ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಮಾಹೇಶ್ವರಾಸ್ತ್ರಂ ಮತಿಮಾನ್ ಸಂದಧೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಪರಿ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಭೃಶಂ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಕಂಪಯನ್ವಿಶ್ವಮೇವ ಹಿ

ಅವನಂತು ವಿವೇಕಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುನು ಮಹೇಶ್ವರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು; ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ ಸಕಲ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು.

ಅಸ್ತ್ರಂ ಪಾಶುಪತಂ ಘೋರಂ ಸಂದಧೇ ವಿಷ್ಣುವಕ್ಷಸಿ ತತಸ್ತದುತ್ಥಿತಂ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ತಪನಾಯುತಸನ್ನಿಭಮ್

ಅವನು ಭಯಾನಕವಾದ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಿದನು; ಆಗ ಆ ಆಯುಧವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.

ಸಹಸ್ರಮುಖಮತ್ಯುಗ್ರಂ ಚಂಡವಾತಭಯಂಕರಮ್ ಅಸ್ತ್ರದ್ವಯಮಿದಂ ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋರ್ಭಯಂಕರಮ್

ಆ ಆಯುಧವು ಸಾವಿರ ಭಯಾನಕವಾದ ಬಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭೀಕರವಾದ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಭಯಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ಭಯಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಇತ್ಥಂ ಬಭೂವ ಸಮರೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ತತೋ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ವಿಷಣ್ಣಾ ಭೃಶಮಾಕುಲಾಃ ಊಚುಃ ಪರಸ್ಪರಂ ತಾತ ರಾಜಕ್ಷೋಭೇ ಯಥಾ ದ್ವಿಜಾಃ

ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಯುದ್ಧವು ಪರಸ್ಪರ ವಿನಾಶಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು; ಆಗ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲದಿಂದ, ಭಯದಿಂದ, 'ಓ ಮುನಿಗಳೇ, ಇದು ರಾಜರ ಕಲಹದಂತಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಸೃಷ್ಟಿಃ ಸ್ಥಿತಿಶ್ಚ ಸಂಹಾರಸ್ತಿರೋ ಭಾವೋಪ್ಯನುಗ್ರಹಃ ಯಸ್ಮಾತ್ಪ್ರವರ್ತತೇ ತಸ್ಮೈ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಚ ತ್ರಿಶೂಲಿನೇ

ಯಾರಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯ, ಮರೆಯುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ಎಲ್ಲವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅಶಕ್ಯಮನ್ಯೈರ್ಯದನುಗ್ರಹಂ ವಿನಾ ತೃಣಕ್ಷಯೋಪ್ಯತ್ರ ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಕ್ವಚಿತ್

ಅವರ ಅನುಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದಲೂ ಒಂದು ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಯನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅದು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿಯೂ ಆಗದು.

ಇತಿ ದೇವಾಭಯಂ ಕೃತ್ವಾ ವಿಚಿನ್ವಂತಃ ಶಿವಕ್ಷಯಮ್ ಜಗ್ಮುಃ ಕೈಲಾಸಶಿಖರಂ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಚಂದ್ರಶೇಖರಃ

ಹೀಗೆ ಭಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಶಿವನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟರು; ಅವರು ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವೈವಮಮರಾ ಹೃಷ್ಟಾಃ ಪದಂತತ್ಪಾರಮೇಶ್ವರಮ್ ಪ್ರಣೇಮುಃ ಪ್ರಣವಾಕಾರಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾಸ್ತತ್ರ ಸದ್ಮನಿ

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಅಮರರು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಪರಮಪದವನ್ನು ತಲುಪಿದರು; ಅವರು ಆ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಓಂ ಎಂಬ ಪ್ರಣವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಂದಿಸಿದರು.

ತೇಪಿ ತತ್ರ ಸಭಾಮಧ್ಯೇ ಮಂಡಪೇ ಮಣಿವಿಷ್ಟರೇ ವಿರಾಜಮಾನಮುಮಯಾ ದದೃಶುರ್ದೇವಪುಂಗವಮ್

ಅವರು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಣಿಪೀಠದ ಮೇಲೆ, ಪವಿತ್ರ ಮಂದಪದೊಳಗೆ, ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುವ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕನನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಸವ್ಯೋತ್ತರೇತರಪದಂ ತದರ್ಹಿತಕರಾಂ ಬುಜಮ್ ಸ್ವಗಣೈಃ ಸರ್ವತೋ ಜುಷ್ಟಂ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಲಕ್ಷಿತಮ್

ಅವನು ಒಂದು ಕಾಲನ್ನು ಮತ್ತೊಂದರ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಕೈಗಳನ್ನು ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುತ್ತಲೂ ತನ್ನ ಗಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು, ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.

ವೀಜ್ಯಮಾನಂ ವಿಶೋಷಜೈಃ ಸ್ತ್ರೀಜನೈಸ್ತೀವ್ರಭಾವನೈಃ ಶಸ್ಯಮಾನಂ ಸದಾವೇದೈರನುಗೃಹ್ಣಂತಮೀಶ್ವರಮ್

ಅವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಹಿಳೆಯರು ತಾಜೆಯ ಎಲೆಗಳಿಂದ ವಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ವೇದಗಳು ಸದಾ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವೈವಮೀಶಮಮರಾಃ ಸಂತೋಷಸಲಿಲೇಕ್ಷಣಾಃ ದಂಡವದ್ದೂರತೋ ವತ್ಸ ನಮಶ್ಚಕ್ರುರ್ಮಹಾಗಣಾಃ

ಹೀಗೆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಮರರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ದೂರದಿಂದಲೇ ದಂಡವತ್ತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು, ಮಹಾ ಗಣಗಳೆಲ್ಲರೂ ವಂದಿಸಿದರು.

ತಾನವೇಕ್ಷ್ಯ ಪತಿರ್ದೇವಾನ್ಸಮೀಪೇ ಚಾಹ್ವಯದ್ಗಣೈಃ ಅಥ ಸಂಹ್ಲಾದಯನ್ದೇವಾನ್ದೇವೋ ದೇವಶಿಖಾಮಣಿಃ ಅವೋಚದರ್ಥಗಂಭೀರಂ ವಚನಂ ಮಧುಮಂಗಲಮ್

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವಾಧಿದೇವನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆಯಿತು; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆನಂದಪಡಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಮುತ್ತು, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.

ವತ್ಸಕಾಃ ಸ್ವಸ್ತಿವಃ ಕಚ್ಚಿದ್ವರ್ತತೇ ಮಮ ಶಾಸನಾತ್ ಜಗಚ್ಚ ದೇವತಾವಂಶಃ ಸ್ವಸ್ವಕರ್ಮಣಿ ಕಿಂ ನವಾ

ಮಕ್ಕಳೆ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದೆಯೆ? ನನ್ನ ಆದೇಶದಂತೆ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ವಂಶವು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದೆಯೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ?

ಪ್ರಾಗೇವ ವಿದಿತಂ ಯುದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋರ್ಮಯಾಸುರಾಃ ಭವತಾಮಭಿತಾಪೇನ ಪೌನರುಕ್ತ್ಯೇನ ಭಾಷಿತಮ್

ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ, ದೇವತೆಗಳೇ; ನಿಮ್ಮ ಪುನಃ ಪುನಃ ಆತಂಕಭರಿತ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಇತಿ ಸಸ್ಮಿತಯಾ ಮಾಧ್ವ್ಯಾ ಕುಮಾರಪರಿಭಾಷಯಾ ಸಮತೋಷಯದಂಬಾಯಾಃ ಸ ಪತಿಸ್ತತ್ಸುರವ್ರಜಮ್

ಆ ಬಾಲಕನ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ನಗುತ್ತಾ, ಆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಗೆ ಹೋದನು.

ಅಥ ಯುದ್ಧಾಂಗಣಂ ಗಂತುಂ ಹರಿಧಾತ್ರೋರಧೀಶ್ವರಃ ಆಜ್ಞಾಪಯದ್ಗಣೇಶಾನಾಂ ಶತಂ ತತ್ರೈವ ಸಂಸದಿ

ಆಮೇಲೆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಲು, ಹರಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು, ಅಲ್ಲಿ ಸಭೆಯಲ್ಲೇ ನೂರಾರು ಗಣಪತಿಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು.

ತತೋ ವಾದ್ಯಂ ಬಹುವಿಧಂ ಪ್ರಯಾಣಾಯ ಪರೇಶಿತುಃ ಗಣೇಶ್ವರಾಶ್ಚ ಸಂನದ್ಧಾ ನಾನಾವಾಹನಭೂಷಣಾಃ

ನಂತರ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ವಿಧವಾದ ವಾದ್ಯಗಳು ಬಾರಿದವು; ಗಣಪತಿಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಾಹನಗಳಲ್ಲೂ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು.

ಪ್ರಣವಾಕಾರಮಾದ್ಯಂತಂ ಪಞ್ಚಮಂಡಲಮಂಡಿತಮ್ ಆರುರೋಹ ರಥಂ ಭದ್ರಮಂಬಿಕಾಪತಿರೀಶ್ವರಃ ಸಸೂನುಗಣಮಿಂದ್ರಾದ್ಯಾಃ ಸರ್ವೇಪ್ಯನುಯಯುಃ ಸುರಾಃ

ಆ ಭದ್ರಾಂಬಿಕೆಯ ಪತಿ ಶಿವನು, ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಧ್ವನಿಯ ರೂಪವಿರುವ, ಐದು ವಲಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಇಂದ್ರನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು.

ಸಂಮಾನಿತಃ ಪಶುಪತಿಃ ಪರಯಾ ಚ ದೇವ್ಯಾ ಸಾಕಂ ತಯೋಃ ಸಮರಭೂಮಿಮಗಾತ್ಸಸೈನ್ಯಃ

ಪರಮ ದೇವಿಯು ಗೌರವಿಸಿದ ಪಶುಪತಿ, ಆಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ಸಮೀಕ್ಷ್ಯಂ ತು ತಯೋರ್ಯುದ್ಧಂ ನಿಗೂಢೋ ಽಭ್ರಂ ಸಮಾಸ್ಥಿತಃ ಸಮಾಪ್ತವಾದ್ಯನಿರ್ಘೋಷಃ ಶಾಂತೋರುಗಣನಿಃಸ್ವನಃ

ಅವರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತನು; ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದವು ನಿಂತಿತು, ಗಣಗಳ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯೂ ಶಾಂತವಾಯಿತು.

ಅಥ ಬ್ರಹ್ಮಾಚ್ಯುತೌ ವೀರೌ ಹಂತುಕಾಮೌ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಮಾಹೇಶ್ವರೇಣ ಚಾ ಽಸ್ತ್ರೇಣ ತಥಾ ಪಾಶುಪತೇನ ಚ

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ವಿಷ್ಣುವೂ ಇಬ್ಬರೂ ಶೂರರು, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಮಹೇಶ್ವರಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು.

ಅಸ್ತ್ರಜ್ವಾಲೈರಥೋ ದಗ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋರ್ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್ ಈಶೋಪಿ ತಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯಾಥ ಹ್ಯಕಾಲಪ್ರಲಯಂ ಭೃಶಮ್

ಆ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ವಿಷ್ಣುವಿನೂ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಸುಟ್ಟಹೋಯಿತು; ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಿವನು ಭಯಾನಕವಾದ ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಪ್ರಪಂಚದ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.

ಮಹಾನಲಸ್ತಂಭವಿಭೀಷಣಾಕೃತಿರ್ಬಭೂವ ತನ್ಮಧ್ಯತಲೇ ಸ ನಿಷ್ಕಲಃ

ಆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಭಾಗವಿಲ್ಲದ, ಭಯಂಕರವಾದ, ದೊಡ್ಡ ಬೆಂಕಿಯ ಕಂಬದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.

ತೇ ಅಸ್ತ್ರೇ ಚಾಪಿ ಸಜ್ವಾಲೇ ಲೋಕಸಂಹರಣಕ್ಷಮೇ ನಿಪತೇತುಃ ಕ್ಷಣೇ ನೈವ ಹ್ಯಾವಿರ್ಭೂತೇ ಮಹಾನಲೇ

ಆ ಜ್ವಾಲೆಯುಳ್ಳ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲ ಆ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುವು, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಮಹಾಬೆಂಕಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿತ್ತು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತದದ್ಭುತಂ ಚಿತ್ರಮಸ್ತ್ರಶಾಂತಿಕರಂ ಶುಭಮ್ ಕಿಮೇತದದ್ಭುತಾಕಾರಮಿತ್ಯೂಚುಶ್ಚ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ, ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ, 'ಇದು ಏನು, ಇಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ರೂಪ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಅತೀಂದ್ರಿಯಮಿದಂ ಸ್ತಂಭಮಗ್ನಿರೂಪಂ ಕಿಮುತ್ಥಿತಮ್ ಅಸ್ಯೋರ್ಧ್ವಮಪಿ ಚಾಧಶ್ಚಾವಯೋರ್ಲಕ್ಷ್ಯಮೇವ ಹಿ

'ಇದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತವಾದ, ಬೆಂಕಿಯ ರೂಪದ ಕಂಬ; ಇದು ಏನು ಉದಯವಾಗಿದೆ? ಇದರ ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.'

ಇತಿ ವ್ಯವಸಿತೌ ವೀರೌ ಮಿಲಿತೌ ವೀರಮಾನಿನೌ ತತ್ಪರೌ ತತ್ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಪ್ರತಸ್ಥಾತೇ ಽಥ ಸತ್ವರಮ್

ಹೀಗಾಗಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಶೂರರು ತಮ್ಮ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಒಟ್ಟಾಗಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರಟರು.

ಆವಯೋರ್ಮಿಶ್ರಯೋಸ್ತತ್ರ ಕಾರ್ಯಮೇಕಂ ನ ಸಂಭವೇತ್ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸೂಕರತನುರ್ವಿಷ್ಣುಸ್ತಸ್ಯಾದಿಮೀಯಿವಾನ್

'ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವಿಷ್ಣು ಹಂದಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅದರ ಅಡಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೋದನು.