ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಅಶೇಷಾಮಿವ ತಾಮಾಜ್ಞಾಂ ಶಿವಯೋಶ್ಚಿತ್ರಕೃತ್ಯಯೋಃ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಕೃತ್ವಾ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಭದ್ರೋ ಗಂತುಂ ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ

ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳಿರುವ ಶಿವ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿಯವರಿಂದ ಈ ಆದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಭದ್ರನು ತಲೆಬಾಗಿಸಿ, ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು.

ಅಥೈಷ ಭಗವಾನ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪ್ರೇತಾವಾಸಕೃತಾಲಯಃ ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾದೇವೋ ದೇವ್ಯಾ ಮನ್ಯುಪ್ರಮಾರ್ಜಕಃ

ಆಗ ಭಗವಂತನು ಕೋಪದಿಂದ, ಪ್ರೇತಗಳ ನಿವಾಸವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮಹಾದೇವನಾದ ವೀರಭದ್ರನು, ದೇವಿಯ ಕೋಪವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವವನು, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಸಸರ್ಜ ರೋಮಕೂಪೇಭ್ಯೋ ರೋಮಜಾಖ್ಯಾನ್ಗಣೇಶ್ವರಾನ್ ದಕ್ಷಿಣಾದ್ಭುಜದೇಶಾತ್ತು ಶತಕೋಟಿಗವಿಶ್ವರಾನ್

ಅವನ ತ್ವಚೆಯ ರೋಮಕೂಪಗಳಿಂದ ರೋಮಜ ಎಂಬ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಬಲಭುಜದಿಂದ ಶತಕೋಟಿ ಭಯಂಕರ ಗಣಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಪಾದಾತ್ತಥೋರುದೇಶಾಚ್ಚ ಪೃಷ್ಠಾತ್ಪಾರ್ಶ್ವಾನ್ಮುಖಾದ್ಗಲಾತ್ ಗುಹ್ಯಾದ್ಗುಲ್ಫಾಚ್ಛಿರೋಮಧ್ಯಾತ್ಕಂಠಾದಾಸ್ಯಾತ್ತಥೋದರಾತ್

ಅವನ ಪಾದ, ತೊಡೆ, ಬೆನ್ನು, ಪಾರ್ಶ್ವ, ಮುಖ, ಗಂಟಲು, ಗುಪ್ತಾಂಗ, ಕಾಲುಮೂಳೆ, ತಲೆಯ ಮಧ್ಯ, ಕಂಠ, ಬಾಯಿ ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತದಾ ಗಣೇಶ್ವರೈರ್ಭದ್ರೈರ್ಭದ್ರತುಲ್ಯಪರಾಕ್ರಮೈಃ ಸಂಛಾದಿತಮಭೂತ್ಸರ್ವಂ ಸಾಕಾಶವಿವರಂ ಜಗತ್

ಆ ಭದ್ರ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು, ಭದ್ರನಂತೆ ಶೌರ್ಯವಂತರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ಗಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತು, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳು ತುಂಬಿಬಿಟ್ಟವು.

ಸರ್ವೇ ಸಹಸ್ರಹಸ್ತಾಸ್ತೇ ಸಹಸ್ರಾಯುಧಪಾಣಯಃ ರುದ್ರಸ್ಯಾನುಚರಾಸ್ಸರ್ವೇ ಸರ್ವೇ ರುದ್ರಸಮಪ್ರಭಾಃ

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳಿದ್ದವರು, ಪ್ರತಿ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಸಾವಿರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರುದ್ರನ ಸೇವಕರು, ಎಲ್ಲರೂ ರುದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಶೂಲಶಕ್ತಿಗದಾಹಸ್ತಾಷ್ಟಂಕೋಪಲಶಿಲಾಧರಾಃ ಕಾಲಾಗ್ನಿರುದ್ರಸದೃಶಾಸ್ತ್ರಿನೇತ್ರಾಶ್ಚ ಜಟಾಧರಾಃ

ಶೂಲ, ಶಕ್ತಿ, ಗದೆ, ಪರಶು, ಕಪಾಲ, ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದವರು, ಕಾಲಾಗ್ನಿರುದ್ರನಂತೆ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವರು, ಜಟಾಮಂಡಲ ಧರಿಸಿದ್ದವರು.

ನಿಪೇತುರ್ಭೃಶಮಾಕಾಶೇ ಶತಶಸ್ಸಿಂಹವಾಹನಾಃ ವಿನೇದುಶ್ಚ ಮಹಾನಾದಾಞ್ಜಲದಾ ಇವ ಭದ್ರಜಾಃ

ಅವರಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಜನ ಸಿಂಹವಾಹನರಾಗಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಇಳಿದು, ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಭದ್ರನ ಪುತ್ರರು ಮೇಘಗಳಂತೆ ಘೋಷಿಸಿದರು.

ತೈರ್ಭದ್ರೈರ್ಭಗವಾನ್ಮದ್ರಸ್ತಥಾ ಪರಿವೃತೋ ಬಭೌ ಕಾಲಾನಲಶತೈರ್ಯುಕ್ತೋ ಯಥಾಂತೇ ಕಾಲಭೈರವಃ

ಆ ಭದ್ರ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಭಗವಂತನು, ನೂರಾರು ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದಂತೆ, ಕಾಲಭೈರವನು ಕಾಲಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಸಮಾರುಹ್ಯ ವೃಷೇಂದ್ರಂ ವೃಷಭಧ್ವಜಃ ಜಗಾಮ ಭಗವಾನ್ಭದ್ರಶ್ಶುಭಮಭ್ರಂ ಯಥಾ ಭವಃ

ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಏರಿ, ಎಮ್ಮೆಯ ಧ್ವಜವನ್ನಿಟ್ಟ ಭದ್ರನಾದ ಭಗವಂತನು, ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ವೃಷಭಮಾರೂಢೇ ಭದ್ರೇ ತು ಭಸಿತಪ್ರಭಃ ಬಭಾರ ಮೌಕ್ತಿಕಂ ಛತ್ರಂ ಗೃಹೀತಸಿತಚಾಮರಃ

ಆ ಭದ್ರನು, ಭಸ್ಮದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಏರಿ, ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಬಿಳಿಯ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶುಭ್ರವಾದ ಚಾಮರವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದನು.

ಸ ತದಾ ಶುಶುಭೇ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಭದ್ರಸ್ಯ ಭಸಿತಪ್ರಭಃ ಭಗವಾನಿವ ಶೈಲೇನ್ದ್ರಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ವಿಶ್ವಜಗದ್ಗುರೋಃ

ಆಗ ಭದ್ರನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಭಸ್ಮದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಭಗವಂತನು, ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಇರುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

ಸೋ ಽಪಿ ತೇನ ಬಭೌ ಭದ್ರಃ ಶ್ವೇತಚಾಮರಪಾಣಿನಾ ಬಾಲಸೋಮೇನ ಸೌಮ್ಯೇನ ಯಥಾ ಶೂಲವರಾಯುಧಃ

ಆ ಭದ್ರನು ಕೂಡ, ಬಿಳಿ ಚಾಮರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮೃದುವಾದ ಚಂದಿರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು, ಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ದೇವರು ಹೇಗಿದ್ದನೋ ಹಾಗೆ.

ದಧ್ಮೌ ಶಂಖಂ ಸಿತಂ ಭದ್ರಂ ಭದ್ರಸ್ಯ ಪುರತಃ ಶುಭಮ್ ಭಾನುಕಂಪೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಹೇಮರತ್ನೈರಲಂಕೃತಃ

ಭದ್ರನ ಮುಂದೆಯೇ, ಭಾನು ಎಂಬ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವನು, ಶುಭ್ರವಾದ ಪವಿತ್ರ ಶಂಖವನ್ನು ಊದುತ್ತ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು.

ದೇವದುಂದುಭಯೋ ನೇದುರ್ದಿವ್ಯಸಂಕುಲನಿಃಸ್ವನಾಃ ವವೃಷುಶ್ಶತಶೋ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಂ ಬಲಾಹಕಾಃ

ದೇವತೆಗಳ ಡೊಳ್ಳುಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ನಾದದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದವು; ನೂರಾರು ಮೋಡಗಳು ಅವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದವು.

ಫುಲ್ಲಾನಾಂ ಮಧುಗರ್ಭಾಣಾಂ ಪುಷ್ಪಾಣಾಂ ಗಂಧಬಂಧವಃ ಮಾರ್ಗಾನುಕೂಲಸಂವಾಹಾ ವಬುಶ್ಚ ಪಥಿ ಮಾರುತಾಃ

ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಳಿದ, ಮಧುರಸ ತುಂಬಿದ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಗಾಳಿಗಳು, ಅವರ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಬೀಸಿದವು.

ತತೋ ಗಣೇಶ್ವರಾಃ ಸರ್ವೇ ಮತ್ತಾ ಯುದ್ಧಬಲೋದ್ಧತಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು ಯುದ್ಧಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಉನ್ನತರಾಗಿದ್ದು, ಗರ್ವದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದರು.

ತದಾ ಭದ್ರಗಣಾಂತಃಸ್ಥೋ ಬಭೌ ಭದ್ರಃ ಸ ಭದ್ರಯಾ ಯಥಾ ರುದ್ರಗಣಾಂತಃ ಸ್ಥಸ್ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕೋಂಬಿಕಯಾ ಸಹ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭದ್ರನು ಭದ್ರಗಣಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭದ್ರೆಯ ಜೊತೆ ನಿಂತು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಹೇಗೆ ತ್ರ್ಯಂಬಕನು ಅಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ರುದ್ರಗಣಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ.

ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಯಜ್ಞವಾಟಂ ರಣ್ಮಯಮ್ ಪ್ರವಿವೇಶ ಮಹಾಬಾಹುರ್ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾನುಗಃ

ಅಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ವೀರಭದ್ರನು ತನ್ನ ಮಹಾ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟ ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ತತಸ್ತು ದಕ್ಷಪ್ರತಿಪಾದಿತಸ್ಯ ಕ್ರತುಪ್ರಧಾನಸ್ಯ ಗಣಪ್ರಧಾನಃ ಪ್ರಯೋಗಭೂಮಿಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಭದ್ರೋ ರುದ್ರೋ ಯಥಾಂತೇ ಭುವನಂ ದಿಧಕ್ಷುಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನು ನಡೆಸಿದ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಗಣಗಳ ನಾಯಕನಾದ ಭದ್ರನೂ ರುದ್ರನೂ, ಲೋಕವನ್ನು ಕೊನೆಗೆ ನಾಶಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

ತತೋ ವಿಷ್ಣುಪ್ರಧಾನಾನಾಂ ಸುರಾಣಾಮಮಿತೌಜಸಾಮ್ ದದರ್ಶ ಚ ಮಹತ್ಸತ್ರಂ ಚಿತ್ರಧ್ವಜಪರಿಚ್ಛದಮ್

ಅಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ದೇವತೆಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು, ಸುಂದರವಾದ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಸುದರ್ಭಋತುಸಂಸ್ತೀರ್ಣಂ ಸುಸಮಿದ್ಧಹುತಾಶನಮ್ ಕಾಂಚನೈರ್ಯಜ್ಞಭಾಂಡೈಶ್ಚ ಭ್ರಾಜಿಷ್ಣುಭಿರಲಂಕೃತಮ್

ಆ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳ ಶುದ್ಧ ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ಋತುಸಮಯದ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅಗ್ನಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಹೊಳೆಯುವ ಪಾತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.

ಋಷಿಭಿರ್ಯಜ್ಞಪಟುಭಿರ್ಯಥಾವತ್ಕರ್ಮಕರ್ತೃಭಿಃ ವಿಧಿನಾ ವೇದದೃಷ್ಟೇನ ಸ್ವನುಷ್ಠಿತಬಹುಕ್ರಮಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಋಷಿಗಳು, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ದೇವಾಂಗನಾಸಹಸ್ರಾಢ್ಯಮಪ್ಸರೋಗಣಸೇವಿತಮ್ ವೇಣುವೀಣಾರವೈರ್ಜುಷ್ಟಂ ವೇದಘೋಷೈಶ್ಚ ಬೃಂಹಿತಮ್

ಅದು ಸಾವಿರಾರು ದೇವಾಂಗನಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಅಪ್ಸರಸರು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ವೇಣು ಮತ್ತು ವೀಣೆಯ ನಾದ, ವೇದಘೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಸ್ಥಳವು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಕ್ಷಾಧ್ವರೇ ವೀರೋ ವೀರಭದ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ಸಿಂಹನಾದಂ ತದಾ ಚಕ್ರೇ ಗಂಭೀರೋ ಜಲದೋ ಯಥಾ

ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡಿ, ವೀರಭದ್ರ ಎಂಬ ಶೂರನೂ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯೂ, ಗಂಭೀರವಾದ ಮೇಘದ ಗುಡುಗು ಹೋಲುವ ಸಿಂಹದ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದರು.

ತತಃ ಕಿಲಕಿಲಾಶಬ್ದ ಆಕಾಶಂ ಪೂರಯನ್ನಿವ ಗಣೇಶ್ವರೈಃ ಕೃತೋ ಜಜ್ಞೇ ಮಹಾನ್ನ್ಯಕ್ಕೃತಸಾಗರಃ

ಆಮೇಲೆ ಗಣಪತಿಗಳು ಮಾಡಿದ ಆ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲ, ಆಕಾಶವನ್ನೇ ತುಂಬಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು, ಅದು ಸಮುದ್ರದ ಶಬ್ದವನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿತು.

ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಮಹತಾಃ ಗ್ರಸ್ತಾ ಸರ್ವೇದಿವೌಕಸಃ ದುದ್ರುವುಃ ಪರಿತೋ ಭೀತಾಃ ಸ್ರಸ್ತವಸ್ತ್ರವಿಭೂಷಣಾಃ

ಆ ಭಾರೀ ಶಬ್ದದಿಂದ ಆಕಾಶದ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿಹೋದರು.

ಕಿಂಸ್ವಿದ್ಭಗ್ನೋ ಮಹಾಮೇರುಃ ಕಿಂಸ್ವಿತ್ಸಂದೀರ್ಯತೇ ಮಹೀ ಕಿಮಿದಂ ಕಿಮಿದಂ ವೇತಿ ಜಜಲ್ಪುಸ್ತ್ರಿದಶಾ ಭೃಶಮ್

'ಮಹಾ ಮೇರುಗಿರಿಯನ್ನು ಏನಾದರೂ ಒಡೆದಿದೆಯೇ? ಭೂಮಿ ಚೂರುಚೂರಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಇದು ಏನು, ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಭಯಭೀತರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.

ಮೃಗೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಯಥಾ ನಾದಂ ಗಜೇಂದ್ರಾ ಗಹನೇ ವನೇ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಥಾವಿಧಂ ಕೇಚಿತ್ತತ್ಯಜುರ್ಜೀವಿತಂ ಭಯಾತ್

ಹುಲ್ಲಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳಿದ ಆನೆಗಳು ಹೆದರಿದಂತೆ, ಕೆಲವರು ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟರು.