ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಕಶ್ಚಿತ್ಕ್ಷೀಣಪದೋ ಭೂತ್ವಾ ಪುನರಾವರ್ತ್ಯ ಮುಚ್ಯತೇ ಕಶ್ಚಿದಧ್ವಗತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಸ್ಥಿತ್ವಾಸ್ಥಿತ್ವಾ ವಿಮುಚ್ಯತೇ

ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು ನಂತರ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಯಾವುದೋ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಉಳಿದು ನಂತರ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾನ್ನೈಕಪ್ರಕಾರೇಣ ನರಾಣಾಂ ಮುಕ್ತಿರಿಷ್ಯತೇ ಜ್ಞಾನಭಾವಾನುರೂಪೇಣ ಪ್ರಸಾದೇನೈವ ನಿರ್ವೃತಿಃ

ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಕ್ತಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಮಾದಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾರ್ಥಂ ವಾಙ್ಮನೋದೋಷವರ್ಜಿತಾಃ ಧ್ಯಾಯಂತಶ್ಶಿವಮೇವೈಕಂ ಸದಾರತನಯಾಗ್ನಯಃ

ಆ ಪ್ರಸಾದಕ್ಕಾಗಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು, ದೇಹದ ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಿವನನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.

ತನ್ನಿಷ್ಠಾಸ್ತತ್ಪರಾಸ್ಸರ್ವೇ ತದ್ಯುಕ್ತಾಸ್ತದುಪಾಶ್ರಯಾಃ ಸರ್ವಕ್ರಿಯಾಃ ಪ್ರಕುರ್ವಾಣಾಸ್ತಮೇವ ಮನಸಾಗತಾಃ

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದು, ಅವನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತರಾಗಿ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಏಕಮತವಾಗಿ, ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಶಿವನನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ದೀರ್ಘಸೂತ್ರಸಮಾರಬ್ಧಂ ದಿವ್ಯವರ್ಷಸಹಸ್ರಕಮ್ ಸತ್ರಾಂತೇ ಮಂತ್ರಯೋಗೇನ ವಾಯುಸ್ತತ್ರ ಗಮಿಷ್ಯತಿ

ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸಾವಿರ ದೈವಿಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಸಿದ ಮೇಲೆ, ಯಜ್ಞದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾಣವು ಹೊರಡುವುದು.

ಸ ಏವ ಭವತಃ ಶ್ರೇಯಃ ಸೋಪಾಯಂ ಕಥಯಿಷ್ಯತಿ ತತೋ ವಾರಾಣಸೀ ಪುಣ್ಯಾ ಪುರೀ ಪರಮಶೋಭನಾ

ಅವನು ನಿಮಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೇಳುವನು. ನಂತರ ಪುಣ್ಯವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ವಾರಾಣಸಿ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಬೇಕು.

ಗಂತವ್ಯಾ ಯತ್ರ ವಿಶ್ವೇಶೋ ದೇವ್ಯಾ ಸಹ ಪಿನಾಕಧೃಕ್ ಸದಾ ವಿಹರತಿ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹಕಾರಣಾತ್

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ ಶಿವನು, ಪಿನಾಕ ಧರಿಸಿದವನು, ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು.

ತತ್ರಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಮಹದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮತ್ಸಮೀಪಂ ಗಮಿಷ್ಯಥ ತತೋ ವಃ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮೋಕ್ಷೋಪಾಯ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ನೀವು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವಿರಿ. ಆಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು.

ಯೇನೈಕಜನ್ಮನಾ ಮುಕ್ತಿರ್ಯುಷ್ಮತ್ಕರತಲೇ ಸ್ಥಿತಾ ಅನೇಕಜನ್ಮಸಂಸಾರಬಂಧನಿರ್ಮೋಕ್ಷಕಾರಿಣೀ

ಯಾವುದರಿಂದ ಒಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ಮುಕ್ತಿ ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಏತನ್ಮನೋಮಯಂ ಚಕ್ರಂ ಮಯಾ ಸೃಷ್ಟಂ ವಿಸೃಜ್ಯತೇ ಯತ್ರಾಸ್ಯ ಶೀರ್ಯತೇ ನೇಮಿಃ ಸ ದೇಶಸ್ತಪಸಶ್ಶುಭಃ

ಈ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇದರ ಅಂಚು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಮುರಿಯುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಸ್ಥಳವು ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಶುಭಕರವಾಗಿದೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸೂರ್ಯಸಂಕಾಶಂ ಚಕ್ರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮನೋಮಯಮ್ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮಹಾದೇವಂ ವಿಸಸರ್ಜ ಪಿತಾಮಹಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ಮನೋಮಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಿತಾಮಹನು ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅದನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು.

ತೇ ಽಪಿ ಹೃಷ್ಟತರಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಜಗತಾಂ ಪ್ರಭುಮ್ ಪ್ರಯಯುಸ್ತಸ್ಯ ಚಕ್ರಸ್ಯ ಯತ್ರ ನೇಮಿರಶೀರ್ಯತ

ಆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಆ ಚಕ್ರದ ಅಂಚು ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ಚಕ್ರಂ ತದಪಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಂ ಚಾರುಶಿಲಾತಲೇ ವಿಮಲಸ್ವಾದುಪಾನೀಯೇ ನಿಜಪಾತ ವನೇ ಕ್ವಚಿತ್

ಆ ಚಕ್ರವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗುಟ್ಟಾಗಿ, ಮೃದುವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಬಿದ್ದಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ, ರುಚಿಯಾದ ನೀರು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿತ್ತು, ಅದು ಒಂದು ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು.

ತದ್ವನಂ ತೇನ ವಿಖ್ಯಾತಂ ನೈಮಿಷಂ ಮುನಿಪೂಜಿತಮ್ ಅನೇಕಯಕ್ಷಗಂಧರ್ವವಿದ್ಯಾಧರಸಮಾಕುಲಮ್

ಆ ಕಾಡಿಗೆ 'ನೈಮಿಷ' ಎಂಬ ಹೆಸರಾಯಿತು; ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದುದು, ಅನೇಕ ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು ತುಂಬಿದ್ದ ಸ್ಥಳವಾಯಿತು.

ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ದ್ವೀಪಾನಶ್ನನ್ಪುರೂರವಾಃ ವಿಲಾಸವಶಮುರ್ವಶ್ಯಾ ಯಾತೋ ದೈವೇನ ಚೋದಿತಃ

ಪುರೂರವನು, ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಉರ್ವಶಿಯ ಮನಮೋಹನೆಯಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಮುದ್ರಗಳ ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ಸಂಚರಿಸಿದನು.

ಅಕ್ರಮೇಣ ಹರನ್ಮೋಹಾದ್ಯಜ್ಞವಾಟಂ ಹಿರಣ್ಮಯಮ್ ಮುನಿಭಿರ್ಯತ್ರ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೈಃ ಕುಶವಜ್ರೈರ್ನಿಪಾತಿತಃ

ಅಲ್ಲಿ, ಮೋಹದಿಂದ ತಪ್ಪಾಗಿ, ಪುರೂರವನು ಹಿರಣ್ಮಯ ಯಜ್ಞವಾಟವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು; ಅದನ್ನು ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕುಶದ ತಿರುವಿನಿಂದ ಬಡಿದು ಕೆಡವಿದರು.

ವಿಶ್ವಂ ಸಿಸೃಕ್ಷಮಾಣಾ ವೈ ಯತ್ರ ವಿಶ್ವಸೃಜಃ ಪುರಾ ಸತ್ರಮಾರೇಭಿರೇ ದಿವ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯಗಾಃ

ಅಲ್ಲಿ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗೃಹ್ಯಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ದೈವಿಕ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಋಷಿಭಿರ್ಯತ್ರ ವಿದ್ವದ್ಭಿಃ ಶಬ್ದಾರ್ಥನ್ಯಾಯಕೋವಿದೈಃ ಶಕ್ತಿಪ್ರಜ್ಞಾಕ್ರಿಯಾಯೋಗೈರ್ವಿಧಿರಾಸೀದನುಷ್ಠಿತಃ

ಅಲ್ಲಿ, ಪದಗಳ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ತರ್ಕದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ ಋಷಿಗಳು, ಶಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ಯತ್ರ ವೇದವಿದೋ ನಿತ್ಯಂ ವೇದವಾದಬಹಿಷ್ಕೃತಾನ್ ವಾದಜಲ್ಪಬಲೈರ್ಘ್ನಂತಿ ವಚೋಭಿರತಿವಾದಿನಃ

ಅಲ್ಲಿ, ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಸದಾ, ವೇದಬಾಹ್ಯವಾದ ವಾದಿಗಳನ್ನು, ವಾದ ಮತ್ತು ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಸೋಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸ್ಫಟಿಕಮಯಮಹೀಭೃತ್ಪಾದಜಾಭ್ಯಶ್ಶಿಲಾಭ್ಯಃ ಪ್ರಸರದಮೃತಕಲ್ಪಸ್ಸ್ವಚ್ಛಪಾನೀಯರಮ್ಯಮ್ ಅತಿರಸಫಲವೃಕ್ಷಪ್ರಾಯಮವ್ಯಾಲಸತ್ತ್ವಂ ತಪಸ ಉಚಿತಮಾಸೀನ್ನೈಮಿಷಂ ತನ್ಮುನೀನಾಮ್

ಆ ಪರ್ವತದ ಪಾದದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಅಮೃತದಂತೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಕುಡಿಯಲು ರುಚಿಯಾದದು, ಫಲಭರಿತವಾದ ಮರಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇಲ್ಲದಂತಹದು—ನೈಮಿಷವು ಮಹರ್ಷಿಗಳ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು.

ತಸ್ಮಿನ್ದೇಶೇ ಮಹಾಭಾಗಾ ಮುನಯಶ್ಶಂಸಿತವ್ರತಾಃ ಅರ್ಚಯಂತೋ ಮಹಾದೇವಂ ಸತ್ರಮಾರೇಭಿರೇ ತದಾ

ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ದೃಢವ್ರತದಿಂದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ವಿಶ್ವಂ ಸಿಸೃಕ್ಷಮಾಣಾನಾಂ ಪುರಾ ವಿಶ್ವಸೃಜಾಮಿವ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಂತೆ, ಅವರು ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಅಥ ಕಾಲೇ ಗತೇ ಸತ್ರೇ ಸಮಾಪ್ತೇ ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣೇ ಪಿತಾಮಹನಿಯೋಗೇನ ವಾಯುಸ್ತತ್ರಾಗಮತ್ಸ್ವಯಮ್

ಆಗ, ಯಜ್ಞವು ಮುಗಿದು, ಬಹಳ ದಾನಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಪಿತಾಮಹನ ಆದೇಶದಿಂದ ವಾಯುದೇವನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.

ಶಿಷ್ಯಸ್ಸ್ವಯಂಭುವೋ ದೇವಸ್ಸರ್ವಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದೃಗ್ವಶೀ ಆಜ್ಞಾಯಾಂ ಮರುತೋ ಯಸ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾಸ್ಸಪ್ತಸಪ್ತಕಾಃ

ಅವನು ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ಶಿಷ್ಯನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುವ ದೇವರು; ಅವನ ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಏಳನೇ ಏಳನೇ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಮರುತ್ಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರೇರಯಞ್ಛಶ್ವದಂಗಾನಿ ಪ್ರಾಣಾದ್ಯಾಭಿಃ ಸ್ವವೃತ್ತಿಭಿಃ ಸರ್ವಭೂತಶರೀರಾಣಾಂ ಕುರುತೇ ಯಶ್ಚ ಧಾರಣಮ್

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣವಾಯುಗಳನ್ನು ಅವರ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದೇಹಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಣಿಮಾದಿಭಿರಷ್ಟಾಭಿರೈಶ್ವರ್ಯೈಶ್ಚ ಸಮನ್ವಿತಃ ತಿರ್ಯಕ್ಕಾಲಾದಿಭಿರ್ಮೇಧ್ಯೈರ್ಭುವನಾನಿ ಬಿಭರ್ತಿ ಯಃ

ಅವನು ಅಣಿಮಾದಿ ಎಂಟು ಮಹಾಸಿದ್ಧಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನು, ಕಾಲ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕನ್ನು ಮೀರಿ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಆಕಾಶಯೋನಿರ್ದ್ವಿಗುಣಃ ಸ್ಪರ್ಶಶಬ್ದಸಮನ್ವಯಾತ್ ತೇಜಸಾಂ ಪ್ರಕೃತಿಶ್ಚೇತಿ ಯಮಾಹುಸ್ತತ್ತ್ವಚಿಂತಕಾಃ

ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವರು ಅವನನ್ನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಎರಡು ಸ್ವರೂಪ ಹೊಂದಿದವನು, ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಶಬ್ದದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ತೇಜಸ್ಸಿನ ಮೂಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ತಮಾಶ್ರಮಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುನಯೋ ದೀರ್ಘಸತ್ರಿಣಃ ಪಿತಾಮಹವಚಃ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಯಯುಃ

ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೀರ್ಘಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಪಿತಾಮಹನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅಪಾರವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.

ಅಭ್ಯುತ್ಥಾಯ ತತಸ್ಸರ್ವೇ ಪ್ರಣಮ್ಯಾಂಬರಸಂಭವಮ್ ಚಾಮೀಕರಮಯಂ ತಸ್ಮೈ ವಿಷ್ಟರಂ ಸಮಕಲ್ಪಯನ್

ಅಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಎದ್ದು, ಆ ಆಕಾಶಜನನನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು.