ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಇಚ್ಛನ್ನಪಿ ಸಮುತ್ಸ್ರಷ್ಟುಂ ನ ವಿಷ್ಣುರಭವತ್ಕ್ಷಮಃ ಶ್ವಸನ್ನಿವೈಕಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಬಾಹುಂ ಚಕ್ರಸಮನ್ವಿತಮ್

ಬಿಡಲು ಬಯಸಿದರೂ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.

ಅತಿಷ್ಠದಲಸೋ ಭೂತ್ವಾ ಪಾಷಾಣ ಇವ ನಿಶ್ಚಲಃ ವಿಶರೀರೋ ಯಥಾಜೀವೋ ವಿಶೃಙ್ಗೋ ವಾ ಯಥಾ ವೃಷಃ

ಅವನು ದಣಿದು, ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು; ಅವನ ದೇಹ ಜಡವಾಗಿ, ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದವನಂತೆ, ಅಥವಾ ಕೊಂಬು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಎಮ್ಮೆಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ವಿದಂಷ್ಟ್ರಶ್ಚ ಯಥಾ ಸಿಂಹಸ್ತಥಾ ವಿಷ್ಣುರವಸ್ಥಿತಃ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದುರ್ದಶಾಪನ್ನಂ ವಿಷ್ಣುಮಿಂದ್ರಾದಯಃ ಸುರಾಃ ಸಮುನ್ನದ್ಧಾ ಗಣೇನ್ದ್ರೇಣ ಮೃಗೇಂದ್ರೇಣೇವ ಗೋವೃಷಾಃ

ಹುಲ್ಲು ತೋರಿಸುವ ಸಿಂಹದಂತೆ ವಿಷ್ಣು ನಿಂತಿದ್ದನು; ಆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ದುರ್ಬಲ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಗಣಪತಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಎಮ್ಮೆಗಳು ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಓಡಿಬಂದರು.

ಪ್ರಗೃಹೀತಾಯುಧಾ ಯೌದ್ಧುಂಕ್ರುದ್ಧಾಃ ಸಮುಪತಸ್ಥಿರೇ ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಮರೇ ಭದ್ರಃಕ್ಷುದ್ರಾನಿವ ಹರಿರ್ಮೃಗಾನ್

ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಮುಂದೆ ಬಂದರು; ಅವರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಭದ್ರನು ಅವರನ್ನು ಹರಿ ಕಾಡುಮೃಗಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ ಅಲ್ಪವಾಗಿ ಎಣಿಸಿದನು.

ಸಾಕ್ಷಾದ್ರುದ್ರತನುರ್ವೀರೋ ವರವೀರಗಣಾವೃತಃ ಅಟ್ಟಹಾಸೇನ ಘೋರೇಣ ವ್ಯಷ್ಟಂ ಭಯದನಿಂದಿತಃ

ಸಾಕ್ಷಾತ್ ರುದ್ರನ ರೂಪದ ವೀರನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಭಯಂಕರವಾದ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ, ಅಂಜದೇ, ಯಾರೂ ಸೋಲಿಸಲಾರದಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತಥಾ ಶತಮಖಸ್ಯಾಪಿ ಸವಜ್ರೋ ದಕ್ಷಿಣಃ ಕರಃ ಸಿಸೃಕ್ಷೋರೇವ ಉದ್ವಜ್ರಶ್ಚಿತ್ರೀಕೃತ ಇವಾಭವತ್

ಹಾಗೆ, ಶತಮುಖನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ವಜ್ರ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ಹೊಡೆಯಲು ಮುಂದಾದಾಗ ಆ ಕೈ ವಜ್ರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದಂತೆಯೇ ಕಾಣಿಸಿತು.

ಅನ್ಯೇಷಾಮಪಿ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರಕ್ತಾ ಅಪಿ ಬಾಹವಃ ಅಲಸಾನಾಮಿವಾರಂಭಾಸ್ತಾದೃಶಾಃ ಪ್ರತಿಯಾಂತ್ಯುತ

ಮತ್ತೆ, ಉಳಿದ ಎಲ್ಲರ ಕೈಗಳು ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ಆ ಯೋಧರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಸುಸ್ತಾದವರಂತೆಯೇ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ಕುಗ್ಗಿದವು.

ಏವಂ ಭಗವತಾ ತೇನ ವ್ಯಾಹತಾಶೇಷವೈಭವಾತ್ ಅಮರಾಃ ಸಮರೇ ತಸ್ಯ ಪುರತಃ ಸ್ಥಾತುಮಕ್ಷಮಾಃ

ಆ ಭಗವಂತನು ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ವೈಭವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಕಾರಣ, ಆ ಅಮರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಎದುರು ನಿಲ್ಲಲಾಗದೆ ಹಿಂಜರಿದರು.

ಸ್ತಬ್ಧೈರವಯವೈರೇವ ದುದ್ರುವುರ್ಭಯವಿಹ್ವಲಾಃ ಸ್ಥಿತಿಂ ಚ ಚಕ್ರಿರೇ ಯುದ್ಧೇ ವೀರತೇಜೋಭಯಾಕುಲಾಃ

ಭಯದಿಂದ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವರು ಓಡಿಹೋದರು; ಯುದ್ಧದ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಬೆದರಿಕೊಂಡು, ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತರು.

ವಿದ್ರುತಾಂಸ್ತ್ರಿದಶಾನ್ವೀರಾನ್ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾಭುಜಃ ವಿವ್ಯಾಧ ನಿಶಿತೈರ್ಬಾಣೈರ್ಮಘೋ ವರ್ಷೈರಿವಾಚಲಾನ್

ಮಹಾಬಾಹು ವೀರಭದ್ರನು ಓಡುತ್ತಿರುವ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು, ಮಘನು ಬೆಟ್ಟಗಳಿಗೆ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಯುವಂತೆ.

ಬಹವಸ್ತಸ್ಯ ವೀರಸ್ಯ ಬಾಹವಃ ಪರಿಘೋಪಮಾಃ ಶಸ್ತ್ರೈಶ್ಚಕಾಶಿರೇ ದೀಪ್ತೈಃ ಸಾಗ್ನಿಜ್ವಾಲಾ ಇವೋರಗಾಃ

ಆ ವೀರನ ಅನೇಕ ಕೈಗಳು ಗದೆಯಂತೆ ಬಲವಾಗಿದ್ದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಆಯುಧಗಳು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಕಿರಿದವು, ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಿರುವ ಹಾವುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಾಣ್ಯನೇಕಾನಿಸವೀರೋ ವಿಸೃಜನ್ಬಭೌ ವಿಸೃಜನ್ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಯಥಾದೌ ವಿಶ್ವಸಂಭವಃ

ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಆ ವೀರನು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಮೆರೆದನು; ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಬಿಡಿದಂತೆ.

ಯಥಾ ರಶ್ಮಿಭಿರಾದಿತ್ಯಃ ಪ್ರಚ್ಛಾದಯತಿ ಮೇದಿನೀಮ್ ತಥಾ ವೀರಃ ಕ್ಷಣಾದೇವ ಶರೈಃ ಪ್ರಾಚ್ಛಾದಯದ್ದಿಶಃ

ಹಾಗೆ, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ, ಆ ವೀರನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.

ಖಮಂಡಲೇ ಗಣೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಶರಾಃ ಕನಕಭೂಷಿತಾಃ ಉತ್ಪತಂತಸ್ತಡಿದ್ರೂಪೈರುಪಮಾನಪದಂ ಯಯುಃ

ಗಣಾಧಿಪತಿಯ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರವಿದ್ದ ಬಾಣಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಾ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಓಡಿದವು.

ಮಹಾಂತಸ್ತೇ ಸುರಗಣಾನ್ ಮಂಡೂಕಾನಿವಡುಂಡುಭಾಃ ಪ್ರಾಣೈರ್ವಿಯೋಜಯಾಮಾಸುಃ ಪಪುಶ್ಚ ರುಧಿರಾಸವಮ್

ಮಹಾಶಕ್ತಿಯವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಪ್ರಾಣಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರು, ಅದು ಡುಂಡುಭಿ ಮೃದಂಗದಿಂದ ಹಬ್ಬಿದ ಬಲ್ಲಿಯಂತೆ; ನಂತರ ಅವರು ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಆನಂದಿಸಿದರು.

ನಿಕೃತ್ತಬಾಹವಃ ಕೇಚಿತ್ಕೇಚಿಲ್ಲೂನವರಾನನಾಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ವಿದಾರಿತಾಃ ಕೇಚಿನ್ನಿಪೇತುರಮರಾ ಭುವಿ

ಕೆಲವರ ಕೈಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗಿದ್ದವು, ಕೆಲವರ ಮುಖಗಳು ಹರಿದುಹೋಗಿದ್ದವು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಚೀರಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು; ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಅಮರರು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.

ವಿಶಿಖೋನ್ಮಥಿತೈರ್ಗಾತ್ರೈರ್ಬಹುಭಿಶ್ಛಿನ್ನಸನ್ಧಿಭಿಃ ವಿವೃತ್ತನಯನಾಃ ಕೇಚಿನ್ನಿಪೇತುರ್ಭೂತಲೇ ಮೃತಾಃ ಗಾಂ ಪ್ರವೇಷ್ಟುಮಿವೇಚ್ಛಂತಃ ಖಂ ಗಂತುಮಿವ ಲಿಪ್ಸವಃ

ಕೆಲವರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇಹಗಳು ಹೊಡೆದು, ಸಂಧಿಗಳು ಮುರಿದು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ, ಮೃತರಾಗಿಯೇ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು; ಭೂಮಿಗೆ ಒಳ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ, ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು.

ಅಲಬ್ಧಾತ್ಮನಿರೋಧಾನಾಂ ವ್ಯಲೀಯಂತಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಭೂಮೌ ಕೇಚಿತ್ಪ್ರವಿವಿಶುಃ ಪರ್ವತಾನಾಂ ಗುಹಾಃ ಪರೇ

ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ಕೆಲವರು ಒಬ್ಬರೊಳಗೆ ಒಬ್ಬರು ಕರಗಿ ಹೋದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು.

ಅಪರೇ ಜಗ್ಮುರಾಕಾಶಂ ಪರೇ ಚ ವಿವಿಶುರ್ಜಲಮ್ ತಥಾ ಸಂಛಿನ್ನಸರ್ವಾಂಗೈಸ್ಸ ವೀರಸ್ತ್ರಿದಶೈರ್ಬಭೌ

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಮತ್ತವರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು; ಹೀಗಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಕಡಿದುಹೋದರೂ ಆ ವೀರನು ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ಪರಿಗ್ರಸ್ತಪ್ರಜಾವರ್ಗೋ ಭಗವಾನಿವ ಭೈರವಃ ದಗ್ಧತ್ರಿಪುರಸಂವ್ಯೂಹಸ್ತ್ರಿಪುರಾರಿರ್ಯಥಾಭವತ್

ಪ್ರಜೆಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿರುವ ಭೈರವನಂತೆ, ತ್ರಿಪುರಾಸುರನನ್ನು ದಹಿಸಿದ ಭಗವಂತನಂತೆ, ಅವನು ಕೂಡ ಆ ರೀತಿ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಮೆರೆದನು.

ಏವಂ ದೇವಬಲಂ ಸರ್ವಂ ದೀನಂ ಬೀಭತ್ಸದರ್ಶನಮ್ ಗಣೇಶ್ವರಸಮುತ್ಪನ್ನಂ ಕೃಪಣಂ ವಪುರಾದದೇ

ಹೀಗಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳ ಸೈನ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ದುಃಖಿತವಾಗಿದ್ದು, ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಭಯಾನಕ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿತು; ಅದು ಗಣಪತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದಯನೀಯ ರೂಪವಾಯಿತು.

ತದಾ ತ್ರಿದಶವೀರಾಣಾಮಸೃಕ್ಸಲಿಲವಾಹಿನೀ ಪ್ರಾವರ್ತತ ನದೀ ಘೋರಾ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಭಯಶಂಸಿನೀ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ವೀರರಿಂದ ರಕ್ತದ ಭಯಾನಕ ನದಿ ಹರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ಅದು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು.

ರುಧಿರೇಣ ಪರಿಕ್ಲಿನ್ನಾ ಯಜ್ಞಭೂಮಿಸ್ತದಾ ಬಭೌ ರಕ್ತಾರ್ದ್ರವಸನಾ ಶ್ಯಾಮಾ ಹತಶುಂಭೇವ ಕೈಶಿಕೀ

ಆಗ ಯಜ್ಞಭೂಮಿ ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದು, ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದಂತೆ, ಕಪ್ಪು ಕತ್ತಲೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು; ಅದು ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕೈಶಿಕಿಯಂತೆ ಇತ್ತು.

ತಸ್ಮಿನ್ಮಹತಿ ಸಂವೃತ್ತೇ ಸಮರೇ ಭೃಶದಾರುಣೇ ಭಯೇನೇವ ಪರಿತ್ರಸ್ತಾ ಪ್ರಚಚಾಲ ವಸುನ್ಧರಾ

ಆ ಭಯಾನಕವಾದ ಮಹಾ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ಭೂಮಿಯೇ ನಡುಗಿದಂತಾಯಿತು.

ಮಹೋರ್ಮಿಕಲಿಲಾವರ್ತಶ್ಚುಕ್ಷುಭೇ ಚ ಮಹೋದಧಿಃ ಪೇತುಶ್ಚೋಲ್ಕಾ ಮಹೋತ್ಪಾತಾಃ ಶಾಖಾಶ್ಚ ಮುಮುಚುರ್ದ್ರುಮಾಃ

ಅಪಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಅಲೆಗಳು, ಚಕ್ರಗಳು ಏಳಿದವು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಉರಿಯುವ ಗ್ರಹಗಳು ಬಿದ್ದವು; ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಬಿಸುಟಿದವು.

ಅಪ್ರಸನ್ನಾ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾಃ ಪವನಶ್ಚಾಶಿವೋ ವವೌ ಅಹೋ ವಿಧಿವಿಪರ್ಯಾಸಸ್ತ್ವಶ್ವಮೇಧೋಯಮಧ್ವರಃ ಯಜಮಾನಸ್ಸ್ವಯಂ ದಕ್ಷೌ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಅಮಂಗಲದಿಂದ ತುಂಬಿದವು, ದುಷ್ಟವಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು; ಅಯ್ಯೋ, ಇದು ಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ—ಈ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಸರಿಯಲ್ಲ, ಯಜಮಾನನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗ ದಕ್ಷನೇ ಆಗಿದ್ದರೂ.

ಧರ್ಮಾದಯಸ್ಸದಸ್ಯಾಶ್ಚ ರಕ್ಷಿತಾ ಗರುಡಧ್ವಜಃ ಭಾಗಾಂಶ್ಚ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣಂತಿ ಸಾಕ್ಷಾದಿಂದ್ರಾದಯಃ ಸುರಾಃ

ಧರ್ಮಾದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಭ್ಯರನ್ನು ಗರುಡಧ್ವಜನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು; ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಪಾಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ತಥಾಪಿ ಯಜಮಾನಸ್ಯ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಚ ಸಹರ್ತ್ವಿಜಃ ಸದ್ಯ ಏವ ಶಿರಶ್ಛೇದಸ್ಸಾಧು ಸಂಪದ್ಯತೇ ಫಲಮ್

ಆದರೂ ಯಜಮಾನನಿಗೂ, ಯಜ್ಞಕ್ಕೂ, ಅರ್ಚಕರಿಗೂ ಕೂಡ, ಕೂಡಲೇ ತಲೆ ಕಡಿದುಹಾಕುವುದು ಫಲವಾಗಿ ಬಂತು—ಇದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾನ್ನಾವೇದನಿರ್ದಿಷ್ಟಂ ನ ಚೇಶ್ವರಬಹಿಷ್ಕೃತಮ್

ಆದುದರಿಂದ ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳದಿದ್ದನ್ನು, ಅಥವಾ ಈಶ್ವರನು ಅನುಮೋದಿಸದಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.