ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಸ ತು ತೀವ್ರಪ್ರಪಾತೇನ ಶರೇಣ ದೃಢಮಾಹತಃ ಮಹತೀಂ ರುಜಮಾಸಾದ್ಯ ನಿಪಪಾತ ವಿಮೋಹಿತಃ

ಆ ಬಾಣ ಭಾರೀ ವೇಗದಿಂದ ಬಂದು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಭಾರೀ ನೋವು ಉಂಟಾಗಿ, ಅವನು ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.

ಪುನಃ ಕ್ಷಣಾದಿವೋತ್ಥಾಯ ಲಬ್ಧಸಂಜ್ಞಸ್ತದಾ ಹರಿಃ ಸರ್ವಾಣ್ಯಪಿ ಚ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಥೈನಂ ಪ್ರತ್ಯವಾಸೃಜತ್

ಆದರೆ ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಚೇತನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ಎದ್ದು ನಿಂತು, ಎಲ್ಲ ದೈವಿಕಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.

ಸ ಚ ವಿಷ್ಣುರ್ಧನುರ್ಮುಕ್ತಾನ್ಸರ್ವಾಞ್ಛರ್ವಚಮೂಪತಿಃ ಸಹಸಾ ವಾರಯಾಮಾಸ ಘೋರೈಃ ಪ್ರತಿಶರೈಃ ಶರಾನ್

ಬಾಣಗಳ ಸೇನೆಯ ನಾಯಕನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಭಯಂಕರ ಪ್ರತಿಬಾಣಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ತಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ತತೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ಸ್ವನಾಮಾಂಕಂ ಬಾಣಮವ್ಯಾಹತಂ ಕ್ವಚಿತ್ ಸಸರ್ಜ ಕ್ರೋಧರಕ್ತಾ ಕ್ಷಸ್ತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಗಣೇಶ್ವರಮ್ ತಂ ಬಾಣಂ ಬಾಣವರ್ಯೇಣ ಭದ್ರೋ ಭದ್ರಾಹ್ವಯೇಣ ತು

ಆಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣು ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಹೆಸರಿರುವ ಬಾಣವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಗಣಪತಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು; ಆದರೆ ಭದ್ರನು ಭದ್ರಾಹ್ವಯ ಎಂಬ ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆಯನು.

ಅಪ್ರಾಪ್ತಮೇವ ಭಗವಾಞ್ಚಿಚ್ಛೇದ ಶತಧಾ ಪಥಿ ಅಥೈಕೇನೇಷುಣಾ ಶಾರ್ಙ್ಗಂ ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ಪಕ್ಷೌ ಗರುತ್ಮತಃ

ಆ ಬಾಣ ಗುರಿ ತಲುಪುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ, ಭಗವಂತನು ಅದನ್ನು ಹಾರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ನೂರಾಗಿ ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟನು; ನಂತರ ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು, ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗರುಡನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು.

ನಿಮೇಷಾದೇವ ಚಿಚ್ಛೇದ ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್ ತತೋ ಯೋಗಬಲಾದ್ವಿಷ್ಣುರ್ದೇಹಾದ್ದೇವಾನ್ಸುದಾರುಣಾನ್

ಅವನು ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು, ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿ ಕಂಡಿತು; ನಂತರ ಯೋಗಬಲದಿಂದ ವಿಷ್ಣು ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಭಯಾನಕ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದನು.

ಶಂಖಚಕ್ರಗದಾಹಸ್ತಾನ್ ವಿಸಸರ್ಜ ಸಹಸ್ರಶಃ ಸರ್ವಾಂಸ್ತಾನ್ಕ್ಷಣಮಾತ್ರೇಣ ತ್ರೈಪುರಾನಿವ ಶಂಕರಃ

ಅವನು ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಸಾವಿರಾರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದನು; ಆದರೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಭದ್ರನು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಶಂಕರನು ತ್ರಿಪುರಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟಂತೆ ಸುಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು.

ನಿರ್ದದಾಹ ಮಹಾಬಾಹುರ್ನೇತ್ರಸೃಷ್ಟೇನ ವಹ್ನಿನಾ ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧತರೋ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚಕ್ರಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸತ್ವರಃ

ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಭದ್ರನು ತನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸುಟ್ಟನು; ಆಗ ವಿಷ್ಣು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕೋಪಗೊಂಡು ತಕ್ಷಣ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ವೀರೋ ಸಮುತ್ಸ್ರಷ್ಟುಂ ತದಾನೀಮುದ್ಯತೋ ಽಭವತ್ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಕ್ರಮುದ್ಯಮ್ಯ ಪುರತಃ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೀರನು ಅದನ್ನು ಎಸೆದುಬಿಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು; ಮುಂದೆ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—

ಸ್ಮಯನ್ನಿವ ಗಣೇಶಾನೋ ವ್ಯಷ್ಟಂಭಯದಯತ್ನತಃ ಸ್ತಂಭಿತಾಂಗಸ್ತು ತಚ್ಚಕ್ರಂ ಘೋರಮಪ್ರತಿಮಂ ಕ್ವಚಿತ್

ಗಣಪತಿಯು ನಗುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದನು; ಆ ಭಯಂಕರ, ಅಪೂರ್ವವಾದ ಚಕ್ರವು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತುಹೋದವು.

ಇಚ್ಛನ್ನಪಿ ಸಮುತ್ಸ್ರಷ್ಟುಂ ನ ವಿಷ್ಣುರಭವತ್ಕ್ಷಮಃ ಶ್ವಸನ್ನಿವೈಕಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಬಾಹುಂ ಚಕ್ರಸಮನ್ವಿತಮ್

ಬಿಡಲು ಬಯಸಿದರೂ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.

ಅತಿಷ್ಠದಲಸೋ ಭೂತ್ವಾ ಪಾಷಾಣ ಇವ ನಿಶ್ಚಲಃ ವಿಶರೀರೋ ಯಥಾಜೀವೋ ವಿಶೃಙ್ಗೋ ವಾ ಯಥಾ ವೃಷಃ

ಅವನು ದಣಿದು, ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು; ಅವನ ದೇಹ ಜಡವಾಗಿ, ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದವನಂತೆ, ಅಥವಾ ಕೊಂಬು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಎಮ್ಮೆಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ವಿದಂಷ್ಟ್ರಶ್ಚ ಯಥಾ ಸಿಂಹಸ್ತಥಾ ವಿಷ್ಣುರವಸ್ಥಿತಃ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದುರ್ದಶಾಪನ್ನಂ ವಿಷ್ಣುಮಿಂದ್ರಾದಯಃ ಸುರಾಃ ಸಮುನ್ನದ್ಧಾ ಗಣೇನ್ದ್ರೇಣ ಮೃಗೇಂದ್ರೇಣೇವ ಗೋವೃಷಾಃ

ಹುಲ್ಲು ತೋರಿಸುವ ಸಿಂಹದಂತೆ ವಿಷ್ಣು ನಿಂತಿದ್ದನು; ಆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ದುರ್ಬಲ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಗಣಪತಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಎಮ್ಮೆಗಳು ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಓಡಿಬಂದರು.

ಪ್ರಗೃಹೀತಾಯುಧಾ ಯೌದ್ಧುಂಕ್ರುದ್ಧಾಃ ಸಮುಪತಸ್ಥಿರೇ ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಮರೇ ಭದ್ರಃಕ್ಷುದ್ರಾನಿವ ಹರಿರ್ಮೃಗಾನ್

ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಮುಂದೆ ಬಂದರು; ಅವರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಭದ್ರನು ಅವರನ್ನು ಹರಿ ಕಾಡುಮೃಗಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ ಅಲ್ಪವಾಗಿ ಎಣಿಸಿದನು.

ಸಾಕ್ಷಾದ್ರುದ್ರತನುರ್ವೀರೋ ವರವೀರಗಣಾವೃತಃ ಅಟ್ಟಹಾಸೇನ ಘೋರೇಣ ವ್ಯಷ್ಟಂ ಭಯದನಿಂದಿತಃ

ಸಾಕ್ಷಾತ್ ರುದ್ರನ ರೂಪದ ವೀರನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಭಯಂಕರವಾದ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ, ಅಂಜದೇ, ಯಾರೂ ಸೋಲಿಸಲಾರದಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತಥಾ ಶತಮಖಸ್ಯಾಪಿ ಸವಜ್ರೋ ದಕ್ಷಿಣಃ ಕರಃ ಸಿಸೃಕ್ಷೋರೇವ ಉದ್ವಜ್ರಶ್ಚಿತ್ರೀಕೃತ ಇವಾಭವತ್

ಹಾಗೆ, ಶತಮುಖನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ವಜ್ರ ಇದ್ದರೂ, ಅವನು ಹೊಡೆಯಲು ಮುಂದಾದಾಗ ಆ ಕೈ ವಜ್ರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದಂತೆಯೇ ಕಾಣಿಸಿತು.

ಅನ್ಯೇಷಾಮಪಿ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರಕ್ತಾ ಅಪಿ ಬಾಹವಃ ಅಲಸಾನಾಮಿವಾರಂಭಾಸ್ತಾದೃಶಾಃ ಪ್ರತಿಯಾಂತ್ಯುತ

ಮತ್ತೆ, ಉಳಿದ ಎಲ್ಲರ ಕೈಗಳು ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ಆ ಯೋಧರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಸುಸ್ತಾದವರಂತೆಯೇ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ಕುಗ್ಗಿದವು.

ಏವಂ ಭಗವತಾ ತೇನ ವ್ಯಾಹತಾಶೇಷವೈಭವಾತ್ ಅಮರಾಃ ಸಮರೇ ತಸ್ಯ ಪುರತಃ ಸ್ಥಾತುಮಕ್ಷಮಾಃ

ಆ ಭಗವಂತನು ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ವೈಭವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಕಾರಣ, ಆ ಅಮರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಎದುರು ನಿಲ್ಲಲಾಗದೆ ಹಿಂಜರಿದರು.

ಸ್ತಬ್ಧೈರವಯವೈರೇವ ದುದ್ರುವುರ್ಭಯವಿಹ್ವಲಾಃ ಸ್ಥಿತಿಂ ಚ ಚಕ್ರಿರೇ ಯುದ್ಧೇ ವೀರತೇಜೋಭಯಾಕುಲಾಃ

ಭಯದಿಂದ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವರು ಓಡಿಹೋದರು; ಯುದ್ಧದ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಬೆದರಿಕೊಂಡು, ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತರು.

ವಿದ್ರುತಾಂಸ್ತ್ರಿದಶಾನ್ವೀರಾನ್ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾಭುಜಃ ವಿವ್ಯಾಧ ನಿಶಿತೈರ್ಬಾಣೈರ್ಮಘೋ ವರ್ಷೈರಿವಾಚಲಾನ್

ಮಹಾಬಾಹು ವೀರಭದ್ರನು ಓಡುತ್ತಿರುವ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು, ಮಘನು ಬೆಟ್ಟಗಳಿಗೆ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಯುವಂತೆ.

ಬಹವಸ್ತಸ್ಯ ವೀರಸ್ಯ ಬಾಹವಃ ಪರಿಘೋಪಮಾಃ ಶಸ್ತ್ರೈಶ್ಚಕಾಶಿರೇ ದೀಪ್ತೈಃ ಸಾಗ್ನಿಜ್ವಾಲಾ ಇವೋರಗಾಃ

ಆ ವೀರನ ಅನೇಕ ಕೈಗಳು ಗದೆಯಂತೆ ಬಲವಾಗಿದ್ದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಆಯುಧಗಳು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಕಿರಿದವು, ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಿರುವ ಹಾವುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಾಣ್ಯನೇಕಾನಿಸವೀರೋ ವಿಸೃಜನ್ಬಭೌ ವಿಸೃಜನ್ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಯಥಾದೌ ವಿಶ್ವಸಂಭವಃ

ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಆ ವೀರನು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಮೆರೆದನು; ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಬಿಡಿದಂತೆ.

ಯಥಾ ರಶ್ಮಿಭಿರಾದಿತ್ಯಃ ಪ್ರಚ್ಛಾದಯತಿ ಮೇದಿನೀಮ್ ತಥಾ ವೀರಃ ಕ್ಷಣಾದೇವ ಶರೈಃ ಪ್ರಾಚ್ಛಾದಯದ್ದಿಶಃ

ಹಾಗೆ, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ, ಆ ವೀರನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.

ಖಮಂಡಲೇ ಗಣೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಶರಾಃ ಕನಕಭೂಷಿತಾಃ ಉತ್ಪತಂತಸ್ತಡಿದ್ರೂಪೈರುಪಮಾನಪದಂ ಯಯುಃ

ಗಣಾಧಿಪತಿಯ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರವಿದ್ದ ಬಾಣಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಾ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಓಡಿದವು.

ಮಹಾಂತಸ್ತೇ ಸುರಗಣಾನ್ ಮಂಡೂಕಾನಿವಡುಂಡುಭಾಃ ಪ್ರಾಣೈರ್ವಿಯೋಜಯಾಮಾಸುಃ ಪಪುಶ್ಚ ರುಧಿರಾಸವಮ್

ಮಹಾಶಕ್ತಿಯವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಪ್ರಾಣಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರು, ಅದು ಡುಂಡುಭಿ ಮೃದಂಗದಿಂದ ಹಬ್ಬಿದ ಬಲ್ಲಿಯಂತೆ; ನಂತರ ಅವರು ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಆನಂದಿಸಿದರು.

ನಿಕೃತ್ತಬಾಹವಃ ಕೇಚಿತ್ಕೇಚಿಲ್ಲೂನವರಾನನಾಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ವಿದಾರಿತಾಃ ಕೇಚಿನ್ನಿಪೇತುರಮರಾ ಭುವಿ

ಕೆಲವರ ಕೈಗಳು ಕಡಿದುಹೋಗಿದ್ದವು, ಕೆಲವರ ಮುಖಗಳು ಹರಿದುಹೋಗಿದ್ದವು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಚೀರಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು; ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಅಮರರು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.

ವಿಶಿಖೋನ್ಮಥಿತೈರ್ಗಾತ್ರೈರ್ಬಹುಭಿಶ್ಛಿನ್ನಸನ್ಧಿಭಿಃ ವಿವೃತ್ತನಯನಾಃ ಕೇಚಿನ್ನಿಪೇತುರ್ಭೂತಲೇ ಮೃತಾಃ ಗಾಂ ಪ್ರವೇಷ್ಟುಮಿವೇಚ್ಛಂತಃ ಖಂ ಗಂತುಮಿವ ಲಿಪ್ಸವಃ

ಕೆಲವರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇಹಗಳು ಹೊಡೆದು, ಸಂಧಿಗಳು ಮುರಿದು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ, ಮೃತರಾಗಿಯೇ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು; ಭೂಮಿಗೆ ಒಳ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ, ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು.

ಅಲಬ್ಧಾತ್ಮನಿರೋಧಾನಾಂ ವ್ಯಲೀಯಂತಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಭೂಮೌ ಕೇಚಿತ್ಪ್ರವಿವಿಶುಃ ಪರ್ವತಾನಾಂ ಗುಹಾಃ ಪರೇ

ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ಕೆಲವರು ಒಬ್ಬರೊಳಗೆ ಒಬ್ಬರು ಕರಗಿ ಹೋದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು.

ಅಪರೇ ಜಗ್ಮುರಾಕಾಶಂ ಪರೇ ಚ ವಿವಿಶುರ್ಜಲಮ್ ತಥಾ ಸಂಛಿನ್ನಸರ್ವಾಂಗೈಸ್ಸ ವೀರಸ್ತ್ರಿದಶೈರ್ಬಭೌ

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಮತ್ತವರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು; ಹೀಗಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಕಡಿದುಹೋದರೂ ಆ ವೀರನು ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.