ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಿನ್ವೃಷಭಮಾರೂಢೇ ಭದ್ರೇ ತು ಭಸಿತಪ್ರಭಃ ಬಭಾರ ಮೌಕ್ತಿಕಂ ಛತ್ರಂ ಗೃಹೀತಸಿತಚಾಮರಃ

ಆ ಭದ್ರನು, ಭಸ್ಮದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಏರಿ, ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಬಿಳಿಯ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶುಭ್ರವಾದ ಚಾಮರವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದನು.

ಸ ತದಾ ಶುಶುಭೇ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಭದ್ರಸ್ಯ ಭಸಿತಪ್ರಭಃ ಭಗವಾನಿವ ಶೈಲೇನ್ದ್ರಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ವಿಶ್ವಜಗದ್ಗುರೋಃ

ಆಗ ಭದ್ರನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಭಸ್ಮದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಭಗವಂತನು, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಇರುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ಸೋ ಽಪಿ ತೇನ ಬಭೌ ಭದ್ರಃ ಶ್ವೇತಚಾಮರಪಾಣಿನಾ ಬಾಲಸೋಮೇನ ಸೌಮ್ಯೇನ ಯಥಾ ಶೂಲವರಾಯುಧಃ

ಆ ಭದ್ರನು ಕೂಡ, ಬಿಳಿ ಚಾಮರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮೃದುವಾದ ಚಂದಿರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು, ಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ದೇವರು ಹೇಗಿದ್ದನೋ ಹಾಗೆ.

ದಧ್ಮೌ ಶಂಖಂ ಸಿತಂ ಭದ್ರಂ ಭದ್ರಸ್ಯ ಪುರತಃ ಶುಭಮ್ ಭಾನುಕಂಪೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಹೇಮರತ್ನೈರಲಂಕೃತಃ

ಭದ್ರನ ಮುಂದೆಯೇ, ಭಾನು ಎಂಬ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವನು, ಶುಭ್ರವಾದ ಪವಿತ್ರ ಶಂಖವನ್ನು ಊದುತ್ತ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು.

ದೇವದುಂದುಭಯೋ ನೇದುರ್ದಿವ್ಯಸಂಕುಲನಿಃಸ್ವನಾಃ ವವೃಷುಶ್ಶತಶೋ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಂ ಬಲಾಹಕಾಃ

ದೇವತೆಗಳ ಡೊಳ್ಳುಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ನಾದದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದವು; ನೂರಾರು ಮೋಡಗಳು ಅವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದವು.

ಫುಲ್ಲಾನಾಂ ಮಧುಗರ್ಭಾಣಾಂ ಪುಷ್ಪಾಣಾಂ ಗಂಧಬಂಧವಃ ಮಾರ್ಗಾನುಕೂಲಸಂವಾಹಾ ವಬುಶ್ಚ ಪಥಿ ಮಾರುತಾಃ

ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ, ಮಧುರಸ ತುಂಬಿದ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಗಾಳಿಗಳು, ಅವರ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಬೀಸಿದವು.

ತತೋ ಗಣೇಶ್ವರಾಃ ಸರ್ವೇ ಮತ್ತಾ ಯುದ್ಧಬಲೋದ್ಧತಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು ಯುದ್ಧಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಉನ್ನತರಾಗಿದ್ದು, ಗರ್ವದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದರು.

ತದಾ ಭದ್ರಗಣಾಂತಃಸ್ಥೋ ಬಭೌ ಭದ್ರಃ ಸ ಭದ್ರಯಾ ಯಥಾ ರುದ್ರಗಣಾಂತಃ ಸ್ಥಸ್ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕೋಂಬಿಕಯಾ ಸಹ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭದ್ರನು ಭದ್ರಗಣಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭದ್ರೆಯ ಜೊತೆ ನಿಂತು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಹೇಗೆ ತ್ರ್ಯಂಬಕನು ಅಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ರುದ್ರಗಣಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ.

ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಯಜ್ಞವಾಟಂ ರಣ್ಮಯಮ್ ಪ್ರವಿವೇಶ ಮಹಾಬಾಹುರ್ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾನುಗಃ

ಅಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ವೀರಭದ್ರನು ತನ್ನ ಮಹಾ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟ ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ತತಸ್ತು ದಕ್ಷಪ್ರತಿಪಾದಿತಸ್ಯ ಕ್ರತುಪ್ರಧಾನಸ್ಯ ಗಣಪ್ರಧಾನಃ ಪ್ರಯೋಗಭೂಮಿಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಭದ್ರೋ ರುದ್ರೋ ಯಥಾಂತೇ ಭುವನಂ ದಿಧಕ್ಷುಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನು ನಡೆಸಿದ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಗಣಗಳ ನಾಯಕನಾದ ಭದ್ರನೂ ರುದ್ರನೂ, ಲೋಕವನ್ನು ಕೊನೆಗೆ ನಾಶಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

ತತೋ ವಿಷ್ಣುಪ್ರಧಾನಾನಾಂ ಸುರಾಣಾಮಮಿತೌಜಸಾಮ್ ದದರ್ಶ ಚ ಮಹತ್ಸತ್ರಂ ಚಿತ್ರಧ್ವಜಪರಿಚ್ಛದಮ್

ಅಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ದೇವತೆಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು, ಸುಂದರವಾದ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಸುದರ್ಭಋತುಸಂಸ್ತೀರ್ಣಂ ಸುಸಮಿದ್ಧಹುತಾಶನಮ್ ಕಾಂಚನೈರ್ಯಜ್ಞಭಾಂಡೈಶ್ಚ ಭ್ರಾಜಿಷ್ಣುಭಿರಲಂಕೃತಮ್

ಆ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳ ಶುದ್ಧ ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ಋತುಸಮಯದ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅಗ್ನಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಹೊಳೆಯುವ ಪಾತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.

ಋಷಿಭಿರ್ಯಜ್ಞಪಟುಭಿರ್ಯಥಾವತ್ಕರ್ಮಕರ್ತೃಭಿಃ ವಿಧಿನಾ ವೇದದೃಷ್ಟೇನ ಸ್ವನುಷ್ಠಿತಬಹುಕ್ರಮಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಋಷಿಗಳು, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ದೇವಾಂಗನಾಸಹಸ್ರಾಢ್ಯಮಪ್ಸರೋಗಣಸೇವಿತಮ್ ವೇಣುವೀಣಾರವೈರ್ಜುಷ್ಟಂ ವೇದಘೋಷೈಶ್ಚ ಬೃಂಹಿತಮ್

ಅದು ಸಾವಿರಾರು ದೇವಾಂಗನಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಅಪ್ಸರಸರು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ವೇಣು ಮತ್ತು ವೀಣೆಯ ನಾದ, ವೇದಘೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಸ್ಥಳವು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಕ್ಷಾಧ್ವರೇ ವೀರೋ ವೀರಭದ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ಸಿಂಹನಾದಂ ತದಾ ಚಕ್ರೇ ಗಂಭೀರೋ ಜಲದೋ ಯಥಾ

ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡಿ, ವೀರಭದ್ರ ಎಂಬ ಶೂರನೂ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯೂ, ಗಂಭೀರವಾದ ಮೇಘದ ಗುಡುಗು ಹೋಲುವ ಸಿಂಹದ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದರು.

ತತಃ ಕಿಲಕಿಲಾಶಬ್ದ ಆಕಾಶಂ ಪೂರಯನ್ನಿವ ಗಣೇಶ್ವರೈಃ ಕೃತೋ ಜಜ್ಞೇ ಮಹಾನ್ನ್ಯಕ್ಕೃತಸಾಗರಃ

ಆಮೇಲೆ ಗಣಪತಿಗಳು ಮಾಡಿದ ಆ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲ, ಆಕಾಶವನ್ನೇ ತುಂಬಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು, ಅದು ಸಮುದ್ರದ ಶಬ್ದವನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿತು.

ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಮಹತಾಃ ಗ್ರಸ್ತಾ ಸರ್ವೇದಿವೌಕಸಃ ದುದ್ರುವುಃ ಪರಿತೋ ಭೀತಾಃ ಸ್ರಸ್ತವಸ್ತ್ರವಿಭೂಷಣಾಃ

ಆ ಭಾರೀ ಶಬ್ದದಿಂದ ಆಕಾಶದ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿಹೋದರು.

ಕಿಂಸ್ವಿದ್ಭಗ್ನೋ ಮಹಾಮೇರುಃ ಕಿಂಸ್ವಿತ್ಸಂದೀರ್ಯತೇ ಮಹೀ ಕಿಮಿದಂ ಕಿಮಿದಂ ವೇತಿ ಜಜಲ್ಪುಸ್ತ್ರಿದಶಾ ಭೃಶಮ್

'ಮಹಾ ಮೇರುಗಿರಿಯನ್ನು ಏನಾದರೂ ಒಡೆದಿದೆಯೇ? ಭೂಮಿ ಚೂರುಚೂರಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಇದು ಏನು, ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಭಯಭೀತರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.

ಮೃಗೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಯಥಾ ನಾದಂ ಗಜೇಂದ್ರಾ ಗಹನೇ ವನೇ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಥಾವಿಧಂ ಕೇಚಿತ್ತತ್ಯಜುರ್ಜೀವಿತಂ ಭಯಾತ್

ಹುಲ್ಲಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳಿದ ಆನೆಗಳು ಹೆದರಿದಂತೆ, ಕೆಲವರು ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟರು.

ಪರ್ವತಾಶ್ಚ ವ್ಯಶೀರ್ಯಂತ ಚಕಮ್ಪೇ ಚ ವಸುಂಧರಾ ಮರುತಶ್ಚ ವ್ಯಘೂರ್ಣಂತ ಚುಕ್ಷುಭೇ ಮಕರಾಲಯಃ

ಪರ್ವತಗಳು ಚೂರುಚೂರಾದವು, ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು, ಗಾಳಿಗಳು ಭಾರಿಯಾಗಿ ಬೀಸಿದವು, ಸಮುದ್ರದ ಮನೆ ಕೂಡ ಅಶಾಂತವಾಯಿತು.

ಅಗ್ನಯೋ ನೈವ ದೀಪ್ಯಂತೇ ನ ಚ ದೀಪ್ಯತಿ ಭಾಸ್ಕರಃ ಗ್ರಹಾಶ್ಚ ನ ಪ್ರಕಾಶಂತೇ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ಚ ತಾರಕಾಃ

ಅಗ್ನಿಗಳು ಹೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಸೂರ್ಯನು ಬೆಳಗಲಿಲ್ಲ, ಗ್ರಹಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ತಾರಾಗಳೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಕಾಲೇ ತು ಯಜ್ಞವಾಟಂ ತದುಜ್ಜ್ವಲಮ್ ಸಂಪ್ರಾಪ ಭಗವಾನ್ಭದ್ರೋ ಭದ್ರೈಶ್ಚ ಸಹ ಭದ್ರಯಾ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಭದ್ರನು, ಭದ್ರರಾದ ತನ್ನ ಗಣಗಳೂ ಭದ್ರೆಯೂ ಕೂಡ, ಆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಯಜ್ಞವಾಟಿಕೆಗೆ ಬಂದರು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭೀತಭೀತೋ ಽಪಿ ದಕ್ಷೋ ದೃಢ ಇವ ಸ್ಥಿತಃ ಕ್ರುದ್ಧವದ್ವಚನಂ ಪ್ರಾಹ ಕೋ ಭವಾನ್ ಕಿಮಿಹೇಚ್ಛಸಿ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ದಕ್ಷನು ಭಯದಿಂದಿದ್ದರೂ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತಂತೆ ತೋರಿಸಿ, ಕೋಪಭಾವದಿಂದ, 'ನೀನು ಯಾರು? ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಚ ದುರಾತ್ಮನಃ ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಮೇಘಸಂಭೀರನಿಸ್ಸ್ವನಃ

ಆ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ ದಕ್ಷನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು, ಮೇಘದ ಗುಡುಗು ಹೋಲುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಸ್ಮಯನ್ನಿವ ತಮಾಲೋಕ್ಯ ದಕ್ಷಂ ದೇವಾಶ್ಚ ಋತ್ವಿಜಃ ಅರ್ಥಗರ್ಭಮಸಂಭ್ರಾನ್ತಮವೋಚದುಚಿತಂ ವಚಃ

ವೀರಭದ್ರನು ದಕ್ಷನನ್ನು ನೋಟದಿಂದ ನಗುವಂತೆ ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋತ್ವಿಜರು ಮುಂದೆ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ವಯಂ ಹ್ಯನುಚರಾಃ ಸರ್ವೇ ಶರ್ವಸ್ಯಾಮಿತತೇಜಸಃ ಭಾಗಾಭಿಲಿಪ್ಸಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಭಾಗೋ ನಸ್ಸಂಪ್ರದೀಯತಾಮ್

'ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯ ಶರ್ವನ ಸೇವಕರು, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಭಾಗ ಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ನಮ್ಮ ಪಾಲನ್ನು ಈಗ ಕೊಡಿ.'

ಅಥ ಚೇದಧ್ವರೇ ಽಸ್ಮಾಕಂ ನ ಭಾಗಃ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಃ ಕಥ್ಯತಾಂ ಕಾರಣಂ ತತ್ರ ಯುಧ್ಯತಾಂ ವಾ ಮಯಾಮರೈಃ

'ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಭಾಗವನ್ನೇ ಕೊಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಿ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾನು ಅಮರ ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆ ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.'

ಇತ್ಯುಕ್ತಾಸ್ತೇ ಗಣೇಂದ್ರೇಣ ದೇವಾ ದಕ್ಷಪುರೋಗಮಾಃ ಊಚುರ್ಮನ್ತ್ರಾಃ ಪ್ರಮಾಣಂ ನೋ ನ ವಯಂ ಪ್ರಭವಸ್ತ್ವಿತಿ

ಗಣಪತಿಯಾದವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ದಕ್ಷಿಣು ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: 'ನಮಗೆ ಮಂತ್ರಗಳೇ ಆಧಾರ, ನಾವು ಸ್ವತಃ ಏನೂ ಮಾಡಲಾರೆವು.'

ಮನ್ತ್ರಾ ಊಚುಸ್ಸುರಾ ಯೂಯಂ ಮೋಹೋಪಹತಚೇತಸಃ ಯೇನ ಪ್ರಥಮಭಾಗಾರ್ಹಂ ನ ಯಜಧ್ವಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಆ ಮಂತ್ರಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಮೋಹದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಥಮ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ನೀವು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.'