ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಯದೈವ ದುಃಖಿತಃ ಕಶ್ಚಿತ್ತದೈವ ಸುಖಿತಃ ಪರಃ ದುರ್ವಿಜ್ಞೇಯಸ್ವಭಾವಸ್ಯ ಕಾಲಾಸ್ಯಾಹೋ ವಿಚಿತ್ರತಾ

ಒಬ್ಬನು ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಕಾಲದ ವಿಚಿತ್ರತೆ ನೋಡಿ.

ಯೋ ಯುವಾ ಸ ಭವೇದ್ವೃದ್ಧೋ ಯೋ ಬಲೀಯಾನ್ಸ ದುರ್ಬಲಃ ಯಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಸೋ ಽಪಿ ನಿಃಶ್ರೀಕಃ ಕಾಲಶ್ಚಿತ್ರಗತಿರ್ದ್ವಿಜಾ

ಯಾರು ಯುವಕರಾಗಿದ್ದಾರೋ ಅವರು ವೃದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಬಲಿಷ್ಠರು ದುರ್ಬಲರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಶ್ರೀಮಂತರು ದರಿದ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಓ ದ್ವಿಜ, ಕಾಲವು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ನಾಭಿಜಾತ್ಯಂ ನ ವೈ ಶೀಲಂ ನ ಬಲಂ ನ ಚ ನೈಪುಣಮ್ ಭವೇತ್ಕಾರ್ಯಾಯ ಪರ್ಯಾಪ್ತಂ ಕಾಲಶ್ಚ ಹ್ಯನಿರೋಧಕಃ

ಉತ್ತಮ ಜನ್ಮ, ಗುಣ, ಬಲ, ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಯಾವುದು ಸಾಧನೆಗೆ ಸಾಕಾಗದು; ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಲವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಯೇ ಸನಾಥಾಶ್ಚ ದಾತಾರೋ ಗೀತವಾದ್ಯೈರುಪಸ್ಥಿತಾಃ ಯೇ ಚಾನಾಥಾಃ ಪರಾನ್ನಾದಾಃ ಕಾಲಸ್ತೇಷು ಸಮಕ್ರಿಯಃ

ಯಾರು ಸಹಾಯವಂತರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ದಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಸಂಗೀತದಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೋ, ಅಥವಾ ಅನಾಥರಾಗಿದ್ದಾರೋ, ಪರರ ಆಹಾರದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೋ—ಕಾಲವು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

ಫಲಂತ್ಯಕಾಲೇ ನ ರಸಾಯನಾನಿ ಸಮ್ಯಕ್ಪ್ರಯುಕ್ತಾನ್ಯಪಿ ಚೌಷಧಾನಿ ತಾನ್ಯೇವ ಕಾಲೇನ ಸಮಾಹೃತಾನಿ ಸಿದ್ಧಿಂ ಪ್ರಯಾಂತ್ಯಾಶು ಸುಖಂ ದಿಶಂತಿ

ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ರಸಾಯನಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೂ ಕಾಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಸರಿಯಾದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ, ಅವು ಬೇಗನೆ ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ.

ನಾಕಾಲತೋ ಽಯಂ ಮ್ರಿಯತೇ ಜಾಯತೇ ವಾ ನಾಕಾಲತಃ ಪುಷ್ಟಿಮಗ್ರ್ಯಾಮುಪೈತಿ ನಾಕಾಲತಃ ಸುಖಿತಂ ದುಃಖಿತಂ ವಾ ನಾಕಾಲಿಕಂ ವಸ್ತು ಸಮಸ್ತಿ ಕಿಂಚಿತ್

ಯಾರೂ ಕಾಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ, ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ; ಕಾಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಪೂರ್ತಿ ಬಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಕಾಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಸುಖ ಅಥವಾ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ಬೇಗ ನಡೆಯುವ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಕಾಲೇನ ಶೀತಃ ಪ್ರತಿವಾತಿ ವಾತಃಕಾಲೇನ ವೃಷ್ಟಿರ್ಜಲದಾನುಪೈತಿ ಕಾಲೇನ ಚೋಷ್ಮಾ ಪ್ರಶಮಂ ಪ್ರಯಾತಿ ಕಾಲೇನ ಸರ್ವಂ ಸಫಲತ್ವಮೇತಿ

ಕಾಲದಿಂದ ಗಾಳಿ ಚಳಿಯಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ; ಕಾಲದಿಂದ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಕಾಲದಿಂದ ಬಿಸಿಲು ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ; ಕಾಲದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಾಲಶ್ಚ ಸರ್ವಸ್ಯ ಭವಸ್ಯ ಹೇತುಃ ಕಾಲೇನ ಸಸ್ಯಾನಿ ಭವಂತಿ ನಿತ್ಯಮ್ ಕಾಲೇನ ಸಸ್ಯಾನಿ ಲಯಂ ಪ್ರಯಾಂತಿ ಕಾಲೇನ ಸಂಜೀವತಿ ಜೀವಲೋಕಃ

ಕಾಲವೇ ಎಲ್ಲವೂ ಉಂಟಾಗುವ ಕಾರಣ; ಕಾಲದಿಂದ ಬೆಳೆಗಳು ಸದಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ; ಕಾಲದಿಂದ ಅವು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಕಾಲದಿಂದ ಜೀವಿಗಳ ಲೋಕ ಪುನಃ ಜೀವಂತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇತ್ಥಂ ಕಾಲಾತ್ಮನಸ್ತತ್ತ್ವಂ ಯೋ ವಿಜಾನಾತಿ ತತ್ತ್ವತಃ ಕಾಲಾತ್ಮಾನಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಕಾಲಾತೀತಂ ಸ ಪಶ್ಯತಿ

ಈ ರೀತಿ, ಯಾರು ಕಾಲಸ್ವರೂಪದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕಾಲವನ್ನು ಮೀರಿ, ಕಾಲದ ಪಾರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ನ ಯಸ್ಯ ಕಾಲೋ ನ ಚ ಬಂಧಮುಕ್ತೀ ನ ಯಃ ಪುಮಾನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿರ್ನ ವಿಶ್ವಮ್ ವಿಚಿತ್ರರೂಪಾಯ ಶಿವಾಯ ತಸ್ಮೈ ನಮಃಪರಸ್ಮೈ ಪರಮೇಶ್ವರಾಯ

ಯಾರಿಗೆ ಕಾಲವೂ ಇಲ್ಲ, ಬಂಧನವೂ ಇಲ್ಲ, ಮುಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಯಾರು ಪುರುಷನೂ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ವಿಶ್ವವೂ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ರೂಪಗಳು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿವೆ—ಅಂತಹ ಪರಮೇಶ್ವರ ಶಿವನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕೇನ ಮಾನೇನ ಕಾಲೇಸ್ಮಿನ್ನಾಯುಸ್ಸಂಖ್ಯಾ ಪ್ರಕಲ್ಪ್ಯತೇ ಸಂಖ್ಯಾರೂಪಸ್ಯ ಕಾಲಸ್ಯ ಕಃ ಪುನಃ ಪರಮೋ ಽವಧಿಃ

ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜೀವನದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಯಾವ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಅಳೆಯುತ್ತಾರೆ? ಮತ್ತೆ, ಅಳೆಯಲಾಗುವ ಕಾಲದ ಅಂತಿಮ ಗಡಿ ಯಾವುದು?

ಆಯುಷೋ ಽತ್ರ ನಿಮೇಷಾಖ್ಯಮಾದ್ಯಮಾನಂ ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ ಸಂಖ್ಯಾರೂಪಸ್ಯ ಕಾಲಸ್ಯ ಶಾಂತ್ತ್ವತೀತಕಲಾವಧಿ

ಇಲ್ಲಿ, ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಅಳತೆ 'ನಿಮಿಷ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ—ಅಂದರೆ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವಷ್ಟು ಸಮಯ. ಅಳೆಯಲಾಗುವ ಕಾಲದ ಗಡಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನೂ ಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಕ್ಷಿಪಕ್ಷ್ಮಪರಿಕ್ಷೇಪೋ ನಿಮೇಷಃ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಃ ತಾದೃಶಾನಾಂ ನಿಮೇಷಾಣಾಂ ಕಾಷ್ಠಾ ದಶ ಚ ಪಞ್ಚ ಚ

ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚುವ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ಕಾಷ್ಠವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಾಷ್ಠಾಂಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ಕಲಾ ನಾಮ ಕಲಾಂಸ್ತ್ರಿಂಶನ್ಮುಹೂರ್ತಕಃ ಮುಹೂರ್ತಾನಾಮಪಿ ತ್ರಿಂಶದಹೋರಾತ್ರಂ ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ

ಮೂವತ್ತು ಕಾಷ್ಠಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ಕಲಾ, ಮೂವತ್ತು ಕಲೆಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತ, ಮೂವತ್ತು ಮುಹೂರ್ತಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತ್ರಿಂಶತ್ಸಂಖ್ಯೈರಹೋರಾತ್ರೈರ್ಮಾಸಃ ಪಕ್ಷದ್ವಯಾತ್ಮಕಃ

ಹದಿಮೂರು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಗಳು ಸೇರಿ, ಎರಡು ಪಕ್ಷಗಳಿರುವ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಆಗುತ್ತದೆ.

ಜ್ಞೇಯಂ ಪಿತ್ರ್ಯಮಹೋರಾತ್ರಂ ಮಾಸಃ ಕೃಷ್ಣಸಿತಾತ್ಮಕಃ

ಪಿತೃಗಳ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಎಂದರೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು, ಅದು ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಮಾಸೈಸ್ತೈರಯನಂ ಷಡ್ಭಿರ್ವರ್ಷಂ ದ್ವೇ ಚಾಯನಂ ಮತಮ್ ಲೌಕಿಕೇನೈವ ಮಾನೇನ ಅಬ್ದೋ ಯೋ ಮಾನುಷಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಆ ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ಅಯನವಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡು ಅಯನಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ವರ್ಷ, ಈ ಲೋಕದ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಮಾನವನ ಒಂದು ವರ್ಷ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಏತದ್ದಿವ್ಯಮಹೋರಾತ್ರಮಿತಿ ಶಾಸ್ತ್ರಸ್ಯ ನಿಶ್ಚಯಃ ದಕ್ಷಿಣಂ ಚಾಯನಂ ರಾತ್ರಿಸ್ತಥೋದಗಯನಂ ದಿನಮ್

ಇದು ದೈವಿಕ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣಾಯನವು ರಾತ್ರಿ, ಉತ್ತರಾಯಣವು ಹಗಲು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮಾಸಸ್ತ್ರಿಂಶದಹೋರಾತ್ರೈರ್ದಿವ್ಯೋ ಮಾನುಷವತ್ಸ್ಮೃತಃ ಸಂವತ್ಸರೋ ಽಪಿ ದೇವಾನಾಂ ಮಾಸೈರ್ದ್ವಾದಶಭಿಸ್ತಥಾ

ಮೂವತ್ತು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ದೈವಿಕ ತಿಂಗಳು, ಹೀಗೆಯೇ ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳು ಸೇರಿ ದೇವತೆಗಳ ಒಂದು ವರ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ರೀಣಿ ವರ್ಷಶತಾನ್ಯೇವ ಷಷ್ಟಿವರ್ಷಯುತಾನ್ಯಪಿ ದಿವ್ಯಸ್ಸಂವತ್ಸರೋ ಜ್ಞೇಯೋ ಮಾನುಷೇಣ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ

ಮೂರು ನೂರು ಅರವತ್ತು ಮಾನವ ವರ್ಷಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ದೈವಿಕ ವರ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ದಿವ್ಯೇನೈವ ಪ್ರಮಾಣೇನ ಯುಗಸಂಖ್ಯಾ ಪ್ರವರ್ತತೇ ಚತ್ವಾರಿ ಭಾರತೇ ವರ್ಷೇ ಯುಗಾನಿ ಕವಯೋ ವಿದುಃ

ಈ ದೈವಿಕ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಯುಗಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಿವೆ ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.

ಪೂರ್ವಂ ಕೃತಯುಗಂ ನಾಮ ತತಸ್ತ್ರೇತಾ ವಿಧೀಯತೇ ದ್ವಾಪರಂ ಚ ಕಲಿಶ್ಚೈವ ಯುಗಾನ್ಯೇತಾನಿ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ಮೊದಲು ಕೃತಯುಗ, ನಂತರ ತ್ರೇತಾಯುಗ, ನಂತರ ದ್ವಾಪರಯುಗ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುಗ—ಈ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಚತ್ವಾರಿ ತು ಸಹಸ್ರಾಣಿ ವರ್ಷಾಣಾಂ ತತ್ಕೃತಂ ಯುಗಮ್ ತಸ್ಯ ತಾವಚ್ಛತೀಸಂಧ್ಯಾ ಸಂಧ್ಯಾಂಶಶ್ಚ ತಥಾವಿಧಃ

ಕೃತಯುಗವು ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಪ್ರಭಾತವೂ ಸಾಯಂಕಾಲವೂ ಶತಮಾನಗಳಷ್ಟು, ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯದ ಕಾಲವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಉದ್ದವಾಗಿದೆ.

ಇತರೇಷು ಸಸಂಧ್ಯೇಷು ಸಸಂಧ್ಯಾಂಶೇಷು ಚ ತ್ರಿಷು ಏಕಾಪಾಯೇನ ವರ್ತಂತೇ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಶತಾನಿ ಚ

ಮತ್ತಿನ ಮೂರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾತ ಮತ್ತು ಸಾಯಂಕಾಲಗಳೂ ಸೇರಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಒಂದು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಶತಗಳು ಮತ್ತು ಸಹಸ್ರಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ಏತದ್ದ್ವಾದಶಸಾಹಸ್ರಂ ಸಾಧಿಕಂ ಚ ಚತುರ್ಯುಗಮ್ ಚತುರ್ಯುಗಸಹಸ್ರಂ ಯತ್ಸಂಕಲ್ಪ ಇತಿ ಕಥ್ಯತೇ

ಹೀಗೆ, ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳು ಸೇರಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ (ದೈವಿಕ) ವರ್ಷಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಸಾವಿರ ನಾಲ್ಕು-ಯುಗಗಳ ಚಕ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಕಲ್ಪ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಚತುರ್ಯುಗೈಕಸಪ್ತತ್ಯಾ ಮನೋರಂತರಮುಚ್ಯತೇ ಕಲ್ಪೇ ಚತುರ್ದಶೈಕಸ್ಮಿನ್ಮನೂನಾಂ ಪರಿವೃತ್ತಯಃ

ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದರಷ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಚಕ್ರವನ್ನು ಒಂದು ಮನ್ವಂತರ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮನ್ವಂತರಗಳಿವೆ.

ಏತೇನ ಕ್ರಮಯೋಗೇನ ಕಲ್ಪಮನ್ವಂತರಾಣಿ ಚ ಸಪ್ರಜಾನಿ ವ್ಯತೀತಾನಿ ಶತಶೋ ಽಥ ಸಹಸ್ರಶಃ

ಈ ಕ್ರಮದ ಪ್ರಕಾರ, ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಕಲ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಮನ್ವಂತರಗಳು, ಅವುಗಳ ಸಂತಾನಗಳೂ ಸಹ, ಕಳೆದಿವೆ.

ಅಜ್ಞೇಯತ್ವಾಚ್ಚ ಸರ್ವೇಷಾಮಸಂಖ್ಯೇಯತಯಾ ಪುನಃ ಶಕ್ಯೋ ನೈವಾನುಪೂರ್ವ್ಯಾದ್ವೈ ತೇಷಾಂ ವಕ್ತುಂ ಸುವಿಸ್ತರಃ

ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿಯಲಾಗದಂತೆಯೂ, ಎಣಿಸಲಾಗದಂತೆಯೂ ಇರುವುದರಿಂದ, ಅವುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಥವಾ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಕಲ್ಪೋ ನಾಮ ದಿವಾ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ ಕಲ್ಪಾನಾಂ ವೈ ಸಹಸ್ರಂ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ವರ್ಷಮಿಹೋಚ್ಯತೇ

ಕಲ್ಪವೆಂದರೆ ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನ. ಸಾವಿರ ಕಲ್ಪಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ವರ್ಷವೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.