ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಈರ್ಷ್ಯಯಾ ಪರಯಾ ಗ್ರಸ್ತಃ ಪ್ರಹಸನ್ನಿದಮಬ್ರವೀತ್ ಗಚ್ಛ ವಿಷ್ಣೋ ಮಯಾ ಜ್ಞಾತಂ ತವ ಸರ್ಗಸ್ಯ ಕಾರಣಮ್ ಆವಯೋರಧಿಕಶ್ಚಾಸ್ತಿ ಸ ರುದ್ರೋ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಮಹಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದನು: "ಹೋಗು ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆನು. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವವನು ರುದ್ರನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ."

ತಸ್ಯ ದೇವಾಧಿದೇವಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಸ್ರಷ್ಟಾ ತ್ವಂ ಭಗವಾನಾದ್ಯಃ ಪಾಲಕಃ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಆ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ನೀನು ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ರಕ್ಷಕನು.

ಅಹಂ ಚ ತಪಸಾರಾಧ್ಯ ರುದ್ರಂ ತ್ರಿದಶನಾಯಕಮ್ ತ್ವಯಾ ಸಹ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯತ್ರ ನ ಸಂಶಯಃ

ನಾನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನೊಡನೆ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಏವಂ ವಿಷ್ಣುಮುಪಾಲಭ್ಯ ಭಗವಾನಬ್ಜಸಮ್ಭವಃ ಏವಂ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ತಪಸಾ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶಂಕರಮ್

ಹೀಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಗವಂತನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.

ಭಗವನ್ ದೇವದೇವೇಶ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಮಹೇಶ್ವರ ತವ ವಾಮಾಂಗಜೋ ವಿಷ್ಣುರ್ದಕ್ಷಿಣಾಂಗಭವೋ ಹ್ಯಹಮ್

ಭಗವಂತ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವ, ವಿಶ್ವನಾಥ, ಮಹೇಶ್ವರ, ನಿನ್ನ ಎಡ ಭಾಗದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಬಲ ಭಾಗದಿಂದ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಮಯಾ ಸಹ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ತಥಾಪ್ಯಸೃಜದಚ್ಯುತಃ ಸ ಮತ್ಸರಾದುಪಾಲಬ್ಧಸ್ತ್ವದಾಶ್ರಯಬಲಾನ್ಮಯಾ

ನನ್ನೊಡನೆ, ಅಚ್ಯುತನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ನಾನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಆಶ್ರಯದಿಂದ, ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸಿದ್ದೆನು.

ಮದ್ಭಾವಾನ್ನಾಧಿಕಸ್ತೇತಿ ಭಾವಸ್ತ್ವಯಿ ಮಹೇಶ್ವರೇ ತ್ವತ್ತ ಏವ ಸಮುತ್ಪತ್ತಿರಾವಯೋಸ್ಸದೃಶೀ ಯತಃ

ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲಲ್ಲ. ಮಹೇಶ್ವರನೇ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಸಾದಂ ಕೃತವಾನಸಿ ತಥಾ ಮಮಾಪಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ದಾತುಮರ್ಹಸಿ ಶಂಕರ

ಹಿಂದೆ ಅವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದಂತೆ, ಶಂಕರನೇ, ನನಗೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಇತಿ ವಿಜ್ಞಾಪಿತಸ್ತೇನ ಭಗವಾನ್ ಭಗನೇತ್ರಹಾ ನ್ಯಾಯೇನ ವೈ ದದೌ ಸರ್ವಂ ತಸ್ಯಾಪಿ ಸ ಘೃಣಾನಿಧಿಃ

ಹೀಗೆ ಅವನಿಂದ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಭಗವಂತನು, ಭಗನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡವನು, ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅವನಿಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನು ದಯೆಯಿಂದ ನೀಡಿದನು.

ಲಬ್ಧ್ವೈವಮೀಶ್ವರಾದೇವ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ವಾತ್ಮತಾಂ ಕ್ಷಣಾತ್ ತ್ವರಮಾಣೋಥ ಸಂಗಮ್ಯ ದದರ್ಶ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್

ಹೀಗೆ ಈಶ್ವರನಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆತುರದಿಂದ ಹೋಗಿ, ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು.

ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವಾಲಯೇ ಶುಭ್ರೇ ವಿಮಾನೇ ಸೂರ್ಯಸಂನಿಭೇ ಹೇಮರತ್ನಾನ್ವಿತೇ ದಿವ್ಯೇ ಮನಸಾ ತೇನ ನಿರ್ಮಿತೇ

ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ಪವಿತ್ರ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ.

ಅನಂತಭೋಗಶಯ್ಯಾಯಾಂ ಶಯಾನಂ ಪಂಕಜೇಕ್ಷಣಮ್ ಚತುರ್ಭುಜಮುದಾರಾಂಗಂ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಮ್

ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ನಾಗಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿರುವ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ, ಉದಾರವಾದ ದೇಹದ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಶಂಖಚಕ್ರಧರಂ ಸೌಮ್ಯಂ ಚನ್ದ್ರಬಿಂಬಸಮಾನನಮ್ ಶ್ರೀವತ್ಸವಕ್ಷಸಂ ದೇವಂ ಪ್ರಸನ್ನಮಧುರಸ್ಮಿತಮ್

ಶಂಖ ಮತ್ತು ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮುಖವಿರುವ, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಗುರುತು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ, ಮಧುರವಾದ ಮುಗುಳುನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಧರಾಮೃದುಕರಾಂಭೋಜಸ್ಪರ್ಶರಕ್ತಪದಾಂಬುಜಮ್ ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವಾಮೃತಮಿವ ಶಯಾನಂ ಯೋಗನಿದ್ರಯಾ

ಭೂಮಿಯ ಮೃದು ಕಮಲ ಹಸ್ತಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು; ಅವನು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದ ಅಮೃತದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿರುವಂತೆ, ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದನು.

ತಮಸಾ ಕಾಲರುದ್ರಾಖ್ಯಂ ರಜಸಾ ಕನಕಾಂಡಜಮ್ ಸತ್ತ್ವೇನ ಸರ್ವಗಂ ವಿಷ್ಣುಂ ನಿರ್ಗುಣತ್ವೇ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಅವನು ಕಾಲರುದ್ರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು; ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಅವನು ಹಿರಿದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು; ಸತ್ವದಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಿಷ್ಣುವಾಗಿರುವನು; ಗುಣಾತೀತನಾಗಿರುವಾಗ ಅವನು ಮಹೇಶ್ವರನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುರುಷಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಗಲ್ಭಮಿದಮಬ್ರವೀತ್ ಗ್ರಸಾಮಿ ತ್ವಾಮಹಂ ವಿಷ್ಣೋ ತ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ಯಥಾ ಪುರಾ

ಆ ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ವಿಷ್ಣು, ಹಿಂದೆ ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನಗೊಳಿಸಿದಂತೆ, ಈಗ ನಾನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಗ್ರಸಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರತಿಬುದ್ಧ್ಯ ಪಿತಾಮಹಮ್ ಉದೈಕ್ಷತ ಮಹಾಬಾಹುಸ್ಸ್ಮಿತಮೀಷಚ್ಚಕಾರ ಚ

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣು ಜಾಗೃತನಾಗಿ ಪಿತಾಮಹನ ಕಡೆ ನೋಡಿದನು ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ನಗೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ನವಸರೇ ವಿಷ್ಣುರ್ಗ್ರಸ್ತಸ್ತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ ಸೃಷ್ಟಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸದ್ಯೋ ಭ್ರುವೋರ್ಮಧ್ಯಾದಯತ್ನತಃ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಗ್ರಸಿಸಲಾಯಿತು; ಕೂಡಲೇ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಗೊಂಡು, ಅವನು ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊರಬಂದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ನವಸರೇ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಭಗವಾನಿನ್ದುಭೂಷಣಃ ಶಕ್ತಿಂ ತಯೋರಪಿ ದ್ರಷ್ಟುಮರೂಪೋ ರೂಪಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರಾಭರಣ ಧಾರಿಯಾದ ಭಗವಂತನು, ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು, ಯದ್ಧರೂ ಅವನ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ರೂಪವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಸಾದಮತುಲಂ ಕರ್ತುಂ ಪುರಾ ದತ್ತವರಸ್ತಯೋಃ ಆಗಚ್ಛತ್ತತ್ರ ಯತ್ರೇಮೌ ಬ್ರಹ್ಮನಾರಾಯಣೌ ಸ್ಥಿತೌ

ಅಪಾರ ಕೃಪೆಯನ್ನು ನೀಡಲು, ಹಿಂದೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದವನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರು ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಅಥ ತುಷ್ಟುವತುರ್ದೇವಂ ಪ್ರೀತೌ ಭೀತೌ ಚ ಕೌತುಕಾತ್ ಪ್ರಣೇಮತುಶ್ಚ ಬಹುಶೋ ಬಹುಮಾನೇನ ದೂರತಃ

ಆಗ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವರು ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ದೂರದಿಂದಲೇ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ಭವೋಪಿ ಭಗವಾನೇತಾವನುಗೃಹ್ಯ ಪಿನಾಕಧೃಕ್ ಸಾದರಂ ಪಶ್ಯತೋರೇವ ತಯೋರಂತರಧೀಯತ

ಪಿನಾಕವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಭಗವಂತ ಭವನು, ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನೋಡಿದನು; ಅವರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅವನು ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಂತರಧಾನವಾಯಿತು.

ಪ್ರತಿಕಲ್ಪಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ರುದ್ರಾವಿರ್ಭಾವಕಾರಣಮ್ ಯತೋ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಸಂತಾನಾ ಬ್ರಹ್ಮಸೃಷ್ಟಿಃ ಪ್ರವರ್ತತೇ

ಪ್ರತಿ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ರುದ್ರನ ಅವತಾರದ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿ ತಡೆಯಾದಾಗ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.

ಕಲ್ಪೇಕಲ್ಪೇ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಸಂಭವಃ ಅವೃದ್ಧಿಹೇತೋರ್ಭೂತಾನಾಂ ಮುಮೋಹ ಭೃಶದುಃಖಿತಃ

ಪ್ರತಿ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಜೀವಿಗಳು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗದ ಕಾರಣದಿಂದ ತುಂಬಾ ದುಃಖಪಟ್ಟು ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾದನು.

ತಸ್ಯ ದುಃಖಪ್ರಶಾಂತ್ಯರ್ಥಂ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಚ ವಿವೃದ್ಧಯೇ ತತ್ತತ್ಕಲ್ಪೇಷು ಕಾಲಾತ್ಮಾ ರುದ್ರೋ ರುದ್ರಗಣಾಧಿಪಃ

ಅವನ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಯ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ರುದ್ರನು, ರುದ್ರಗಣಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅವತರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನಿರ್ದಿಷ್ಟಃ ಪಮಮೇಶೇನ ಮಹೇಶೋ ನೀಲಲೋಹಿತಃ ಪುತ್ರೋ ಭೂತ್ವಾನುಗೃಹ್ಣಾತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋನುಜಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆದೇಶದಿಂದ, ನೀಲಲೋಹಿತವರ್ಣದ ಮಹೇಶನು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕವನಾದರೂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸ ಏವ ಭಗವಾನೀಶಸ್ತೇಜೋರಾಶಿರನಾಮಯಃ ಅನಾದಿನಿಧನೋಧಾತಾ ಭೂತಸಂಕೋಚಕೋ ವಿಭುಃ

ಅವನೇ ಭಗವಂತ, ಈಶ್ವರ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಧಾರಕ, ದುಃಖರಹಿತನು, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ ಮೂಲಸ್ವರೂಪಿ, ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳನ್ನು ಸಂಕೋಚಗೊಳಿಸುವ ಪರಮಾತ್ಮನು.

ಪರಮೈಶ್ವರ್ಯಸಂಯುಕ್ತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಭಾವಿತಃ ತಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾಧಿಷ್ಠಿತಶ್ಶಶ್ವತ್ತಚ್ಚಿಹ್ನೈರಪಿ ಚಿಹ್ನಿತಃ

ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪರಮೇಶ್ವರಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತನಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಆ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು.

ತನ್ನಾಮನಾಮಾ ತದ್ರೂಪಸ್ತತ್ಕಾರ್ಯಕರಣಕ್ಷಮಃ ತತ್ತುಲ್ಯವ್ಯವಹಾರಶ್ಚ ತದಾಜ್ಞಾಪರಿಪಾಲಕಃ

ಅವನ ಹೆಸರೇ ಹೆಸರಿಲ್ಲದದು, ಅವನ ರೂಪವೇ ಆ ರೂಪ, ಆ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥನು, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವವನು, ಆ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು.