ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಮೇದುರಂ ತಾರಯಾಮಾಸ ಸದಾರಂ ಚ ಘೃಣಾನಿಧಿಃ ಶಾರದಾಂ ವಿಧವಾಂ ಚಕ್ರೇ ಸಧವಾಂ ಕ್ರಿಯಯಾ ಭವಾನ್

ಅನಂತ ಕರುಣೆಯ ಸಮುದ್ರವಾದವನು ಮೇದುರನನ್ನು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ರಕ್ಷಿಸಿದನು; ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಶಾರದಾಳಿಗೆ ಪುನಃ ಪತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಭದ್ರಾಯುಷೋ ವಿಪತ್ತಿಂ ಚ ವಿಚ್ಛಿದ್ಯ ತ್ವಮದಾಃ ಸುಖಮ್ ಸೌಮಿನೀ ಭವಬನ್ಧಾದ್ವೈ ಮುಕ್ತಾ ಽಭೂತ್ತವ ಸೇವನಾತ್

ಭದ್ರಾಯುಷನ ದುಃಖವನ್ನು ನೀನು ಕಡಿದು, ಅವನಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಟ್ಟೆ; ಸೌಮಿನಿ ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯಿಂದ ಭವಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾದಳು.

ತ್ವಂ ಶಂಭೋ ಕಹರೀಶಾಶ್ಚ ರಜಸ್ಸತ್ತ್ವತಮೋಗುಣೈಃ ಕರ್ತಾ ಪಾತಾ ತಥಾ ಹರ್ತಾ ಜನಾನುಗ್ರಹಕಾಂಕ್ಷಯಾ

ಶಂಭೋ, ನದಿಗಳ ಒಡೆಯಾ, ನೀನು ರಜಸ್ಸು, ಸತ್ತ್ವ, ತಮಸ್ಸು ಗುಣಗಳಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಪಾಲಕ ಮತ್ತು ಸಂಹಾರಕನು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೀ.

ಸರ್ವಗರ್ವಾಪಹಾರೀ ಚ ಸರ್ವತೇಜೋವಿಲಾಸಕಃ ಸರ್ವವಿದ್ಯಾದಿಗೂಢಶ್ಚ ಸರ್ವಾನುಗ್ರಹಕಾರಕಃ

ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವವನು, ಎಲ್ಲ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಅಡಗಿರುವವನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುವವನು.

ತ್ವತ್ತಃ ಸರ್ವಂ ಚ ತ್ವಂ ಸರ್ವಂ ತ್ವಯಿ ಸರ್ವಂ ಗಿರೀಶ್ವರ ತ್ರಾಹಿ ತ್ರಾಹಿ ಪುನಸ್ತ್ರಾಹಿ ಕೃಪಾಂ ಕುರು ಮಮೋಪರಿ

ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ, ನೀನೇ ಎಲ್ಲವೂ, ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಲ್ಲಿದೆ, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ! ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು, ಮತ್ತೆ ರಕ್ಷಿಸು—ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸು.

ಅಥಾಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಕೃತಾಂಜಲಿಃ ಏವಂ ತ್ವವಸರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವ್ಯಜ್ಞಾಪಯತ ಶೂಲಿನೇ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

ಜಯ ದೇವ ಮಹಾದೇವ ಪ್ರಣತಾರ್ತಿವಿಭಂಜನ ಈದೃಶೇಷ್ವಪರಾಧೇಷು ಕೋ ಽನ್ಯಸ್ತ್ವತ್ತಃ ಪ್ರಸೀದತಿ

ಜಯವಂತನಾಗು ದೇವಾ, ಮಹಾದೇವಾ, ಶರಣಾದರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು! ಇಂತಹ ತಪ್ಪುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಕ್ಷಮಿಸುವವನು ಯಾರು?

ಲಬ್ಧಮಾನೋ ಭವಿಷ್ಯಂತಿ ಯೇ ಪುರಾ ನಿಹಿತಾ ಮೃಧೇ ಪ್ರತ್ಯಾಪತ್ತಿರ್ನ ಕಸ್ಯ ಸ್ಯಾತ್ಪ್ರಸನ್ನೇ ಪರಮೇಶ್ವರೇ

ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಸೋತವರು ಮುಂದೆಯೂ ಸೋಲಬಹುದು—ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ ಪುನಃ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪುನರುತ್ಪತ್ತಿ ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲವೇ?

ಯದಿದಂ ದೇವದೇವಾನಾಂ ಕೃತಮನ್ತುಷು ದೂಷಣಮ್ ತದಿದಂ ಭೂಷಣಂ ಮನ್ಯೇತ ಅಂಗೀಕಾರಗೌರವಾತ್

ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪು, ನಿನ್ನ ಅಂಗೀಕಾರದ ಗೌರವದಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

ಇತಿ ವಿಜ್ಞಾಪ್ಯಮಾನಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ವಿಲೋಕ್ಯ ವದನಂ ದೇವ್ಯಾ ದೇವದೇವಸ್ಸ್ಮಯನ್ನಿವ

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ದೇವಿಯ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ ಮೃದುವಾಗಿ ನಗಿದನು.

ಪುತ್ರಭೂತಸ್ಯ ವಾತ್ಸಲ್ಯಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪದ್ಮಜನ್ಮನಃ ದೇವಾದೀನಾಂ ಯಥಾಪೂರ್ವಮಂಗಾನಿ ಪ್ರದದೌ ಪ್ರಭುಃ

ಪದ್ಮದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮಗನಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಪ್ರಭು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹಳೆಯದಂತೆ ಅವರ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ಪ್ರಥಮಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಯಾ ದೇವ್ಯೋ ದಂಡಿತಾ ದೇವಮಾತರಃ ತಾಸಾಮಪಿ ಯಥಾಪೂರ್ವಾಣ್ಯಂಗಾನಿ ಗಿರಿಶೋ ದದೌ

ಮೊದಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಪಡೆದ ದೇವಮಾತೃಗಳು, ಆ ದೇವಿಯರಿಗೆ ಕೂಡಾ ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಹಳೆಯದಂತೆ ಅವರ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ದಕ್ಷಸ್ಯ ಭಗವಾನೇವ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಿತಾಮಹಃ ತತ್ಪಾಪಾನುಗುಣಂ ಚಕ್ರೇ ಜರಚ್ಛಾಗಮುಖಂ ಮುಖಮ್

ಆದರೆ ದಕ್ಷನಿಗೆ, ಪಾಪದ ಪ್ರಕಾರ, ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಅವನಿಗೆ ಹಳೆಯ ಮೇಕೆಯ ಮುಖವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಸೋ ಽಪಿ ಸಂಜ್ಞಾಂ ತತೋ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜೀವಿತಃ ಸುಧೀ ಭೀತಃ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ ಶಂಭುಂ ತುಷ್ಟಾವ ಪ್ರಲಪನ್ಬಹು

ಅವನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಪಡೆದು, ಜೀವಂತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯಪಟ್ಟು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಶಂಭುವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಜಯ ದೇವ ಜಗನ್ನಾಥ ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಕಾರಕ ಕೃಪಾಂ ಕುರು ಮಹೇಶಾನಾಪರಾಧಂ ಮೇ ಕ್ಷಮಸ್ವ ಹ

ಜಯವಂತನಾಗು ಪ್ರಭು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯಾ, ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುವವನು! ಮಹೇಶ್ವರಾ, ದಯೆಮಾಡು, ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.

ಕರ್ತಾ ಭರ್ತಾ ಚ ಹರ್ತಾ ಚ ತ್ವಮೇವ ಜಗತಾಂ ಪ್ರಭೋ ಮಯಾ ಜ್ಞಾತಂ ವಿಶೇಷೇಣ ವಿಷ್ಣ್ವಾದಿಸಕಲೇಶ್ವರಃ

ಪ್ರಭು, ನೀನೇ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಪಾಲಕ ಮತ್ತು ಸಂಹಾರಕನು; ವಿಷ್ಣು ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀನೇ ಒಡೆಯನೆಂದು ನಾನು ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿತೆನು.

ತ್ವಯೈವ ವಿತತಂ ಸರ್ವಂ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಸೃಷ್ಟಂ ನ ನಾಶಿತಮ್ ನ ಹಿ ತ್ವದಧಿಕಾಃ ಕೇಚಿದೀಶಾಸ್ತೇ ಽಚ್ಯುತಕಾದಯಃ

ಈ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಹರಡಿದೆ, ತುಂಬಿದೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ, ನಾಶವಾಗಿಲ್ಲ; ಅಚ್ಯುತನು ಮೊದಲಾದವರು ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲಿಲ್ಲ, ಒಡೆಯಾ.

ತಂ ತಥಾ ವ್ಯಾಕುಲಂ ಭೀತಂ ಪ್ರಲಪಂತಂ ಕೃತಾಗಸಮ್

ಅವನು ಭಯದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿ, ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವನಂತೆ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಥೋಕ್ತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತಸ್ಯ ಪಿತುಃ ಪ್ರಿಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ ಗಾಣಪತ್ಯಂ ದದೌ ತಸ್ಮೈ ದಕ್ಷಾಯಾಕ್ಷಯಮೀಶ್ವರಃ

ಅವನ ತಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಈಶ್ವರನು ಅವನಿಗೆ ಗಣಪತಿಯಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ತುಷ್ಟುವುಃ ಪ್ರಶ್ರಯಾ ವಾಚಾ ಶಂಕರಂ ಗಿರಿಜಾಧಿಪಮ್

ಅವರು ವಿನಯಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಗಿರಿಜಾಧಿಪತಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ಜಯ ಶಂಕರ ದೇವೇಶ ದೀನಾನಾಥ ಮಹಾಪ್ರಭೋ ಕೃಪಾಂ ಕುರು ಮಹೇಶಾನಾಪರಾಧಂ ನೋ ಕ್ಷಮಸ್ವ ವೈ

ಜಯ ಶಂಕರ ದೇವೇಶ, ದೀನರಕ್ಷಕ ಮಹಾಪ್ರಭು, ಮಹೇಶಾನ, ದಯೆಮಾಡಿ, ನಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.

ಮಖಪಾಲ ಮಖಾಧೀಶ ಮಖವಿಧ್ವಂಸಕಾರಕ ಕೃಪಾಂ ಕುರು ಮಶಾನಾಪರಾಧಂ ನಃ ಕ್ಷಮಸ್ವ ವೈ

ಯಜ್ಞದ ಪಾಲಕ, ಯಜ್ಞಾಧಿಪತಿ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವ, ಶ್ಮಶಾನನಾಥ, ದಯೆಮಾಡಿ, ನಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.

ದೇವದೇವ ಪರೇಶಾನ ಭಕ್ತಪ್ರಾಣಪ್ರಪೋಷಕ ದುಷ್ಟದಣ್ಡಪ್ರದ ಸ್ವಾಮಿನ್ಕೃಪಾಂ ಕುರು ನಮೋ ಽಸ್ತು ತೇ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ, ಪರಮೇಶ್ವರ, ಭಕ್ತರ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವ, ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವ ಸ್ವಾಮಿ, ದಯೆಮಾಡು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ತ್ವಂ ಪ್ರಭೋ ಗರ್ವಹರ್ತಾ ವೈ ದುಷ್ಟಾನಾಂ ತ್ವಾಮಜಾನತಾಮ್ ರಕ್ಷಕೋ ಹಿ ವಿಶೇಷೇಣ ಸತಾಂ ತ್ವತ್ಸಕ್ತಚೇತಸಾಮ್

ಪ್ರಭು, ನೀನು ದುಷ್ಟರ ಮತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯದವರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವವನು; ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಾದ ಸಜ್ಜನರನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುವವನು.

ಅದ್ಭುತಂ ಚರಿತಂ ತೇ ಹಿ ನಿಶ್ಚಿತಂ ಕೃಪಯಾ ತವ ಸರ್ವಾಪರಾಧಃ ಕ್ಷಂತವ್ಯೋ ವಿಭವೋ ದೀನವತ್ಸಲಾಃ

ನಿನ್ನ ಕೃತ್ಯಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದವು; ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು; ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ದೀನರ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ.

ಇತಿ ಸ್ತುತೋ ಮಹಾದೇವೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯೈರಮರೈಃ ಪ್ರಭುಃ ಸ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಸ್ಸ್ವಾಮೀ ತುತೋಷ ಕರುಣೋದಧಿಃ

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಅಮರರು ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ಮಹಾದೇವನು, ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರನು, ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

ಚಕಾರಾನುಗ್ರಹಂ ತೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ದಿವೌಕಸಾಮ್ ದದೌ ನರಾಂಶ್ಚ ಸುಪ್ರೀತ್ಯಾ ಶಂಕರೋ ದೀನವತ್ಸಲಃ

ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಶಂಕರನು ದೀನರ ಸ್ನೇಹಿತನು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಸ ಚ ತತಸ್ತ್ರಿದಶಾಞ್ಛರಣಾಗತಾನ್ ಪರಮಕಾರುಣಿಕಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಅನುಗತಸ್ಮಿತಲಕ್ಷಣಯಾ ಗಿರಾ ಶಮಿತಸರ್ವಭಯಃ ಸಮಭಾಷತ

ಅನಂತರ, ಪರಮ ಕರುಣಾಮಯ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರ ಭಯವನ್ನು ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ದೂರಮಾಡಿ, ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಯದಿದಮಾಗ ಇಹಾಚರಿತಂ ಸುರೈರ್ವಿಧಿನಿಯೋಗವಶಾದಿವ ಯನ್ತ್ರಿತೈಃ ಶರಣಮೇವ ಗತಾನವಲೋಕ್ಯ ವಸ್ತದಖಿಲಂ ಕಿಲ ವಿಸ್ಮೃತಮೇವ ನಃ

ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ವಿಧಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ, ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ.