ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸೂರ್ಯಸಂಕಾಶಂ ಚಕ್ರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮನೋಮಯಮ್ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮಹಾದೇವಂ ವಿಸಸರ್ಜ ಪಿತಾಮಹಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ಮನೋಮಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಿತಾಮಹನು ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅದನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು.

ತೇ ಽಪಿ ಹೃಷ್ಟತರಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಜಗತಾಂ ಪ್ರಭುಮ್ ಪ್ರಯಯುಸ್ತಸ್ಯ ಚಕ್ರಸ್ಯ ಯತ್ರ ನೇಮಿರಶೀರ್ಯತ

ಆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಆ ಚಕ್ರದ ಅಂಚು ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಚಕ್ರಂ ತದಪಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಂ ಚಾರುಶಿಲಾತಲೇ ವಿಮಲಸ್ವಾದುಪಾನೀಯೇ ನಿಜಪಾತ ವನೇ ಕ್ವಚಿತ್

ಆ ಚಕ್ರವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗುಟ್ಟಾಗಿ, ಮೃದುವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಬಿದ್ದಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ, ರುಚಿಯಾದ ನೀರು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿತ್ತು, ಅದು ಒಂದು ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು.

ತದ್ವನಂ ತೇನ ವಿಖ್ಯಾತಂ ನೈಮಿಷಂ ಮುನಿಪೂಜಿತಮ್ ಅನೇಕಯಕ್ಷಗಂಧರ್ವವಿದ್ಯಾಧರಸಮಾಕುಲಮ್

ಆ ಕಾಡಿಗೆ 'ನೈಮಿಷ' ಎಂಬ ಹೆಸರಾಯಿತು; ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದುದು, ಅನೇಕ ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ತುಂಬಿದ್ದ ಸ್ಥಳವಾಯಿತು.

ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ದ್ವೀಪಾನಶ್ನನ್ಪುರೂರವಾಃ ವಿಲಾಸವಶಮುರ್ವಶ್ಯಾ ಯಾತೋ ದೈವೇನ ಚೋದಿತಃ

ಪುರೂರವನು, ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಉರ್ವಶಿಯ ಮನಮೋಹನೆಯಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಮುದ್ರಗಳ ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ಸಂಚರಿಸಿದನು.

ಅಕ್ರಮೇಣ ಹರನ್ಮೋಹಾದ್ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಹಿರಣ್ಮಯಮ್ ಮುನಿಭಿರ್ಯತ್ರ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೈಃ ಕುಶವಜ್ರೈರ್ನಿಪಾತಿತಃ

ಅಲ್ಲಿ, ಮೋಹದಿಂದ ತಪ್ಪಾಗಿ, ಪುರೂರವನು ಹಿರಣ್ಮಯ ಯಜ್ಞವಾಟವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು; ಅದನ್ನು ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕುಶದ ತಿರುವಿನಿಂದ ಬಡಿದು ಕೆಡವಿದರು.

ವಿಶ್ವಂ ಸಿಸೃಕ್ಷಮಾಣಾ ವೈ ಯತ್ರ ವಿಶ್ವಸೃಜಃ ಪುರಾ ಸತ್ರಮಾರೇಭಿರೇ ದಿವ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯಗಾಃ

ಅಲ್ಲಿ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗೃಹ್ಯಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ದೈವಿಕ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಋಷಿಭಿರ್ಯತ್ರ ವಿದ್ವದ್ಭಿಃ ಶಬ್ದಾರ್ಥನ್ಯಾಯಕೋವಿದೈಃ ಶಕ್ತಿಪ್ರಜ್ಞಾಕ್ರಿಯಾಯೋಗೈರ್ವಿಧಿರಾಸೀದನುಷ್ಠಿತಃ

ಅಲ್ಲಿ, ಪದಗಳ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ತರ್ಕದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ ಋಷಿಗಳು, ಶಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ಯತ್ರ ವೇದವಿದೋ ನಿತ್ಯಂ ವೇದವಾದಬಹಿಷ್ಕೃತಾನ್ ವಾದಜಲ್ಪಬಲೈರ್ಘ್ನಂತಿ ವಚೋಭಿರತಿವಾದಿನಃ

ಅಲ್ಲಿ, ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಸದಾ, ವೇದಬಾಹ್ಯವಾದ ವಾದಿಗಳನ್ನು, ವಾದ ಮತ್ತು ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಸೋಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸ್ಫಟಿಕಮಯಮಹೀಭೃತ್ಪಾದಜಾಭ್ಯಶ್ಶಿಲಾಭ್ಯಃ ಪ್ರಸರದಮೃತಕಲ್ಪಸ್ಸ್ವಚ್ಛಪಾನೀಯರಮ್ಯಮ್ ಅತಿರಸಫಲವೃಕ್ಷಪ್ರಾಯಮವ್ಯಾಲಸತ್ತ್ವಂ ತಪಸ ಉಚಿತಮಾಸೀನ್ನೈಮಿಷಂ ತನ್ಮುನೀನಾಮ್

ಆ ಪರ್ವತದ ಪಾದದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಅಮೃತದಂತೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಕುಡಿಯಲು ರುಚಿಯಾದದು, ಫಲಭರಿತವಾದ ಮರಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇಲ್ಲದಂತಹದು—ನೈಮಿಷವು ಮಹರ್ಷಿಗಳ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು.

ತಸ್ಮಿನ್ದೇಶೇ ಮಹಾಭಾಗಾ ಮುನಯಶ್ಶಂಸಿತವ್ರತಾಃ ಅರ್ಚಯಂತೋ ಮಹಾದೇವಂ ಸತ್ರಮಾರೇಭಿರೇ ತದಾ

ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ದೃಢವ್ರತದಿಂದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ವಿಶ್ವಂ ಸಿಸೃಕ್ಷಮಾಣಾನಾಂ ಪುರಾ ವಿಶ್ವಸೃಜಾಮಿವ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಂತೆ, ಅವರು ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಅಥ ಕಾಲೇ ಗತೇ ಸತ್ರೇ ಸಮಾಪ್ತೇ ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣೇ ಪಿತಾಮಹನಿಯೋಗೇನ ವಾಯುಸ್ತತ್ರಾಗಮತ್ಸ್ವಯಮ್

ಆಗ, ಯಜ್ಞವು ಮುಗಿದು, ಬಹಳ ದಾನಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಪಿತಾಮಹನ ಆದೇಶದಿಂದ ವಾಯುದೇವನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.

ಶಿಷ್ಯಸ್ಸ್ವಯಂಭುವೋ ದೇವಸ್ಸರ್ವಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದೃಗ್ವಶೀ ಆಜ್ಞಾಯಾಂ ಮರುತೋ ಯಸ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾಸ್ಸಪ್ತಸಪ್ತಕಾಃ

ಅವನು ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ಶಿಷ್ಯನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುವ ದೇವರು; ಅವನ ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಏಳನೇ ಏಳನೇ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಮರುತ್ಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರೇರಯಞ್ಛಶ್ವದಂಗಾನಿ ಪ್ರಾಣಾದ್ಯಾಭಿಃ ಸ್ವವೃತ್ತಿಭಿಃ ಸರ್ವಭೂತಶರೀರಾಣಾಂ ಕುರುತೇ ಯಶ್ಚ ಧಾರಣಮ್

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣವಾಯುಗಳನ್ನು ಅವರ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದೇಹಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಣಿಮಾದಿಭಿರಷ್ಟಾಭಿರೈಶ್ವರ್ಯೈಶ್ಚ ಸಮನ್ವಿತಃ ತಿರ್ಯಕ್ಕಾಲಾದಿಭಿರ್ಮೇಧ್ಯೈರ್ಭುವನಾನಿ ಬಿಭರ್ತಿ ಯಃ

ಅವನು ಅಣಿಮಾದಿ ಎಂಟು ಮಹಾಸಿದ್ಧಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನು, ಕಾಲ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕನ್ನು ಮೀರಿ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಆಕಾಶಯೋನಿರ್ದ್ವಿಗುಣಃ ಸ್ಪರ್ಶಶಬ್ದಸಮನ್ವಯಾತ್ ತೇಜಸಾಂ ಪ್ರಕೃತಿಶ್ಚೇತಿ ಯಮಾಹುಸ್ತತ್ತ್ವಚಿಂತಕಾಃ

ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವರು ಅವನನ್ನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಎರಡು ಸ್ವರೂಪ ಹೊಂದಿದವನು, ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಶಬ್ದದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ತೇಜಸ್ಸಿನ ಮೂಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತಮಾಶ್ರಮಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುನಯೋ ದೀರ್ಘಸತ್ರಿಣಃ ಪಿತಾಮಹವಚಃ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಯಯುಃ

ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೀರ್ಘಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಪಿತಾಮಹನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅಪಾರವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.

ಅಭ್ಯುತ್ಥಾಯ ತತಸ್ಸರ್ವೇ ಪ್ರಣಮ್ಯಾಂಬರಸಂಭವಮ್ ಚಾಮೀಕರಮಯಂ ತಸ್ಮೈ ವಿಷ್ಟರಂ ಸಮಕಲ್ಪಯನ್

ಅಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಎದ್ದು, ಆ ಆಕಾಶಜನನನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು.

ಸೋಪಿ ತತ್ರ ಸಮಾಸೀನೋ ಮುನಿಭಿಸ್ಸಮ್ಯಗರ್ಚಿತಃ ಪ್ರತಿನಂದ್ಯ ಚ ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕುಶಲಂ ತತಃ

ಅವನೂ ಅಲ್ಲೇ ಕೂತು, ಮುನಿಗಳಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದನು. ನಂತರ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಕೇಳಿ, ಅವರ ಸುಖದ ವಿಚಾರವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.

ಅತ್ರ ವಃ ಕುಶಲಂ ವಿಪ್ರಾಃ ಕಚ್ಚಿದ್ವೃತ್ತೇ ಮಹಾಕ್ರತೌ ಕಚ್ಚಿದ್ಯಜ್ಞಹನೋ ದೈತ್ಯಾ ನ ಬಾಧೇರನ್ಸುರದ್ವಿಷಃ

ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀರಾ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ? ಆ ಮಹಾಯಜ್ಞವು ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಿತೇ? ದೇವತೆಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ದೈತ್ಯರು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ?

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ದುರಿಷ್ಟಂ ವಾ ನ ಕಚ್ಚಿತ್ಸಮಜಾಯತ ಸ್ತೋತ್ರಶಸ್ತ್ರಗೃಹೈರ್ದೇವಾನ್ ಪಿತ್ಃನ್ ಪಿತ್ರ್ಯೈಶ್ಚ ಕರ್ಮಭಿಃ

ಯಾವುದಾದರೂ ತಪ್ಪು ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಕಾರಣದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪಿತೃಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಶಕುನ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಉಂಟಾಗಿದೆಯೆ?

ಕಚ್ಚಿದಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಯುಷ್ಮಾಭಿರ್ವಿಧಿರಾಸೀತ್ಸ್ವನುಷ್ಠಿತಃ ನಿವೃತ್ತೇ ಚ ಮಹಾಸತ್ರೇ ಪಶ್ಚಾತ್ಕಿಂ ವಶ್ಚಿಕೀರ್ಷಿತಮ್

ನೀವು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಈಗ ಮಹಾಸತ್ರವು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಮುಂದೆ ಏನು ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶವಿದೆ?

ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ವಾಯುನಾ ಶಿವಭಾವಿನಾ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಮನಸಃ ಪೂತಾಃ ಪ್ರತ್ಯೂಚುರ್ವಿನಯಾನ್ವಿತಾಃ

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಶಿವಭಕ್ತವಾದ ವಾಯುವಿಂದ ಪಾವನರಾಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ಅದ್ಯ ನಃ ಕುಶಲಂ ಸರ್ವಮದ್ಯ ಸಾಧು ಭವೇತ್ತಪಃ ಅಸ್ಮಚ್ಛ್ರೇಯೋಭಿವೃದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಭವಾನತ್ರಾಗತೋ ಯತಃ

ಇಂದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದೆ; ಇಂದೇ ನಮ್ಮ ತಪಸ್ಸು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀವೇ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ.

ಶೃಣು ಚೇದಂ ಪುರಾವೃತ್ತಂ ತಮಸಾಕ್ರಾಂತಮಾನಸೈಃ ಉಪಾಸಿತಃ ಪುರಾಸ್ಮಾಭಿರ್ವಿಜ್ಞಾನಾರ್ಥಂ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಈಗ ನೀವು ಒಂದು ಪುರಾತನ ಘಟನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ: ಆಗ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ನಾವು ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದೆವು.

ಸೋಪ್ಯಸ್ಮಾನನುಗೃಹ್ಯಾಹ ಶರಣ್ಯಶ್ಶರಣಾಗತಾನ್ ಸರ್ವಸ್ಮಾದಧಿಕೋ ರುದ್ರೋ ವಿಪ್ರಾಃ ಪರಮಕಾರಣಮ್

ಅವನು, ಶರಣಾಗತರ ಶರಣು, ನಮಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು: 'ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ರುದ್ರನು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅವನೇ ಪರಮ ಕಾರಣ.'

ತಮಪ್ರತರ್ಕ್ಯಂ ಯಾಥಾತ್ಮ್ಯಂ ಭಕ್ತಿಮಾನೇವ ಪಶ್ಯತಿ ಭಕ್ತಿಶ್ಚಾಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದೇನ ಪ್ರಸಾದಾದೇವ ನಿರ್ವೃತಿಃ

ಅವನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದು; ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೇ ಅದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಮಾದಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾರ್ಥಂ ನೈಮಿಷೇ ಸತ್ರಯೋಗತಃ ಯಜಧ್ವಂ ದೀರ್ಘಸತ್ರೇಣ ರುದ್ರಂ ಪರಮಕಾರಣಮ್

ಆದುದರಿಂದ, ಅವನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಇಲ್ಲಿಯ ನೈಮಿಷ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿ, ರುದ್ರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.