ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಕೃತ್ವಾಪಿ ಸುಮಹತ್ಪಾಪಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಜತಿ ಯಶ್ಶಿವಮ್ ಮುಚ್ಯತೇ ಪಾತಕೈಃ ಸರ್ವೈರ್ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ

ಯಾರು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ವೃಥಾ ದಾನಂ ವೃಥಾ ತಪಃ ವೃಥಾ ಯಜ್ಞೋ ವೃಥಾ ಹೋಮಃ ಶಿವನಿನ್ದಾರತಸ್ಯ ತು

ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು? ಶಿವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನಿಗೆ ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಹೋಮ ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯರ್ಥ.

ತತಃ ಸನಾರಾಯಣಕಾಸ್ಸರುದ್ರಾಃ ಸಲೋಕಪಾಲಾಸ್ಸಮರೇ ಸುರೌಘಾಃ ಗಣೇಂದ್ರಚಾಪಚ್ಯುತಬಾಣವಿದ್ಧಾಃ ಪ್ರದುದ್ರುವುರ್ಗಾಢರುಜಾಭಿಭೂತಾಃ

ನಂತರ ನಾರಾಯಣನೊಡನೆ ರುದ್ರರು, ಲೋಕಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹಗಳು, ಗಣನಾಯಕನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಭಾರೀ ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.

ಚೇಲುಃ ಕ್ವಚಿತ್ಕೇಚನ ಶೀರ್ಣಕೇಶಾಃ ಸೇದುಃ ಕ್ವಚಿತ್ಕೇಚನ ದೀರ್ಘಗಾತ್ರಾಃ ಪೇತುಃ ಕ್ವಚಿತ್ಕೇಚನ ಭಿನ್ನವಕ್ತ್ರಾ ನೇಶುಃ ಕ್ವಚಿತ್ಕೇಚನ ದೇವವೀರಾಃ

ಕೆಲವರು ಕೂದಲು ಚಿನ್ನಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರು, ಕೆಲವರು ದೇಹವನ್ನು ಎಳೆದಂತೆ ಕುಸಿದುಬಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಮುಖ ಭಗ್ನವಾಗಿ ಬಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಚಲಿಸಲಾರದೆ ಬಿದ್ದರು.

ಕೇಚಿಚ್ಚ ತತ್ರ ತ್ರಿದಶಾ ವಿಪನ್ನಾ ವಿಸ್ರಸ್ತವಸ್ತ್ರಾಭರಣಾಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಾಃ ನಿಪೇತುರುದ್ಭಾಸಿತದೀನಮುದ್ರಾ ಮದಂ ಚ ದರ್ಪಂ ಚ ಬಲಂ ಚ ಹಿತ್ವಾ

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದೇವತೆಗಳು ಬಿದ್ದುಹೋದರು; ಅವರ ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ, ಆಯುಧ, ಕವಚ ಎಲ್ಲವೂ ಚದುರಿಹೋದವು; ಅವರು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ಗರ್ವ, ಅಹಂಕಾರ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿದ್ದರು.

ಸಸ್ಮುತ್ಪಥಪ್ರಸ್ಥಿತಮಪ್ರಧೃಷ್ಯೋ ವಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ದಕ್ಷಾಧ್ವರಮಕ್ಷತಾಸ್ತ್ರೈಃ ಬಭೌ ಗಣೇಶಸ್ಸ ಗಣೇಶ್ವರಾಣಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಃ ಸಿಂಹ ಇವರ್ಷಭಾಣಾಮ್

ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೊಡೆದು, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಕ್ಷತವಾದ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಚದುರಿಸಿ, ಗಣೇಶನು ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಂಹವು ಎತ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ಇತಿ ಸಞ್ಛಿನ್ನಭಿನ್ನಾಂಗಾ ದೇವಾ ವಿಷ್ಣುಪುರೋಗಮಾಃ ಕ್ಷಣಾತ್ಕಷ್ಟಾಂ ದಶಾಮೇತ್ಯ ತ್ರೇಸುಃ ಸ್ತೋಕಾವಶೇಷಿತಾ

ಹೀಗಾಗಿ ದೇಹಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ, ಭಗ್ನಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು, ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ತ್ರಸ್ತಾಂಸ್ತಾನ್ಸಮರೇ ವೀರಾನ್ ದೇವಾನನ್ಯಾಂಶ್ಚ ವೈ ಗಣಾಃ ಪ್ರಮಥಾಃ ಪರಮಕ್ರುದ್ಧಾ ವೀರಭದ್ರಪ್ರಣೋದಿತಾಃ

ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವೀರ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ, ವೀರಭದ್ರನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಪ್ರಮಥಗಣಗಳು ಭಾರೀ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.

ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚ ತಥಾ ದೋಷಂ ನಿಗಡೈರಾಯಸೈರ್ದೃಢೈಃ ಬಬನ್ಧುಃ ಪಾಣಿಪಾದೇಷು ಕಂಧರೇಷೂದರೇಷು ಚ

ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬಲವಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಕೈ, ಕಾಲು, ಕಂಠ, ಹೊಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದರು.

ತಸ್ಮಿನ್ನವಸರೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಭದ್ರಮದ್ರೀನ್ದ್ರಜಾನುತಮ್ ಸಾರಥ್ಯಾಲ್ಲಬ್ಧವಾತ್ಸಲ್ಯಃ ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ ಪ್ರಣತೋ ಽಬ್ರವೀತ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಶುಭಕರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠನೂ, ಇಂದ್ರನ ಮಗನೂ ಆಗಿ, ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿ, ದಯೆಯಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ವಿನಂತಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಅಲಂ ಕ್ರೋಧೇನ ಭಗವನ್ನಷ್ಟಾಶ್ಚೈತೇ ದಿವೌಕಸಃ ಪ್ರಸೀದ ಕ್ಷಮ್ಯತಾಂ ಸರ್ವಂ ರೋಮಜೈಸ್ಸಹ ಸುವ್ರತ

ಸಾಕು ಈ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಭಗವಂತಾ! ಈ ದೇವತೆಗಳು ನಾಶವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದಯಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕ್ಷಮಿಸಿ, ರೋಮಜರೊಡನೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ, ಒಳ್ಳೆಯವನೇ.

ಏವಂ ವಿಜ್ಞಾಪಿತಸ್ತೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ಶಮಂ ಜಗಾಮ ಸಂಪ್ರೀತೋ ಗಣಪಸ್ತಸ್ಯ ಗೌರವಾತ್

ಅದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನವರು ತಿಳಿಸಿದಂತೆ, ಆ ಗಣಪನು ಗೌರವದಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡನು.

ದೇವಾಶ್ಚ ಲಬ್ಧಾವಸರಾ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಮಂತ್ರಿಣಃ ಧಾರಯನ್ತೋ ಽಞ್ಜಲೀನ್ಮೂರ್ಧ್ನಿ ತುಷ್ಟುವುರ್ವಿವಿಧೈಃ ಸ್ತವೈಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ದೇವದೇವರ ಸಲಹೆಗಾರರು, ತಲೆಗೆ ಕೈಮುಗಿದು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹಾಡಿದರು.

ರುದ್ರಭದ್ರಾಯ ರುದ್ರಾಣಾಂ ಪತಯೇ ರುದ್ರಭೂತಯೇ

ಶುಭರೂಪಿಯಾದ ರುದ್ರನಿಗೆ, ರುದ್ರರ ಅಧಿಪತಿಗೆ, ರುದ್ರಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಕಾಲಾಗ್ನಿರುದ್ರರೂಪಾಯ ಕಾಲಕಾಮಾಂಗಹಾರಿಣೇ ದೇವತಾನಾಂ ಶಿರೋಹನ್ತ್ರೇ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಚ ದುರಾತ್ಮನಃ

ಕಾಲಾಗ್ನಿರುದ್ರನ ರೂಪದವನಿಗೆ, ಕಾಲನೂ ಕಾಮನೂ ದಹಿಸುವವನಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದವನಿಗೆ, ದುಷ್ಟನಾದ ದಕ್ಷನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಂಸರ್ಗಾದಸ್ಯ ಪಾಪಸ್ಯ ದಕ್ಷಸ್ಯಾಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಣಃ ಶಾಸಿತಾಃ ಸಮರೇ ವೀರ ತ್ವಯಾ ವಯಮನಿನ್ದಿತಾ

ದಕ್ಷನ ಪಾಪದ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ, ಅವನು ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದರೂ, ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅಪರಾಧಿಗಳಲ್ಲ.

ದಗ್ಧಾಶ್ಚಾಮೀ ವಯಂ ಸರ್ವೇ ತ್ವತ್ತೋ ಭೀತಾಶ್ಚ ಭೋ ಪ್ರಭೋ ತ್ವಮೇವ ಗತಿರಸ್ಮಾಕಂ ತ್ರಾಹಿ ನಶ್ಶರಣಾಗತಾನ್

ಪ್ರಭು, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನಿಂದ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ, ಭಯಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ; ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಯ, ನಾವು ಶರಣಾಗತರಾದವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ತುಷ್ಟಸ್ತ್ವೇವಂ ಸ್ತುತೋ ದೇವಾನ್ ವಿಸೃಜ್ಯ ನಿಗಡಾತ್ಪ್ರಭುಃ ಆನಯದ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ಸಮೀಪಮಮರಾನಿಹ

ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪ್ರಭು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ದೇವದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಕರೆತಂದನು.

ದೇವೋಪಿ ತತ್ರ ಭಗವಾನನ್ತರಿಕ್ಷೇ ಸ್ಥಿತಃ ಪ್ರಭುಃ ಸಗಣಃ ಸರ್ವಗಃ ಶರ್ವಸ್ಸರ್ವಲೋಕಮಹೇಶ್ವರಃ

ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಶರ್ವನು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಮೇಶಾನಂ ದೇವಾ ವಿಷ್ಣುಪುರೋಗಮಾಃ ಪ್ರೀತಾ ಅಪಿ ಚ ಭೀತಾಶ್ಚ ನಮಶ್ಚಕ್ರುರ್ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದಲೂ, ಭಯದಿಂದಲೂ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾನಮರಾನ್ಭೀತಾನ್ಪ್ರಣತಾರ್ತಿಹರೋ ಹರಃ ಇದಮಾಹ ಮಹಾದೇವಃ ಪ್ರಹಸನ್ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಪಾರ್ವತೀಮ್

ಆ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದವರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಹರನು, ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಮಾಭೈಷ್ಟ ತ್ರಿದಶಾಸ್ಸರ್ವೇ ಯೂಯಂ ವೈ ಮಾಮಿಕಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಅನುಗ್ರಹಾರ್ಥಮೇವೇಹ ಧೃತೋ ದಂಡಃ ಕೃಪಾಲುನಾ

ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೇ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ; ನೀವು ನನ್ನವರೇ. ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ದಯಾಳುವಾದವನು ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿದ್ದನು.

ಭವತಾಂ ನಿರ್ಜರಾಣಾಂ ಹಿ ಕ್ಷಾನ್ತೋ ಽಸ್ಮಾಭಿರ್ವ್ಯತಿಕ್ರಮಃ ಕ್ರುದ್ಧೇಷ್ವಸ್ಮಾಸು ಯುಷ್ಮಾಕಂ ನ ಸ್ಥಿತಿರ್ನ ಚ ಜೀವಿತಮ್

ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ನಾವು ಕ್ಷಮಿಸಿದ್ದೇವೆ, ಅಮರರು. ನಾವು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವೂ, ಜೀವವೂ ಉಳಿಯದು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಾಸ್ತ್ರಿದಶಾಸ್ಸರ್ವೇ ಶರ್ವೇಣಾಮಿತತೇಜಸಾ ಸದ್ಯೋ ವಿಗತಸನ್ದೇಹಾ ನನೃತುರ್ವಿಬುಧಾ ಮುದಾ

ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಶರ್ವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡಲೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು.

ಪ್ರಸನ್ನಮನಸೋ ಭೂತ್ವಾನನ್ದವಿಹ್ವಲಮಾನಸಾಃ ಸ್ತುತಿಮಾರೇಭಿರೇ ಕರ್ತುಂ ಶಂಕರಸ್ಯ ದಿವೌಕಸಃ

ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿ, ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ದೇವತೆಗಳು, ಶಂಕರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ತ್ವಮೇವ ದೇವಾಖಿಲಲೋಕಕರ್ತಾ ಪಾತಾ ಚ ಹರ್ತಾ ಪರಮೇಶ್ವರೋ ಽಸಿ ಕವಿಷ್ಣುರುದ್ರಾಖ್ಯಸ್ವರೂಪಭೇದೈ ರಜಸ್ತಮಸ್ಸತ್ತ್ವಧೃತಾತ್ಮಮೂರ್ತೇ

ದೇವಾ, ನೀನೇ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ರಕ್ಷಕ, ಸಂಹಾರಕ; ನೀನೇ ಪರಮೇಶ್ವರ, ಕವಿ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ ಎಂಬ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ರಜಸ್ಸು, ತಮಸ್ಸು, ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು.

ಸರ್ವಮೂರ್ತೇ ನಮಸ್ತೇ ಽಸ್ತು ವಿಶ್ವಭಾವನ ಪಾವನ ಅಮೂರ್ತೇ ಭಕ್ತಹೇತೋರ್ಹಿ ಗೃಹೀತಾಕೃತಿಸೌಖ್ಯದ

ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳವನೇ, ವಿಶ್ವದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ, ಪಾವನನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ. ರೂಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ.

ಚಂದ್ರೋ ಽಗದೋ ಹಿ ದೇವೇಶ ಕೃಪಾತಸ್ತವ ಶಂಕರ ನಿಮಜ್ಜನಾನ್ಮೃತಃ ಪ್ರಾಪ ಸುಖಂ ಮಿಹಿರಜಾಜಲಿಃ

ದೇವದೇವ ಶಂಕರಾ, ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಗುಣಮುಖನಾದನು; ಮುಳುಗಿ ಹೋದ ನಂತರ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಸೀಮನ್ತಿನೀ ಹತಧವಾ ತವ ಪೂಜನತಃ ಪ್ರಭೋ ಸೌಭಾಗ್ಯಮತುಲಂ ಪ್ರಾಪ ಸೋಮವಾರವ್ರತಾತ್ಸುತಾನ್

ಪ್ರಭು, ಪತಿಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸೀಮಂತಿನಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಸೋಮವಾರ ವ್ರತದಿಂದ ಅಪಾರ ಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ, ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಪಡೆದಳು.