾ ಸದ್ಭಿಃ ಕುತ್ಸಿತೈವ ಹಿ ಗಮ್ಯತೇ

ಪತಿಯಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸದ ಸ್ತ್ರೀ, ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವಳಾದರೂ, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ನಿಂದನೀಯಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

ಭೂಯಸೀ ಚ ತವಾಪ್ರೀತಿರಗೌರಮಿತಿ ಮೇ ವಪುಃ ಕ್ರೀಡೋಕ್ತಿರಪಿ ಕಾಲೀತಿ ಘಟತೇ ಕಥಮನ್ಯಥಾ

ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಅಸಂತೋಷ ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನನ್ನ ಕಪ್ಪು ರೂಪವೇ. ನಿನ್ನ ಆಟದ ಮಾತೂ ಕೂಡ ಸಮಯೋಚಿತವಾಗಿದೆ—ಇದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

ಸದ್ಭಿರ್ವಿಗರ್ಹಿತಂ ತಸ್ಮಾತ್ತವ ಕಾರ್ಷ್ಣ್ಯಮಸಂಮತಮ್ ಅನುತ್ಸೃಜ್ಯ ತಪೋಯೋಗಾತ್ಸ್ಥಾತುಮೇವೇಹ ನೋತ್ಸಹೇ

ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿನ್ನ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣವನ್ನು ಸಜ್ಜನರು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ, ಮೆಚ್ಚುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸ ಯದ್ಯೇವಂವಿಧತಾಪಸ್ತೇ ತಪಸಾ ಕಿಂ ಪ್ರಯೋಜನಮ್ ಮಮೇಚ್ಛಯಾ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ವಾ ವರ್ಣಾನ್ತರವತೀ ಭವ

ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಇಂತಹದ್ದೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಆ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬೇರೆ ಬಣ್ಣವನ್ನು ತಾಳು.

ನೇಚ್ಛಾಮಿ ಭವತೋ ವರ್ಣಂ ಸ್ವಯಂ ವಾ ಕರ್ತುಮನ್ಯಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ತಪಸಾರಾಧ್ಯ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಗೌರೀ ಭವಾಮ್ಯಹಮ್

ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ. ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ನಾನು ಶೀಘ್ರವೇ ಗೌರಿ ಆಗುತ್ತೇನೆ.

ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪುರಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ಪುರಾ ತಮಾಹೂಯ ಮಹಾದೇವಿ ತಪಸಾ ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯಸಿ

ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮಪದವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಮಹಾದೇವಿ, ನೀನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಏನು ಸಾಧಿಸಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?

ತ್ವತ್ತೋ ಲಬ್ಧಪದಾ ಏವ ಸರ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯಃ ಸುರಾಃ ತಥಾಪ್ಯಾರಾಧ್ಯ ತಪಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ತ್ವನ್ನಿಯೋಗತಃ

ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ಪುರಾ ಕಿಲ ಸತೀ ನಾಮ್ನಾ ದಕ್ಷಸ್ಯ ದುಹಿತಾ ಽಭವಮ್ ಜಗತಾಂ ಪತಿಮೇವಂ ತ್ವಾಂ ಪತಿಂ ಪ್ರಾಪ್ತವತೀ ತಥಾ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸತೀ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ದಕ್ಷನ ಮಗಳಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದೆನು. ಹಾಗೆಯೇ, ನಾನು ಲೋಕಪತಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆದಿದ್ದೆನು.

ಏವಮದ್ಯಾಪಿ ತಪಸಾ ತೋಷಯಿತ್ವಾ ದ್ವಿಜಂ ವಿಧಿಮ್ ಗೌರೀ ಭವಿತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಕೋ ದೋಷಃ ಕಥ್ಯತಾಮಿಹ

ಹಾಗೆಯೇ ಈಗಲೂ, ನಾನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ ಗೌರಿ ಆಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ತಪ್ಪು ಇದೆ? ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ.

ಏವಮುಕ್ತೋ ಮಹಾದೇವ್ಯಾ ವಾಮದೇವಃ ಸ್ಮಯನ್ನಿವ ನ ತಾಂ ನಿರ್ಬಂಧಯಾಮಾಸ ದೇವಕಾರ್ಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ

ಮಹಾದೇವಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ವಾಮದೇವನು ಮುಗುಳುನಗುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ತತಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೀಕೃತ್ಯ ಪತಿಮಮ್ಬಾ ಪತಿವ್ರತಾ ನಿಯಮ್ಯ ಚ ವಿಯೋಗಾರ್ತಿಂ ಜಗಾಮ ಹಿಮವದ್ಗಿರಿಮ್

ಆಮೇಲೆ, ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿ, ಪತಿಯೊಬ್ಬಳಾಗಿ, ವಿಯೋಗದ ದುಃಖವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು, ಅಂಬೆ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಳು.

ತಪಃಕೃತವತೀ ಪೂರ್ವಂ ದೇಶೇ ಯಸ್ಮಿನ್ಸಖೀಜನೈಃ ತಮೇವ ದೇಶಮವೃನೋತ್ತಪಸೇ ಪ್ರಣಯಾತ್ಪುನಃ

ಅವಳು ಹಿಂದೆ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಸ್ಥಳವನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು.

ತತಃ ಸ್ವಪಿತರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾತರಂ ಚ ತಯೋರ್ಗೃಹೇ ಪ್ರಣಮ್ಯ ವೃತ್ತಂ ವಿಜ್ಞಾಪ್ಯ ತಾಭ್ಯಾಂ ಚಾನುಮತಾ ಸತೀ

ಅಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯನ್ನು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಅವರಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ನಡೆದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ಅವರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಳು.

ಪುನಸ್ತಪೋವನಂ ಗತ್ವಾ ಭೂಷಣಾನಿ ವಿಸೃಜ್ಯ ಚ ಸ್ನಾತ್ವಾ ತಪಸ್ವಿನೋ ವೇಷಂ ಕೃತ್ವಾ ಪರಮಪಾವನಮ್

ಮತ್ತೆ ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತಪಸ್ವಿನಿಯ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರಳಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಮುಂದಾದಳು.

ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ಚ ಮಹಾತೀವ್ರಂ ತಪಃ ಪರಮದುಶ್ಚರಮ್ ಸದಾ ಮನಸಿ ಸನ್ಧಾಯ ಭರ್ತುಶ್ಚರಣಪಂಕಜಮ್

ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ, ಮಾಡುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗಂಡನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡಳು.

ತಮೇವ ಕ್ಷಣಿಕೇ ಲಿಂಗೇ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಬಾಹ್ಯವಿಧಾನತಃ ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಮಭ್ಯರ್ಚಯನ್ತೀ ವನ್ಯೈಃ ಪುಷ್ಪೈಃ ಫಲಾದಿಭಿಃ

ಆ ಕ್ಷಣಿಕ ಲಿಂಗವನ್ನು ಹೊರಗಿನ ವಿಧಾನದಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ದಿನದ ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಹೂವುಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಸ ಏವ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮೂರ್ತಿಮಾಸ್ಥಾಯ ತಪಸಃ ಫಲಮ್ ಪ್ರದಾಸ್ಯತಿ ಮಮೇತ್ಯೇವಂ ನಿತ್ಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಽಕರೋತ್ತಪಃ

ಅವನೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನನಗೆ ಈ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅವಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ತಥಾ ತಪಶ್ಚರನ್ತೀಂ ತಾಂ ಕಾಲೇ ಬಹುತಿಥೇ ಗತೇ ದೃಷ್ಟಃ ಕಶ್ಚಿನ್ಮಹಾವ್ಯಾಘ್ರೋ ದುಷ್ಟಭಾವಾದುಪಾಗಮತ್

ಹೀಗೆ ಅವಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬಹುಕಾಲವಾದ ಮೇಲೆ, ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಹುಲಿ ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳ ಮುಂದೆ ಬಂದುಕೊಂಡಿತು.

ತಥೈವೋಪಗತಸ್ಯಾಪಿ ತಸ್ಯಾತೀವದುರಾತ್ಮನಃ ಗಾತ್ರಂ ಚಿತ್ರಾರ್ಪಿತಮಿವ ಸ್ತಬ್ಧಂ ತಸ್ಯಾಸ್ಸಕಾಶತಃ

ಆ ದುಷ್ಟ ಹುಲಿ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ, ಅದರ ದೇಹವು ಚಿತ್ರವನ್ನಿಟ್ಟಂತೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ನಿಂತಿತು.