ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಕ್ವಚಿದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕ್ವಚಿದ್ವಿಷ್ಣುಃ ಕ್ವಚಿದ್ರುದ್ರಃ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ ನಾನೇನ ತೇಷಾಮಾಧಿಕ್ಯಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಚಾತಿರಿಚ್ಯತೇ

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿಷ್ಣು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರುದ್ರನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಇದರಿಂದ ಅವರ ಮೇಲುಗೈ ಅಥವಾ ಐಶ್ವರ್ಯ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ.

ಮೂರ್ಖಾ ನಿಂದಂತಿ ತಾನ್ವಾಗ್ಭಿಃ ಸಂರಂಭಾಭಿನಿವೇಶಿನಃ ಯಾತುಧಾನಾ ಭವಂತ್ಯೇವ ಪಿಶಾಚಾಶ್ಚ ನ ಸಂಶಯಃ

ಮೂಢರು, ಜಗಳಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವವರು, ಅವರನ್ನ ಪದಗಳಿಂದ ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇಂಥವರು ಯಾಕ್ಷ, ಪಿಶಾಚಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

ದೇವೋ ಗುಣತ್ರಯಾತೀತಶ್ಚತುರ್ವ್ಯೂಹೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಸಕಲಸ್ಸಕಲಾಧಾರಶಕ್ತೇರುತ್ಪತ್ತಿಕಾರಣಮ್

ಮಹೇಶ್ವರನು ಗುಣತ್ರಯಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಧರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯ ಉದ್ಭವಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಸೋಯಮಾತ್ಮಾ ತ್ರಯಸ್ಯಾಸ್ಯ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪುರುಷಸ್ಯ ಚ ಲೀಲಾಕೃತಜಗತ್ಸೃಷ್ಟಿರೀಶ್ವರತ್ವೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ

ಈ ಆತ್ಮನೇ, ಲೀಲೆಗೆಂದು ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು, ಈ ಮೂರುಗಳಾದ ಪ್ರಕೃತಿ, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಡೆಯನಾಗಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಯಸ್ಸರ್ವಸ್ಮಾತ್ಪರೋ ನಿತ್ಯೋ ನಿಷ್ಕಲಃ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಸ ಏವ ಚ ತದಾಧಾರಸ್ತದಾತ್ಮಾ ತದಧಿಷ್ಠಿತಃ

ಯಾರು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲೆ, ಶಾಶ್ವತ, ಭಾಗರಹಿತ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಅವರೇ ಆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಆಧಾರ, ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ತಸ್ಮಾನ್ಮಹೇಶ್ವರಶ್ಚೈವ ಪ್ರಕೃತಿಃ ಪುರುಷಸ್ತಥಾ ಸದಾಶಿವಭವೋ ವಿಷ್ಣುರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ವಶಿವಾತ್ಮಕಮ್

ಆದುದರಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರ, ಪ್ರಕೃತಿ, ಪುರುಷ, ಸದಾಶಿವ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕ ಶಿವನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಧಾನಾತ್ಪ್ರಥಮಂ ಜಜ್ಞೇ ವೃದ್ಧಿಃ ಖ್ಯಾತಿರ್ಮತಿರ್ಮಹಾನ್ ಮಹತ್ತತ್ತ್ವಸ್ಯ ಸಂಕ್ಷೋಭಾದಹಂಕಾರಸ್ತ್ರಿಧಾ ಽಭವತ್

ಪ್ರಧಾನದಿಂದ ಮೊದಲು ವೃದ್ಧಿ, ಖ್ಯಾತಿ, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮಹತ್ತತ್ವ ಹುಟ್ಟಿದವು; ಮಹತ್ತ್ವದ ಚಲನೆಯಿಂದ ಅಹಂಕಾರವು ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಅಹಂಕಾರಶ್ಚ ಭೂತಾನಿ ತನ್ಮಾತ್ರಾನೀಂದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ ವೈಕಾರಿಕಾದಹಂಕಾರಾತ್ಸತ್ತ್ವೋದ್ರಿಕ್ತಾತ್ತು ಸಾತ್ತ್ವಿಕಃ

ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಭೂತಗಳು, ತನುಮಾತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಸತ್ತ್ವವು ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಸಾತ್ವಿಕ ಸ್ವಭಾವವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ವೈಕಾರಿಕಃ ಸ ಸರ್ಗಸ್ತು ಯುಗಪತ್ಸಂಪ್ರವರ್ತತೇ ಬುದ್ಧೀನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಪಞ್ಚೈವ ಪಞ್ಚಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ

ಆ ಸಾತ್ವಿಕ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ವೈಕಾರಿಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ—ಐದು ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಐದು ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳು.

ಏಕಾದಶಂ ಮನಸ್ತತ್ರ ಸ್ವಗುಣೇನೋಭಯಾತ್ಮಕಮ್ ತಮೋಯುಕ್ತಾದಹಂಕಾರಾದ್ಭೂತತನ್ಮಾತ್ರಸಂಭವಃ

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹನ್ನೊಂದನೆಯದು ಮನಸ್ಸು, ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಗುಣದಿಂದ ಎರಡೂ ಸ್ವಭಾವ ಹೊಂದಿದೆ; ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಭೂತತನುಮಾತ್ರಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.

ಭೂತಾನಾಮಾದಿಭೂತತ್ವಾದ್ಭೂತಾದಿಃ ಕಥ್ಯತೇ ತು ಸಃ ಭೂತಾದೇಶ್ಶಬ್ದಮಾತ್ರಂ ಸ್ಯಾತ್ತತ್ರ ಚಾಕಾಶಸಂಭವಃ

ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಮೂಲಭೂತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮೂಲಭೂತದಿಂದ ಶಬ್ದ ಮಾತ್ರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಅದರಿಂದ ಆಕಾಶ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಆಕಾಶಾತ್ಸ್ಪರ್ಶ ಉತ್ಪನ್ನಃ ಸ್ಪರ್ಶಾದ್ವಾಯುಸಮುದ್ಭವಃ ವಾಯೋ ರೂಪಂ ತತಸ್ತೇಜಸ್ತೇಜಸೋ ರಸಸಂಭವಃ

ಆಕಾಶದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶವು ಹುಟ್ಟಿತು; ಆ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಗಾಳಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ಗಾಳಿಯಿಂದ ರೂಪವು, ಆ ರೂಪದಿಂದ ಬೆಂಕಿ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ರುಚಿ ಜನಿಸಿತು.

ರಸಾದಾಪಸ್ಸಮುತ್ಪನ್ನಾಸ್ತೇಭ್ಯೋ ಗನ್ಧಸಮುದ್ಭವಃ ಗನ್ಧಾಚ್ಚ ಪೃಥಿವೀ ಜಾತಾ ಭೂತೇಭ್ಯೋನ್ಯಚ್ಚರಾಚರಮ್

ಆ ರುಚಿಯಿಂದ ನೀರುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅವುಗಳಿಂದ ವಾಸನೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ವಾಸನೆಯಿಂದ ಭೂಮಿ ಜನಿಸಿತು; ಆ ಪಂಚಭೂತಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು ಉಂಟಾದವು.

ಪುರುಷಾಧಿಷ್ಠಿತತ್ವಾಚ್ಚ ಅವ್ಯಕ್ತಾನುಗ್ರಹೇಣ ಚ ಮಹದಾದಿವಿಶೇಷಾನ್ತಾ ಹ್ಯಣ್ಡಮುತ್ಪಾದಯನ್ತಿ ತೇ

ಪುರುಷನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ವಿಶೇಷಗಳವರೆಗೆ ಅವುಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತವೆ.

ತತ್ರ ಕಾರ್ಯಂ ಚ ಕರಣಂ ಸಂಸಿದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಯದಾ ತದಂಡೇ ಸುಪ್ರವೃದ್ಧೋ ಽಭೂತ್ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞೋ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಃ

ಆ ಅಂಡದೊಳಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾರ್ಯವೂ ಸಾಧನವೂ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು, ಬಹಳವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಸ ವೈ ಶರೀರೀ ಪ್ರಥಮಃ ಸ ವೈ ಪುರುಷ ಉಚ್ಯತೇ ಆದಿಕರ್ತಾ ಸ ಭೂತಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಗ್ರೇ ಸಮವರ್ತತ

ಆ ದೇಹವಂತನು ಮೊದಲನೆಯವನು; ಅವನನ್ನು ಪುರುಷ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಜೀವಿಗಳ ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು; ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ತಸ್ಯೇಶ್ವರಸ್ಯ ಪ್ರತಿಮಾ ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯಲಕ್ಷಣಾ ಧರ್ಮೈಶ್ವರ್ಯಕರೀ ಬುದ್ಧಿರ್ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಯಜ್ಞೇ ಽಭಿಮಾನಿನಃ

ಆ ಈಶ್ವರನ ರೂಪವು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಬುದ್ಧಿಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರವಿರುವವನಿಗೆ.

ಅವ್ಯಕ್ತಾಜ್ಜಾಯತೇ ತಸ್ಯ ಮನಸಾ ಯದ್ಯದೀಪ್ಸಿತಮ್ ವಶೀ ವಿಕೃತ್ವಾತ್ತ್ರೈಗುಣ್ಯಾತ್ಸಾಪೇಕ್ಷತ್ವಾತ್ಸ್ವಭಾವತಃ

ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಬಯಸಿದರೂ ಅದು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಅವನು ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ, ಅವನ ಅವಲಂಬನೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತ್ರಿಧಾ ವಿಭಜ್ಯ ಚಾತ್ಮಾನಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ಸಂಪ್ರವರ್ತತೇ ಸೃಜತೇ ಗ್ರಸತೇ ಚೈವ ವೀಕ್ಷತೇ ಚ ತ್ರಿಭಿಸ್ಸ್ವಯಮ್

ತನ್ನನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ಈ ಮೂರು ಮೂಲಕ ಸ್ವತಃ.

ಚತುರ್ಮುಖಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮತ್ವೇ ಕಾಲತ್ವೇ ಚಾಂತಕಸ್ಸ್ಮೃತಃ ಸಹಸ್ರಮೂರ್ಧಾ ಪುರುಷಸ್ತಿಸ್ರೋವಸ್ಥಾಸ್ಸ್ವಯಂಭುವಃ

ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವವನು ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಕಾಲನಾಗಿರುವಾಗ ಅವನನ್ನು ಅಂತ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳಿರುವ ಪುರುಷನು ಮೂರು ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಭುವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಸತ್ತ್ವಂ ರಜಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ಕಾಲತ್ವೇ ಚ ತಮೋ ರಜಃ ವಿಷ್ಣುತ್ವೇ ಕೇವಲಂ ಸತ್ತ್ವಂ ಗುಣವೃದ್ಧಿಸ್ತ್ರಿಧಾ ವಿಭೌ

ಸತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ರಜಸ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ; ಕಾಲನಾಗಿರುವಾಗ ತಮಸ್ಸು ಮತ್ತು ರಜಸ್ಸು. ವಿಷ್ಣು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸತ್ತ್ವವೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಗುಣಗಳ ವೃದ್ಧಿ ಮೂರು ರೀತಿಯಾಗಿದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮತ್ವೇ ಸೃಜತೇ ಲೋಕಾನ್ ಕಾಲತ್ವೇ ಸಂಕ್ಷಿಪತ್ಯಪಿ ಪುರುಷತ್ವೇ ಽತ್ಯುದಾಸೀನಃ ಕರ್ಮ ಚ ತ್ರಿವಿಧಂ ವಿಭೋಃ

ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಅವನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕಾಲನಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪುರುಷನಾಗಿ ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಭಗವಂತನ ಕ್ರಿಯೆ ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿದೆ.

ಏವಂ ತ್ರಿಧಾ ವಿಭಿನ್ನತ್ವಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ತ್ರಿಗುಣ ಉಚ್ಯತೇ ಚತುರ್ಧಾ ಪ್ರವಿಭಕ್ತತ್ವಾಚ್ಚಾತುರ್ವ್ಯೂಹಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ

ಈ ಮೂರು ಭಾಗಗಳ ವಿಭಜನೆಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮೂರು ಗುಣಗಳವಂತು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳ ವಿಭಜನೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಚತುರ್ವ್ಯೂಹ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ.

ಆದಿತ್ವಾದಾದಿದೇವೋ ಽಸಾವಜಾತತ್ವಾದಜಃ ಸ್ಮೃತಃ ಪಾತಿ ಯಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರಜಾಪತಿರಿತಿ ಸ್ಮೃತಃ

ಅವನು ಮೊದಲನೆಯವನು ಆದ್ದರಿಂದ ಆದಿದೇವ; ಅವನು ಹುಟ್ಟದೆ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಜ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಹಿರಣ್ಮಯಸ್ತು ಯೋ ಮೇರುಸ್ತಸ್ಯೋಲ್ಬಂ ಸುಮಹಾತ್ಮನಃ ಗರ್ಭೋದಕಂ ಸಮುದ್ರಾಶ್ಚ ಜರಾಯುಶ್ಚಾ ಽಪಿ ಪರ್ವತಾಃ

ಹಿರಣ್ಮಯ ಮೇರುವು ಅವನ ಬೊಕ್ಕೆಯಾಗಿದೆ, ಮಹಾತ್ಮನೆ; ಗರ್ಭದ ನೀರುಗಳು ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳೂ ಅವನ ಜರಾಯುವಾಗಿವೆ.

ತಸ್ಮಿನ್ನಂಡೇ ತ್ವಿಮೇ ಲೋಕಾ ಅಂತರ್ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಜಗತ್ ಚಂದ್ರಾದಿತ್ಯೌ ಸನಕ್ಷತ್ರೌ ಸಗ್ರಹೌ ಸಹ ವಾಯುನಾ

ಆ ಅಂಡದೊಳಗೆ ಈ ಲೋಕಗಳಿವೆ, ಅದರೊಳಗೆ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತು ಇದೆ: ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯೂ ಸಹ.

ಅದ್ಭಿರ್ದಶಗುಣಾಭಿಸ್ತು ಬಾಹ್ಯತೋಣ್ಡಂ ಸಮಾವೃತಮ್ ಆಪೋ ದಶಗುಣೇನೈವ ತೇಜಸಾ ಬಹಿರಾವೃತಾಃ

ಅಂಡವು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ನೀರಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ; ಆ ನೀರುಗಳು ಮತ್ತೆ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ತೇಜೋ ದಶಗುಣೇನೈವ ವಾಯುನಾ ಬಹಿರಾವೃತಮ್ ಆಕಾಶೇನಾವೃತೋ ವಾಯುಃ ಖಂ ಚ ಭೂತಾದಿನಾವೃತಮ್

ಆ ಬೆಂಕಿಯು ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ; ಗಾಳಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ, ಆಕಾಶವನ್ನು ಮೂಲಭೂತವು ಆವರಿಸಿದೆ.

ಭೂತಾದಿರ್ಮಹತಾ ತದ್ವದವ್ಯಕ್ತೇನಾವೃತೋ ಮಹಾನ್ ಏತೈರಾವರಣೈರಣ್ಡಂ ಸಪ್ತಭಿರ್ಬಹಿರಾವೃತಮ್

ಮೂಲಭೂತವು ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ, ಮಹತ್ತನ್ನು ಅವ್ಯಕ್ತವು ಆವರಿಸಿದೆ; ಈ ಏಳು ಆವರಣಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.