ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವಾಲಯೇ ಶುಭ್ರೇ ವಿಮಾನೇ ಸೂರ್ಯಸಂನಿಭೇ ಹೇಮರತ್ನಾನ್ವಿತೇ ದಿವ್ಯೇ ಮನಸಾ ತೇನ ನಿರ್ಮಿತೇ

ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ಪವಿತ್ರ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ.

ಅನಂತಭೋಗಶಯ್ಯಾಯಾಂ ಶಯಾನಂ ಪಂಕಜೇಕ್ಷಣಮ್ ಚತುರ್ಭುಜಮುದಾರಾಂಗಂ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಮ್

ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ನಾಗಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿರುವ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ, ಉದಾರವಾದ ದೇಹದ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಶಂಖಚಕ್ರಧರಂ ಸೌಮ್ಯಂ ಚನ್ದ್ರಬಿಂಬಸಮಾನನಮ್ ಶ್ರೀವತ್ಸವಕ್ಷಸಂ ದೇವಂ ಪ್ರಸನ್ನಮಧುರಸ್ಮಿತಮ್

ಶಂಖ ಮತ್ತು ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮುಖವಿರುವ, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಗುರುತು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ, ಮಧುರವಾದ ಮುಗುಳುನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಧರಾಮೃದುಕರಾಂಭೋಜಸ್ಪರ್ಶರಕ್ತಪದಾಂಬುಜಮ್ ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವಾಮೃತಮಿವ ಶಯಾನಂ ಯೋಗನಿದ್ರಯಾ

ಭೂಮಿಯ ಮೃದು ಕಮಲ ಹಸ್ತಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು; ಅವನು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದ ಅಮೃತದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿರುವಂತೆ, ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದನು.

ತಮಸಾ ಕಾಲರುದ್ರಾಖ್ಯಂ ರಜಸಾ ಕನಕಾಂಡಜಮ್ ಸತ್ತ್ವೇನ ಸರ್ವಗಂ ವಿಷ್ಣುಂ ನಿರ್ಗುಣತ್ವೇ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಅವನು ಕಾಲರುದ್ರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು; ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಅವನು ಹಿರಿದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು; ಸತ್ವದಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಿಷ್ಣುವಾಗಿರುವನು; ಗುಣಾತೀತನಾಗಿರುವಾಗ ಅವನು ಮಹೇಶ್ವರನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುರುಷಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಗಲ್ಭಮಿದಮಬ್ರವೀತ್ ಗ್ರಸಾಮಿ ತ್ವಾಮಹಂ ವಿಷ್ಣೋ ತ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ಯಥಾ ಪುರಾ

ಆ ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ವಿಷ್ಣು, ಹಿಂದೆ ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನಗೊಳಿಸಿದಂತೆ, ಈಗ ನಾನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಗ್ರಸಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರತಿಬುದ್ಧ್ಯ ಪಿತಾಮಹಮ್ ಉದೈಕ್ಷತ ಮಹಾಬಾಹುಸ್ಸ್ಮಿತಮೀಷಚ್ಚಕಾರ ಚ

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣು ಜಾಗೃತನಾಗಿ ಪಿತಾಮಹನ ಕಡೆ ನೋಡಿದನು ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ನಗೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ನವಸರೇ ವಿಷ್ಣುರ್ಗ್ರಸ್ತಸ್ತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ ಸೃಷ್ಟಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸದ್ಯೋ ಭ್ರುವೋರ್ಮಧ್ಯಾದಯತ್ನತಃ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಗ್ರಸಿಸಲಾಯಿತು; ಕೂಡಲೇ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಗೊಂಡು, ಅವನು ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊರಬಂದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ನವಸರೇ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಭಗವಾನಿನ್ದುಭೂಷಣಃ ಶಕ್ತಿಂ ತಯೋರಪಿ ದ್ರಷ್ಟುಮರೂಪೋ ರೂಪಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರಾಭರಣ ಧಾರಿಯಾದ ಭಗವಂತನು, ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು, ಯದ್ಧರೂ ಅವನ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ರೂಪವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಸಾದಮತುಲಂ ಕರ್ತುಂ ಪುರಾ ದತ್ತವರಸ್ತಯೋಃ ಆಗಚ್ಛತ್ತತ್ರ ಯತ್ರೇಮೌ ಬ್ರಹ್ಮನಾರಾಯಣೌ ಸ್ಥಿತೌ

ಅಪಾರ ಕೃಪೆಯನ್ನು ನೀಡಲು, ಹಿಂದೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದವನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರು ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಅಥ ತುಷ್ಟುವತುರ್ದೇವಂ ಪ್ರೀತೌ ಭೀತೌ ಚ ಕೌತುಕಾತ್ ಪ್ರಣೇಮತುಶ್ಚ ಬಹುಶೋ ಬಹುಮಾನೇನ ದೂರತಃ

ಆಗ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವರು ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ದೂರದಿಂದಲೇ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ಭವೋಪಿ ಭಗವಾನೇತಾವನುಗೃಹ್ಯ ಪಿನಾಕಧೃಕ್ ಸಾದರಂ ಪಶ್ಯತೋರೇವ ತಯೋರಂತರಧೀಯತ

ಪಿನಾಕವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಭಗವಂತ ಭವನು, ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನೋಡಿದನು; ಅವರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅವನು ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಂತರಧಾನವಾಯಿತು.

ಪ್ರತಿಕಲ್ಪಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ರುದ್ರಾವಿರ್ಭಾವಕಾರಣಮ್ ಯತೋ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಸಂತಾನಾ ಬ್ರಹ್ಮಸೃಷ್ಟಿಃ ಪ್ರವರ್ತತೇ

ಪ್ರತಿ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ರುದ್ರನ ಅವತಾರದ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿ ತಡೆಯಾದಾಗ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.

ಕಲ್ಪೇಕಲ್ಪೇ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಸಂಭವಃ ಅವೃದ್ಧಿಹೇತೋರ್ಭೂತಾನಾಂ ಮುಮೋಹ ಭೃಶದುಃಖಿತಃ

ಪ್ರತಿ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಜೀವಿಗಳು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗದ ಕಾರಣದಿಂದ ತುಂಬಾ ದುಃಖಪಟ್ಟು ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾದನು.

ತಸ್ಯ ದುಃಖಪ್ರಶಾಂತ್ಯರ್ಥಂ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಚ ವಿವೃದ್ಧಯೇ ತತ್ತತ್ಕಲ್ಪೇಷು ಕಾಲಾತ್ಮಾ ರುದ್ರೋ ರುದ್ರಗಣಾಧಿಪಃ

ಅವನ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಯ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ರುದ್ರನು, ರುದ್ರಗಣಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅವತರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನಿರ್ದಿಷ್ಟಃ ಪಮಮೇಶೇನ ಮಹೇಶೋ ನೀಲಲೋಹಿತಃ ಪುತ್ರೋ ಭೂತ್ವಾನುಗೃಹ್ಣಾತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋನುಜಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆದೇಶದಿಂದ, ನೀಲಲೋಹಿತವರ್ಣದ ಮಹೇಶನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕವನಾದರೂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸ ಏವ ಭಗವಾನೀಶಸ್ತೇಜೋರಾಶಿರನಾಮಯಃ ಅನಾದಿನಿಧನೋಧಾತಾ ಭೂತಸಂಕೋಚಕೋ ವಿಭುಃ

ಅವನೇ ಭಗವಂತ, ಈಶ್ವರ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಧಾರಕ, ದುಃಖರಹಿತನು, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ ಮೂಲಸ್ವರೂಪಿ, ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳನ್ನು ಸಂಕೋಚಗೊಳಿಸುವ ಪರಮಾತ್ಮನು.

ಪರಮೈಶ್ವರ್ಯಸಂಯುಕ್ತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಭಾವಿತಃ ತಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾಧಿಷ್ಠಿತಶ್ಶಶ್ವತ್ತಚ್ಚಿಹ್ನೈರಪಿ ಚಿಹ್ನಿತಃ

ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪರಮೇಶ್ವರಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತನಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಆ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು.

ತನ್ನಾಮನಾಮಾ ತದ್ರೂಪಸ್ತತ್ಕಾರ್ಯಕರಣಕ್ಷಮಃ ತತ್ತುಲ್ಯವ್ಯವಹಾರಶ್ಚ ತದಾಜ್ಞಾಪರಿಪಾಲಕಃ

ಅವನ ಹೆಸರೇ ಹೆಸರಿಲ್ಲದದು, ಅವನ ರೂಪವೇ ಆ ರೂಪ, ಆ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥನು, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವವನು, ಆ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು.

ಸಹಸ್ರಾದಿತ್ಯಸಂಕಾಶಶ್ಚನ್ದ್ರಾವಯವಭೂಷಣಃ ಭುಜಂಗಹಾರಕೇಯೂರವಲಯೋ ಮುಂಜಮೇಖಲಃ

ಅವನ ದೇಹವು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಚಂದ್ರನ ಕಿರೀಟದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಅವನು ಹಾವುಗಳಿಂದ ಹಾರ, ಕೈಬಳಕೆ, ಕೈಗುಂಡಲುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಮುಂಜಾ ಹುಲ್ಲಿನ ಬೆಲ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಜಲಂಧರವಿರಿಂಚೇನ್ದ್ರಕಪಾಲಶಕಲೋಜ್ಜ್ವಲಃ ಗಙ್ಗಾತುಂಗತರಂಗಾರ್ಧಪಿಂಗಲಾನನಮೂರ್ಧಜಃ

ಅವನ ದೇಹ ಜಲಂಧರ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರರ ಕಪಾಲದ ತುಂಡುಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಅವನ ಜಟೆಗಳು ಗಂಗೆಯ ಎತ್ತರದ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಅರ್ಧಭಾಗ ತೇವಗೊಂಡು ಪಿಂಗಾಣಿ ಬಣ್ಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಭಗ್ನದಂಷ್ಟ್ರಾಂಕುರಾಕ್ರಾನ್ತಪ್ರಾನ್ತಕಾನ್ತಧರಾಧರಃ ಸವ್ಯಶ್ರವಣಪಾರ್ಶ್ವಾಂತಮಂಡಲೀಕೃತಕುಣ್ಡಲಃ

ಅವನ ದೇಹ ಮುರಿದ ದಂತಗಳ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಪರ್ವತದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು; ಅವನ ಎಡ ಕಿವಿಯ ಬಳಿ ಗುಂಡಲು ಒಂದು ವಲಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿತ್ತು.

ಮಹಾವೃಷಭನಿರ್ಯಾಣೋ ಮಹಾಜಲದನಿಃಸ್ವನಃ ಮಹಾನಲಸಮಪ್ರಖ್ಯೋ ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಃ

ಅವನು ಮಹಾ ಎಮ್ಮೆ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನ ಧ್ವನಿ ದೊಡ್ಡ ಮೋಡದಂತೆ ಗುಂಜುತ್ತಿದ್ದಿತು, ಅವನು ಮಹಾ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದನು, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮ ಹೊಂದಿದ್ದನು.

ಏವಂ ಘೋರಮಹಾರೂಪೋ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೀಂ ಮಹೇಶ್ವರಃ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ದತ್ತ್ವಾ ಸರ್ಗೇ ಸಹಕರೋತಿ ಚ

ಈ ರೀತಿ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಮಾಡಿದನು.

ತಸ್ಮಾದ್ರುದ್ರಪ್ರಸಾದೇನ ಪ್ರತಿಕಲ್ಪಂ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ಪ್ರವಾಹರೂಪತೋ ನಿತ್ಯಾ ಪ್ರಜಾಸೃಷ್ಟಿಃ ಪ್ರವರ್ತತೇ

ಆದುದರಿಂದ, ರುದ್ರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಮೂಲಕ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಕದಾಚಿತ್ಪ್ರಾರ್ಥಿತಃ ಸ್ರಷ್ಟುಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ನೀಲಲೋಹಿತಃ ಸ್ವಾತ್ಮನಾ ಸದೃಶಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಸಸರ್ಜ ಮನಸಾ ವಿಭುಃ

ಒಂದು ಬಾರಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ, ನೀಲಿ-ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದವನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತನ್ನಂತೆಯೇ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಕಪರ್ದಿನೋ ನಿರಾತಂಕಾನ್ನೀಲಗ್ರೀವಾಂಸ್ತ್ರಿಲೋಚನಾನ್ ಜರಾಮರಣನಿರ್ಮುಕ್ತಾನ್ ದೀಪ್ತಶೂಲವರಾಯುಧಾನ್

ಅವನು ಜಟಾಧಾರಿ, ಭಯವಿಲ್ಲದ, ನೀಲಕಂಠ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ, ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವ ಶೂಲ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತೈಸ್ತು ಸಂಚ್ಛಾದಿತಂ ಸರ್ವಂ ಚತುರ್ದಶವಿಧಂ ಜಗತ್ ತಾನ್ದೃಷ್ಟಾ ವಿವಿಧಾನ್ರುದ್ರಾನ್ ರುದ್ರಮಾಹ ಪಿತಾಮಹಃ

ಅವರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಪ್ರಪಂಚವೂ ತುಂಬಿಬಿಟ್ಟಿತು; ಆ ವಿಭಿನ್ನ ರುದ್ರರನ್ನು ನೋಡಿ ಪಿತಾಮಹನು ರುದ್ರನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ನಮಸ್ತೇ ದೇವದೇವೇಶ ಮಾಸ್ರಾಕ್ಷೀರೀದೃಶೀಃ ಪ್ರಜಾಃ ಅನ್ಯಾಃ ಸೃಜ ತ್ವಂ ಭದ್ರಂ ತೇ ಪ್ರಜಾ ಮೃತ್ಯುಸಮನ್ವಿತಾಃ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರೇ, ಸ್ವಾಮಿಯೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳವನೇ, ನೀನು ಬೇರೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸು; ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಈ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮರಣವಿದೆ.