ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಗುಣೈರಾರಭ್ಯ ಕರ್ಮಾಣಿ ಸ್ವಭಾವಾದೀನಿ ಯೋಜಯೇತ್ ತೇಷಾಮಭಾವೇ ನಾಶಃ ಸ್ಯಾತ್ಕೃತಸ್ಯಾಪಿ ಚ ಕರ್ಮಣಃ

ಗುಣಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಕರ್ಮಗಳು ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕರ್ಮಕ್ಷಯೇ ಪುನಶ್ಚಾನ್ಯತ್ತತೋ ಯಾತಿ ಸ ತತ್ತ್ವತಃ ಸ ಏವಾದಿಸ್ಸ್ವಯಂ ಯೋಗನಿಮಿತ್ತಂ ಭೋಕ್ತೃಭೋಗಯೋಃ

ಕರ್ಮ ಮುಗಿದಾಗ ಮತ್ತೊಂದು ಬರುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಅವನು ತತ್ತ್ವದಂತೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನೇ ಆದಿ, ಭೋಗಿಯೂ ಭೋಗದ ಯೋಗಕ್ಕೆ ಕಾರಣನು.

ಪರಸ್ತ್ರಿಕಾಲಾದಕಲಸ್ಸ ಏವ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ಸರ್ವವಿತ್ ತ್ರಿಗುಣಾಧೀಶೋ ಬ್ರಹ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಪರಾತ್ಪರಃ

ಅವನು ಮೂರು ಕಾಲಗಳಿಗೂ ಅತೀತನು, ಕಾಲವಿಲ್ಲದವನು, ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವವನು.

ತಂ ವಿಶ್ವರೂಪಮಭವಂ ಭವಮೀಡ್ಯಂ ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್ ದೇವದೇವಂ ಜಗತ್ಪೂಜ್ಯಂ ಸ್ವಚಿತ್ತಸ್ಥಮುಪಾಸ್ಮಹೇ

ನಾವು ಆ ವಿಶ್ವರೂಪಿಯನ್ನು, ಭವಾಭವದ ಮೂಲವನ್ನೂ, ಎಲ್ಲರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನನ್ನೂ, ದೇವದೇವನನ್ನೂ, ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವವನನ್ನೂ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಕಾಲಾದಿಭಿಃ ಪರೋ ಯಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಪಞ್ಚಃ ಪರಿವರ್ತತೇ ಧರ್ಮಾವಹಂ ಪಾಪನುದಂ ಭೋಗೇಶಂ ವಿಶ್ವಧಾಮ ಚ

ಕಾಲಾದಿಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಭೋಗದ ಸ್ವಾಮಿಯೂ ವಿಶ್ವದ ನೆಲೆಯೂ ಆದವನನ್ನು ನಾವು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ.

ತಮೀಶ್ವರಾಣಾಂ ಪರಮಂ ಮಹೇಶ್ವರಂ ತಂ ದೇವತಾನಾಂ ಪರಮಂ ಚ ದೈವತಮ್ ಪತಿಂ ಪತೀನಾಂ ಪರಮಂ ಪರಸ್ತಾದ್ವಿದಾಮ ದೇವಂ ಭುವನೇಶ್ವರೇಶ್ವರಮ್

ನಾವು ದೇವರನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮನು, ಮಹೇಶ್ವರನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಎಲ್ಲ ಪತಿಗಳ ಪತಿ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವವನು, ಭುವನೇಶ್ವರೇಶ್ವರನು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತೇವೆ.

ನ ತಸ್ಯ ವಿದ್ಯೇತ ಕಾರ್ಯಂ ಕಾರಣಂ ಚ ನ ವಿದ್ಯತೇ ನ ತತ್ಸಮೋ ಽಧಿಕಶ್ಚಾಪಿ ಕ್ವಚಿಜ್ಜಗತಿ ದೃಶ್ಯತೇ

ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ, ಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲ; ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನವನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಪರಾಸ್ಯ ವಿವಿಧಾ ಶಕ್ತಿಃ ಶ್ರುತೌ ಸ್ವಾಭಾವಿಕೀ ಶ್ರುತಾ ಜ್ಞಾನಂ ಬಲಂ ಕ್ರಿಯಾ ಚೈವ ಯಾಭ್ಯೋ ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಕೃತಮ್

ಅವನ ಪರಾಶಕ್ತಿಗಳು ಅನೇಕವಾಗಿವೆ, ಅವು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿಯೇ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ: ಜ್ಞಾನ, ಬಲ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆ, ಇವುಗಳಿಂದಲೇ ಈ ವಿಶ್ವ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಪತಿಃ ಕಶ್ಚಿನ್ನೈವ ಲಿಂಗಂ ನ ಚೇಶಿತಾ ಕಾರಣಂ ಕಾರಣಾನಾಂ ಚ ಸ ತೇಷಾಮಧಿಪಾಧಿಪಃ

ಅವನಿಗೆ ಯಾರು ಒಡೆಯರಿಲ್ಲ, ಗುರುತು ಇಲ್ಲ, ಆಳುವವನು ಇಲ್ಲ; ಅವನೇ ಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣ, ಅವುಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ.

ನ ಚಾಸ್ಯ ಜನಿತಾ ಕಶ್ಚಿನ್ನ ಚ ಜನ್ಮ ಕುತಶ್ಚನ ನ ಜನ್ಮಹೇತವಸ್ತದ್ವನ್ಮಲಮಾಯಾದಿಸಂಜ್ಞಕಾಃ

ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಜನಕನೂ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಮಾಲಿನ್ಯ ಅಥವಾ ಮಾಯೆ ಅವನಿಗೆ ಇಲ್ಲ.

ಸ ಏಕಸ್ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಗೂಢೋ ವ್ಯಾಪ್ತಶ್ಚ ವಿಶ್ವತಃ ಸರ್ವಭೂತಾಂತರಾತ್ಮಾ ಚ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷಸ್ಸ ಕಥ್ಯತೇ

ಅವನೇ ಒಬ್ಬನೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವನೇ ಎಲ್ಲರ ಅಂತರಾತ್ಮ, ಧರ್ಮದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ವಭೂತಾಧಿವಾಸಶ್ಚ ಸಾಕ್ಷೀ ಚೇತಾ ಚ ನಿರ್ಗುಣಃ ಏಕೋ ವಶೀ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಾಣಾಂ ಬಹೂನಾಂ ವಿವಶಾತ್ಮನಾಮ್

ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ನಿವಾಸ, ಸಾಕ್ಷಿ, ಚೇತನ, ಗುಣರಹಿತನು; ಅನೇಕ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಸ್ವಾಮಿ, ಅನೇಕ ಬಾಧ್ಯ ಆತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಸ್ವತಂತ್ರನು.

ನಿತ್ಯಾನಾಮಪ್ಯಸೌ ನಿತ್ಯಶ್ಚೇತನಾನಾಂ ಚ ಚೇತನಃ ಏಕೋ ಬಹೂನಾಂ ಚಾಕಾಮಃ ಕಾಮಾನೀಶಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ

ಅವನು ಶಾಶ್ವತರಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತನು, ಚೇತನರಲ್ಲಿ ಚೇತನನು; ಅನೇಕರ ಮಧ್ಯೆ ಒಬ್ಬನೇ, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದವನು, ಆದರೂ ಎಲ್ಲರ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು.

ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗಾಧಿಗಮ್ಯಂ ಯತ್ಕಾರಣಂ ಜಗತಾಂ ಪತಿಮ್ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ದೇವಂ ಪಶುಃ ಪಾಶೈಸ್ಸರ್ವೈರೇವ ವಿಮುಚ್ಯತೇ

ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಕರ್ತೃನಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆ ದೇವರನ್ನು ಅರಿತಾಗ, ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

ವಿಶ್ವಕೃದ್ವಿಶ್ವವಿತ್ಸ್ವಾತ್ಮಯೋನಿಜ್ಞಃ ಕಾಲಕೃದ್ಗುಣೀ ಪ್ರಧಾನಃ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಪತಿರ್ಗುಣೇಶಃ ಪಾಶಮೋಚಕಃ

ಅವನು ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಸ್ವಯಂ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಮೂಲವನ್ನು ಅರಿತವನು, ಕಾಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವನು, ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಆದಿಯವನು, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನಿಗೆ ಅಧಿಪತಿ, ಗುಣಗಳ ಒಡೆಯ, ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವವನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ವಿದಧೇ ಪೂರ್ವಂ ವೇದಾಂಶ್ಚೋಪಾದಿಶತ್ಸ್ವಯಮ್ ಯೋ ದೇವಸ್ತಮಹಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಸ್ವಾತ್ಮಬುದ್ಧಿಪ್ರಸಾದತಃ

ಯಾರು ಮೊದಲಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಸ್ವತಃ ವೇದಗಳನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರೋ, ಆ ದೇವರನ್ನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಮುಮುಕ್ಷುರಸ್ಮಾತ್ಸಂಸಾರಾತ್ಪ್ರಪದ್ಯೇ ಶರಣಂ ಶಿವಮ್ ನಿಷ್ಫಲಂ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಂ ಶಾಂತಂ ನಿರವದ್ಯಂ ನಿರಂಜನಮ್

ಈ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ನಾನು ಫಲವಿಲ್ಲದ, ಕ್ರಿಯೆಯಿಲ್ಲದ, ಶಾಂತ, ದೋಷರಹಿತ ಮತ್ತು ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಅಮೃತಸ್ಯ ಪರಂ ಸೇತುಂ ದಗ್ಧೇಂಧನಮಿವಾನಿಲಮ್ ಯದಾ ಚರ್ಮವದಾಕಾಶಂ ವೇಷ್ಟಯಿಷ್ಯಂತಿ ಮಾನವಾಃ

ಅವನು ಅಮೃತತ್ವಕ್ಕೆ ಪರಮ ಸೇತು, ಸುಟ್ಟ ಇಂಧನಕ್ಕೆ ಗಾಳಿಯಂತಿರುವನು; ಮಾನವರು ಆಕಾಶವನ್ನು ಚರ್ಮದಿಂದ ಹೊದಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವಾಗ,

ತದಾ ಶಿವಮವಿಜ್ಞಾಯ ದುಃಖಸ್ಯಾಂತೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಅಂತಹ ವೇಳೆ ಶಿವನನ್ನು ಅರಿಯದೆ ದುಃಖದ ಅಂತ್ಯವು ಸಂಭವಿಸುವುದು.

ತಪಃಪ್ರಭಾವಾದ್ದೇವಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ಮಹರ್ಷಯಃ ಅತ್ಯಾಶ್ರಮೋಚಿತಜ್ಞಾನಂ ಪವಿತ್ರಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್

ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ದೇವರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಆಶ್ರಮಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೀರುವ, ಪವಿತ್ರವಾದ, ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ವೇದಾಂತೇ ಪರಮಂ ಗುಹ್ಯಂ ಪುರಾಕಲ್ಪಪ್ರಚೋದಿತಮ್ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವದನಾಲ್ಲಬ್ಧಂ ಮಯೇದಂ ಭಾಗ್ಯಗೌರವಾತ್

ವೇದಾಂತದ ಪರಮ ಗುಹ್ಯವಾದ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶಿಸಲಾಯಿತು, ಅದನ್ನು ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಾಯಿಂದ, ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯದ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ನಾಪ್ರಶಾಂತಾಯ ದಾತವ್ಯಮೇತಜ್ಜ್ಞಾನಮನುತ್ತಮಮ್ ನ ಪುತ್ರಾಯಾಶುವೃತ್ತಾಯ ನಾಶಿಷ್ಯಾಯ ಚ ಸರ್ವಥಾ

ಈ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಶಾಂತನಲ್ಲದವನಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದು, ದುಷ್ಟವಾದ ಮಗನಿಗೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅಯೋಗ್ಯ ಶಿಷ್ಯನಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು.

ಯಸ್ಯ ದೇವೇ ಪರಾಭಕ್ತಿರ್ಯಥಾ ದೇವೇ ತಥಾ ಗುರೌ ತಸ್ಯೈತೇ ಕಥಿತಾಹ್ಯರ್ಥಾಃ ಪ್ರಕಾಶಂತೇ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಯಾರಿಗೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ಇದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುನಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಇದೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಈ ಅರ್ಥಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತವೆ.

ಅತಶ್ಚ ಸಂಕ್ಷೇಪಮಿದಂ ಶೃಣುಧ್ವಂ ಶಿವಃ ಪರಸ್ತಾತ್ಪ್ರಕೃತೇಶ್ಚ ಪುಂಸಃ ಸ ಸರ್ಗಕಾಲೇ ಚ ಕರೋತಿ ಸರ್ವಂ ಸಂಹಾರಕಾಲೇ ಪುನರಾದದಾತಿ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: ಶಿವನು ಪ್ರಕೃತಿಗೂ ಆತ್ಮಕ್ಕೂ ಮೀರಿದವನು; ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಲಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಕಾಲಾದುತ್ಪದ್ಯತೇ ಸರ್ವಂ ಕಾಲದೇವ ವಿಪದ್ಯತೇ ನ ಕಾಲನಿರಪೇಕ್ಷಂ ಹಿ ಕ್ವಚಿತ್ಕಿಂಚನ ವಿದ್ಯತೇ

ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ದೇವರೆ, ಕಾಲದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಕಾಲವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸದೆ ಯಾವುದೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಯದಾಸ್ಯಾಂತರ್ಗತಂ ವಿಶ್ವಂ ಶಶ್ವತ್ಸಂಸಾರಮಣ್ಡಲಮ್ ಸರ್ಗಸಂಹೃತಿಮುದ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಚಕ್ರವತ್ಪರಿವರ್ತತೇ

ಯಾವಾಗ ಈ ಶಾಶ್ವತ ಸಂಸಾರಚಕ್ರವಾದ ವಿಶ್ವವು ಅವನೊಳಗೆ ಸೇರಿರುತ್ತದೋ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯದ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅದು ಚಕ್ರದಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹರಿಶ್ಚ ರುದ್ರಶ್ಚ ತಥಾನ್ಯೇ ಚ ಸುರಾಸುರಾಃ ಯತ್ಕೃತಾಂ ನಿಯತಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪ್ರಭವೋ ನಾತಿವರ್ತಿತುಮ್

ಬ್ರಹ್ಮ, ಹರಿಯು, ರುದ್ರನು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವರುಗಳು ಹಾಗೂ ದಾನವರು, ಅವನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ತಮ್ಮ ಮೂಲವನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಭೂತಭವ್ಯಭವಿಷ್ಯಾದ್ಯೈರ್ವಿಭಜ್ಯ ಜರಯನ್ ಪ್ರಜಾಃ ಅತಿಪ್ರಭುರಿತಿ ಸ್ವೈರಂ ವರ್ತತೇ ಽತಿಭಯಂಕರಃ

ಹಿಂದಿನದು, ಇಂದಿನದು, ಮುಂದಿನದು ಎಂದು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ, ಅವನು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ವಯಸ್ಸಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯುವವನು, ಬಹಳ ಭಯಾನಕನು.

ಕ ಏಷ ಭಗವಾನ್ ಕಾಲಃ ಕಸ್ಯ ವಾ ವಶವರ್ತ್ಯಯಮ್ ಕ ಏವಾಸ್ಯ ವಶೇ ನ ಸ್ಯಾತ್ಕಥಯೈತದ್ವಿಚಕ್ಷಣ

ಈ ಕಾಲ ಎಂಬ ಭಗವಂತನು ಯಾರು? ಅವನು ಯಾರ ಮೇಲೆ ಆಳುತ್ತಾನೆ? ಯಾರು ಅವನ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುವುದಿಲ್ಲ? ಇದನ್ನು ತಿಳಿಸು, ಜ್ಞಾನಿಯೇ.