ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಸಮೀಕ್ಷ್ಯಂ ತು ತಯೋರ್ಯುದ್ಧಂ ನಿಗೂಢೋ ಽಭ್ರಂ ಸಮಾಸ್ಥಿತಃ ಸಮಾಪ್ತವಾದ್ಯನಿರ್ಘೋಷಃ ಶಾಂತೋರುಗಣನಿಃಸ್ವನಃ

ಅವರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತನು; ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದವು ನಿಂತಿತು, ಗಣಗಳ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯೂ ಶಾಂತವಾಯಿತು.

ಅಥ ಬ್ರಹ್ಮಾಚ್ಯುತೌ ವೀರೌ ಹಂತುಕಾಮೌ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಮಾಹೇಶ್ವರೇಣ ಚಾ ಽಸ್ತ್ರೇಣ ತಥಾ ಪಾಶುಪತೇನ ಚ

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ವಿಷ್ಣುವೂ ಇಬ್ಬರೂ ಶೂರರು, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಮಹೇಶ್ವರಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು.

ಅಸ್ತ್ರಜ್ವಾಲೈರಥೋ ದಗ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋರ್ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್ ಈಶೋಪಿ ತಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯಾಥ ಹ್ಯಕಾಲಪ್ರಲಯಂ ಭೃಶಮ್

ಆ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ವಿಷ್ಣುವಿನೂ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಸುಟ್ಟಹೋಯಿತು; ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಿವನು ಭಯಾನಕವಾದ ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಪ್ರಪಂಚದ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.

ಮಹಾನಲಸ್ತಂಭವಿಭೀಷಣಾಕೃತಿರ್ಬಭೂವ ತನ್ಮಧ್ಯತಲೇ ಸ ನಿಷ್ಕಲಃ

ಆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಭಾಗವಿಲ್ಲದ, ಭಯಂಕರವಾದ, ದೊಡ್ಡ ಬೆಂಕಿಯ ಕಂಬದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.

ತೇ ಅಸ್ತ್ರೇ ಚಾಪಿ ಸಜ್ವಾಲೇ ಲೋಕಸಂಹರಣಕ್ಷಮೇ ನಿಪತೇತುಃ ಕ್ಷಣೇ ನೈವ ಹ್ಯಾವಿರ್ಭೂತೇ ಮಹಾನಲೇ

ಆ ಜ್ವಾಲೆಯುಳ್ಳ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲ ಆ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುವು, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಮಹಾಬೆಂಕಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿತ್ತು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತದದ್ಭುತಂ ಚಿತ್ರಮಸ್ತ್ರಶಾಂತಿಕರಂ ಶುಭಮ್ ಕಿಮೇತದದ್ಭುತಾಕಾರಮಿತ್ಯೂಚುಶ್ಚ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ, ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ, 'ಇದು ಏನು, ಇಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ರೂಪ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಅತೀಂದ್ರಿಯಮಿದಂ ಸ್ತಂಭಮಗ್ನಿರೂಪಂ ಕಿಮುತ್ಥಿತಮ್ ಅಸ್ಯೋರ್ಧ್ವಮಪಿ ಚಾಧಶ್ಚಾವಯೋರ್ಲಕ್ಷ್ಯಮೇವ ಹಿ

'ಇದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತವಾದ, ಬೆಂಕಿಯ ರೂಪದ ಕಂಬ; ಇದು ಏನು ಉದಯವಾಗಿದೆ? ಇದರ ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.'

ಇತಿ ವ್ಯವಸಿತೌ ವೀರೌ ಮಿಲಿತೌ ವೀರಮಾನಿನೌ ತತ್ಪರೌ ತತ್ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಪ್ರತಸ್ಥಾತೇ ಽಥ ಸತ್ವರಮ್

ಹೀಗಾಗಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಶೂರರು ತಮ್ಮ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಒಟ್ಟಾಗಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರಟರು.

ಆವಯೋರ್ಮಿಶ್ರಯೋಸ್ತತ್ರ ಕಾರ್ಯಮೇಕಂ ನ ಸಂಭವೇತ್ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸೂಕರತನುರ್ವಿಷ್ಣುಸ್ತಸ್ಯಾದಿಮೀಯಿವಾನ್

'ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವಿಷ್ಣು ಹಂದಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅದರ ಅಡಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೋದನು.

ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಹಂ ಸತನುಸ್ತದಂತಂ ವೀಕ್ಷಿತುಂ ಯಯೌ ಭಿತ್ತ್ವಾ ಪಾತಾಲನಿಲಯಂ ಗತ್ವಾ ದೂರತರಂ ಹರಿಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ಬ್ರಹ್ಮ ಹಂಸರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದರ ತುದಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದನು; ಹರಿಯು ಪಾತಾಳವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ತುಂಬಾ ಕೆಳಗೆ ಹೋದನು.

ನಾ ಽಪಿ ಶ್ಯಾತ್ತಸ್ಯ ಸಂಸ್ಥಾನಂ ಸ್ತಂಭಸ್ಯಾನಲವರ್ಚಸಃ ಶ್ರಾಂತಃ ಸ ಸೂಕರಹರೀಃ ಪ್ರಾಪ ಪೂರ್ವಂ ರಣಾಂಗಣಮ್

ಆ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕಂಬದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಹಂದಿಯ ರೂಪದ ಹರಿಯು ದಣಿದು ಮೊದಲು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಮರಳಿದನು.

ಅಥ ಗಚ್ಛಂಸ್ತು ವ್ಯೋಮ್ನಾ ಚ ವಿಧಿಸ್ತಾತ ಪಿತಾ ತವ ದದರ್ಶ ಕೇತಕೀ ಪುಷ್ಪಂ ಕಿಂಚಿದ್ವಿಚ್ಯುತಮದ್ಭುತಮ್

ನಂತರ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿದ್ದಿದ್ದ, ಅದ್ಭುತವಾದ ಕೆತಕಿಯ ಹೂವನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಅತಿಸೌರಭ್ಯಮಮ್ಲಾನಂ ಬಹುವರ್ಷಚ್ಯುತಂ ತಥಾ ಅನ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಚ ತಯೋಃ ಕೃತ್ಯಂ ಭಗವಾನ್ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಅದು ತುಂಬಾ ಸುಗಂಧವಾಗಿಯೂ, ವಯಸ್ಸಾದರೂ ವಾಡದೆಯೂ, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿದನು.

ಪರಿಹಾಸಂ ತು ಕೃತವಾನ್ಕಂಪನಾಚ್ಚಲಿತಂ ಶಿರಃ ತಸ್ಮಾತ್ತಾವನುಗೃಹ್ಣಾತುಂ ಚ್ಯುತಂ ಕೇತಕಮುತ್ತಮಮ್

ಅವನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿದಾಗ, ತಲೆಯು ಕುಣಿದಿತು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಕೇತಕಿ ಹೂವು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಅವನು ಕೈ ಚಾಚಿದನು.

ಕಿಂ ತ್ವಂ ಪತಸಿ ಪುಷ್ಪೇಶ ಪುಷ್ಪರಾಟ್ ಕೇನ ವಾ ಧೃತಮ್ ಆದಿಮಸ್ಯಾಪ್ರಮೇಯಸ್ಯ ಸ್ತಂಭಮಧ್ಯಾಚ್ಚ್ಯುತಶ್ಚಿರಮ್

ಹೂವಿನಾಧಿಯೇ, ಹೂವಿನ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು? ಅನಂತವಾದ, ಆದಿಮೂಲವಾದ ಆ ಸ್ತಂಭದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ನೀನು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಬಿದ್ದಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.

ನ ಸಂಪಶ್ಯಾಮಿ ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಜಹ್ಯಾಶಾಮಂತದರ್ಶನೇ ಅಸ್ಯಾಂ ತಸ್ಯ ಚ ಸೇವಾರ್ಥಂ ಹಂಸಮೂರ್ತಿರಿಹಾಗತಃ

ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವ ಆಶೆಯನ್ನು ಬಿಡು. ಆತನ ಸೇವೆಗಾಗಿ ನಾನು ಹಂಸರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಇತಃ ಪರಂ ಸಖೇ ಮೇ ಽದ್ಯ ತ್ವಯಾ ಕರ್ತವ್ಯಮೀಪ್ಸಿತಮ್ ಮಯಾ ಸಹ ತ್ವಯಾ ವಾಚ್ಯಮೇತದ್ವಿಷ್ಣೋಶ್ಚ ಸನ್ನಿಧೌ

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ, ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ಇಂದು ನೀನು ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಮಾತನ್ನು ನಾನೂ ನೀನೂ ಸೇರಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕು.

ಸ್ತಂಭಾಂತೋ ವೀಕ್ಷಿತೋ ಧಾತ್ರಾ ತತ್ರ ಸಾಕ್ಷ್ಯಹಮಚ್ಯುತ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕೇತಕಂ ತತ್ರ ಪ್ರಣನಾಮ ಪುನಃ ನಃ ಅಸತ್ಯಮಪಿ ಶಸ್ತಂ ಸ್ಯಾದಾಪದೀತ್ಯನುಶಾಸನಮ್

ಸ್ತಂಭದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಧಾತೃನು ನೋಡಿದನು; ಅಲ್ಲೇ ನಾನು ಸಾಕ್ಷಿ, ಅಚ್ಯುತನೇ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮತ್ತೆ ಆ ಕೇತಕಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂಬ ಉಪದೇಶವಿದೆ.

ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ತತ್ರಾ ಽಚ್ಯುತಮಾಯತಶ್ರಮಂ ಪ್ರನಷ್ಟಹರ್ಷಂ ತು ನನರ್ತ ಹರ್ಷಾತ್ ಉವಾಚ ಚೈನಂ ಪರಮಾರ್ಥಮಚ್ಯುತಂ ಷಂಢಾತ್ತವಾದಃ ಸ ವಿಧಿಸ್ತತೋ ಽಚ್ಯುತಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಅಚ್ಯುತನು ಬಹಳ ಶ್ರಮದಿಂದ ದಣಿದು, ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಆನಂದದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡಿ, ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತು.

ಸ್ತಂಭಾಗ್ರಮೇತತ್ಸಮುದೀಕ್ಷಿತಂ ಹರೇ ತತ್ರೈವ ಸಾಕ್ಷೀ ನನು ಕೇತಕಂ ತ್ವಿದಮ್ ತತೋ ಽವದತ್ತತ್ರ ಹಿ ಕೇತಕಂ ಮೃಷಾ ತಥೇತಿ ತದ್ಧಾತೃವಚಸ್ತದಂತಿಕೇ

ಹರಿ, ಈ ಸ್ತಂಭದ ತುದಿಯನ್ನು ನೋಡಲಾಗಿದೆ; ಇಲ್ಲಿಯೇ ಕೇತಕಿ ಸಾಕ್ಷಿ. ಆಗ ಕೇತಕಿ ಅಲ್ಲಿ 'ಇದು ಸುಳ್ಳು' ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ಹೀಗೆ ಧಾತೃನು ಅವನ ಎದುರಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದರು.

ಹರಿಶ್ಚ ತತ್ಸತ್ಯಮಿತೀವ ಚಿಂತಯಂಶ್ಚಕಾರ ತಸ್ಮೈ ವಿಧಯೇ ನಮಃ ಸ್ವಯಮ್ ಷೋಡಶೈರುಪಚಾರೈಶ್ಚ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ತಂ ವಿಧಿಮ್

ಹರಿ ಇದನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಸ್ವತಃ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹದಿನಾರು ವಿಧದ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

ವಿಧಿಂ ಪ್ರಹರ್ತುಂ ಶಠಮಗ್ನಿಲಿಂಗತಃ ಸ ಈಶ್ವರಸ್ತತ್ರ ಬಭೂವ ಸಾಕೃತಿಃ ಸಮುತ್ಥಿತಃ ಸ್ವಾಮಿ ವಿಲೋಕನಾತ್ಪುನಃ ಪ್ರಕಂಪಪಾಣಿಃ ಪರಿಗೃಹ್ಯ ತತ್ಪದಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೋಸದಿಂದ ಅಗ್ನಿಲಿಂಗವನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಹೊರಟಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಕೈಗಳು ಕಂಪಿಸಿದವು; ಮತ್ತೆ ಅವನು ಆತನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

ಆದ್ಯಂತಹೀನವಪುಷಿ ತ್ವಯಿ ಮೋಹಬುದ್ಧ್ಯಾ ಭೂಯಾದ್ವಿಮರ್ಶ ಇಹ ನಾವತಿ ಕಾಮನೋತ್ಥಃ ಸ ತ್ವಂ ಪ್ರಸೀದ ಕರುಣಾಕರ ಕಶ್ಮಲಂ ನೌ ಮೃಷ್ಟಂ ಕ್ಷಮಸ್ವ ವಿಹಿತಂ ಭವತೈವ ಕೇಲ್ಯಾ

ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ ನಿನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಮೋಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮತ್ತೊಂದು ಆಸೆ ಇಲ್ಲವಾಗಲಿ. ದಯೆಯ ಮೂಲನೇ, ದಯಮಾಡಿ; ನಿನ್ನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ನಡೆದ ಈ ಪಾಪವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.

ವತ್ಸಪ್ರಸನ್ನೋ ಽಸ್ಮಿ ಹರೇ ಯತಸ್ತ್ವಮೀಶತ್ವಮಿಚ್ಛನ್ನಪಿ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯಮ್ ಬ್ರೂಯಾಸ್ತತಸ್ತೇ ಭವಿತಾ ಜನೇಷು ಸಾಮ್ಯಂ ಮಯಾ ಸತ್ಕೃತಿರಪ್ಯಲಪ್ಥಾಃ

ಹರಿ, ನೀನು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸಿದರೂ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಿದ್ದೀಯೆ ಎಂದು ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜನರಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಸಮಾನತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ನನ್ನ ಗೌರವವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಇತಃ ಪರಂ ತೇ ಪೃಥಗಾತ್ಮನಶ್ಚ ಕ್ಷೇತ್ರಪ್ರತಿಷ್ಠೋತ್ಸವಪೂಜನಂ ಚ

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ, ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವು ಕ್ಷೇತ್ರ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಗೆ ಹಬ್ಬ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು.

ಇತಿ ದೇವಃ ಪುರಾ ಪ್ರೀತಃ ಸತ್ಯೇನ ಹರಯೇ ಪರಮ್ ದದೌ ಸ್ವಸಾಮ್ಯಮತ್ಯರ್ಥಂ ದೇವಸಂಘೇ ಚ ಪಶ್ಯತಿ

ಹೀಗೆ, ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೇವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹರಿಗೆ ಪರಮ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಸಸರ್ಜಾಥ ಮಹಾದೇವಃ ಪುರುಷಂ ಕಂಚಿದದ್ಭುತಮ್ ಭೈರವಾಖ್ಯಂ ಭ್ರುವೋರ್ಮಧ್ಯಾದ್ಬ್ರಹ್ಮದರ್ಪಜಿಘಾಂಸಯಾ

ಆಮೇಲೆ ಮಹಾದೇವನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು, ತನ್ನ ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಿಂದ ಭೈರವನೆಂಬ ಅದ್ಭುತ ಪುರುಷನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸ ವೈ ತದಾ ತತ್ರ ಪತಿಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿವಮಂಗಣೇ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ಕರವಾಣ್ಯತ್ರ ಶೀಘ್ರಮಾಜ್ಞಾಪಯ ಪ್ರಭೋ

ಆ ಭೈರವನು ಅಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ತಕ್ಷಣ ಆಜ್ಞಾಪಿಸು ಸ್ವಾಮಿ' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ವತ್ಸಯೋ ಽಯಂ ವಿಧಿಃ ಸಾಕ್ಷಾಜ್ಜಗತಾಮಾದ್ಯದೈವತಮ್ ನೂನಮರ್ಚಯ ಖಡ್ಗಂ ಸ್ವಂ ತಿಗ್ಮೇನ ಜವಸಾ ಪರಮ್

ಈ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಲೋಕಗಳ ಆದಿದೇವತೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕಾದವನು. ನೀನು ನಿನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆ.