ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಸನತ್ಕುಮಾರಮುನಿನಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೇಣ ಧೀಮತಾ ಶಿವಾನ್ಯದೇವವಶ್ಯಾನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಸರ್ವತಃ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಸನತ್ಕುಮಾರ ಮುನಿಯು ಶಿವನ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದನು.

ಬೇರಮಾತ್ರಂ ಚ ಪೂಜಾರ್ಥಂ ಶ್ರುತಂ ದೃಷ್ಟಂ ಚ ಭೂರಿಶಃ ಶಿವಮಾತ್ರಸ್ಯ ಪೂಜಾಯಾಂ ಲಿಂಗಂ ಬೇರಂ ಚ ದೃಶ್ಯತೇ

ಪೂಜೆಗೆ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ನೋಡಲಾಗಿದೆ. ಶಿವನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಲಿಂಗವೂ ವಿಗ್ರಹವೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಅತಸ್ತದ್ಬ್ರೂಹಿ ಕಲ್ಯಾಣ ತತ್ತ್ವಂ ಮೇ ಸಾಧುಬೋಧನಮ್ ಅನುತ್ತರಮಿಮಂ ಪ್ರಶ್ನಂ ರಹಸ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಲಕ್ಷಣಮ್

ಆದುದರಿಂದ, ಕಲ್ಯಾಣಸ್ವರೂಪನೆ, ನನಗೆ ಸತ್ಯತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸು. ಈ ಅಪೂರ್ವ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಬ್ರಹ್ಮನ ಗುಪ್ತ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ.

ಕಥಯಾಮಿ ಶಿವೇನೋಕ್ತಂ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಸ್ಯ ತೇ ಽನಘ ಶಿವಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪತ್ವಾನ್ನಿಷ್ಕಲತ್ವಾಚ್ಚ ನಿಷ್ಕಲಮ್

ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಶಿವನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ನಿರಾಕಾರನಾದ್ದರಿಂದ ಅವನು ನಿರಾಕಾರನು.

ಲಿಂಗಂ ತಸ್ಯೈವ ಪೂಜಾಯಾಂ ಸರ್ವವೇದೇಷು ಸಂಮತಮ್ ತಸ್ಯೈವ ಸಕಲತ್ವಾಚ್ಚ ತಥಾ ಸಕಲನಿಷ್ಕಲಮ್

ಶಿವನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳೂ ಪೂಜೆಗೆ ಅಂಗೀಕರಿಸಿವೆ. ಅವನು ಸಕಲನು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಸಕಲ ಮತ್ತು ನಿರಾಕಾರ ಎರಡೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಸಕಲಂ ಚ ತಥಾ ಬೇರಂ ಪೂಜಾಯಾಂ ಲೋಕಸಂಮತಮ್ ಶಿವಾನ್ಯೇಷಾಂ ಚ ಜೀವತ್ವಾತ್ಸಕಲತ್ವಾಚ್ಚ ಸರ್ವತಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪೂಜೆಗೆ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇತರರು ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಕಲರೂಪಿಗಳಾದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೀಗೇ ಇದೆ.

ಬೇರಮಾತ್ರಂ ಚ ಪೂಜಾಯಾಂ ಸಂಮತಂ ವೇದನಿರ್ಣಯೇ ಸ್ವಾವಿರ್ಭಾವೇ ಚ ದೇವಾನಾಂ ಸಕಲಂ ರೂಪಮೇವ ಹಿ

ವೇದದ ತೀರ್ಮಾನ ಪ್ರಕಾರ ಪೂಜೆಗೆ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವಾಗ ಸಕಲರೂಪವೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಶಿವಸ್ಯ ಲಿಂಗಂ ಬೇರಂ ಚ ದರ್ಶನೇ ದೃಶ್ಯತೇ ಖಲು ಉಕ್ತಂ ತ್ವಯಾ ಮಹಾಭಾಗ ಲಿಂಗಬೇರಪ್ರಚಾರಣಮ್

ಶಿವನ ಲಿಂಗವೂ ವಿಗ್ರಹವೂ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಮಹಾಭಾಗನೆ, ನೀನು ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹದ ಪ್ರಸಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀಯೆ.

ಶಿವಸ್ಯ ಚ ತದನ್ಯೇಷಾಂ ವಿಭಜ್ಯ ಪರಮಾರ್ಥತಃ ತಸ್ಮಾತ್ತದೇವ ಪರಮಂ ಲಿಂಗಬೇರಾದಿಸಂಭವಮ್

ಶಿವನ ಮತ್ತು ಇತರರ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದುದೇ ಪರಮವಾದುದು.

ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಯೋಗೀಂದ್ರ ಲಿಂಗಾವಿರ್ಭಾವಲಕ್ಷಣಮ್ ಶೃಣು ವತ್ಸ ಭವತ್ಪ್ರೀತ್ಯಾ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಯೋಗಿಗಳೇ, ನಾನು ಲಿಂಗದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಿನಗೆ ನಾನು ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು ಮಗನೇ.

ಪುರಾ ಕಲ್ಪೇ ಮಹಾಕಾಲೇ ಪ್ರಪನ್ನೇ ಲೋಕವಿಶ್ರುತೇ ಆಯುಧ್ಯೇತಾಂ ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣೂ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಕಲ್ಪದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಎಂಬ ಎರಡು ಮಹಾತ್ಮರು ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ತಯೋರ್ಮಾನಂ ನಿರಾಕರ್ತುಂ ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ನಿಷ್ಕಲಸ್ತಂಭರೂಪೇಣ ಸ್ವರೂಪಂ ಸಮದರ್ಶಯತ್

ಅವರ ಗರ್ವವನ್ನು ಕಳೆಯಲು, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ತಂಬೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದನು.

ತತಃ ಸ್ವಲಿಂಗಚಿಹ್ನತ್ವಾತ್ಸ್ತಮ್ಭತೋ ನಿಷ್ಕಲಂ ಶಿವಃ ಸ್ವಲಿಂಗಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಜಗತಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ

ಆಮೇಲೆ, ತನ್ನ ಲಿಂಗದ ಗುರುತುಗಳಿಂದ, ತಂಬೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಶಿವನು, ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಲಿಂಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ಲೋಕೇಷು ನಿಷ್ಕಲಂ ಲಿಂಗಮೈಶ್ವರಮ್ ಸಕಲಂ ಚ ತಥಾ ಬೇರಂ ಶಿವಸ್ಯೈವ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಮ್

ಆ ಸಮಯದಿಂದಲೂ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ಈಶ್ವರನ ಲಿಂಗವನ್ನು ರೂಪರಹಿತವೆಂದು ಹಾಗೂ ರೂಪವಿರುವ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಶಿವನದ್ದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಶಿವಾನ್ಯೇಷಃ ತು ದೇವಾನಾಂ ಬೇರಮಾತ್ರಂ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಮ್ ತತ್ತದ್ಬೇರಂ ತು ದೇವಾನಾಂ ತತ್ತದ್ಭೋಗಪ್ರದಂ ಶುಭಮ್ ಶಿವಸ್ಯ ಲಿಂಗಬೇರತ್ವಂ ಭೋಗಮೋಕ್ಷಪ್ರದಂ ಶುಭಮ್

ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪ್ರತಿ ದೇವರ ಮೂರ್ತಿ ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶುಭಕರವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಶಿವನ ಲಿಂಗಮೂರ್ತಿ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಶುಭಕರವಾಗಿದೆ.

ಪುರಾ ಕದಾಚಿದ್ಯೋಗೀಂದ್ರ ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಷಧರಾಸನಃ ಸುಷ್ವಾಪ ಪರಯಾ ಭೂತ್ಯಾ ಸ್ವಾನುಗೈರಪಿ ಸಂವೃತಃ

ಒಂದು ಬಾರಿ, ಯೋಗಿಗಳೇ, ವಿಷ್ಣುನು ನಾಗದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ, ತನ್ನ ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಆಳವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದನು.

ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಗತಸ್ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಂವರಃ ಅಪೃಚ್ಛತ್ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷಂ ಶಯನಂ ಸರ್ವಸುನ್ದರಮ್

ಅದಾಗ್ಯೂ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಸುಂದರ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಕಮಲನಯನನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಕಸ್ತ್ವಂ ಪುರುಷವಚ್ಛೇಷೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಮಪಿ ದೃಪ್ತವತ್ ಉತ್ತಿಷ್ಠ ವತ್ಸ ಮಾಂ ಪಶ್ಯ ತವ ನಾಥಮಿಹಾಗತಮ್

ನೀನು ಯಾರು, ಪುರುಷನಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೀಯೆ, ನನ್ನನ್ನು ಗರ್ವದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು ಮಗನೇ, ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಒಡೆಯನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.

ಆಗತಂ ಗುರುಮಾರಾಧ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯೋ ದೃಪ್ತವಚ್ಚರೇತ್ ದ್ರೋಹಿಣಸ್ತಸ್ಯ ಮೂಢಸ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ವಿಧೀಯತೇ

ಯಾರು ಗುರು ಹಾಗೂ ಆರಾಧ್ಯನು ಬಂದಾಗ ಗರ್ವದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ದ್ರೋಹಿಯಾಗಿಯೂ ಮೂಢನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನೇ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಚಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಬಹಿಃ ಶಾಂತವದಾಚರತ್ ಸ್ವಸ್ತಿ ತೇ ಸ್ವಾಗತಂ ವತ್ಸ ತಿಷ್ಠ ಪೀಠಮಿತೋ ವಿಶ

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಒಳಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡರೂ ಹೊರಗೆ ಶಾಂತನಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದನು: 'ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಸುಸ್ವಾಗತ ಮಗನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ, ಈ ಆಸನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು' ಎಂದನು.

ಕಿಮು ತೇ ವ್ಯಾಗ್ರವದ್ವಕ್ತ್ರಂ ವಿಭಾತಿ ವಿಷಮೇಕ್ಷಣಮ್ ವತ್ಸ ವಿಷ್ಣೋ ಮಹಾಮಾನಮಾಗತಂ ಕಾಲವೇಗತಃ

ನಿನ್ನ ಮುಖ ಯಾಕೆ ಹುಲಿಯಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಏಕೆ ಸಮವಿಲ್ಲದೆ ತೋರುತ್ತಿವೆ, ವಿಷ್ಣುವೇ? ಮಹಾ ಗರ್ವವು ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ.

ಪಿತಾಮಹಶ್ಚ ಜಗತಃ ಪಾತಾ ಚ ತವ ವತ್ಸಕ ಮತ್ಸ್ಥಂ ಜಗದಿದಂ ವತ್ಸ ಮನುಷೇ ತ್ವಂ ಹಿ ಚೋರವತ್

ಮಗನೇ, ಪಿತಾಮಹನು ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, ನೀನು ಅದರ ರಕ್ಷಕನು. ಈ ಜಗತ್ತು ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ, ಆದರೂ ನೀನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತೀಯೆ.

ಮನ್ನಾಭಿಕಮಲಾಜ್ಜಾತಃ ಪುತ್ರಸ್ತ್ವಂ ಭಾಷಸೇ ವೃಥಾ ಏವಂ ಹಿ ವದತೋಸ್ತತ್ರ ಮುಗ್ಧಯೋರಜಯೋಸ್ತದಾ

ನನ್ನ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು ನೀನು, ಆದರೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮೋಹಿತರೂ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೂ ಅಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಹಮೇವ ಬರೋ ನ ತ್ವಮಹಂ ಪ್ರಭುರಹಂ ಪ್ರಭುಃ ಪರಸ್ಪರಂ ಹಂತುಕಾಮೌ ಚಕ್ರತುಃ ಸಮರೋದ್ಯಮಮ್

'ನಾನು ಮಾತ್ರ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ನೀನು ಅಲ್ಲ; ನಾನು ಒಡೆಯನು, ನೀನು ಅಲ್ಲ' ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದರು.

ಯುಯುಧಾತೇ ಽಮರೌ ವೀರೌ ಹಂಸಪಕ್ಷೀಂದ್ರವಾಹನೌ ವೈರಂಚ್ಯಾ ವೈಷ್ಣವಾಶ್ಚೈವಂ ಮಿಥೋ ಯುಯುಧಿರೇ ತದಾ

ಆ ಅಮರ ವೀರರು, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಗರುಡ ಎಂಬ ವಾಹನಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು.

ತಾವದ್ವಿಮಾನಗತಯಃ ಸರ್ವಾ ವೈ ದೇವಜಾತಯಃ ದಿದೃಕ್ಷವಃ ಸಮಾಜಗ್ಮುಃ ಸಮರಂ ತಂ ಮಹಾದ್ಭುತಮ್

ಆಗ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಆ ಅದ್ಭುತ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದರು.

ಕ್ಷಿಪಂತಃ ಪುಷ್ಪವರ್ಷಾಣಿ ಪಶ್ಯಂತಃ ಸ್ವೈರಮಂಬರೇ ಸುಪರ್ಣವಾಹನಸ್ತತ್ರ ಕ್ರುದ್ಧೋ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮವಕ್ಷಸಿ

ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಮಳೆಯನ್ನಾಗಿಸಿ, ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಗರುಡವಾಹನನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ಮುಮೋಚ ಬಾಣಾನಸಹಾನಸ್ತ್ರಾಂಶ್ಚ ವಿವಿಧಾನ್ಬಹೂನ್ ಮುಮೋಚಾ ಽಥ ವಿಧಿಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ವಿಷ್ಣೋರುರಸಿ ದುಃಸಹಾನ್

ಆಗ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಬಲವಾದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಬಿಡಿದನು.

ಬಾಣಾನನಲಸಂಕಾಶಾನಸ್ತ್ರಾಂಶ್ಚ ಬಹುಶಸ್ತದಾ ತದಾಶ್ಚರ್ಯಮಿತಿ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ತಯೋಃ ಸಮರಗೋಚರಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಅನೇಕ ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು; ಅವರ ಯುದ್ಧದ ದೃಶ್ಯ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿತ್ತು.