ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ವೀಜ್ಯಮಾನಂ ವಿಶೋಷಜೈಃ ಸ್ತ್ರೀಜನೈಸ್ತೀವ್ರಭಾವನೈಃ ಶಸ್ಯಮಾನಂ ಸದಾವೇದೈರನುಗೃಹ್ಣಂತಮೀಶ್ವರಮ್

ಅವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಹಿಳೆಯರು ತಾಜೆಯ ಎಲೆಗಳಿಂದ ವಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ವೇದಗಳು ಸದಾ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವೈವಮೀಶಮಮರಾಃ ಸಂತೋಷಸಲಿಲೇಕ್ಷಣಾಃ ದಂಡವದ್ದೂರತೋ ವತ್ಸ ನಮಶ್ಚಕ್ರುರ್ಮಹಾಗಣಾಃ

ಹೀಗೆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಮರರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ದೂರದಿಂದಲೇ ದಂಡವತ್ತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು, ಮಹಾ ಗಣಗಳೆಲ್ಲರೂ ವಂದಿಸಿದರು.

ತಾನವೇಕ್ಷ್ಯ ಪತಿರ್ದೇವಾನ್ಸಮೀಪೇ ಚಾಹ್ವಯದ್ಗಣೈಃ ಅಥ ಸಂಹ್ಲಾದಯನ್ದೇವಾನ್ದೇವೋ ದೇವಶಿಖಾಮಣಿಃ ಅವೋಚದರ್ಥಗಂಭೀರಂ ವಚನಂ ಮಧುಮಂಗಲಮ್

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವಾಧಿದೇವನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆಯಿತು; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆನಂದಪಡಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಮುತ್ತು, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.

ವತ್ಸಕಾಃ ಸ್ವಸ್ತಿವಃ ಕಚ್ಚಿದ್ವರ್ತತೇ ಮಮ ಶಾಸನಾತ್ ಜಗಚ್ಚ ದೇವತಾವಂಶಃ ಸ್ವಸ್ವಕರ್ಮಣಿ ಕಿಂ ನವಾ

ಮಕ್ಕಳೆ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದೆಯೆ? ನನ್ನ ಆದೇಶದಂತೆ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ವಂಶವು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದೆಯೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ?

ಪ್ರಾಗೇವ ವಿದಿತಂ ಯುದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋರ್ಮಯಾಸುರಾಃ ಭವತಾಮಭಿತಾಪೇನ ಪೌನರುಕ್ತ್ಯೇನ ಭಾಷಿತಮ್

ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ, ದೇವತೆಗಳೇ; ನಿಮ್ಮ ಪುನಃ ಪುನಃ ಆತಂಕಭರಿತ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಇತಿ ಸಸ್ಮಿತಯಾ ಮಾಧ್ವ್ಯಾ ಕುಮಾರಪರಿಭಾಷಯಾ ಸಮತೋಷಯದಂಬಾಯಾಃ ಸ ಪತಿಸ್ತತ್ಸುರವ್ರಜಮ್

ಆ ಬಾಲಕನ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ನಗುತ್ತಾ, ಆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಗೆ ಹೋದನು.

ಅಥ ಯುದ್ಧಾಂಗಣಂ ಗಂತುಂ ಹರಿಧಾತ್ರೋರಧೀಶ್ವರಃ ಆಜ್ಞಾಪಯದ್ಗಣೇಶಾನಾಂ ಶತಂ ತತ್ರೈವ ಸಂಸದಿ

ಆಮೇಲೆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಲು, ಹರಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು, ಅಲ್ಲಿ ಸಭೆಯಲ್ಲೇ ನೂರಾರು ಗಣಪತಿಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು.

ತತೋ ವಾದ್ಯಂ ಬಹುವಿಧಂ ಪ್ರಯಾಣಾಯ ಪರೇಶಿತುಃ ಗಣೇಶ್ವರಾಶ್ಚ ಸಂನದ್ಧಾ ನಾನಾವಾಹನಭೂಷಣಾಃ

ನಂತರ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ವಿಧವಾದ ವಾದ್ಯಗಳು ಬಾರಿದವು; ಗಣಪತಿಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಾಹನಗಳಲ್ಲೂ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು.

ಪ್ರಣವಾಕಾರಮಾದ್ಯಂತಂ ಪಞ್ಚಮಂಡಲಮಂಡಿತಮ್ ಆರುರೋಹ ರಥಂ ಭದ್ರಮಂಬಿಕಾಪತಿರೀಶ್ವರಃ ಸಸೂನುಗಣಮಿಂದ್ರಾದ್ಯಾಃ ಸರ್ವೇಪ್ಯನುಯಯುಃ ಸುರಾಃ

ಆ ಭದ್ರಾಂಬಿಕೆಯ ಪತಿ ಶಿವನು, ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಧ್ವನಿಯ ರೂಪವಿರುವ, ಐದು ವಲಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಇಂದ್ರನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು.

ಸಂಮಾನಿತಃ ಪಶುಪತಿಃ ಪರಯಾ ಚ ದೇವ್ಯಾ ಸಾಕಂ ತಯೋಃ ಸಮರಭೂಮಿಮಗಾತ್ಸಸೈನ್ಯಃ

ಪರಮ ದೇವಿಯು ಗೌರವಿಸಿದ ಪಶುಪತಿ, ಆಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ಸಮೀಕ್ಷ್ಯಂ ತು ತಯೋರ್ಯುದ್ಧಂ ನಿಗೂಢೋ ಽಭ್ರಂ ಸಮಾಸ್ಥಿತಃ ಸಮಾಪ್ತವಾದ್ಯನಿರ್ಘೋಷಃ ಶಾಂತೋರುಗಣನಿಃಸ್ವನಃ

ಅವರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತನು; ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದವು ನಿಂತಿತು, ಗಣಗಳ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯೂ ಶಾಂತವಾಯಿತು.

ಅಥ ಬ್ರಹ್ಮಾಚ್ಯುತೌ ವೀರೌ ಹಂತುಕಾಮೌ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಮಾಹೇಶ್ವರೇಣ ಚಾ ಽಸ್ತ್ರೇಣ ತಥಾ ಪಾಶುಪತೇನ ಚ

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ವಿಷ್ಣುವೂ ಇಬ್ಬರೂ ಶೂರರು, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಮಹೇಶ್ವರಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು.

ಅಸ್ತ್ರಜ್ವಾಲೈರಥೋ ದಗ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋರ್ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್ ಈಶೋಪಿ ತಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯಾಥ ಹ್ಯಕಾಲಪ್ರಲಯಂ ಭೃಶಮ್

ಆ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ವಿಷ್ಣುವಿನೂ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಸುಟ್ಟಹೋಯಿತು; ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಿವನು ಭಯಾನಕವಾದ ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಪ್ರಪಂಚದ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.

ಮಹಾನಲಸ್ತಂಭವಿಭೀಷಣಾಕೃತಿರ್ಬಭೂವ ತನ್ಮಧ್ಯತಲೇ ಸ ನಿಷ್ಕಲಃ

ಆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಭಾಗವಿಲ್ಲದ, ಭಯಂಕರವಾದ, ದೊಡ್ಡ ಬೆಂಕಿಯ ಕಂಬದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.

ತೇ ಅಸ್ತ್ರೇ ಚಾಪಿ ಸಜ್ವಾಲೇ ಲೋಕಸಂಹರಣಕ್ಷಮೇ ನಿಪತೇತುಃ ಕ್ಷಣೇ ನೈವ ಹ್ಯಾವಿರ್ಭೂತೇ ಮಹಾನಲೇ

ಆ ಜ್ವಾಲೆಯುಳ್ಳ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲ ಆ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುವು, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಮಹಾಬೆಂಕಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿತ್ತು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತದದ್ಭುತಂ ಚಿತ್ರಮಸ್ತ್ರಶಾಂತಿಕರಂ ಶುಭಮ್ ಕಿಮೇತದದ್ಭುತಾಕಾರಮಿತ್ಯೂಚುಶ್ಚ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ, ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ, 'ಇದು ಏನು, ಇಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ರೂಪ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಅತೀಂದ್ರಿಯಮಿದಂ ಸ್ತಂಭಮಗ್ನಿರೂಪಂ ಕಿಮುತ್ಥಿತಮ್ ಅಸ್ಯೋರ್ಧ್ವಮಪಿ ಚಾಧಶ್ಚಾವಯೋರ್ಲಕ್ಷ್ಯಮೇವ ಹಿ

'ಇದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತವಾದ, ಬೆಂಕಿಯ ರೂಪದ ಕಂಬ; ಇದು ಏನು ಉದಯವಾಗಿದೆ? ಇದರ ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.'

ಇತಿ ವ್ಯವಸಿತೌ ವೀರೌ ಮಿಲಿತೌ ವೀರಮಾನಿನೌ ತತ್ಪರೌ ತತ್ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಪ್ರತಸ್ಥಾತೇ ಽಥ ಸತ್ವರಮ್

ಹೀಗಾಗಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಶೂರರು ತಮ್ಮ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಒಟ್ಟಾಗಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರಟರು.

ಆವಯೋರ್ಮಿಶ್ರಯೋಸ್ತತ್ರ ಕಾರ್ಯಮೇಕಂ ನ ಸಂಭವೇತ್ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸೂಕರತನುರ್ವಿಷ್ಣುಸ್ತಸ್ಯಾದಿಮೀಯಿವಾನ್

'ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವಿಷ್ಣು ಹಂದಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅದರ ಅಡಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೋದನು.

ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಹಂ ಸತನುಸ್ತದಂತಂ ವೀಕ್ಷಿತುಂ ಯಯೌ ಭಿತ್ತ್ವಾ ಪಾತಾಲನಿಲಯಂ ಗತ್ವಾ ದೂರತರಂ ಹರಿಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ಬ್ರಹ್ಮ ಹಂಸರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದರ ತುದಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದನು; ಹರಿಯು ಪಾತಾಳವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ತುಂಬಾ ಕೆಳಗೆ ಹೋದನು.

ನಾ ಽಪಿ ಶ್ಯಾತ್ತಸ್ಯ ಸಂಸ್ಥಾನಂ ಸ್ತಂಭಸ್ಯಾನಲವರ್ಚಸಃ ಶ್ರಾಂತಃ ಸ ಸೂಕರಹರೀಃ ಪ್ರಾಪ ಪೂರ್ವಂ ರಣಾಂಗಣಮ್

ಆ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕಂಬದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಹಂದಿಯ ರೂಪದ ಹರಿಯು ದಣಿದು ಮೊದಲು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಮರಳಿದನು.

ಅಥ ಗಚ್ಛಂಸ್ತು ವ್ಯೋಮ್ನಾ ಚ ವಿಧಿಸ್ತಾತ ಪಿತಾ ತವ ದದರ್ಶ ಕೇತಕೀ ಪುಷ್ಪಂ ಕಿಂಚಿದ್ವಿಚ್ಯುತಮದ್ಭುತಮ್

ನಂತರ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿದ್ದಿದ್ದ, ಅದ್ಭುತವಾದ ಕೆತಕಿಯ ಹೂವನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಅತಿಸೌರಭ್ಯಮಮ್ಲಾನಂ ಬಹುವರ್ಷಚ್ಯುತಂ ತಥಾ ಅನ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಚ ತಯೋಃ ಕೃತ್ಯಂ ಭಗವಾನ್ಪರಮೇಶ್ವರಃ

ಅದು ತುಂಬಾ ಸುಗಂಧವಾಗಿಯೂ, ವಯಸ್ಸಾದರೂ ವಾಡದೆಯೂ, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿದನು.

ಪರಿಹಾಸಂ ತು ಕೃತವಾನ್ಕಂಪನಾಚ್ಚಲಿತಂ ಶಿರಃ ತಸ್ಮಾತ್ತಾವನುಗೃಹ್ಣಾತುಂ ಚ್ಯುತಂ ಕೇತಕಮುತ್ತಮಮ್

ಅವನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿದಾಗ, ತಲೆಯು ಕುಣಿದಿತು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಕೇತಕಿ ಹೂವು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಅವನು ಕೈ ಚಾಚಿದನು.

ಕಿಂ ತ್ವಂ ಪತಸಿ ಪುಷ್ಪೇಶ ಪುಷ್ಪರಾಟ್ ಕೇನ ವಾ ಧೃತಮ್ ಆದಿಮಸ್ಯಾಪ್ರಮೇಯಸ್ಯ ಸ್ತಂಭಮಧ್ಯಾಚ್ಚ್ಯುತಶ್ಚಿರಮ್

ಹೂವಿನಾಧಿಯೇ, ಹೂವಿನ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು? ಅನಂತವಾದ, ಆದಿಮೂಲವಾದ ಆ ಸ್ತಂಭದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ನೀನು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಬಿದ್ದಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.

ನ ಸಂಪಶ್ಯಾಮಿ ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಜಹ್ಯಾಶಾಮಂತದರ್ಶನೇ ಅಸ್ಯಾಂ ತಸ್ಯ ಚ ಸೇವಾರ್ಥಂ ಹಂಸಮೂರ್ತಿರಿಹಾಗತಃ

ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವ ಆಶೆಯನ್ನು ಬಿಡು. ಆತನ ಸೇವೆಗಾಗಿ ನಾನು ಹಂಸರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಇತಃ ಪರಂ ಸಖೇ ಮೇ ಽದ್ಯ ತ್ವಯಾ ಕರ್ತವ್ಯಮೀಪ್ಸಿತಮ್ ಮಯಾ ಸಹ ತ್ವಯಾ ವಾಚ್ಯಮೇತದ್ವಿಷ್ಣೋಶ್ಚ ಸನ್ನಿಧೌ

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ, ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ಇಂದು ನೀನು ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಮಾತನ್ನು ನಾನೂ ನೀನೂ ಸೇರಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕು.

ಸ್ತಂಭಾಂತೋ ವೀಕ್ಷಿತೋ ಧಾತ್ರಾ ತತ್ರ ಸಾಕ್ಷ್ಯಹಮಚ್ಯುತ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕೇತಕಂ ತತ್ರ ಪ್ರಣನಾಮ ಪುನಃ ನಃ ಅಸತ್ಯಮಪಿ ಶಸ್ತಂ ಸ್ಯಾದಾಪದೀತ್ಯನುಶಾಸನಮ್

ಸ್ತಂಭದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಧಾತೃನು ನೋಡಿದನು; ಅಲ್ಲೇ ನಾನು ಸಾಕ್ಷಿ, ಅಚ್ಯುತನೇ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮತ್ತೆ ಆ ಕೇತಕಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂಬ ಉಪದೇಶವಿದೆ.

ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ತತ್ರಾ ಽಚ್ಯುತಮಾಯತಶ್ರಮಂ ಪ್ರನಷ್ಟಹರ್ಷಂ ತು ನನರ್ತ ಹರ್ಷಾತ್ ಉವಾಚ ಚೈನಂ ಪರಮಾರ್ಥಮಚ್ಯುತಂ ಷಂಢಾತ್ತವಾದಃ ಸ ವಿಧಿಸ್ತತೋ ಽಚ್ಯುತಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಅಚ್ಯುತನು ಬಹಳ ಶ್ರಮದಿಂದ ದಣಿದು, ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಆನಂದದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡಿ, ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತು.