ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಕಿಮು ತೇ ವ್ಯಾಗ್ರವದ್ವಕ್ತ್ರಂ ವಿಭಾತಿ ವಿಷಮೇಕ್ಷಣಮ್ ವತ್ಸ ವಿಷ್ಣೋ ಮಹಾಮಾನಮಾಗತಂ ಕಾಲವೇಗತಃ

ನಿನ್ನ ಮುಖ ಯಾಕೆ ಹುಲಿಯಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಏಕೆ ಸಮವಿಲ್ಲದೆ ತೋರುತ್ತಿವೆ, ವಿಷ್ಣುವೇ? ಮಹಾ ಗರ್ವವು ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ.

ಪಿತಾಮಹಶ್ಚ ಜಗತಃ ಪಾತಾ ಚ ತವ ವತ್ಸಕ ಮತ್ಸ್ಥಂ ಜಗದಿದಂ ವತ್ಸ ಮನುಷೇ ತ್ವಂ ಹಿ ಚೋರವತ್

ಮಗನೇ, ಪಿತಾಮಹನು ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, ನೀನು ಅದರ ರಕ್ಷಕನು. ಈ ಜಗತ್ತು ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ, ಆದರೂ ನೀನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತೀಯೆ.

ಮನ್ನಾಭಿಕಮಲಾಜ್ಜಾತಃ ಪುತ್ರಸ್ತ್ವಂ ಭಾಷಸೇ ವೃಥಾ ಏವಂ ಹಿ ವದತೋಸ್ತತ್ರ ಮುಗ್ಧಯೋರಜಯೋಸ್ತದಾ

ನನ್ನ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು ನೀನು, ಆದರೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮೋಹಿತರೂ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೂ ಅಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಹಮೇವ ಬರೋ ನ ತ್ವಮಹಂ ಪ್ರಭುರಹಂ ಪ್ರಭುಃ ಪರಸ್ಪರಂ ಹಂತುಕಾಮೌ ಚಕ್ರತುಃ ಸಮರೋದ್ಯಮಮ್

'ನಾನು ಮಾತ್ರ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ನೀನು ಅಲ್ಲ; ನಾನು ಒಡೆಯನು, ನೀನು ಅಲ್ಲ' ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದರು.

ಯುಯುಧಾತೇ ಽಮರೌ ವೀರೌ ಹಂಸಪಕ್ಷೀಂದ್ರವಾಹನೌ ವೈರಂಚ್ಯಾ ವೈಷ್ಣವಾಶ್ಚೈವಂ ಮಿಥೋ ಯುಯುಧಿರೇ ತದಾ

ಆ ಅಮರ ವೀರರು, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಗರುಡ ಎಂಬ ವಾಹನಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು.

ತಾವದ್ವಿಮಾನಗತಯಃ ಸರ್ವಾ ವೈ ದೇವಜಾತಯಃ ದಿದೃಕ್ಷವಃ ಸಮಾಜಗ್ಮುಃ ಸಮರಂ ತಂ ಮಹಾದ್ಭುತಮ್

ಆಗ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಆ ಅದ್ಭುತ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದರು.

ಕ್ಷಿಪಂತಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಾಣಿ ಪಶ್ಯಂತಃ ಸ್ವೈರಮಂಬರೇ ಸುಪರ್ಣವಾಹನಸ್ತತ್ರ ಕ್ರುದ್ಧೋ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮವಕ್ಷಸಿ

ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಮಳೆಯನ್ನಾಗಿಸಿ, ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಗರುಡವಾಹನನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ಮುಮೋಚ ಬಾಣಾನಸಹಾನಸ್ತ್ರಾಂಶ್ಚ ವಿವಿಧಾನ್ಬಹೂನ್ ಮುಮೋಚಾ ಽಥ ವಿಧಿಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ವಿಷ್ಣೋರುರಸಿ ದುಃಸಹಾನ್

ಆಗ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಬಲವಾದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಬಿಡಿದನು.

ಬಾಣಾನನಲಸಂಕಾಶಾನಸ್ತ್ರಾಂಶ್ಚ ಬಹುಶಸ್ತದಾ ತದಾಶ್ಚರ್ಯಮಿತಿ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ತಯೋಃ ಸಮರಗೋಚರಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಅನೇಕ ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು; ಅವರ ಯುದ್ಧದ ದೃಶ್ಯ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿತ್ತು.

ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ದೈವತಗಣಾಃ ಶಶಂಸುರ್ಭೃಶಮಾಕುಲಾಃ ತತೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಸುಸಂಕ್ರುದ್ಧಃ ಶ್ವಸನ್ವ್ಯಸನಕರ್ಶಿತಃ

ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಾ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ಆತಂಕದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು; ಆಗ ವಿಷ್ಣುನು ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದನು.

ಮಾಹೇಶ್ವರಾಸ್ತ್ರಂ ಮತಿಮಾನ್ ಸಂದಧೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಪರಿ ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಭೃಶಂ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಕಂಪಯನ್ವಿಶ್ವಮೇವ ಹಿ

ಅವನಂತು ವಿವೇಕಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುನು ಮಹೇಶ್ವರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು; ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ ಸಕಲ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು.

ಅಸ್ತ್ರಂ ಪಾಶುಪತಂ ಘೋರಂ ಸಂದಧೇ ವಿಷ್ಣುವಕ್ಷಸಿ ತತಸ್ತದುತ್ಥಿತಂ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ತಪನಾಯುತಸನ್ನಿಭಮ್

ಅವನು ಭಯಾನಕವಾದ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಿದನು; ಆಗ ಆ ಆಯುಧವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.

ಸಹಸ್ರಮುಖಮತ್ಯುಗ್ರಂ ಚಂಡವಾತಭಯಂಕರಮ್ ಅಸ್ತ್ರದ್ವಯಮಿದಂ ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋರ್ಭಯಂಕರಮ್

ಆ ಆಯುಧವು ಸಾವಿರ ಭಯಾನಕವಾದ ಬಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭೀಕರವಾದ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಭಯಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ಭಯಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಇತ್ಥಂ ಬಭೂವ ಸಮರೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ತತೋ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ವಿಷಣ್ಣಾ ಭೃಶಮಾಕುಲಾಃ ಊಚುಃ ಪರಸ್ಪರಂ ತಾತ ರಾಜಕ್ಷೋಭೇ ಯಥಾ ದ್ವಿಜಾಃ

ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಯುದ್ಧವು ಪರಸ್ಪರ ವಿನಾಶಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು; ಆಗ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲದಿಂದ, ಭಯದಿಂದ, 'ಓ ಮುನಿಗಳೇ, ಇದು ರಾಜರ ಕಲಹದಂತಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಸೃಷ್ಟಿಃ ಸ್ಥಿತಿಶ್ಚ ಸಂಹಾರಸ್ತಿರೋ ಭಾವೋಪ್ಯನುಗ್ರಹಃ ಯಸ್ಮಾತ್ಪ್ರವರ್ತತೇ ತಸ್ಮೈ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಚ ತ್ರಿಶೂಲಿನೇ

ಯಾರಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯ, ಮರೆಯುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ಎಲ್ಲವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅಶಕ್ಯಮನ್ಯೈರ್ಯದನುಗ್ರಹಂ ವಿನಾ ತೃಣಕ್ಷಯೋಪ್ಯತ್ರ ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಕ್ವಚಿತ್

ಅವರ ಅನುಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದಲೂ ಒಂದು ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಯನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅದು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿಯೂ ಆಗದು.

ಇತಿ ದೇವಾಭಯಂ ಕೃತ್ವಾ ವಿಚಿನ್ವಂತಃ ಶಿವಕ್ಷಯಮ್ ಜಗ್ಮುಃ ಕೈಲಾಸಶಿಖರಂ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಚಂದ್ರಶೇಖರಃ

ಹೀಗೆ ಭಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಶಿವನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟರು; ಅವರು ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವೈವಮಮರಾ ಹೃಷ್ಟಾಃ ಪದಂತತ್ಪಾರಮೇಶ್ವರಮ್ ಪ್ರಣೇಮುಃ ಪ್ರಣವಾಕಾರಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾಸ್ತತ್ರ ಸದ್ಮನಿ

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಅಮರರು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಪರಮಪದವನ್ನು ತಲುಪಿದರು; ಅವರು ಆ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಓಂ ಎಂಬ ಪ್ರಣವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಂದಿಸಿದರು.

ತೇಪಿ ತತ್ರ ಸಭಾಮಧ್ಯೇ ಮಂಡಪೇ ಮಣಿವಿಷ್ಟರೇ ವಿರಾಜಮಾನಮುಮಯಾ ದದೃಶುರ್ದೇವಪುಂಗವಮ್

ಅವರು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಣಿಪೀಠದ ಮೇಲೆ, ಪವಿತ್ರ ಮಂದಪದೊಳಗೆ, ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುವ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕನನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಸವ್ಯೋತ್ತರೇತರಪದಂ ತದರ್ಹಿತಕರಾಂ ಬುಜಮ್ ಸ್ವಗಣೈಃ ಸರ್ವತೋ ಜುಷ್ಟಂ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಲಕ್ಷಿತಮ್

ಅವನು ಒಂದು ಕಾಲನ್ನು ಮತ್ತೊಂದರ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಕೈಗಳನ್ನು ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುತ್ತಲೂ ತನ್ನ ಗಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು, ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.

ವೀಜ್ಯಮಾನಂ ವಿಶೋಷಜೈಃ ಸ್ತ್ರೀಜನೈಸ್ತೀವ್ರಭಾವನೈಃ ಶಸ್ಯಮಾನಂ ಸದಾವೇದೈರನುಗೃಹ್ಣಂತಮೀಶ್ವರಮ್

ಅವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಹಿಳೆಯರು ತಾಜೆಯ ಎಲೆಗಳಿಂದ ವಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ವೇದಗಳು ಸದಾ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವೈವಮೀಶಮಮರಾಃ ಸಂತೋಷಸಲಿಲೇಕ್ಷಣಾಃ ದಂಡವದ್ದೂರತೋ ವತ್ಸ ನಮಶ್ಚಕ್ರುರ್ಮಹಾಗಣಾಃ

ಹೀಗೆ ಈಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಮರರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ದೂರದಿಂದಲೇ ದಂಡವತ್ತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು, ಮಹಾ ಗಣಗಳೆಲ್ಲರೂ ವಂದಿಸಿದರು.

ತಾನವೇಕ್ಷ್ಯ ಪತಿರ್ದೇವಾನ್ಸಮೀಪೇ ಚಾಹ್ವಯದ್ಗಣೈಃ ಅಥ ಸಂಹ್ಲಾದಯನ್ದೇವಾನ್ದೇವೋ ದೇವಶಿಖಾಮಣಿಃ ಅವೋಚದರ್ಥಗಂಭೀರಂ ವಚನಂ ಮಧುಮಂಗಲಮ್

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವಾಧಿದೇವನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆಯಿತು; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆನಂದಪಡಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಮುತ್ತು, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.

ವತ್ಸಕಾಃ ಸ್ವಸ್ತಿವಃ ಕಚ್ಚಿದ್ವರ್ತತೇ ಮಮ ಶಾಸನಾತ್ ಜಗಚ್ಚ ದೇವತಾವಂಶಃ ಸ್ವಸ್ವಕರ್ಮಣಿ ಕಿಂ ನವಾ

ಮಕ್ಕಳೆ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದೆಯೆ? ನನ್ನ ಆದೇಶದಂತೆ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ವಂಶವು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದೆಯೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ?

ಪ್ರಾಗೇವ ವಿದಿತಂ ಯುದ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣ್ವೋರ್ಮಯಾಸುರಾಃ ಭವತಾಮಭಿತಾಪೇನ ಪೌನರುಕ್ತ್ಯೇನ ಭಾಷಿತಮ್

ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ, ದೇವತೆಗಳೇ; ನಿಮ್ಮ ಪುನಃ ಪುನಃ ಆತಂಕಭರಿತ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಇತಿ ಸಸ್ಮಿತಯಾ ಮಾಧ್ವ್ಯಾ ಕುಮಾರಪರಿಭಾಷಯಾ ಸಮತೋಷಯದಂಬಾಯಾಃ ಸ ಪತಿಸ್ತತ್ಸುರವ್ರಜಮ್

ಆ ಬಾಲಕನ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ನಗುತ್ತಾ, ಆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಗೆ ಹೋದನು.

ಅಥ ಯುದ್ಧಾಂಗಣಂ ಗಂತುಂ ಹರಿಧಾತ್ರೋರಧೀಶ್ವರಃ ಆಜ್ಞಾಪಯದ್ಗಣೇಶಾನಾಂ ಶತಂ ತತ್ರೈವ ಸಂಸದಿ

ಆಮೇಲೆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಲು, ಹರಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು, ಅಲ್ಲಿ ಸಭೆಯಲ್ಲೇ ನೂರಾರು ಗಣಪತಿಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು.

ತತೋ ವಾದ್ಯಂ ಬಹುವಿಧಂ ಪ್ರಯಾಣಾಯ ಪರೇಶಿತುಃ ಗಣೇಶ್ವರಾಶ್ಚ ಸಂನದ್ಧಾ ನಾನಾವಾಹನಭೂಷಣಾಃ

ನಂತರ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ವಿಧವಾದ ವಾದ್ಯಗಳು ಬಾರಿದವು; ಗಣಪತಿಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಾಹನಗಳಲ್ಲೂ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು.

ಪ್ರಣವಾಕಾರಮಾದ್ಯಂತಂ ಪಞ್ಚಮಂಡಲಮಂಡಿತಮ್ ಆರುರೋಹ ರಥಂ ಭದ್ರಮಂಬಿಕಾಪತಿರೀಶ್ವರಃ ಸಸೂನುಗಣಮಿಂದ್ರಾದ್ಯಾಃ ಸರ್ವೇಪ್ಯನುಯಯುಃ ಸುರಾಃ

ಆ ಭದ್ರಾಂಬಿಕೆಯ ಪತಿ ಶಿವನು, ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಧ್ವನಿಯ ರೂಪವಿರುವ, ಐದು ವಲಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಇಂದ್ರನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು.