ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ವೀರೋ ಗಣಕುಞ್ಜರಃ ಆರುರೋಹ ರಥಂ ದಿವ್ಯಮನುಗೃಹ್ಯ ಪಿತಾಮಹಮ್

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗಣಪತಿಗಳ ನಾಯಕನು, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದವನು, ಪಿತಾಮಹನಿಂದ ಪಡೆದ ಆ ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಕುಳಿತನು.

ತಥಾ ರಥವರೇ ತಸ್ಮಿನ್ಸ್ಥಿತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಸಾರಥೌ ಭದ್ರಸ್ಯ ವವೃಧೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ರುದ್ರಸ್ಯೇವ ಪುರದ್ವಿಷಃ

ಆ ಮಹತ್ತರವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಶುಭವಾದ ಭಾಗ್ಯವು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು; ಅದು ನಗರಗಳ ಶತ್ರುವಾದ ರುದ್ರನಿಗೆ ಹೇಗಿತ್ತೋ ಹಾಗೆ.

ತತಃ ಶಂಖವರಂ ದೀಪ್ತಂ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರಸಮಪ್ರಭಮ್ ಪ್ರದಧ್ಮೌ ವದನೇ ಕೃತ್ವಾ ಭಾನುಕಂಪೋ ಮಹಾಬಲಃ

ಆಮೇಲೆ ಭಾನುಕಂಪನಾದ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಅದ್ಭುತ ಶಂಖವನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿ ಊದಿದನು.

ತಸ್ಯ ಶಂಖಸ್ಯ ತಂ ನಾದಂ ಭಿನ್ನಸಾರಸಸನ್ನಿಭಮ್ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಯೇನ ದೇವಾನಾಂ ಜಜ್ವಾಲ ಜಠರಾನಲಃ

ಆ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು, ವಾದ್ಯಗಳ ತಂತಿಗಳು ಮುರಿದಂತೆ ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ನರಳಿದರು; ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಅಗ್ನಿ ಉರಿಯಿತು.

ಯಕ್ಷವಿದ್ಯಾಧರಾಹೀನ್ದ್ರೈಃ ಸಿದ್ಧೈರ್ಯುದ್ಧದಿದೃಕ್ಷುಭಿಃ ಕ್ಷಣೇನ ನಿಬಡೀಭೂತಾಃ ಸಾಕಾಶವಿವರಾ ದಿಶಾಃ

ಯಕ್ಷರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ನಾಗರಾಜರು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು; ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಅವರಿಂದ ತುಂಬಿಬಿಟ್ಟವು.

ತತಃ ಶಾರ್ಙ್ಗೇಣ ಚಾಪಾಙ್ಕಾತ್ಸ ನಾರಾಯಣನೀರದಃ ಮಹತಾ ಬಾಣವರ್ಷೇಣ ತುತೋದ ಗಣಗೋವೃಷಮ್

ಆಗ ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವ ನಾರಾಯಣನು ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಾಣಗಳ ಮಹಾ ಮಳೆಯನ್ನೆರೆದು, ಗಣಪತಿಗಳ ಎತ್ತನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಮಾಯಾಂತಂ ಶತಧಾ ಬಾಣವರ್ಷಿಣಮ್ ಸ ಚಾದದೇ ಧನುರ್ಜೈತ್ರಂ ಭದ್ರೋ ಬಾಣಸಹಸ್ರಮುಕ್

ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭದ್ರನು ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

ಸಮಾದಾಯ ಚ ತದ್ದಿವ್ಯಂ ಧನುಸ್ಸಮರಭೈರವಮ್ ಶನೈರ್ವಿಸ್ಫಾರಯಾಮಾಸ ಮೇರುಂ ಧನುರಿವೇಶ್ವರಃ

ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ಭಯಾನಕ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭದ್ರನು ಅದನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಳೆದನು; ಅದು ಈಶ್ವರನು ಮೇರುಗಿರಿಯನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಎಳೆಯುವಂತೆ ಕಂಡಿತು.

ತಸ್ಯ ವಿಸ್ಫಾರ್ಯಮಾಣಸ್ಯ ಧನುಷೋ ಽಭೂನ್ಮಹಾಸ್ವನಃ ತೇನ ಸ್ವನೇನ ಮಹತಾ ಪೃಥಿವೀಂ ಸಮಕಂಪಯತ್

ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆಯುವಾಗ ಭದ್ರನಿಂದ ಭಾರೀ ಶಬ್ದವು ಹೊರಟಿತು; ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭೂಮಿ ಕಂಪಿಸಿತು.

ತತಃ ಶರವರಂ ಘೋರಂ ದೀಪ್ತಮಾಶೀವಿಷೋಪಮಮ್ ಜಗ್ರಾಹ ಗಣಪಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಸ್ವಯಮುಗ್ರಪರಾಕ್ರಮಃ

ನಂತರ ಉಗ್ರ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಗಣಪತಿ, ವಿಷಪೂರಿತ ನಾಗದಂತೆ ಹೊಳಪಿನ ಬಾಣವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಬಾಣೋದ್ಧಾರೇ ಭುಜೋ ಹ್ಯಸ್ಯ ತೂಣೀವದನಸಂಗತಃ ಪ್ರತ್ಯದೃಶ್ಯತ ವಲ್ಮೀಕಂ ವಿವೇಕ್ಷುರಿವ ಪನ್ನಗಃ

ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಎಳೆಯುವಾಗ, ಅವನ ಕೈ ತುಣಿಯ ಮತ್ತು ಬಾಯಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಪಾಮರ ತನ್ನ ಬಿಲದಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.

ಸಮುದ್ಧೃತಃ ಕರೇ ತಸ್ಯ ತತ್ಕ್ಷಣಂ ರುರುಚೇ ಶರೇಃ ಮಹಾಭುಜಂಗಸಂದಷ್ಟೋ ಯಥಾ ಬಾಲಭುಜಙ್ಗಮಃ

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಬಾಣ, ದೊಡ್ಡ ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದ ಚಿಕ್ಕ ಹಾವಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.

ಶರೇಣ ಘನತೀವ್ರೇಣ ಭದ್ರೋ ರುದ್ರಪರಾಕ್ರಮಃ ವಿವ್ಯಾಧ ಕುಪಿತೋ ಗಾಢಂ ಲಲಾಟೇ ವಿಷ್ಣುಮವ್ಯಯಮ್

ರುದ್ರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭದ್ರನು, ಆ ಘನವಾದ ಬಲಿಷ್ಠ ಬಾಣದಿಂದ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭಾಲದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.

ಲಲಾಟೇ ಽಭಿಹಿತೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಪೂರ್ವಮೇವಾವಮಾನಿತಃ ಚುಕೋಪ ಗಣಪೇಂದ್ರಾಯ ಮೃಗೇಂದ್ರಾಯೇವ ಗೋವೃಷಃ

ಭಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಷ್ಣು, ಈಗಾಗಲೇ ಅವಮಾನಗೊಂಡಿದ್ದನು, ಗಣಪತಿಗಳ ನಾಯಕರ ಮೇಲೆ, ಎತ್ತಿನೋರ್ವ ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ತತಸ್ತ್ವಶನಿಕಲ್ಪೇನ ಕ್ರೂರಾಸ್ಯೇನ ಮಹೇಷುಣಾ ವಿವ್ಯಾಧ ಗಣರಾಜಸ್ಯ ಭುಜೇ ಭುಜಗಸನ್ನಿಭೇ

ನಂತರ ವಿಷ್ಣು, ಉಗ್ರ ಮುಖದಿಂದ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ತೀವ್ರವಾದ ಬಾಣದಿಂದ ಗಣಪತಿಗಳ ರಾಜನ ಹಾವುಪೋಲಿರುವ ಕೈಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಸೋ ಽಪಿ ತಸ್ಯ ಭುಜೇ ಭೂಯಃ ಸೂರ್ಯಾಯುತಸಮಪ್ರಭಮ್ ವಿಸಸರ್ಜ ಶರಂ ವೇಗಾದ್ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ

ಅವನ ಕೈಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬಾಣವನ್ನು ವೇಗದಿಂದ ಬಿಡಿದನು.

ಸ ಚ ವಿಷ್ಣುಃ ಪುನರ್ಭದ್ರಂ ಭದ್ರೋ ವಿಷ್ಣುಂ ತಥಾ ಪುನಃ ಸ ಚ ತಂ ಸ ಚ ತಂ ವಿಪ್ರಾಶ್ಶರೈಸ್ತಾವನುಜಘ್ನತುಃ

ಮತ್ತೆ ವಿಷ್ಣು ಭದ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು, ಭದ್ರನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ಹೊಡೆದನು; ಹೀಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ತಯೋಃ ಪರಸ್ಪರಂ ವೇಗಾಚ್ಛರಾನಾಶು ವಿಮುಂಚತೋಃ ದ್ವಯೋಸ್ಸಮಭವದ್ಯುದ್ಧಂ ತುಮುಲಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ವೇಗವಾಗಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಯುದ್ಧವು ಆರಂಭವಾಯಿತು.

ತದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತುಮುಲಂ ಯುದ್ಧಂ ತಯೋರೇವ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಹಾಹಾಕಾರೋ ಮಹಾನಾಸೀದಾಕಾಶೇ ಖೇಚರೇರಿತಃ

ಆ ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು 'ಹಾಯ್, ಹಾಯ್' ಎಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೂಗು ಹಾಕಿದರು.

ತತಸ್ತ್ವನಲತುಂಡೇನ ಶರೇಣಾದಿತ್ಯವರ್ಚಸಾ ವಿವ್ಯಾಧ ಸುದೃಢಂ ಭದ್ರೋ ವಿಷ್ಣೋರ್ಮಹತಿ ವಕ್ಷಸಿ

ಆಮೇಲೆ ಭದ್ರನು ಬೆಂಕಿಯ ನಾಲಿಗೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಬಾಣದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಿಶಾಲವಾದ ಉರುಭಾಗವನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.

ಸ ತು ತೀವ್ರಪ್ರಪಾತೇನ ಶರೇಣ ದೃಢಮಾಹತಃ ಮಹತೀಂ ರುಜಮಾಸಾದ್ಯ ನಿಪಪಾತ ವಿಮೋಹಿತಃ

ಆ ಬಾಣ ಭಾರೀ ವೇಗದಿಂದ ಬಂದು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಭಾರೀ ನೋವು ಉಂಟಾಗಿ, ಅವನು ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.

ಪುನಃ ಕ್ಷಣಾದಿವೋತ್ಥಾಯ ಲಬ್ಧಸಂಜ್ಞಸ್ತದಾ ಹರಿಃ ಸರ್ವಾಣ್ಯಪಿ ಚ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಥೈನಂ ಪ್ರತ್ಯವಾಸೃಜತ್

ಆದರೆ ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಚೇತನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ಎದ್ದು ನಿಂತು, ಎಲ್ಲ ದೈವಿಕಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.

ಸ ಚ ವಿಷ್ಣುರ್ಧನುರ್ಮುಕ್ತಾನ್ಸರ್ವಾಞ್ಛರ್ವಚಮೂಪತಿಃ ಸಹಸಾ ವಾರಯಾಮಾಸ ಘೋರೈಃ ಪ್ರತಿಶರೈಃ ಶರಾನ್

ಬಾಣಗಳ ಸೇನೆಯ ನಾಯಕನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಭಯಂಕರ ಪ್ರತಿಬಾಣಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ತಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ತತೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ಸ್ವನಾಮಾಂಕಂ ಬಾಣಮವ್ಯಾಹತಂ ಕ್ವಚಿತ್ ಸಸರ್ಜ ಕ್ರೋಧರಕ್ತಾ ಕ್ಷಸ್ತಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಗಣೇಶ್ವರಮ್ ತಂ ಬಾಣಂ ಬಾಣವರ್ಯೇಣ ಭದ್ರೋ ಭದ್ರಾಹ್ವಯೇಣ ತು

ಆಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣು ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಹೆಸರಿರುವ ಬಾಣವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಗಣಪತಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು; ಆದರೆ ಭದ್ರನು ಭದ್ರಾಹ್ವಯ ಎಂಬ ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆಯನು.

ಅಪ್ರಾಪ್ತಮೇವ ಭಗವಾಞ್ಚಿಚ್ಛೇದ ಶತಧಾ ಪಥಿ ಅಥೈಕೇನೇಷುಣಾ ಶಾರ್ಙ್ಗಂ ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ಪಕ್ಷೌ ಗರುತ್ಮತಃ

ಆ ಬಾಣ ಗುರಿ ತಲುಪುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ, ಭಗವಂತನು ಅದನ್ನು ಹಾರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ನೂರಾಗಿ ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟನು; ನಂತರ ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಶಾರಂಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು, ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗರುಡನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು.

ನಿಮೇಷಾದೇವ ಚಿಚ್ಛೇದ ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್ ತತೋ ಯೋಗಬಲಾದ್ವಿಷ್ಣುರ್ದೇಹಾದ್ದೇವಾನ್ಸುದಾರುಣಾನ್

ಅವನು ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು, ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿ ಕಂಡಿತು; ನಂತರ ಯೋಗಬಲದಿಂದ ವಿಷ್ಣು ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಭಯಾನಕ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದನು.

ಶಂಖಚಕ್ರಗದಾಹಸ್ತಾನ್ ವಿಸಸರ್ಜ ಸಹಸ್ರಶಃ ಸರ್ವಾಂಸ್ತಾನ್ಕ್ಷಣಮಾತ್ರೇಣ ತ್ರೈಪುರಾನಿವ ಶಂಕರಃ

ಅವನು ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಸಾವಿರಾರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದನು; ಆದರೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಭದ್ರನು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಶಂಕರನು ತ್ರಿಪುರಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟಂತೆ ಸುಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು.

ನಿರ್ದದಾಹ ಮಹಾಬಾಹುರ್ನೇತ್ರಸೃಷ್ಟೇನ ವಹ್ನಿನಾ ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧತರೋ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚಕ್ರಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸತ್ವರಃ

ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಭದ್ರನು ತನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸುಟ್ಟನು; ಆಗ ವಿಷ್ಣು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕೋಪಗೊಂಡು ತಕ್ಷಣ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ವೀರೋ ಸಮುತ್ಸ್ರಷ್ಟುಂ ತದಾನೀಮುದ್ಯತೋ ಽಭವತ್ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಕ್ರಮುದ್ಯಮ್ಯ ಪುರತಃ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೀರನು ಅದನ್ನು ಎಸೆದುಬಿಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು; ಮುಂದೆ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—