ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಿನ್ ಬ್ರಹ್ಮವನೇ ಽವ್ಯಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚರತಿ ಸರ್ವವಿತ್ ಅವ್ಯಕ್ತಬೀಜಪ್ರಭವ ಈಶ್ವರಾನುಗ್ರಹೇ ಸ್ಥಿತಃ

ಆ ಬ್ರಹ್ಮವನದಲ್ಲಿ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಮೂಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಬುದ್ಧಿಸ್ಕಂಧಮಹಾಶಾಖ ಇನ್ದ್ರಿಯಾಂತರಕೋಟರಃ ಮಹಾಭೂತಪ್ರಮಾಣಶ್ಚ ವಿಶೇಷಾಮಲಪಲ್ಲವಃ

ಬುದ್ಧಿಯು ದೊಡ್ಡ ಶಾಖೆಯಂತೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಒಳಗಿನ ರಂಧ್ರಗಳಂತೆ, ಮಹಾಭೂತಗಳೆಷ್ಟು ಎಂಬುದು ಮಾನದಂಡವಾಗಿ, ವಿಶೇಷಗಳು ಶುದ್ಧ ಮೊಗ್ಗುಗಳಂತೆ ಇದ್ದವು.

ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಸುಪುಷ್ಪಾಢ್ಯಃ ಸುಖದುಃಖಫಲೋದಯಃ ಆಜೀವ್ಯಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷಃ ಸನಾತನಃ

ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಸುಖ-ದುಃಖಗಳ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಜೀವದ ಮೂಲವಾದ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷವಿದೆ.

ದ್ಯಾಂ ಮೂರ್ಧಾನಂ ತಸ್ಯ ವಿಪ್ರಾ ವದಂತಿ ಖಂ ವೈ ನಾಭಿಂ ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯೌ ಚ ನೇತ್ರೇ ದಿಶಃ ಶ್ರೋತ್ರೇ ಚರಣೌ ಚ ಕ್ಷಿತಿಂ ಚ ಸೋ ಽಚಿನ್ತ್ಯಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಭೂತಪ್ರಣೇತಾ

ವಿಪ್ರರು ಆ ವೃಕ್ಷದ ತಲೆ ಆಕಾಶ, ನಾಭಿ ಆಕಾಶಮಧ್ಯ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ, ಕಿವಿಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಕಾಲುಗಳು ಭೂಮಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಈ ಅಚಿಂತ್ಯ ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಚಲನೆಯ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.

ವಕ್ತ್ರಾತ್ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಾಸ್ಸಂಪ್ರಸೂತಾಸ್ತದ್ವಕ್ಷಸಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಃ ಪೂರ್ವಭಾಗಾತ್ ವೈಶ್ಯಾ ಉರುಭ್ಯಾಂ ತಸ್ಯ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಚ ಶೂದ್ರಾಃ ಸರ್ವೇ ವರ್ಣಾ ಗಾತ್ರತಃ ಸಂಪ್ರಸೂತಾಃ

ಅದರ ಬಾಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಹೃದಯದಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ಮುಂಭಾಗದಿಂದ ವೈಶ್ಯರು, ತೊಡೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕಾಲಿನಿಂದ ಶೂದ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳು ಅದರ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.

ಭವತಾ ಕಥಿತಾ ಸೃಷ್ಟಿರ್ಭವಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ ಚತುರ್ಮುಖಮುಖಾತ್ತಸ್ಯ ಸಂಶಯೋ ನಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ

ನೀವು ಭವ ಎಂಬ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮುಖದಿಂದ ಉದ್ಭವವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಒಂದು ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠೋ ವಿರೂಪಾಕ್ಷೋ ದೀಪ್ತಶ್ಶೂಲಧರೋ ಹರಃ ಕಾಲಾತ್ಮಾ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಃ ಕಪರ್ದೀ ನೀಲಲೋಹಿತಃ

ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯಾದ ಹರ, ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರ, ಜಟಾಮಂಡಲವಿರುವ, ನೀಲಿ ಹಾಗೂ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದವನು—

ಸಬ್ರಹ್ಮಕಮಿಮಂ ಲೋಕಂ ಸವಿಷ್ಣುಮಪಿ ಪಾವಕಮ್ ಯಃ ಸಂಹರತಿ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ಯುಗಾಂತೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ

ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಹಾಗೂ ಅಗ್ನಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿ ಸಂಹರಿಸುವವನು—

ಯಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಪ್ರಣಾಮಂ ಕುರುತೋ ಭಯಾತ್ ಲೋಕಸಂಕೋಚಕಸ್ಯಾಸ್ಯ ಯಸ್ಯ ತೌ ವಶವರ್ತಿನೌ

ಯಾರ ಮುಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಭಯದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸುವ ಈ ಮಹಾತ್ಮನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಇದ್ದಾರೆ—

ಯೋ ಽಯಂ ದೇವಃ ಸ್ವಕಾದಂಗಾದ್ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣೂ ಪುರಾಸೃಜತ್ ಸ ಏವ ಹಿ ತಯೋರ್ನಿತ್ಯಂ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಕರಃ ಪ್ರಭುಃ

ಈ ದೇವರು, ಹಿಂದೆ ತನ್ನದೇ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು, ಅವರ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಸದಾ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಡೆಯನು.

ಸ ಕಥಂ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರ ಆದಿದೇವಃ ಪುರಾತನಃ ಪುತ್ರತ್ವಮಗಮಚ್ಛಂಭುರ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ

ಆಗ, ಪುರಾತನನಾದ, ಆದಿದೇವನಾದ, ಶುಭಕರನಾದ ರುದ್ರನು, ಜನನವೇ ಕಾಣದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾಗಿ ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ?

ಪ್ರಜಾಪತಿಶ್ಚ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಸ್ಯೈತೌ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಸೃಷ್ಟೌ ಪರಸ್ಪರಸ್ಯಾಂಗಾದಿತಿ ಪ್ರಾಗಪಿ ಶುಶ್ರುಮ

ಇನ್ನೂ, ನಾವು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ—ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರರ ಅಂಗಗಳಿಂದ ರುದ್ರನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು.

ಕಥಂ ಪುನರಶೇಷಾಣಾಂ ಭೂತಾನಾಂ ಹೇತುಭೂತಯೋಃ ಗುಣಪ್ರಧಾನಭಾವೇನ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಃ ಪರಸ್ಪರಾತ್

ಹಾಗಾದರೆ, ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಕಾರಣರಾಗಿರುವ ಈ ಇಬ್ಬರು, ಗುಣ ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನ ಸ್ವರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದರು?

ನಾಪೃಷ್ಟಂ ಭವತಾ ಕಿಂಚಿನ್ನಾಶ್ರುತಂ ಚ ಕಥಂಚನ ಭಗವಚ್ಛಿಷ್ಯಭೂತೇನ ಭವತಾ ಸಕಲಂ ಸ್ಮೃತಮ್

ನೀವು ಕೇಳದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಲ್ಲ, ಕೇಳದ ವಿಚಾರವೂ ಇಲ್ಲ; ಭಗವಂತನ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆನಪಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ.

ತತ್ತ್ವಂ ವದ ಯಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮುನೀನಾಮವದದ್ವಿಭುಃ ವಯಂ ಶ್ರದ್ಧಾಲವಸ್ತಾತ ಶ್ರೋತುಮೀಶ್ವರಸದ್ಯಶಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಿಜವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ; ನಾವು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಶ್ವರನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಸ್ಥಾನೇ ಪೃಷ್ಟಮಿದಂ ವಿಪ್ರಾ ಭವದ್ಭಿಃ ಪ್ರಶ್ನಕೋವಿದೈಃ ಇದಮೇವ ಪುರಾ ಪೃಷ್ಟೋ ಮಮ ಪ್ರಾಹ ಪಿತಾಮಹಃ

ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ ನಿಮ್ಮಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನನ್ನ ತಾತನಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಕೇಳಲಾಗಿತ್ತು.

ತದಹಂ ಸಮ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾ ರುದ್ರಸಮುದ್ಭವಃ ಯಥಾ ಚ ಪುನರುತ್ಪತ್ತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋಃ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ಈಗ ನಾನು ರುದ್ರನು ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಗೆ ಪುನಃ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತ್ರಯಸ್ತೇ ಕಾರಣಾತ್ಮಾನೋ ಜತಾಸ್ಸಾಕ್ಷಾನ್ಮಹೇಶ್ವರಾತ್ ಚರಾಚರಸ್ಯ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಸರ್ಗಸ್ಥಿತ್ಯಂತಹೇತವಃ

ಈ ಮೂವರು ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು. ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಪರಮೈಶ್ವರ್ಯಸಂಯುಕ್ತಾಃ ಪರಮೇಶ್ವರಭಾವಿತಾಃ ತಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾಧಿಷ್ಠಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ತತ್ಕಾರ್ಯಕರಣಕ್ಷಮಾಃ

ಅವರು ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾರೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಸದಾ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೆರವೇರಿಸಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಪಿತ್ರಾ ನಿಯಮಿತಾಃ ಪೂರ್ವಂ ತ್ರಯೋಪಿ ತ್ರಿಷು ಕರ್ಮಸು ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ಗೇ ಹರಿಸ್ತ್ರಾಣೇ ರುದ್ರಃ ಸಂಹರಣೇ ತಥಾ

ಹಿಂದೆ ತಂದೆಯಾದವರು ಈ ಮೂವರಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿ, ಪಾಲನೆ, ಲಯ ಎಂಬ ಮೂರು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಟ್ಟರು—ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿ, ಹರಿಗೆ ಪಾಲನೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ ಲಯ.

ತಥಾಪ್ಯನ್ಯೋನ್ಯಮಾತ್ಸರ್ಯಾದನ್ಯೋನ್ಯಾತಿಶಯಾಶಿನಃ ತಪಸಾ ತೋಷಯಿತ್ವಾ ಸ್ವಂ ಪಿತರಂ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್

ಆದರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ, ಒಬ್ಬನು ಮತ್ತವನಿಗಿಂತ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ಅವರು ತಮಗೆ ತಂದೆಯಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ತಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಬ್ರಹ್ಮನಾರಾಯಣೌ ಪೂರ್ವಂ ರುದ್ರಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತರೇ ಽಸೃಜತ್

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ರುದ್ರನು, ಹಿಂದಿನ ಒಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಕಲ್ಪಾನ್ತರೇ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದ್ರವಿಷ್ಣೂ ಜಗನ್ಮಯಃ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಭಗವಾನ್ರುದ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಸೃಜತ್ಪುನಃ

ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ರೂಪವಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಪುನಃ ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ನಾರಾಯಣಂ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಸೃಜತ್ಪುನಃ ಏವಂ ಕಲ್ಪೇಷು ಕಲ್ಪೇಷು ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು, ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಪರಮಾತ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪರಸ್ಪರೇಣ ಜಾಯಂತೇ ಪರಸ್ಪರಹಿತೈಷಿಣಃ ತತ್ತತ್ಕಲ್ಪಾನ್ತವೃತ್ತಾನ್ತಮಧಿಕೃತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ

ಅವರು ಒಬ್ಬರೊಳಗೊಬ್ಬರು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ಪರಸ್ಪರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಭಾವಃ ಕಥ್ಯತೇ ತೇಷಾಂ ಪರಸ್ಪರಸಮುದ್ಭವಾತ್ ಶೃಣು ತೇಷಾಂ ಕಥಾಂ ಚಿತ್ರಾಂ ಪುಣ್ಯಾಂ ಪಾಪಪ್ರಮೋಚಿನೀಮ್

ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಅದ್ಭುತವಾದ, ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.

ಕಲ್ಪೇ ತತ್ಪುರುಷೇ ವೃತ್ತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ಪುರಾ ನಾರಾಯಣೋ ನಾಮ ಕಲ್ಪೇ ವೈ ಮೇಘವಾಹನೇ

ಆ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ತತ್ಪುರುಷ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ ನಾರಾಯಣನು ಮೇಘವಾಹನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.

ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ಮೇಘೋ ಭೂತ್ವಾವಹದ್ಧರಾಮ್ ತಸ್ಯ ಭಾವಂ ಸಮಾಲಕ್ಷ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ವಿಶ್ವಜಗದ್ಗುರುಃ

ದಿವ್ಯವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಮೋಡವಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಗುರುವಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.

ಸರ್ವಸ್ಸರ್ವಾತ್ಮಭಾವೇನ ಪ್ರದದೌ ಶಕ್ತಿಮವ್ಯಯಾಮ್ ಶಕ್ತಿಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ತು ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಶಿವಾತ್ಸರ್ವೇಶ್ವರಾತ್ತದಾ

ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ಕ್ಷಯವಾಗದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಶಿವನಿಂದ, ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನಿಂದ ಪಡೆದನು.