ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಸ ಸೃಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ಸಮಾಧಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಾನಮಯೂಯುಜತ್ ಮುಖಾದಜನಯದ್ದೇವಾನ್ ಪಿತ್ಃಂಶ್ಚೈವೋಪಪಕ್ಷತಃ

ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವಯಂ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು; ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಜಘನಾದಸುರಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಪ್ರಜನಾದಪಿ ಮಾನುಷಾನ್ ಅವಸ್ಕರೇ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟಾ ರಾಕ್ಷಸಾಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ

ಅವನ ಕಟಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರನ್ನು, ಜಠರದಿಂದ ಮಾನವರನ್ನು, ಅವಶಿಷ್ಟ ಭಾಗದಿಂದ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಪುತ್ರಾಸ್ತಮೋರಜಃಪ್ರಾಯಾ ಬಲಿನಸ್ತೇ ನಿಶಾಚರಾಃ ಸರ್ಪಾ ಯಕ್ಷಾಸ್ತಥಾ ಭೂತಾ ಗಂಧರ್ವಾಃ ಸಂಪ್ರಜಜ್ಞಿರೇ

ಅವನ ಪುತ್ರರು, ತಮಸ್ಸು ಮತ್ತು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ತುಂಬಿದವರು, ಬಲಶಾಲಿಗಳು, ರಾತ್ರಿ ಸಂಚರಿಸುವವರು, ಹಾವುಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ಭೂತಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಕೂಡ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ವಯಾಂಸಿ ಪಕ್ಷತಃ ಸೃಷ್ಟಾಃ ಪಕ್ಷಿಣೋ ವಕ್ಷಸೋ ಽಸೃಜತ್ ಮುಖತೋಜಾಂಸ್ತಥಾ ಪಾರ್ಶ್ವಾದುರಗಾಂಶ್ಚ ವಿನಿರ್ಮಮೇ

ಅವನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು, ಹೃದಯದಿಂದ ಪಕ್ಷಿವರ್ಗವನ್ನು, ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಿಂದ ಹಾವುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಚಾಶ್ವಾನ್ಸಮಾತಂಗಾನ್ ಶರಭಾನ್ ಗವಯಾನ್ ಮೃಗಾನ್

ಅವನ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಶರಭಗಳು, ಕಾಡು ಎಮ್ಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಔಷಧ್ಯಃ ಫಲಮೂಲಾನಿ ರೋಮಭ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ ಗಾಯತ್ರೀಂ ಚ ಋಚಂ ಚೈವ ತ್ರಿವೃತ್ಸಾಮ ರಥಂತರಮ್

ಅವನ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಔಷಧಿಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಬೇರುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಗಾಯತ್ರಿ, ಋಕ್, ತ್ರಿವೃತ್ ಸಾಮ ಮತ್ತು ರಥಂತರವೂ ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಂ ಚ ಯಜ್ಞಾನಾಂ ನಿರ್ಮಮೇ ಪ್ರಥಮಾನ್ಮುಖಾತ್ ಯಜೂಂಷಿ ತ್ರೈಷ್ಟುಭಂ ಛಂದಃಸ್ತೋಮಂ ಪಞ್ಚದಶಂ ತಥಾ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಾಯಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮವನ್ನು, ಯಜುರ್ವೇದವನ್ನು, ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ಹದಿನೈದು ಭಾಗಗಳಿರುವ ಸ್ತೋಮವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಬೃಹತ್ಸಾಮ ತಥೋಕ್ಥಂ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್ ಸಾಮಾನಿ ಜಗತೀಛಂದಃ ಸ್ತೋಮಂ ಸಪ್ತದಶಂ ತಥಾ

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಬೃಹತ್ಸಾಮ, ಉಕ್ತ, ಸಾಮಗಾನಗಳು, ಜಗತೀ ಛಂದಸ್ಸು ಮತ್ತು ಹದಿನೇಳನೇ ಸ್ಥೋಮವೂ ಹುಟ್ಟಿದವು.

ವೈರೂಪ್ಯಮತಿರಾತ್ರಂ ಚ ಪಶ್ಚಿಮಾದಸೃಜನ್ ಮುಖಾತ್ ಏಕವಿಂಶಮಥರ್ವಾಣಮಾಪ್ತೋರ್ಯಾಮಾಣಮೇವ ಚ

ಪಶ್ಚಿಮಮುಖದಿಂದ ವೈರೂಪ್ಯ, ಅತಿರಾತ್ರ, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಅಥರ್ವ ಮತ್ತು ಆಪ್ತೋರ್ಯಾಮ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.

ಅನುಷ್ಟುಭಂ ಸ ವೈರಾಜಮುತ್ತರಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್ ಉಚ್ಚಾವಚಾನಿ ಭೂತಾನಿ ಗಾತ್ರೇಭ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ

ಉತ್ತರಮುಖದಿಂದ ಅನುಷ್ಟುಭ್ ಮತ್ತು ವೈರಾಜ್ ಛಂದಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು; ಅವನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಯಕ್ಷಾಃ ಪಿಶಾಚಾ ಗಂಧರ್ವಾಸ್ತಥೈವಾಪ್ಸರಸಾಂ ಗಣಾಃ ನರಕಿನ್ನರರಕ್ಷಾಂಸಿ ವಯಃಪಶುಮೃಗೋರಗಾಃ

ಯಕ್ಷರು, ಪಿಶಾಚರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು, ಮಾನವರು, ಕಿನ್ನರರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಾವುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಅವ್ಯಯಂ ಚೈವ ಯದಿದಂ ಸ್ಥಾಣುಸ್ಥಾವರಜಂಗಮಮ್ ತೇಷಾಂ ವೈ ಯಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಪ್ರಾಕ್ಸೃಷ್ಟಾನಿ ಪ್ರಪೇದಿರೇ

ಅವ್ಯಯವಾದದು, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲವೂ, ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಕರ್ಮಗಳೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.

ತಾನ್ಯೇವ ತೇ ಪ್ರಪದ್ಯಂತೇ ಸೃಜ್ಯಮಾನಾಃ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಿಂಸ್ರಾಹಿಂಸ್ರೇ ಮೃದುಕ್ರೂರೇ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಾವೃತಾನೃತೇ

ಆ ಜೀವಿಗಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟುವಾಗ, ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಹಿಂಸೆಯಿಲ್ಲದಿರಲಿ, ಮೃದುವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಕ್ರೂರವಾಗಿರಲಿ, ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಅಧರ್ಮ, ಸತ್ಯ ಅಥವಾ ಅಸತ್ಯವಾಗಿರಲಿ, ಅವುಗಳೇ ಆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತವೆ.

ತದ್ಭಾವಿತಾಃ ಪ್ರಪದ್ಯಂತೇ ತಸ್ಮಾತ್ತತ್ತಸ್ಯ ರೋಚತೇ ಮಹಾಭೂತೇಷು ನಾನಾತ್ವಮಿಂದ್ರಿಯಾರ್ಥೇಷು ಮುಕ್ತಿಷು

ಆ ಕರ್ಮಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ಆ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹಾಭೂತಗಳಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ.

ವಿನಿಯೋಗಂ ಚ ಭೂತಾನಾಂ ಧಾತೈವ ವ್ಯದಧತ್ಸ್ವಯಮ್ ನಾಮ ರೂಪಂ ಚ ಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರಾಕೃತಾನಾಂ ಪ್ರಪಞ್ಚನಮ್

ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು, ಹೆಸರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಸ್ತುಗಳ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ವೇದಶಬ್ದೇಭ್ಯ ಏವಾದೌ ನಿರ್ಮಮೇ ಽಸೌ ಪಿತಾಮಹಃ ಆರ್ಷಾಣಿ ಚೈವ ನಾಮಾನಿ ಯಾಶ್ಚ ವೇದೇಷು ವೃತ್ತಯಃ

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹನು ವೇದಗಳ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಋಷಿಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು.

ಶರ್ವರ್ಯಂತೇ ಪ್ರಸೂತಾನಾಂ ತಾನ್ಯೇವೈಭ್ಯೋ ದದಾವಜಃ ಯಥರ್ತಾವೃತುಲಿಂಗಾನಿ ನಾನಾರೂಪಾಣಿ ಪರ್ಯಯೇ

ಪ್ರತಿ ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಗುರುತುಗಳು ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನೀಡಿದನು.

ದೃಶ್ಯಂತೇ ತಾನಿ ತಾನ್ಯೇವ ತಥಾ ಭಾವಾ ಯುಗಾದಿಷು ಇತ್ಯೇಷ ಕರಣೋದ್ಭೂತೋ ಲೋಕಸರ್ಗಸ್ಸ್ವಯಂಭುವಃ

ಪ್ರತಿ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಆ ರೂಪಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ, ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿ ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಸ್ವಯಂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಹದಾದ್ಯೋವಿಶೇಷಾಂತೋ ವಿಕಾರಃ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಸ್ವಯಮ್ ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯಪ್ರಭಾಜುಷ್ಟೋ ಗ್ರಹನಕ್ಷತ್ರಮಂಡಿತಃ

ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ವಿಶೇಷವರೆಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪರಿವರ್ತನೆ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ, ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ.

ನದೀಭಿಶ್ಚ ಸಮುದ್ರೈಶ್ಚ ಪರ್ವತೈಶ್ಚ ಸ ಮಂಡಿತಃ ಪರೈಶ್ಚ ವಿವಿಧೈರಮ್ಯೈಸ್ಸ್ಫೀತೈರ್ಜನಪದೈಸ್ತಥಾ

ಅದು ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಸುಂದರ, ಸಮೃದ್ಧ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಿನ್ ಬ್ರಹ್ಮವನೇ ಽವ್ಯಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚರತಿ ಸರ್ವವಿತ್ ಅವ್ಯಕ್ತಬೀಜಪ್ರಭವ ಈಶ್ವರಾನುಗ್ರಹೇ ಸ್ಥಿತಃ

ಆ ಬ್ರಹ್ಮವನದಲ್ಲಿ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಮೂಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಬುದ್ಧಿಸ್ಕಂಧಮಹಾಶಾಖ ಇನ್ದ್ರಿಯಾಂತರಕೋಟರಃ ಮಹಾಭೂತಪ್ರಮಾಣಶ್ಚ ವಿಶೇಷಾಮಲಪಲ್ಲವಃ

ಬುದ್ಧಿಯು ದೊಡ್ಡ ಶಾಖೆಯಂತೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಒಳಗಿನ ರಂಧ್ರಗಳಂತೆ, ಮಹಾಭೂತಗಳೆಷ್ಟು ಎಂಬುದು ಮಾನದಂಡವಾಗಿ, ವಿಶೇಷಗಳು ಶುದ್ಧ ಮೊಗ್ಗುಗಳಂತೆ ಇದ್ದವು.

ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಸುಪುಷ್ಪಾಢ್ಯಃ ಸುಖದುಃಖಫಲೋದಯಃ ಆಜೀವ್ಯಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷಃ ಸನಾತನಃ

ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಸುಖ-ದುಃಖಗಳ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಜೀವದ ಮೂಲವಾದ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷವಿದೆ.

ದ್ಯಾಂ ಮೂರ್ಧಾನಂ ತಸ್ಯ ವಿಪ್ರಾ ವದಂತಿ ಖಂ ವೈ ನಾಭಿಂ ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯೌ ಚ ನೇತ್ರೇ ದಿಶಃ ಶ್ರೋತ್ರೇ ಚರಣೌ ಚ ಕ್ಷಿತಿಂ ಚ ಸೋ ಽಚಿನ್ತ್ಯಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಭೂತಪ್ರಣೇತಾ

ವಿಪ್ರರು ಆ ವೃಕ್ಷದ ತಲೆ ಆಕಾಶ, ನಾಭಿ ಆಕಾಶಮಧ್ಯ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ, ಕಿವಿಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಕಾಲುಗಳು ಭೂಮಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಈ ಅಚಿಂತ್ಯ ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಚಲನೆಯ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.

ವಕ್ತ್ರಾತ್ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಾಸ್ಸಂಪ್ರಸೂತಾಸ್ತದ್ವಕ್ಷಸಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಃ ಪೂರ್ವಭಾಗಾತ್ ವೈಶ್ಯಾ ಉರುಭ್ಯಾಂ ತಸ್ಯ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಚ ಶೂದ್ರಾಃ ಸರ್ವೇ ವರ್ಣಾ ಗಾತ್ರತಃ ಸಂಪ್ರಸೂತಾಃ

ಅದರ ಬಾಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಹೃದಯದಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ಮುಂಭಾಗದಿಂದ ವೈಶ್ಯರು, ತೊಡೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕಾಲಿನಿಂದ ಶೂದ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳು ಅದರ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.

ಭವತಾ ಕಥಿತಾ ಸೃಷ್ಟಿರ್ಭವಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ ಚತುರ್ಮುಖಮುಖಾತ್ತಸ್ಯ ಸಂಶಯೋ ನಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ

ನೀವು ಭವ ಎಂಬ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮುಖದಿಂದ ಉದ್ಭವವಾಗಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಒಂದು ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠೋ ವಿರೂಪಾಕ್ಷೋ ದೀಪ್ತಶ್ಶೂಲಧರೋ ಹರಃ ಕಾಲಾತ್ಮಾ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಃ ಕಪರ್ದೀ ನೀಲಲೋಹಿತಃ

ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯಾದ ಹರ, ಕಾಲಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರ, ಜಟಾಮಂಡಲವಿರುವ, ನೀಲಿ ಹಾಗೂ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದವನು—

ಸಬ್ರಹ್ಮಕಮಿಮಂ ಲೋಕಂ ಸವಿಷ್ಣುಮಪಿ ಪಾವಕಮ್ ಯಃ ಸಂಹರತಿ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ಯುಗಾಂತೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ

ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಹಾಗೂ ಅಗ್ನಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿ ಸಂಹರಿಸುವವನು—

ಯಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಪ್ರಣಾಮಂ ಕುರುತೋ ಭಯಾತ್ ಲೋಕಸಂಕೋಚಕಸ್ಯಾಸ್ಯ ಯಸ್ಯ ತೌ ವಶವರ್ತಿನೌ

ಯಾರ ಮುಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಭಯದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸುವ ಈ ಮಹಾತ್ಮನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಇದ್ದಾರೆ—