ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತತಸ್ತೇನೈವ ವೈರೇಣ ವಿಧಿನಾ ಚ ಪ್ರಚೋದಿತಃ ನಾಜುವಾಹ ಭವಂ ದಕ್ಷೋ ದೀಕ್ಷಿತಸ್ತಾಮಪಿ ದ್ವಿಷನ್

ಆ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ದೀಕ್ಷಿತನಾದ ದಕ್ಷನು ಭವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅವಳ ಮೇಲೂ ದ್ವೇಷವಿಟ್ಟಿದ್ದನು.

ಶತಶಃ ಪುಷ್ಕಲಾಮರ್ಚಾಞ್ಚಕಾರ ಚ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್

ಅವನು ನೂರಾರು ವೈಭವಶಾಲಿ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಡೆಸಿದನು.

ತಥಾ ತಾನ್ಸಂಗತಾಞ್ಛ್ರುತ್ವಾ ನಾರದಸ್ಯ ಮುಖಾತ್ತದಾ ಯಯೌ ರುದ್ರಾಯ ರುದ್ರಾಣೀ ವಿಜ್ಞಾಪ್ಯ ಭವನಂ ಪಿತುಃ

ಆ ಯಜ್ಞಗಳ ಸಂಗಮವನ್ನು ನಾರದನಿಂದ ಕೇಳಿದ ರುದ್ರಾಣಿಯು, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಭೆಯ ವಿಷಯವನ್ನು ರುದ್ರನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.

ಅಥ ಸಂನಿಹಿತಂ ದಿವ್ಯಂ ವಿಮಾನಂ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಮ್ ಲಕ್ಷಣಾಢ್ಯಂ ಸುಖಾರೋಹಮತಿಮಾತ್ರಮನೋಹರಮ್

ಆಗ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಂತೆ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳಿದ್ದವು, ಏರುವದು ಸುಲಭವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಬಹಳ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು.

ತಪ್ತಜಾಂಬೂನದಪ್ರಖ್ಯಂ ಚಿತ್ರರತ್ನಪರಿಷ್ಕೃತಮ್ ಮುಕ್ತಾಮಯವಿತಾನಾಗ್ನ್ಯಂ ಸ್ರಗ್ದಾಮಸಮಲಂಕೃತಮ್

ಅದು ಕರಗಿದ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ವಿವಿಧ ಮೌಲ್ಯಮಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಮುತ್ತಿನ ಪರದೆಗಳಿದ್ದವು, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.

ತಪ್ತಕಂಚನನಿರ್ವ್ಯೂಹಂ ರತ್ನಸ್ತಂಭಶತಾವೃತಮ್ ವಜ್ರಕಲ್ಪಿತಸೋಪಾನಂ ವಿದ್ರುಮಸ್ತಂಭತೋರಣಮ್

ಅದರ ರಚನೆ ಶುದ್ಧ ಬಂಗಾರದಾಗಿದ್ದು, ನೂರಾರು ರತ್ನದ ಕಂಬಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು, ವಜ್ರದಂತೆ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಮತ್ತು ಪಗಡದ ಕಂಬಗಳ ತೋರಣಗಳಿದ್ದವು.

ಪುಷ್ಪಪಟ್ಟಪರಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ಚಿತ್ರರತ್ನಮಹಾಸನಮ್ ವಜ್ರಜಾಲಕಿರಚ್ಛಿದ್ರಮಚ್ಛಿದ್ರಮಣಿಕುಟ್ಟಿಮಮ್

ಅದರ ನೆಲವು ಹೂವಿನ ಹಾಸುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ರತ್ನಗಳ ಮಹಾಸನ ಇದ್ದಿತು, ವಜ್ರದ ಜಾಲಕದ ಕಿಟಕಿಗಳು ಮತ್ತು ದೋಷರಹಿತ ರತ್ನದ ನೆಲವಿತ್ತು.

ಮಣಿದಂಡಮನೋಜ್ಞೇನ ಮಹಾವೃಷಭಲಕ್ಷ್ಮಣಾ ಅಲಂಕೃತಪುರೋಭಾಗಮಬ್ಭ್ರಶುಬ್ಭ್ರೇಣ ಕೇತುನಾ

ಅದರ ಮುಂಭಾಗ ಸುಂದರ ರತ್ನದ ದಂಡದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ದೊಡ್ಡ ಎಮ್ಮೆ ಗುರುತು ಇದ್ದಿತು, ಮೇಘದಂತೆ ಶುಭ್ರವಾದ ಧ್ವಜವು ಹಾರುತ್ತಿತ್ತು.

ರತ್ನಕಂಚುಕಗುಪ್ತಾಂಗೈಶ್ಚಿತ್ರವೇತ್ರಕಪಾಣಿಭಿಃ ಅಧಿಷ್ಠಿತಮಹಾದ್ವಾರಮಪ್ರಧೃಷ್ಯೈರ್ಗುಣೇಶ್ವರೈಃ

ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕವಚ ಧರಿಸಿದವರೂ, ಸುಂದರ ದಂಡ ಹಿಡಿದವರೂ, ಅದ್ಭುತ ಗುಣಗಳಿರುವ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳೂ, ಆ ಮಹಾದ್ವಾರವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮೃದಂಗತಾಲಗೀತಾದಿವೇಣುವೀಣಾವಿಶಾರದೈಃ ವಿದಗ್ಧವೇಷಭಾಷೈಶ್ಚ ಬಹುಭಿಃ ಸ್ತ್ರೀಜನೈರ್ವೃತಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮಹಿಳೆಯರು ಮೃದಂಗ, ತಾಳ, ಹಾಡು, ವಂಶಿ, ವೀಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಟುಗಳಾಗಿ, ಸುಂದರ ವೇಷ ಮತ್ತು ಮಾತಿನಿಂದ ಆಲಂಕರಿಸಿ ಇದ್ದರು.

ಆರುರೋಹ ಮಹಾದೇವೀ ಸಹ ಪ್ರಿಯಸಖೀಜನೈಃ ಚಾಮಾರವ್ಯಞ್ಜನಂ ತಸ್ಯಾ ವಜ್ರದಂಡಮನೋಹರೇ

ಆ ಮಹಾದೇವಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೊಂದಿಗೆ ಆ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಏರಿ, ಆಕೆಗೆ ವಜ್ರದ ದಂಡದ ಸುಂದರ ಚಾಮರವೂ ಇದ್ದಿತು.

ಗೃಹೀತ್ವಾ ರುದ್ರಕನ್ಯೇ ದ್ವೇ ವಿವೀಜತುರುಭೇ ಶುಭೇ ತದಾಚಾಮರಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ದೇವ್ಯಾ ವದನಮಾಬಭೌ

ರುದ್ರಕನ್ಯೆ ಎಂಬ ಎರಡು ಶುಭವಾದ ದಾಸಿಯರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಅವಳು ದೇವಿಯನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಆಕೆಯನ್ನು ಚಮರದಿಂದ ಹಾರಾಡಿಸಿದರು. ಆ ಇಬ್ಬರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಮುಖವು ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.

ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಯುಧ್ಯತೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಹಂಸಯೋರಿವ ಪಂಕಜಮ್ ಛತ್ರಂ ಶಶಿನಿಭಂ ತಸ್ಯಾಶ್ಚೂಡೋಪರಿ ಸುಮಾಲಿನೀ

ಆ ಇಬ್ಬರು ಹಂಸಗಳಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಒಂದು ಕಮಲದಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ಛತ್ರವು ದೇವಿಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮೆರೆದಿತು.

ಧೃತಮುಕ್ತಾಪರಿಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಬಭಾರ ಪ್ರೇಮನಿರ್ಭರಾ ತಚ್ಛತ್ರಮುಜ್ಜ್ವಲಂ ದೇವ್ಯಾ ರುರುಚೇ ವದನೋಪರಿ

ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಛತ್ರವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು. ಅದು ದೇವಿಯ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಉಪರ್ಯಮೃತಭಾಂಡಸ್ಯ ಮಂಡಲಂ ಶಶಿನೋ ಯಥಾ ಅಥ ಚಾಗ್ರೇ ಸಮಾಸೀನಾ ಸುಸ್ಮಿತಾಸ್ಯಾ ಶುಭಾವತೀ

ಮೇಲಿನಿಂದ, ಅಮೃತಪಾತ್ರೆಯ ವಲಯ ಅಥವಾ ಚಂದ್ರನ ಚಕ್ರದಂತೆ, ಆ ಸುಂದರವಾದ, ನಗುವಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೇವಿ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.

ಅಕ್ಷದ್ಯೂತವಿನೋದೇನ ರಮಯಾಮಾಸ ವೈ ಸತೀಮ್ ಸುಯಶಾಃ ಪಾದುಕೇ ದೇವ್ಯಾಶ್ಶುಭೇ ರತ್ನಪರಿಷ್ಕೃತೇ

ಸುಯಶಾ ಎಂಬ ದಾಸಿ, ಅಕ್ಷದ್ಯೂತ ಎಂಬ ಆಟದಿಂದ ಸತಿಯನ್ನು ಮನರಂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ದೇವಿಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಶುಭವಾದ ಪಾದುಕೆಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು.

ಸ್ತನಯೋರಂತರೇ ಕೃತ್ವಾ ತದಾ ದೇವೀಮಸೇವತಃ ಅನ್ಯಾ ಕಾಂಚನಚಾರ್ವಂಗೀ ದೀಪ್ತಂ ಜಗ್ರಾಹ ದರ್ಪಣಮ್

ತಾನು ತನ್ನ ಎರಡು ಎದೆಗಳ ನಡುವೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ದೇವಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ದೇಹವಿದ್ದವಳು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಹಿಡಿದಳು.

ಅಪರಾ ತಾಲವೃನ್ತಂ ಚ ಪರಾ ತಾಂಬೂಲಪೇಟಿಕಾಮ್ ಕಾಚಿತ್ಕ್ರೀಡಾಶುಕಂ ಚಾರು ಕರೇ ಽಕುರುತ ಭಾಮಿನೀ

ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ತಾಳೆ ಎಲೆಯ ವಾಳೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಳು, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ತಾಂಬೂಲ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಳು. ಇನ್ನೊಂದು ಸುಂದರವಾದ ಯುವತಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಟದ ಚೀಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಳು.

ಕಾಚಿತ್ತು ಸುಮನೋಜ್ಞಾನಿ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಸುರಭೀಣಿ ಚ ಕಾಚಿದಾಭರಣಾಧಾರಂ ಬಭಾರ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಾ

ಒಬ್ಬಳು ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ಸುಂದರ ಹೂಗಳನ್ನು ತಂದಳು. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದವಳು, ಆಭರಣಗಳ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಳು.

ಕಾಚಿಚ್ಚ ಪುನರಾಲೇಪಂ ಸುಪ್ರಸೂತಂ ಶುಭಾಂಜನಮ್ ಅನ್ಯಾಶ್ಚ ಸದೃಶಾಸ್ತಾಸ್ತಾ ಯಥಾಸ್ವಮುಚಿತಕ್ರಿಯಾಃ

ಒಬ್ಬಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಶುಭವಾದ ಲೇಪನವನ್ನು ಬಳಿದಳು. ಉಳಿದವರು ಕೂಡ ಅವಳಂತೆ, ತಮಗೆ ತಕ್ಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆವೃತ್ತ್ಯಾ ತಾಂ ಮಹಾದೇವೀಮಸೇವಂತ ಸಮಂತತಃ ಅತೀವ ಶುಶುಭೇ ತಾಸಾಮಂತರೇ ಪರಮೇಶ್ವರೀ

ಅವರು ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ನಡುವೆ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ತಾರಾಪರಿಷದೋ ಮಧ್ಯೇ ಚಂದ್ರಲೇಖೇವ ಶಾರದೀ ತತಃ ಶಂಖಸಮುತ್ಥಸ್ಯ ನಾದಸ್ಯ ಸಮನಂತರಮ್

ತಾರಾ ಪರಿವಾರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆಕೆ ಶರದೃತುವಿನ ಚಂದ್ರಕಿರಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಂತರ ಶಂಖದಿಂದ ಉದಯವಾದ ಧ್ವನಿಯ ನಂತರ,

ಪ್ರಾಸ್ಥಾನಿಕೋ ಮಹಾನಾದಃ ಪಟಹಃ ಸಮತಾಡ್ಯತ ತತೋ ಮಧುರವಾದ್ಯಾನಿ ಸಹ ತಾಲೋದ್ಯತೈಸ್ಸ್ವನೈಃ

ಆಗ ಪ್ರಾರಂಭದ ಮಹಾ ಡೊಳ್ಳು ಬಾರಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಮೃದುವಾದ ವಾದ್ಯಗಳು ತಾಳದೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಧುರವಾಗಿ ಕೇಳಿಬಂದವು.

ಅನಾಹತಾನಿ ಸನ್ನೇದುಃ ಕಾಹಲಾನಾಂ ಶತಾನಿ ಚ ಸಾಯುಧಾನಾಂ ಗಣೇಶಾನಾಂ ಮಹೇಶಸಮತೇಜಸಾಮ್

ಅನಾಹತವಾದ ಶಬ್ದಗಳು ನೂರಾರು ಡೊಳ್ಳುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು. ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾದ ಗಣಪತಿಗಳೂ, ಮಹೇಶನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದವರು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.

ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಶತಾನ್ಯಷ್ಟೌ ತದಾನೀಂ ಪುರತೋ ಯಯುಃ ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯೇ ವೃಷಾರೂಢೋ ಗಜಾರೂಢೋ ಯಥಾ ಗುರುಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಮತ್ತು ಎಂಟು ನೂರು ಮಂದಿ ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು. ಅವರ ನಡುವೆ ಎತ್ತುಮೇಲೆ ಕುಳಿತವನು, ಆನೆಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಗುರುನಂತೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.

ಜಗಾಮ ಗಣಪಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಸೋಮನಂದೀಶ್ವರಾರ್ಚಿತಃ ದೇವದುಂದುಭಯೋ ನೇದುರ್ದಿವಿ ದಿವ್ಯಸುಖಾ ಘನಾಃ

ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಗಣಪತಿ, ಸೋಮನಂದೀಶ್ವರರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವವಾದ್ಯಗಳು ಘನವಾಗಿ ಮೊಳಗಿದವು, ಮೋಡಗಳು ದಿವ್ಯಾನಂದವನ್ನು ನೀಡಿದವು.

ನನೃತುರ್ಮುನಯಸ್ಸರ್ವೇ ಮುಮುದುಃ ಸಿದ್ಧಯೋಗಿನಃ ಸಸೃಜುಃ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಂ ಚ ವಿತಾನೋಪರಿ ವಾರಿದಾಃ

ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ಕುಣಿದರು, ಸಿದ್ಧಯೋಗಿಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಮೋಡಗಳು ಮಂಟಪದ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದವು.

ತದಾ ದೇವಗಣೈಶ್ಚಾನ್ಯೈಃ ಪಥಿ ಸರ್ವತ್ರ ಸಂಗತಾ ಕ್ಷಣಾದಿವ ಪಿತುರ್ಗೇಹಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಮಹೇಶ್ವರೀ

ಆಗ ಇತರ ದೇವಪರಿವಾರದವರೊಂದಿಗೆ, ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಎಲ್ಲ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.

ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕುಪಿತೋ ದಕ್ಷಶ್ಚಾತ್ಮನಃ ಕ್ಷಯಕಾರಣಾತ್ ತಸ್ಯಾ ಯವೀಯಸೀಭ್ಯೋ ಽಪಿ ಚಕ್ರೇ ಪೂಜಾಮ ಸತ್ಕೃತಾಮ್

ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ದಕ್ಷನು ತನ್ನ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣಳಾದಳೆಂದು ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಆದರೂ ಅವನು ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಕಿರಿಯ ಪುತ್ರಿಯರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.