ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಸ ಕಥಂ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರ ಆದಿದೇವಃ ಪುರಾತನಃ ಪುತ್ರತ್ವಮಗಮಚ್ಛಂಭುರ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ

ಆಗ, ಪುರಾತನನಾದ, ಆದಿದೇವನಾದ, ಶುಭಕರನಾದ ರುದ್ರನು, ಜನನವೇ ಕಾಣದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾಗಿ ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ?

ಪ್ರಜಾಪತಿಶ್ಚ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಸ್ಯೈತೌ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಸೃಷ್ಟೌ ಪರಸ್ಪರಸ್ಯಾಂಗಾದಿತಿ ಪ್ರಾಗಪಿ ಶುಶ್ರುಮ

ಇನ್ನೂ, ನಾವು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ—ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರರ ಅಂಗಗಳಿಂದ ರುದ್ರನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು.

ಕಥಂ ಪುನರಶೇಷಾಣಾಂ ಭೂತಾನಾಂ ಹೇತುಭೂತಯೋಃ ಗುಣಪ್ರಧಾನಭಾವೇನ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಃ ಪರಸ್ಪರಾತ್

ಹಾಗಾದರೆ, ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಕಾರಣರಾಗಿರುವ ಈ ಇಬ್ಬರು, ಗುಣ ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನ ಸ್ವರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದರು?

ನಾಪೃಷ್ಟಂ ಭವತಾ ಕಿಂಚಿನ್ನಾಶ್ರುತಂ ಚ ಕಥಂಚನ ಭಗವಚ್ಛಿಷ್ಯಭೂತೇನ ಭವತಾ ಸಕಲಂ ಸ್ಮೃತಮ್

ನೀವು ಕೇಳದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಲ್ಲ, ಕೇಳದ ವಿಚಾರವೂ ಇಲ್ಲ; ಭಗವಂತನ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆನಪಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ.

ತತ್ತ್ವಂ ವದ ಯಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮುನೀನಾಮವದದ್ವಿಭುಃ ವಯಂ ಶ್ರದ್ಧಾಲವಸ್ತಾತ ಶ್ರೋತುಮೀಶ್ವರಸದ್ಯಶಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಿಜವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ; ನಾವು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಶ್ವರನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಸ್ಥಾನೇ ಪೃಷ್ಟಮಿದಂ ವಿಪ್ರಾ ಭವದ್ಭಿಃ ಪ್ರಶ್ನಕೋವಿದೈಃ ಇದಮೇವ ಪುರಾ ಪೃಷ್ಟೋ ಮಮ ಪ್ರಾಹ ಪಿತಾಮಹಃ

ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ ನಿಮ್ಮಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನನ್ನ ತಾತನಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಕೇಳಲಾಗಿತ್ತು.

ತದಹಂ ಸಮ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾ ರುದ್ರಸಮುದ್ಭವಃ ಯಥಾ ಚ ಪುನರುತ್ಪತ್ತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋಃ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ಈಗ ನಾನು ರುದ್ರನು ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಗೆ ಪುನಃ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತ್ರಯಸ್ತೇ ಕಾರಣಾತ್ಮಾನೋ ಜತಾಸ್ಸಾಕ್ಷಾನ್ಮಹೇಶ್ವರಾತ್ ಚರಾಚರಸ್ಯ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಸರ್ಗಸ್ಥಿತ್ಯಂತಹೇತವಃ

ಈ ಮೂವರು ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು. ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಪರಮೈಶ್ವರ್ಯಸಂಯುಕ್ತಾಃ ಪರಮೇಶ್ವರಭಾವಿತಾಃ ತಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾಧಿಷ್ಠಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ತತ್ಕಾರ್ಯಕರಣಕ್ಷಮಾಃ

ಅವರು ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾರೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಸದಾ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೆರವೇರಿಸಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಪಿತ್ರಾ ನಿಯಮಿತಾಃ ಪೂರ್ವಂ ತ್ರಯೋಪಿ ತ್ರಿಷು ಕರ್ಮಸು ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ಗೇ ಹರಿಸ್ತ್ರಾಣೇ ರುದ್ರಃ ಸಂಹರಣೇ ತಥಾ

ಹಿಂದೆ ತಂದೆಯಾದವರು ಈ ಮೂವರಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿ, ಪಾಲನೆ, ಲಯ ಎಂಬ ಮೂರು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಟ್ಟರು—ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿ, ಹರಿಗೆ ಪಾಲನೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ ಲಯ.

ತಥಾಪ್ಯನ್ಯೋನ್ಯಮಾತ್ಸರ್ಯಾದನ್ಯೋನ್ಯಾತಿಶಯಾಶಿನಃ ತಪಸಾ ತೋಷಯಿತ್ವಾ ಸ್ವಂ ಪಿತರಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಆದರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ, ಒಬ್ಬನು ಮತ್ತವನಿಗಿಂತ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ಅವರು ತಮಗೆ ತಂದೆಯಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ತಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಬ್ರಹ್ಮನಾರಾಯಣೌ ಪೂರ್ವಂ ರುದ್ರಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತರೇ ಽಸೃಜತ್

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ರುದ್ರನು, ಹಿಂದಿನ ಒಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಕಲ್ಪಾನ್ತರೇ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದ್ರವಿಷ್ಣೂ ಜಗನ್ಮಯಃ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಭಗವಾನ್ರುದ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಸೃಜತ್ಪುನಃ

ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಪುನಃ ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ನಾರಾಯಣಂ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಸೃಜತ್ಪುನಃ ಏವಂ ಕಲ್ಪೇಷು ಕಲ್ಪೇಷು ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು, ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಪರಮಾತ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪರಸ್ಪರೇಣ ಜಾಯಂತೇ ಪರಸ್ಪರಹಿತೈಷಿಣಃ ತತ್ತತ್ಕಲ್ಪಾನ್ತವೃತ್ತಾನ್ತಮಧಿಕೃತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ

ಅವರು ಒಬ್ಬರೊಳಗೊಬ್ಬರು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ಪರಸ್ಪರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಭಾವಃ ಕಥ್ಯತೇ ತೇಷಾಂ ಪರಸ್ಪರಸಮುದ್ಭವಾತ್ ಶೃಣು ತೇಷಾಂ ಕಥಾಂ ಚಿತ್ರಾಂ ಪುಣ್ಯಾಂ ಪಾಪಪ್ರಮೋಚಿನೀಮ್

ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಅದ್ಭುತವಾದ, ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.

ಕಲ್ಪೇ ತತ್ಪುರುಷೇ ವೃತ್ತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಪುರಾ ನಾರಾಯಣೋ ನಾಮ ಕಲ್ಪೇ ವೈ ಮೇಘವಾಹನೇ

ಆ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ತತ್ಪುರುಷ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ ನಾರಾಯಣನು ಮೇಘವಾಹನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.

ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ಮೇಘೋ ಭೂತ್ವಾವಹದ್ಧರಾಮ್ ತಸ್ಯ ಭಾವಂ ಸಮಾಲಕ್ಷ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ವಿಶ್ವಜಗದ್ಗುರುಃ

ದಿವ್ಯವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಮೋಡವಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಗುರುವಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.

ಸರ್ವಸ್ಸರ್ವಾತ್ಮಭಾವೇನ ಪ್ರದದೌ ಶಕ್ತಿಮವ್ಯಯಾಮ್ ಶಕ್ತಿಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ತು ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಶಿವಾತ್ಸರ್ವೇಶ್ವರಾತ್ತದಾ

ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ಕ್ಷಯವಾಗದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಶಿವನಿಂದ, ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನಿಂದ ಪಡೆದನು.

ಸಸರ್ಜ ಭಗಾವನ್ ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಶ್ವಂ ವಿಶ್ವಸೃಜಾ ಸಹ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತದ್ವೈಭವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸೃಷ್ಟಸ್ತೇನ ಪಿತಾಮಹಃ

ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ವಿಶ್ವವನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ವೈಭವವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಈರ್ಷ್ಯಯಾ ಪರಯಾ ಗ್ರಸ್ತಃ ಪ್ರಹಸನ್ನಿದಮಬ್ರವೀತ್ ಗಚ್ಛ ವಿಷ್ಣೋ ಮಯಾ ಜ್ಞಾತಂ ತವ ಸರ್ಗಸ್ಯ ಕಾರಣಮ್ ಆವಯೋರಧಿಕಶ್ಚಾಸ್ತಿ ಸ ರುದ್ರೋ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಮಹಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದನು: "ಹೋಗು ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆನು. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವವನು ರುದ್ರನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ."

ತಸ್ಯ ದೇವಾಧಿದೇವಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಸ್ರಷ್ಟಾ ತ್ವಂ ಭಗವಾನಾದ್ಯಃ ಪಾಲಕಃ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಆ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ನೀನು ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ರಕ್ಷಕನು.

ಅಹಂ ಚ ತಪಸಾರಾಧ್ಯ ರುದ್ರಂ ತ್ರಿದಶನಾಯಕಮ್ ತ್ವಯಾ ಸಹ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯತ್ರ ನ ಸಂಶಯಃ

ನಾನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನೊಡನೆ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಏವಂ ವಿಷ್ಣುಮುಪಾಲಭ್ಯ ಭಗವಾನಬ್ಜಸಮ್ಭವಃ ಏವಂ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ತಪಸಾ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶಂಕರಮ್

ಹೀಗೆ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಗವಂತನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.

ಭಗವನ್ ದೇವದೇವೇಶ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಮಹೇಶ್ವರ ತವ ವಾಮಾಂಗಜೋ ವಿಷ್ಣುರ್ದಕ್ಷಿಣಾಂಗಭವೋ ಹ್ಯಹಮ್

ಭಗವಂತ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವ, ವಿಶ್ವನಾಥ, ಮಹೇಶ್ವರ, ನಿನ್ನ ಎಡ ಭಾಗದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಬಲ ಭಾಗದಿಂದ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಮಯಾ ಸಹ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ತಥಾಪ್ಯಸೃಜದಚ್ಯುತಃ ಸ ಮತ್ಸರಾದುಪಾಲಬ್ಧಸ್ತ್ವದಾಶ್ರಯಬಲಾನ್ಮಯಾ

ನನ್ನೊಡನೆ, ಅಚ್ಯುತನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ನಾನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಆಶ್ರಯದಿಂದ, ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸಿದ್ದೆನು.

ಮದ್ಭಾವಾನ್ನಾಧಿಕಸ್ತೇತಿ ಭಾವಸ್ತ್ವಯಿ ಮಹೇಶ್ವರೇ ತ್ವತ್ತ ಏವ ಸಮುತ್ಪತ್ತಿರಾವಯೋಸ್ಸದೃಶೀ ಯತಃ

ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲಲ್ಲ. ಮಹೇಶ್ವರನೇ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಸಾದಂ ಕೃತವಾನಸಿ ತಥಾ ಮಮಾಪಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ದಾತುಮರ್ಹಸಿ ಶಂಕರ

ಹಿಂದೆ ಅವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದಂತೆ, ಶಂಕರನೇ, ನನಗೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಇತಿ ವಿಜ್ಞಾಪಿತಸ್ತೇನ ಭಗವಾನ್ ಭಗನೇತ್ರಹಾ ನ್ಯಾಯೇನ ವೈ ದದೌ ಸರ್ವಂ ತಸ್ಯಾಪಿ ಸ ಘೃಣಾನಿಧಿಃ

ಹೀಗೆ ಅವನಿಂದ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಭಗವಂತನು, ಭಗನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡವನು, ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅವನಿಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನು ದಯೆಯಿಂದ ನೀಡಿದನು.