ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಸಿದ್ಧಿಮೇತಿ ಶಿವಪ್ರೀತ್ಯಾ ಹಿತ್ವಾಪಿ ಶ್ರವಣಾದಿಕಮ್ ಲಿಂಗಬೇರಾರ್ಚನಾಮಾತ್ರಾನ್ಮುಕ್ತಾಃ ಪುರ್ವೇ ಮಹಾಜನಾಃ

ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಕೇಳುವುದು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಮೂರ್ತಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ ಸಿದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಹಳೆಯ ಮಹಾತ್ಮರು ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.

ಬೇರಮಾತ್ರೇ ತು ಸರ್ವತ್ರ ಪೂಜ್ಯಂತೇ ದೇವತಾಗಣಾಃ ಲಿಂಗೇಬೇರೇ ಚ ಸರ್ವತ್ರ ಕಥಂ ಸಂಪೂಜ್ಯತೇ ಶಿವಃ

ಎಲ್ಲೆಡೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ವಿಗ್ರಹ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶಿವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹ ಎರಡೂ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಆಶ್ಚರ್ಯ.

ಅಹೋ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ ಪುಣ್ಯಂ ಪ್ರಶ್ನಮೇತನ್ಮಹಾದ್ಭುತಮ್ ಅತ್ರ ವಕ್ತಾ ಮಹಾದೇವೋ ನಾನ್ಯೋ ಽಸ್ತಿ ಪುರುಷಃ ಕ್ವಚಿತ್

ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪುಣ್ಯಮಯವೂ, ಅದ್ಭುತವೂ ಆಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಮಹಾದೇವನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

ಶಿವೇನೋಕ್ತಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕ್ರಮಾದ್ಗುರುಮುಖಾಚ್ಛ್ರುತಮ್ ಶಿವೈಕೋ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪತ್ವಾನ್ನಿಷ್ಕಲಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ

ನಾನು ಗುರುಗಳ ಬಾಯಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕೇಳಿದಂತೆ ಶಿವನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶಿವನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಿರ್ವಿಕಾರನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ರೂಪಿತ್ವಾತ್ಸಕಲಸ್ತದ್ವತ್ತಸ್ಮಾತ್ಸಕಲನಿಷ್ಕಲಃ ನಿಷ್ಕಲತ್ವಾನ್ನಿರಾಕಾರಂ ಲಿಂಗಂ ತಸ್ಯ ಸಮಾಗತಮ್

ಆತನಿಗೆ ರೂಪವಿರುವುದರಿಂದ ಅವನು ಸಕಲನು, ಹಾಗಾಗಿ ಅವನು ಸಕಲ ಮತ್ತು ನಿರಾಕಾರ ಎರಡೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ನಿರಾಕಾರತ್ವದಿಂದ ಅವನ ಲಿಂಗವೂ ರೂಪವಿಲ್ಲದೆ ಅವನೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಸಕಲತ್ವಾತ್ತಥಾ ಬೇರಂ ಸಾಕಾರಂ ತಸ್ಯ ಸಂಗತಮ್ ಸಕಲಾಕಲರೂಪತ್ವಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಶಬ್ದಾಭಿಧಃ ಪರಃ

ಸಕಲತ್ವದಿಂದ ಅವನ ವಿಗ್ರಹವು ರೂಪವಂತಾಗಿದೆ. ಸಕಲ ಮತ್ತು ನಿರಾಕಾರ ಎರಡೂ ಸ್ವರೂಪ ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅಪಿ ಲಿಂಗೇ ಚ ಬೇರೇ ಚ ನಿತ್ಯಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯತೇ ಜನೈಃ ಅಬ್ರಹ್ಮತ್ವಾತ್ತದನ್ಯೇಷಾಂ ನಿಷ್ಕಲತ್ವಂ ನ ಹಿ ಕ್ವಚಿತ್

ಜನರು ಸದಾ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹ ಎರಡನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅವರಿಗೆ ನಿರಾಕಾರತ್ವ ಇಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾತ್ತೇ ನಿಷ್ಕಲೇ ಲಿಂಗೇ ನಾರಾಧ್ಯಂತೇ ಸುರೇಶ್ವರಾಃ ಅಬ್ರಹ್ಮತ್ವಾಚ್ಚ ಜೀವತ್ವಾತ್ತಥಾನ್ಯೇ ದೇವತಾಗಣಾಃ

ಆದ್ದರಿಂದ ನಿರಾಕಾರ ಲಿಂಗವನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳು ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಕೂಡ ಹೀಗೇ.

ತೂಷ್ಣೀಂ ಸಕಲಮಾತ್ರತ್ವಾದರ್ಚ್ಯಂತೇ ಬೇರಮಾತ್ರಕೇ ಜೀವತ್ವಂ ಶಂಕರಾನ್ಯೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಂ ಶಂಕರಸ್ಯ ಚ

ಸಕಲ ರೂಪವಿರುವ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮೌನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇತರರು ಜೀವಿಗಳು, ಶಂಕರನೇ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನು.

ವೇದಾಂತಸಾರಸಂಸಿದ್ಧಂ ಪ್ರಣವಾರ್ಥೇ ಪ್ರಕಾಶನಾತ್ ಏವಮೇವ ಪುರಾ ಪೃಷ್ಟೋ ಮಂದರೇ ನನ್ದಿಕೇಶ್ವರಃ

ವೇದಾಂತ ಸಾರದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಣವದ ಅರ್ಥದಿಂದ ಬೆಳಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಹಿಂದೆಯೂ ಈ ರೀತಿ ಮಂದರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನಂದಿಕೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಯಿತು.

ಸನತ್ಕುಮಾರಮುನಿನಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೇಣ ಧೀಮತಾ ಶಿವಾನ್ಯದೇವವಶ್ಯಾನಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಸರ್ವತಃ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಾದ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಸನತ್ಕುಮಾರ ಮುನಿಯು ಶಿವನ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದನು.

ಬೇರಮಾತ್ರಂ ಚ ಪೂಜಾರ್ಥಂ ಶ್ರುತಂ ದೃಷ್ಟಂ ಚ ಭೂರಿಶಃ ಶಿವಮಾತ್ರಸ್ಯ ಪೂಜಾಯಾಂ ಲಿಂಗಂ ಬೇರಂ ಚ ದೃಶ್ಯತೇ

ಪೂಜೆಗೆ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ನೋಡಲಾಗಿದೆ. ಶಿವನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಲಿಂಗವೂ ವಿಗ್ರಹವೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಅತಸ್ತದ್ಬ್ರೂಹಿ ಕಲ್ಯಾಣ ತತ್ತ್ವಂ ಮೇ ಸಾಧುಬೋಧನಮ್ ಅನುತ್ತರಮಿಮಂ ಪ್ರಶ್ನಂ ರಹಸ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಲಕ್ಷಣಮ್

ಆದುದರಿಂದ, ಕಲ್ಯಾಣಸ್ವರೂಪನೆ, ನನಗೆ ಸತ್ಯತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸು. ಈ ಅಪೂರ್ವ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಬ್ರಹ್ಮನ ಗುಪ್ತ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ.

ಕಥಯಾಮಿ ಶಿವೇನೋಕ್ತಂ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಸ್ಯ ತೇ ಽನಘ ಶಿವಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪತ್ವಾನ್ನಿಷ್ಕಲತ್ವಾಚ್ಚ ನಿಷ್ಕಲಮ್

ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಶಿವನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ನಿರಾಕಾರನಾದ್ದರಿಂದ ಅವನು ನಿರಾಕಾರನು.

ಲಿಂಗಂ ತಸ್ಯೈವ ಪೂಜಾಯಾಂ ಸರ್ವವೇದೇಷು ಸಂಮತಮ್ ತಸ್ಯೈವ ಸಕಲತ್ವಾಚ್ಚ ತಥಾ ಸಕಲನಿಷ್ಕಲಮ್

ಶಿವನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳೂ ಪೂಜೆಗೆ ಅಂಗೀಕರಿಸಿವೆ. ಅವನು ಸಕಲನು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಸಕಲ ಮತ್ತು ನಿರಾಕಾರ ಎರಡೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಸಕಲಂ ಚ ತಥಾ ಬೇರಂ ಪೂಜಾಯಾಂ ಲೋಕಸಂಮತಮ್ ಶಿವಾನ್ಯೇಷಾಂ ಚ ಜೀವತ್ವಾತ್ಸಕಲತ್ವಾಚ್ಚ ಸರ್ವತಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪೂಜೆಗೆ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇತರರು ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಕಲರೂಪಿಗಳಾದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೀಗೇ ಇದೆ.

ಬೇರಮಾತ್ರಂ ಚ ಪೂಜಾಯಾಂ ಸಂಮತಂ ವೇದನಿರ್ಣಯೇ ಸ್ವಾವಿರ್ಭಾವೇ ಚ ದೇವಾನಾಂ ಸಕಲಂ ರೂಪಮೇವ ಹಿ

ವೇದದ ತೀರ್ಮಾನ ಪ್ರಕಾರ ಪೂಜೆಗೆ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವಾಗ ಸಕಲರೂಪವೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಶಿವಸ್ಯ ಲಿಂಗಂ ಬೇರಂ ಚ ದರ್ಶನೇ ದೃಶ್ಯತೇ ಖಲು ಉಕ್ತಂ ತ್ವಯಾ ಮಹಾಭಾಗ ಲಿಂಗಬೇರಪ್ರಚಾರಣಮ್

ಶಿವನ ಲಿಂಗವೂ ವಿಗ್ರಹವೂ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಮಹಾಭಾಗನೆ, ನೀನು ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹದ ಪ್ರಸಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀಯೆ.

ಶಿವಸ್ಯ ಚ ತದನ್ಯೇಷಾಂ ವಿಭಜ್ಯ ಪರಮಾರ್ಥತಃ ತಸ್ಮಾತ್ತದೇವ ಪರಮಂ ಲಿಂಗಬೇರಾದಿಸಂಭವಮ್

ಶಿವನ ಮತ್ತು ಇತರರ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದುದೇ ಪರಮವಾದುದು.

ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಯೋಗೀಂದ್ರ ಲಿಂಗಾವಿರ್ಭಾವಲಕ್ಷಣಮ್ ಶೃಣು ವತ್ಸ ಭವತ್ಪ್ರೀತ್ಯಾ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪರಮಾರ್ಥತಃ

ಯೋಗಿಗಳೇ, ನಾನು ಲಿಂಗದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಿನಗೆ ನಾನು ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು ಮಗನೇ.

ಪುರಾ ಕಲ್ಪೇ ಮಹಾಕಾಲೇ ಪ್ರಪನ್ನೇ ಲೋಕವಿಶ್ರುತೇ ಆಯುಧ್ಯೇತಾಂ ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣೂ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಕಲ್ಪದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಎಂಬ ಎರಡು ಮಹಾತ್ಮರು ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ತಯೋರ್ಮಾನಂ ನಿರಾಕರ್ತುಂ ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಪರಮೇಶ್ವರಃ ನಿಷ್ಕಲಸ್ತಂಭರೂಪೇಣ ಸ್ವರೂಪಂ ಸಮದರ್ಶಯತ್

ಅವರ ಗರ್ವವನ್ನು ಕಳೆಯಲು, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ತಂಬೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದನು.

ತತಃ ಸ್ವಲಿಂಗಚಿಹ್ನತ್ವಾತ್ಸ್ತಮ್ಭತೋ ನಿಷ್ಕಲಂ ಶಿವಃ ಸ್ವಲಿಂಗಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಜಗತಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ

ಆಮೇಲೆ, ತನ್ನ ಲಿಂಗದ ಗುರುತುಗಳಿಂದ, ತಂಬೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಶಿವನು, ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಲಿಂಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ಲೋಕೇಷು ನಿಷ್ಕಲಂ ಲಿಂಗಮೈಶ್ವರಮ್ ಸಕಲಂ ಚ ತಥಾ ಬೇರಂ ಶಿವಸ್ಯೈವ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಮ್

ಆ ಸಮಯದಿಂದಲೂ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ಈಶ್ವರನ ಲಿಂಗವನ್ನು ರೂಪರಹಿತವೆಂದು ಹಾಗೂ ರೂಪವಿರುವ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಶಿವನದ್ದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಶಿವಾನ್ಯೇಷಃ ತು ದೇವಾನಾಂ ಬೇರಮಾತ್ರಂ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಮ್ ತತ್ತದ್ಬೇರಂ ತು ದೇವಾನಾಂ ತತ್ತದ್ಭೋಗಪ್ರದಂ ಶುಭಮ್ ಶಿವಸ್ಯ ಲಿಂಗಬೇರತ್ವಂ ಭೋಗಮೋಕ್ಷಪ್ರದಂ ಶುಭಮ್

ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪ್ರತಿ ದೇವರ ಮೂರ್ತಿ ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶುಭಕರವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಶಿವನ ಲಿಂಗಮೂರ್ತಿ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಶುಭಕರವಾಗಿದೆ.

ಪುರಾ ಕದಾಚಿದ್ಯೋಗೀಂದ್ರ ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಷಧರಾಸನಃ ಸುಷ್ವಾಪ ಪರಯಾ ಭೂತ್ಯಾ ಸ್ವಾನುಗೈರಪಿ ಸಂವೃತಃ

ಒಂದು ಬಾರಿ, ಯೋಗಿಗಳೇ, ವಿಷ್ಣುನು ನಾಗದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ, ತನ್ನ ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಆಳವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದನು.

ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಗತಸ್ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಂವರಃ ಅಪೃಚ್ಛತ್ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷಂ ಶಯನಂ ಸರ್ವಸುನ್ದರಮ್

ಅದಾಗ್ಯೂ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಸುಂದರ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಕಮಲನಯನನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಕಸ್ತ್ವಂ ಪುರುಷವಚ್ಛೇಷೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಮಪಿ ದೃಪ್ತವತ್ ಉತ್ತಿಷ್ಠ ವತ್ಸ ಮಾಂ ಪಶ್ಯ ತವ ನಾಥಮಿಹಾಗತಮ್

ನೀನು ಯಾರು, ಪುರುಷನಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೀಯೆ, ನನ್ನನ್ನು ಗರ್ವದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು ಮಗನೇ, ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಒಡೆಯನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.

ಆಗತಂ ಗುರುಮಾರಾಧ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯೋ ದೃಪ್ತವಚ್ಚರೇತ್ ದ್ರೋಹಿಣಸ್ತಸ್ಯ ಮೂಢಸ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ವಿಧೀಯತೇ

ಯಾರು ಗುರು ಹಾಗೂ ಆರಾಧ್ಯನು ಬಂದಾಗ ಗರ್ವದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ದ್ರೋಹಿಯಾಗಿಯೂ ಮೂಢನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನೇ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.