ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಬಹವಸ್ತಸ್ಯ ವೀರಸ್ಯ ಬಾಹವಃ ಪರಿಘೋಪಮಾಃ ಶಸ್ತ್ರೈಶ್ಚಕಾಶಿರೇ ದೀಪ್ತೈಃ ಸಾಗ್ನಿಜ್ವಾಲಾ ಇವೋರಗಾಃ

ಆ ವೀರನ ಅನೇಕ ಕೈಗಳು ಗದೆಯಂತೆ ಬಲವಾಗಿದ್ದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಆಯುಧಗಳು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಕಿರಿದವು, ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಿರುವ ಹಾವುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಾಣ್ಯನೇಕಾನಿಸವೀರೋ ವಿಸೃಜನ್ಬಭೌ ವಿಸೃಜನ್ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಯಥಾದೌ ವಿಶ್ವಸಂಭವಃ

ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಆ ವೀರನು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಮೆರೆದನು; ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಬಿಡಿದಂತೆ.

ಯಥಾ ರಶ್ಮಿಭಿರಾದಿತ್ಯಃ ಪ್ರಚ್ಛಾದಯತಿ ಮೇದಿನೀಮ್ ತಥಾ ವೀರಃ ಕ್ಷಣಾದೇವ ಶರೈಃ ಪ್ರಾಚ್ಛಾದಯದ್ದಿಶಃ

ಹಾಗೆ, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ, ಆ ವೀರನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.

ಖಮಂಡಲೇ ಗಣೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಶರಾಃ ಕನಕಭೂಷಿತಾಃ ಉತ್ಪತಂತಸ್ತಡಿದ್ರೂಪೈರುಪಮಾನಪದಂ ಯಯುಃ

ಗಣಾಧಿಪತಿಯ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರವಿದ್ದ ಬಾಣಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಾ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಓಡಿದವು.

ಮಹಾಂತಸ್ತೇ ಸುರಗಣಾನ್ ಮಂಡೂಕಾನಿವಡುಂಡುಭಾಃ ಪ್ರಾಣೈರ್ವಿಯೋಜಯಾಮಾಸುಃ ಪಪುಶ್ಚ ರುಧಿರಾಸವಮ್

ಮಹಾಶಕ್ತಿಯವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಪ್ರಾಣಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರು, ಅದು ಡುಂಡುಭಿ ಮೃದಂಗದಿಂದ ಹಬ್ಬಿದ ಬಲ್ಲಿಯಂತೆ; ನಂತರ ಅವರು ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಆನಂದಿಸಿದರು.

ನಿಕೃತ್ತಬಾಹವಃ ಕೇಚಿತ್ಕೇಚಿಲ್ಲೂನವರಾನನಾಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ವಿದಾರಿತಾಃ ಕೇಚಿನ್ನಿಪೇತುರಮರಾ ಭುವಿ

ಕೆಲವರ ಕೈಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗಿದ್ದವು, ಕೆಲವರ ಮುಖಗಳು ಹರಿದುಹೋಗಿದ್ದವು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಚೀರಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು; ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಅಮರರು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.

ವಿಶಿಖೋನ್ಮಥಿತೈರ್ಗಾತ್ರೈರ್ಬಹುಭಿಶ್ಛಿನ್ನಸನ್ಧಿಭಿಃ ವಿವೃತ್ತನಯನಾಃ ಕೇಚಿನ್ನಿಪೇತುರ್ಭೂತಲೇ ಮೃತಾಃ ಗಾಂ ಪ್ರವೇಷ್ಟುಮಿವೇಚ್ಛಂತಃ ಖಂ ಗಂತುಮಿವ ಲಿಪ್ಸವಃ

ಕೆಲವರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇಹಗಳು ಹೊಡೆದು, ಸಂಧಿಗಳು ಮುರಿದು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ, ಮೃತರಾಗಿಯೇ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು; ಭೂಮಿಗೆ ಒಳ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ, ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು.

ಅಲಬ್ಧಾತ್ಮನಿರೋಧಾನಾಂ ವ್ಯಲೀಯಂತಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಭೂಮೌ ಕೇಚಿತ್ಪ್ರವಿವಿಶುಃ ಪರ್ವತಾನಾಂ ಗುಹಾಃ ಪರೇ

ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ಕೆಲವರು ಒಬ್ಬರೊಳಗೆ ಒಬ್ಬರು ಕರಗಿ ಹೋದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು.

ಅಪರೇ ಜಗ್ಮುರಾಕಾಶಂ ಪರೇ ಚ ವಿವಿಶುರ್ಜಲಮ್ ತಥಾ ಸಂಛಿನ್ನಸರ್ವಾಂಗೈಸ್ಸ ವೀರಸ್ತ್ರಿದಶೈರ್ಬಭೌ

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಮತ್ತವರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು; ಹೀಗಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಕಡಿದುಹೋದರೂ ಆ ವೀರನು ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ಪರಿಗ್ರಸ್ತಪ್ರಜಾವರ್ಗೋ ಭಗವಾನಿವ ಭೈರವಃ ದಗ್ಧತ್ರಿಪುರಸಂವ್ಯೂಹಸ್ತ್ರಿಪುರಾರಿರ್ಯಥಾಭವತ್

ಪ್ರಜೆಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿರುವ ಭೈರವನಂತೆ, ತ್ರಿಪುರಾಸುರನನ್ನು ದಹಿಸಿದ ಭಗವಂತನಂತೆ, ಅವನು ಕೂಡ ಆ ರೀತಿ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಮೆರೆದನು.

ಏವಂ ದೇವಬಲಂ ಸರ್ವಂ ದೀನಂ ಬೀಭತ್ಸದರ್ಶನಮ್ ಗಣೇಶ್ವರಸಮುತ್ಪನ್ನಂ ಕೃಪಣಂ ವಪುರಾದದೇ

ಹೀಗಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳ ಸೈನ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ದುಃಖಿತವಾಗಿದ್ದು, ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಭಯಾನಕ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿತು; ಅದು ಗಣಪತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದಯನೀಯ ರೂಪವಾಯಿತು.

ತದಾ ತ್ರಿದಶವೀರಾಣಾಮಸೃಕ್ಸಲಿಲವಾಹಿನೀ ಪ್ರಾವರ್ತತ ನದೀ ಘೋರಾ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಭಯಶಂಸಿನೀ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ವೀರರಿಂದ ರಕ್ತದ ಭಯಾನಕ ನದಿ ಹರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ಅದು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು.

ರುಧಿರೇಣ ಪರಿಕ್ಲಿನ್ನಾ ಯಜ್ಞಭೂಮಿಸ್ತದಾ ಬಭೌ ರಕ್ತಾರ್ದ್ರವಸನಾ ಶ್ಯಾಮಾ ಹತಶುಂಭೇವ ಕೈಶಿಕೀ

ಆಗ ಯಜ್ಞಭೂಮಿ ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದು, ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದಂತೆ, ಕಪ್ಪು ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು; ಅದು ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕೈಶಿಕಿಯಂತೆ ಇತ್ತು.

ತಸ್ಮಿನ್ಮಹತಿ ಸಂವೃತ್ತೇ ಸಮರೇ ಭೃಶದಾರುಣೇ ಭಯೇನೇವ ಪರಿತ್ರಸ್ತಾ ಪ್ರಚಚಾಲ ವಸುನ್ಧರಾ

ಆ ಭಯಾನಕವಾದ ಮಹಾ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ಭೂಮಿಯೇ ನಡುಗಿದಂತಾಯಿತು.

ಮಹೋರ್ಮಿಕಲಿಲಾವರ್ತಶ್ಚುಕ್ಷುಭೇ ಚ ಮಹೋದಧಿಃ ಪೇತುಶ್ಚೋಲ್ಕಾ ಮಹೋತ್ಪಾತಾಃ ಶಾಖಾಶ್ಚ ಮುಮುಚುರ್ದ್ರುಮಾಃ

ಅಪಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಅಲೆಗಳು, ಚಕ್ರಗಳು ಏಳಿದವು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಉರಿಯುವ ಗ್ರಹಗಳು ಬಿದ್ದವು; ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಬಿಸುಟಿದವು.

ಅಪ್ರಸನ್ನಾ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾಃ ಪವನಶ್ಚಾಶಿವೋ ವವೌ ಅಹೋ ವಿಧಿವಿಪರ್ಯಾಸಸ್ತ್ವಶ್ವಮೇಧೋಯಮಧ್ವರಃ ಯಜಮಾನಸ್ಸ್ವಯಂ ದಕ್ಷೌ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಅಮಂಗಲದಿಂದ ತುಂಬಿದವು, ದುಷ್ಟವಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು; ಅಯ್ಯೋ, ಇದು ಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ—ಈ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಸರಿಯಲ್ಲ, ಯಜಮಾನನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗ ದಕ್ಷನೇ ಆಗಿದ್ದರೂ.

ಧರ್ಮಾದಯಸ್ಸದಸ್ಯಾಶ್ಚ ರಕ್ಷಿತಾ ಗರುಡಧ್ವಜಃ ಭಾಗಾಂಶ್ಚ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣಂತಿ ಸಾಕ್ಷಾದಿಂದ್ರಾದಯಃ ಸುರಾಃ

ಧರ್ಮಾದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಭ್ಯರನ್ನು ಗರುಡಧ್ವಜನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು; ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಪಾಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ತಥಾಪಿ ಯಜಮಾನಸ್ಯ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಚ ಸಹರ್ತ್ವಿಜಃ ಸದ್ಯ ಏವ ಶಿರಶ್ಛೇದಸ್ಸಾಧು ಸಂಪದ್ಯತೇ ಫಲಮ್

ಆದರೂ ಯಜಮಾನನಿಗೂ, ಯಜ್ಞಕ್ಕೂ, ಅರ್ಚಕರಿಗೂ ಕೂಡ, ಕೂಡಲೇ ತಲೆ ಕಡಿದುಹಾಕುವುದು ಫಲವಾಗಿ ಬಂತು—ಇದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾನ್ನಾವೇದನಿರ್ದಿಷ್ಟಂ ನ ಚೇಶ್ವರಬಹಿಷ್ಕೃತಮ್

ಆದುದರಿಂದ ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳದಿದ್ದನ್ನು, ಅಥವಾ ಈಶ್ವರನು ಅನುಮೋದಿಸದಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ಕೃತ್ವಾಪಿ ಸುಮಹತ್ಪುಣ್ಯಮಿಷ್ಟ್ವಾ ಯಜ್ಞಶತೈರಪಿ ನ ತತ್ಫಲಮವಾಪ್ನೋತಿ ಭಕ್ತಿಹೀನೋ ಮಹೇಶ್ವರೇ

ನೂರಾರು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದರೂ, ಮಹೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವನು ಆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು.

ಕೃತ್ವಾಪಿ ಸುಮಹತ್ಪಾಪಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಜತಿ ಯಶ್ಶಿವಮ್ ಮುಚ್ಯತೇ ಪಾತಕೈಃ ಸರ್ವೈರ್ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ

ಯಾರು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ವೃಥಾ ದಾನಂ ವೃಥಾ ತಪಃ ವೃಥಾ ಯಜ್ಞೋ ವೃಥಾ ಹೋಮಃ ಶಿವನಿನ್ದಾರತಸ್ಯ ತು

ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು? ಶಿವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನಿಗೆ ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಹೋಮ ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯರ್ಥ.

ತತಃ ಸನಾರಾಯಣಕಾಸ್ಸರುದ್ರಾಃ ಸಲೋಕಪಾಲಾಸ್ಸಮರೇ ಸುರೌಘಾಃ ಗಣೇಂದ್ರಚಾಪಚ್ಯುತಬಾಣವಿದ್ಧಾಃ ಪ್ರದುದ್ರುವುರ್ಗಾಢರುಜಾಭಿಭೂತಾಃ

ನಂತರ ನಾರಾಯಣನೊಡನೆ ರುದ್ರರು, ಲೋಕಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹಗಳು, ಗಣನಾಯಕನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಭಾರೀ ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.

ಚೇಲುಃ ಕ್ವಚಿತ್ಕೇಚನ ಶೀರ್ಣಕೇಶಾಃ ಸೇದುಃ ಕ್ವಚಿತ್ಕೇಚನ ದೀರ್ಘಗಾತ್ರಾಃ ಪೇತುಃ ಕ್ವಚಿತ್ಕೇಚನ ಭಿನ್ನವಕ್ತ್ರಾ ನೇಶುಃ ಕ್ವಚಿತ್ಕೇಚನ ದೇವವೀರಾಃ

ಕೆಲವರು ಕೂದಲು ಚಿನ್ನಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರು, ಕೆಲವರು ದೇಹವನ್ನು ಎಳೆದಂತೆ ಕುಸಿದುಬಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಮುಖ ಭಗ್ನವಾಗಿ ಬಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಚಲಿಸಲಾರದೆ ಬಿದ್ದರು.

ಕೇಚಿಚ್ಚ ತತ್ರ ತ್ರಿದಶಾ ವಿಪನ್ನಾ ವಿಸ್ರಸ್ತವಸ್ತ್ರಾಭರಣಾಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಾಃ ನಿಪೇತುರುದ್ಭಾಸಿತದೀನಮುದ್ರಾ ಮದಂ ಚ ದರ್ಪಂ ಚ ಬಲಂ ಚ ಹಿತ್ವಾ

ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದೇವತೆಗಳು ಬಿದ್ದುಹೋದರು; ಅವರ ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ, ಆಯುಧ, ಕವಚ ಎಲ್ಲವೂ ಚದುರಿಹೋದವು; ಅವರು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ಗರ್ವ, ಅಹಂಕಾರ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿದ್ದರು.

ಸಸ್ಮುತ್ಪಥಪ್ರಸ್ಥಿತಮಪ್ರಧೃಷ್ಯೋ ವಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ದಕ್ಷಾಧ್ವರಮಕ್ಷತಾಸ್ತ್ರೈಃ ಬಭೌ ಗಣೇಶಸ್ಸ ಗಣೇಶ್ವರಾಣಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಃ ಸಿಂಹ ಇವರ್ಷಭಾಣಾಮ್

ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೊಡೆದು, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಕ್ಷತವಾದ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಚದುರಿಸಿ, ಗಣೇಶನು ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಂಹವು ಎತ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ಇತಿ ಸಞ್ಛಿನ್ನಭಿನ್ನಾಂಗಾ ದೇವಾ ವಿಷ್ಣುಪುರೋಗಮಾಃ ಕ್ಷಣಾತ್ಕಷ್ಟಾಂ ದಶಾಮೇತ್ಯ ತ್ರೇಸುಃ ಸ್ತೋಕಾವಶೇಷಿತಾ

ಹೀಗಾಗಿ ದೇಹಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ, ಭಗ್ನಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು, ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ತ್ರಸ್ತಾಂಸ್ತಾನ್ಸಮರೇ ವೀರಾನ್ ದೇವಾನನ್ಯಾಂಶ್ಚ ವೈ ಗಣಾಃ ಪ್ರಮಥಾಃ ಪರಮಕ್ರುದ್ಧಾ ವೀರಭದ್ರಪ್ರಣೋದಿತಾಃ

ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವೀರ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ, ವೀರಭದ್ರನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಪ್ರಮಥಗಣಗಳು ಭಾರೀ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.

ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚ ತಥಾ ದೋಷಂ ನಿಗಡೈರಾಯಸೈರ್ದೃಢೈಃ ಬಬನ್ಧುಃ ಪಾಣಿಪಾದೇಷು ಕಂಧರೇಷೂದರೇಷು ಚ

ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬಲವಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಕೈ, ಕಾಲು, ಕಂಠ, ಹೊಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದರು.