ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತಥಾಪ್ಯನ್ಯೋನ್ಯಮಾತ್ಸರ್ಯಾದನ್ಯೋನ್ಯಾತಿಶಯಾಶಿನಃ ತಪಸಾ ತೋಷಯಿತ್ವಾ ಸ್ವಂ ಪಿತರಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಆದರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ, ಒಬ್ಬನು ಮತ್ತವನಿಗಿಂತ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ಅವರು ತಮಗೆ ತಂದೆಯಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ತಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಬ್ರಹ್ಮನಾರಾಯಣೌ ಪೂರ್ವಂ ರುದ್ರಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತರೇ ಽಸೃಜತ್

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ರುದ್ರನು, ಹಿಂದಿನ ಒಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಕಲ್ಪಾನ್ತರೇ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದ್ರವಿಷ್ಣೂ ಜಗನ್ಮಯಃ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಭಗವಾನ್ರುದ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಸೃಜತ್ಪುನಃ

ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಪುನಃ ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ನಾರಾಯಣಂ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಸೃಜತ್ಪುನಃ ಏವಂ ಕಲ್ಪೇಷು ಕಲ್ಪೇಷು ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು, ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಪರಮಾತ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪರಸ್ಪರೇಣ ಜಾಯಂತೇ ಪರಸ್ಪರಹಿತೈಷಿಣಃ ತತ್ತತ್ಕಲ್ಪಾನ್ತವೃತ್ತಾನ್ತಮಧಿಕೃತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ

ಅವರು ಒಬ್ಬರೊಳಗೊಬ್ಬರು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ಪರಸ್ಪರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಭಾವಃ ಕಥ್ಯತೇ ತೇಷಾಂ ಪರಸ್ಪರಸಮುದ್ಭವಾತ್ ಶೃಣು ತೇಷಾಂ ಕಥಾಂ ಚಿತ್ರಾಂ ಪುಣ್ಯಾಂ ಪಾಪಪ್ರಮೋಚಿನೀಮ್

ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಅದ್ಭುತವಾದ, ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.

ಕಲ್ಪೇ ತತ್ಪುರುಷೇ ವೃತ್ತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಪುರಾ ನಾರಾಯಣೋ ನಾಮ ಕಲ್ಪೇ ವೈ ಮೇಘವಾಹನೇ

ಆ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ತತ್ಪುರುಷ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ ನಾರಾಯಣನು ಮೇಘವಾಹನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.

ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ಮೇಘೋ ಭೂತ್ವಾವಹದ್ಧರಾಮ್ ತಸ್ಯ ಭಾವಂ ಸಮಾಲಕ್ಷ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ವಿಶ್ವಜಗದ್ಗುರುಃ

ದಿವ್ಯವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಮೋಡವಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಗುರುವಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.

ಸರ್ವಸ್ಸರ್ವಾತ್ಮಭಾವೇನ ಪ್ರದದೌ ಶಕ್ತಿಮವ್ಯಯಾಮ್ ಶಕ್ತಿಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ತು ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಶಿವಾತ್ಸರ್ವೇಶ್ವರಾತ್ತದಾ

ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ಕ್ಷಯವಾಗದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಶಿವನಿಂದ, ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನಿಂದ ಪಡೆದನು.

ಸಸರ್ಜ ಭಗಾವನ್ ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಶ್ವಂ ವಿಶ್ವಸೃಜಾ ಸಹ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತದ್ವೈಭವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸೃಷ್ಟಸ್ತೇನ ಪಿತಾಮಹಃ

ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ವಿಶ್ವವನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ವೈಭವವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಈರ್ಷ್ಯಯಾ ಪರಯಾ ಗ್ರಸ್ತಃ ಪ್ರಹಸನ್ನಿದಮಬ್ರವೀತ್ ಗಚ್ಛ ವಿಷ್ಣೋ ಮಯಾ ಜ್ಞಾತಂ ತವ ಸರ್ಗಸ್ಯ ಕಾರಣಮ್ ಆವಯೋರಧಿಕಶ್ಚಾಸ್ತಿ ಸ ರುದ್ರೋ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಮಹಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದನು: "ಹೋಗು ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆನು. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವವನು ರುದ್ರನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ."

ತಸ್ಯ ದೇವಾಧಿದೇವಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಸ್ರಷ್ಟಾ ತ್ವಂ ಭಗವಾನಾದ್ಯಃ ಪಾಲಕಃ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಆ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ನೀನು ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ರಕ್ಷಕನು.

ಅಹಂ ಚ ತಪಸಾರಾಧ್ಯ ರುದ್ರಂ ತ್ರಿದಶನಾಯಕಮ್ ತ್ವಯಾ ಸಹ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯತ್ರ ನ ಸಂಶಯಃ

ನಾನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನೊಡನೆ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಏವಂ ವಿಷ್ಣುಮುಪಾಲಭ್ಯ ಭಗವಾನಬ್ಜಸಮ್ಭವಃ ಏವಂ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ತಪಸಾ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶಂಕರಮ್

ಹೀಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಗವಂತನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.

ಭಗವನ್ ದೇವದೇವೇಶ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಮಹೇಶ್ವರ ತವ ವಾಮಾಂಗಜೋ ವಿಷ್ಣುರ್ದಕ್ಷಿಣಾಂಗಭವೋ ಹ್ಯಹಮ್

ಭಗವಂತ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವ, ವಿಶ್ವನಾಥ, ಮಹೇಶ್ವರ, ನಿನ್ನ ಎಡ ಭಾಗದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಬಲ ಭಾಗದಿಂದ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಮಯಾ ಸಹ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ತಥಾಪ್ಯಸೃಜದಚ್ಯುತಃ ಸ ಮತ್ಸರಾದುಪಾಲಬ್ಧಸ್ತ್ವದಾಶ್ರಯಬಲಾನ್ಮಯಾ

ನನ್ನೊಡನೆ, ಅಚ್ಯುತನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ನಾನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಆಶ್ರಯದಿಂದ, ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸಿದ್ದೆನು.

ಮದ್ಭಾವಾನ್ನಾಧಿಕಸ್ತೇತಿ ಭಾವಸ್ತ್ವಯಿ ಮಹೇಶ್ವರೇ ತ್ವತ್ತ ಏವ ಸಮುತ್ಪತ್ತಿರಾವಯೋಸ್ಸದೃಶೀ ಯತಃ

ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲಲ್ಲ. ಮಹೇಶ್ವರನೇ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಸಾದಂ ಕೃತವಾನಸಿ ತಥಾ ಮಮಾಪಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ದಾತುಮರ್ಹಸಿ ಶಂಕರ

ಹಿಂದೆ ಅವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದಂತೆ, ಶಂಕರನೇ, ನನಗೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಇತಿ ವಿಜ್ಞಾಪಿತಸ್ತೇನ ಭಗವಾನ್ ಭಗನೇತ್ರಹಾ ನ್ಯಾಯೇನ ವೈ ದದೌ ಸರ್ವಂ ತಸ್ಯಾಪಿ ಸ ಘೃಣಾನಿಧಿಃ

ಹೀಗೆ ಅವನಿಂದ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಭಗವಂತನು, ಭಗನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡವನು, ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅವನಿಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನು ದಯೆಯಿಂದ ನೀಡಿದನು.

ಲಬ್ಧ್ವೈವಮೀಶ್ವರಾದೇವ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ವಾತ್ಮತಾಂ ಕ್ಷಣಾತ್ ತ್ವರಮಾಣೋಥ ಸಂಗಮ್ಯ ದದರ್ಶ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್

ಹೀಗೆ ಈಶ್ವರನಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆತುರದಿಂದ ಹೋಗಿ, ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು.

ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವಾಲಯೇ ಶುಭ್ರೇ ವಿಮಾನೇ ಸೂರ್ಯಸಂನಿಭೇ ಹೇಮರತ್ನಾನ್ವಿತೇ ದಿವ್ಯೇ ಮನಸಾ ತೇನ ನಿರ್ಮಿತೇ

ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ಪವಿತ್ರ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ.

ಅನಂತಭೋಗಶಯ್ಯಾಯಾಂ ಶಯಾನಂ ಪಂಕಜೇಕ್ಷಣಮ್ ಚತುರ್ಭುಜಮುದಾರಾಂಗಂ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಮ್

ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ನಾಗಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿರುವ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ, ಉದಾರವಾದ ದೇಹದ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಶಂಖಚಕ್ರಧರಂ ಸೌಮ್ಯಂ ಚನ್ದ್ರಬಿಂಬಸಮಾನನಮ್ ಶ್ರೀವತ್ಸವಕ್ಷಸಂ ದೇವಂ ಪ್ರಸನ್ನಮಧುರಸ್ಮಿತಮ್

ಶಂಖ ಮತ್ತು ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮುಖವಿರುವ, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಗುರುತು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ, ಮಧುರವಾದ ಮುಗುಳುನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಧರಾಮೃದುಕರಾಂಭೋಜಸ್ಪರ್ಶರಕ್ತಪದಾಂಬುಜಮ್ ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವಾಮೃತಮಿವ ಶಯಾನಂ ಯೋಗನಿದ್ರಯಾ

ಭೂಮಿಯ ಮೃದು ಕಮಲ ಹಸ್ತಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು; ಅವನು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದ ಅಮೃತದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿರುವಂತೆ, ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದನು.

ತಮಸಾ ಕಾಲರುದ್ರಾಖ್ಯಂ ರಜಸಾ ಕನಕಾಂಡಜಮ್ ಸತ್ತ್ವೇನ ಸರ್ವಗಂ ವಿಷ್ಣುಂ ನಿರ್ಗುಣತ್ವೇ ಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಅವನು ಕಾಲರುದ್ರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು; ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಅವನು ಹಿರಿದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು; ಸತ್ವದಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಿಷ್ಣುವಾಗಿರುವನು; ಗುಣಾತೀತನಾಗಿರುವಾಗ ಅವನು ಮಹೇಶ್ವರನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುರುಷಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಗಲ್ಭಮಿದಮಬ್ರವೀತ್ ಗ್ರಸಾಮಿ ತ್ವಾಮಹಂ ವಿಷ್ಣೋ ತ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ಯಥಾ ಪುರಾ

ಆ ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ವಿಷ್ಣು, ಹಿಂದೆ ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನಗೊಳಿಸಿದಂತೆ, ಈಗ ನಾನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಗ್ರಸಿಸುತ್ತೇನೆ.'

ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರತಿಬುದ್ಧ್ಯ ಪಿತಾಮಹಮ್ ಉದೈಕ್ಷತ ಮಹಾಬಾಹುಸ್ಸ್ಮಿತಮೀಷಚ್ಚಕಾರ ಚ

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣು ಜಾಗೃತನಾಗಿ ಪಿತಾಮಹನ ಕಡೆ ನೋಡಿದನು ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ನಗೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ನವಸರೇ ವಿಷ್ಣುರ್ಗ್ರಸ್ತಸ್ತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ ಸೃಷ್ಟಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸದ್ಯೋ ಭ್ರುವೋರ್ಮಧ್ಯಾದಯತ್ನತಃ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಗ್ರಸಿಸಲಾಯಿತು; ಕೂಡಲೇ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಗೊಂಡು, ಅವನು ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊರಬಂದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ನವಸರೇ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಭಗವಾನಿನ್ದುಭೂಷಣಃ ಶಕ್ತಿಂ ತಯೋರಪಿ ದ್ರಷ್ಟುಮರೂಪೋ ರೂಪಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರಾಭರಣ ಧಾರಿಯಾದ ಭಗವಂತನು, ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು, ಯದ್ಧರೂ ಅವನ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ರೂಪವಿಲ್ಲ.