ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಅಥ ಕಿಂ ಪರಮಂ ಸಾಧ್ಯಂ ಕಿಂವಾ ತತ್ಸಾಧನಂ ಪರಮ್ ಸಾಧಕಃ ಕೀದೃಶಸ್ತತ್ರ ತದಿದಂ ಬ್ರೂಹಿ ತತ್ತ್ವತಃ

ಇಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸಾಧ್ಯವೇನು? ಅದರ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಸಾಧನವೇನು? ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸಾಧಕನು ಬೇಕು? ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳು.

ಸಾಧ್ಯಂ ಶಿವಪದಪ್ರಾಪ್ತಿಃ ಸಾಧನಂ ತಸ್ಯ ಸೇವನಮ್ ಸಾಧಕಸ್ತತ್ಪ್ರಸಾದಾದ್ಯೋ ಽನಿತ್ಯಾದಿಫಲನಿಃಸ್ಪೃಹಃ

ಶಿವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯ, ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಸಾಧನ, ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅಸ್ಥಿರ ಫಲಗಳ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದವನು ಸಾಧಕ.

ಕರ್ಮ ಕೃತ್ವಾ ತು ವೇದೋಕ್ತಂ ತದರ್ಪಿತಮಹಾಫಲಮ್ ಪರಮೇಶಪದಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸಾಲೋಕ್ಯಾದಿಕ್ರಮಾತ್ತತಃ

ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅವುಗಳ ಮಹಾ ಫಲವನ್ನು捐ಪಿಸಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಅವನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಮೊದಲಾದ ಹಂತಗಳು ಬರುತ್ತವೆ.

ತತ್ತದ್ಭಕ್ತ್ಯನುಸಾರೇಣ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪರಮಂ ಫಲಮ್ ತತ್ಸಾಧನಂ ಬಹುವಿಧಂ ಸಾಕ್ಷಾದೀಶೇನ ಬೋಧಿತಮ್

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪರಮ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆ ಸಾಧನಗಳು ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿವೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಈಶ್ವರನು ನೇರವಾಗಿ ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ತತ್ರ ವಃ ಸಾರಂ ಸಾಧನಂ ಪ್ರಬ್ರವೀಮ್ಯಹಮ್ ಶ್ರೋತ್ರೇಣ ಶ್ರವಣಂ ತಸ್ಯ ವಚಸಾ ಕೀರ್ತನಂ ತಥಾ

ಸಾರಾಂಶವಾಗಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಧನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಕಿವಿಯಿಂದ ಕೇಳುವುದು, ಬಾಯಿಂದ ಹಾಡುವುದು.

ಮನಸಾ ಮನನಂ ತಸ್ಯ ಮಹಾಸಾಧನಮುಚ್ಯತೇ ಶ್ರೋತವ್ಯಃ ಕೀರ್ತಿತವ್ಯಶ್ಚ ಮನ್ತವ್ಯಶ್ಚ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುವುದು ಮಹಾ ಸಾಧನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು, ಪಠಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಮನನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಇತಿ ಶ್ರುತಿಪ್ರಮಾಣಂ ನಃ ಸಾಧನೇನಾ ಽಮುನಾ ಪರಮ್ ಸಾಧ್ಯಂ ವ್ರಜತ ಸರ್ವಾರ್ಥಸಾಧನೈಕಪರಾಯಣಾಃ

ಈ ಸಾಧನೆ ನಮಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಮೂಲಕ ನೀವು ಪರಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದರಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರರಾಗಿರಿ.

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಚಕ್ಷುಷಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ರ ಲೋಕಃ ಪ್ರವರ್ತತೇ ಅಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಹಿ ಸರ್ವತ್ರ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಶ್ರೋತ್ರೇಣ ಚೇಷ್ಟತೇ

ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಿದದ್ದನ್ನು ಜನರು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ನೇರವಾಗಿ ಕಾಣದದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿದು, ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾಚ್ಛ್ರವಣಮೇವಾದೌ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗುರುಮುಖಾದ್ಬುಧಃ ತತಃ ಸಂಸಾಧಯೇದನ್ಯತ್ಕೀರ್ತನಂ ಮನನಂ ಸುಧೀಃ

ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಕೇಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಗುರುನಿಂದ ಕೇಳಿದ ನಂತರ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರುವವನು ಪಠನ ಮತ್ತು ಮನನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ಕ್ರಮಾನ್ಮನನಪರ್ಯಂತೇ ಸಾಧನೇ ಽಸ್ಮಿನ್ಸುಸಾಧಿತೇ ಶಿವಯೋಗೋ ಭವೇತ್ತೇನ ಸಾಲೋಕ್ಯಾದಿಕ್ರಮಾಚ್ಛನೈಃ

ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮನನದವರೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಿದಾಗ, ಶಿವಯೋಗವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಾಲೋಕ್ಯಾದಿ ಫಲಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

ಸರ್ವಾಂಗವ್ಯಾಧಯಃ ಪಶ್ಚಾತ್ಸರ್ವಾನಂದಶ್ಚ ಲೀಯತೇ ಅಭ್ಯಾಸಾತ್ಕ್ಲೇಶಮೇತದ್ವೈ ಪಶ್ಚಾದಾದ್ಯಂತಮಂಗಲಮ್

ನಂತರ ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಆನಂದವೂ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಈ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಸಹಿಸಬೇಕು, ನಂತರ ಆರಂಭದಿಂದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಶುಭಫಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಮನನಂ ಕೀದೃಶಂ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಛ್ರವಣಂ ಚಾಪಿ ಕೀದೃಶಮ್ ಕೀರ್ತನಂ ವಾ ಕಥಂ ತಸ್ಯ ಕೀರ್ತಯೈತದ್ಯಥಾಯಥಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಮನನ ಯಾವ ರೀತಿಯದು? ಶ್ರವಣ ಯಾವ ರೀತಿಯದು? ಪಠನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ.

ಪೂಜಾಜಪೇಶಗುಣರೂಪವಿಲಾಸನಾಮ್ನಾಂ ಯುಕ್ತಿಪ್ರಿಯೇಣ ಮನಸಾ ಪರಿಶೋಧನಂ ಯತ್ ತತ್ಸಂತತಂ ಮನನಮೀಶ್ವರದೃಷ್ಟಿಲಭ್ಯಂ ಸರ್ವೇಷು ಸಾಧನವರೇಷ್ವಪಿ ಮುಖ್ಯಮುಖ್ಯಮ್

ಪೂಜೆ, ಜಪ, ಗುಣ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಲೀಲೆಯ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಪಡಿಸುವುದು ನಿರಂತರ ಮನನ. ಇದು ಈಶ್ವರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ದೊರೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸಾಧನಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದದು.

ಗೀತಾತ್ಮನಾ ಶ್ರುತಿಪದೇನ ಚ ಭಾಷಯಾ ವಾ ಶಂಭುಪ್ರತಾಪಗುಣರೂಪವಿಲಾಸನಾಮ್ನಾಮ್ ವಾಚಾ ಸ್ಫುಟಂ ತು ರಸವತ್ಸ್ತವನಂ ಯದಸ್ಯ ತತ್ಕೀರ್ತನಂ ಭವತಿ ಸಾ ಧನಮತ್ರ ಮಧ್ಯಮ್

ಹಾಡಿನಿಂದ, ವೇದವಚನದಿಂದ ಅಥವಾ ಮಾತಿನಿಂದ ಶಿವನ ಮಹಿಮೆ, ಗುಣ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಲೀಲೆಯ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ರಸದಾಯಕವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವುದೇ ಪಠನ. ಇದು ಮಧ್ಯಮ ಸಾಧನೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಯೇನಾಪಿ ಕೇನ ಕರಣೇನ ಚ ಶಬ್ದಪುಂಜಂ ಯತ್ರ ಕ್ವಚಿಚ್ಛಿವಪರಂ ಶ್ರವಣೇಂದ್ರಿಯೇಣ ಸ್ತ್ರೀಕೇಲಿವದ್ದೃಢತರಂ ಪ್ರಣಿಧೀಯತೇ ಯತ್ತದ್ವೈ ಬುಧಾಃ ಶ್ರವಣಮತ್ರ ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧಮ್

ಯಾವುದೇ ಸಾಧನದಿಂದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಿವನ ಕುರಿತು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಶ್ರವಣೇಂದ್ರಿಯದಿಂದ ಗಾಢವಾಗಿ, ಹೆಣ್ಣಿನ ಆಟದಂತೆ ಮನಸ್ಸು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಕೇಳುವುದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಶ್ರವಣವೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ಸಂಗಮೇನ ಭವತಿ ಶ್ರವಣಂ ಪುರಸ್ತಾತ್ಸಂಕೀರ್ತನಂ ಪಶುಪತೇರಥ ತದ್ದೃಢಂ ಸ್ಯಾತ್ ಸರ್ವೋತ್ತಮಂ ಭವತಿ ತನ್ಮನನಂ ತದಂತೇ ಸರ್ವಂ ಹಿ ಸಂಭವತಿ ಶಂಕರದೃಷ್ಟಿಪಾತೇ

ಸತ್ಸಂಗದಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಶ್ರವಣ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಪಶುಪತಿಯ ಪಠನ, ಅದು ದೃಢವಾದಾಗ ಮನನ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶಂಕರನ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಸ್ಮಿನ್ಸಾಧನಮಾಹತ್ಮ್ಯೇ ಪುರಾ ವೃತ್ತಂ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ ಯುಷ್ಮದರ್ಥಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣುಧ್ವಮವಧಾನತಃ

ಈ ಸಾಧನೆಯ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳು ಒಂದು ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

ಪುರಾ ಮಮ ಗುರುರ್ವ್ಯಾಸಃ ಪರಾಶರಮುನೇಃ ಸುತಃ ತಪಶ್ಚಚಾರ ಸಂಭ್ರಾಂತಃ ಸರಸ್ವತ್ಯಾಸ್ತಟೇ ಶುಭೇ

ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗುರು ವ್ಯಾಸರು, ಪರಾಶರಮುನಿಯ ಪುತ್ರರು, ಸರಸ್ವತಿಯ ಪವಿತ್ರ ತಟದಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಗೊಂಡು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.

ಗಚ್ಛನ್ಯದೃಛಯಾ ತತ್ರ ವಿಮಾನೇನಾರ್ಕರೋಚಿಷಾ ಸನತ್ಕುಮಾರೋ ಭಗವಾನ್ದದರ್ಶ ಮಮ ದೇಶಿಕಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಸನತ್ಕುಮಾರರು ನನ್ನ ಗುರುವನ್ನು ಕಾಣಿಸಿದರು.

ಧ್ಯಾನಾರೂಢಃ ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ಽಸೌ ದದರ್ಶ ತಮಜಾತ್ಮಜಮ್ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯಾಹ ಸಂಭ್ರಾಂತಃ ಪರಂ ಕೌತೂಹಲಂ ಮುನಿಃ

ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ಅವನು ಜನನರಹಿತನನ್ನು ಕಂಡನು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿ, ಆ ಮುನಿ ಮಹಾ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ದತ್ತ್ವಾರ್ಘ್ಯಮಸ್ಮೈ ಪ್ರದದೌ ದೇವಯೋಗ್ಯಂ ಚ ವಿಷ್ಟಿರಮ್ ಪ್ರಸನ್ನಃ ಪ್ರಾಹ ತಂ ಪ್ರಹ್ವಂ ಪ್ರಭುರ್ಗಂಭೀರಯಾ ಗಿರಾ

ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ, ದೇವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಸನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪ್ರಭು, ವಂದಿಸಿದವನಿಗೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಸತ್ಯಂ ವಸ್ತು ಮುನೇ ದಧ್ಯಾಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಣಗೋಚರಃ ಸ ಶಿವೋಥಾಸಹಾಯೋತ್ರ ತಪಶ್ಚರಸಿ ಕಿಂ ಕೃತೇ

ಮುನಿಯೇ, ನಿಜವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೀನು ಧ್ಯಾನಿಸು, ಅದು ನೇರ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುವಂತಹದು. ಇಲ್ಲಿ ಶಿವನು ಜೊತೆ ಇದ್ದಾಗ, ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?

ಏವಮುಕ್ತಃ ಕುಮಾರೇಣ ಪ್ರೋವಾಚ ಸ್ವಾಶಯಂ ಮುನಿಃ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷಾಶ್ಚ ವೇದಮಾರ್ಗೇ ಕೃತಾದರಾಃ

ಕುಮಾರನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಮುನಿ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ವೇದಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಬಹುಧಾ ಸ್ಥಾಪಿತಾ ಲೋಕೇ ಮಯಾ ತ್ವತ್ಕೃಪಯಾ ತಥಾ ಏವಂ ಭುತಸ್ಯ ಮೇಪ್ಯೇವಂ ಗುರುಭೂತಸ್ಯ ಸರ್ವತಃ

ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಗುರುವಾದರೂ, ನನಗೆ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ಮುಕ್ತಿಸಾಧನಕಂ ಜ್ಞಾನಂ ನೋದೇತಿ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್ ತಪಶ್ಚರಾಮಿ ಮುಕ್ತ್ಯರ್ಥಂ ನ ಜಾನೇ ತತ್ರ ಕಾರಣಮ್

ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ತರುವ ಜ್ಞಾನವು ನನಗೆ ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದದ್ದು. ನಾನು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಇದರ ಕಾರಣವನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು.

ಇತ್ಥಂ ಕುಮಾರೋ ಭಗವಾನ್ ವ್ಯಾಸೇನ ಮುನಿನಾರ್ಥಿತಃ ಸಮರ್ಥಃ ಪ್ರಾಹ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರಾ ನಿಶ್ಚಯಂ ಮುಕ್ತಿಕಾರಣಮ್

ಹೀಗೆ ಭಗವಂತನಾದ ಕುಮಾರನು ವ್ಯಾಸಮುನಿಯವರ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗಾಗಿಯೇ ಮೋಕ್ಷದ ಖಚಿತ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.

ಶ್ರವಣಂ ಕೀರ್ತನಂ ಶಂಭೋರ್ಮನನಂ ಚ ಮಹತ್ತರಮ್ ತ್ರಯಂ ಸಾಧನಮುಕ್ತಂ ಚ ವಿದ್ಯತೇ ವೇದಸಂಮತಮ್

ಶಂಭುವಿನ ಕುರಿತು ಕೇಳುವುದು, ಹಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಚಿಂತಿಸುವುದು—ಈ ಮೂರು ಮಹತ್ವದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ವೇದಗಳು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿವೆ.

ಪುರಾಹಮಥ ಸಂಭ್ರಾಂತೋ ಹ್ಯನ್ಯಸಾಧನಸಂಭ್ರಮಃ ಅಚಲೇ ಮಂದರೇ ಶೈಲೇ ತಪಶ್ಚರಣಮಾಚರಮ್

ಹಿಂದೆ ನಾನು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದೆ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಾಧನಗಳ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಆತಂಕಗೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆಗ ಅಚಲವಾದ ಮಂದರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದೆ.

ಶಿವಾಜ್ಞಯಾ ತತಃ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಭಗವಾನ್ನನ್ದಿಕೇಶ್ವರಃ ಸ ಮೇ ದಯಾಲುರ್ಭಗವಾನ್ಸರ್ವಸಾಕ್ಷೀ ಗಣೇಶ್ವರಃ

ನಂತರ ಶಿವನ ಆದೇಶದಿಂದ ಭಗವಂತನಾದ ನಂದಿಕೇಶ್ವರನು ಬಂದರು. ಅವರು ದಯಾಮಯರು, ಎಲ್ಲರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವವರು, ಗಣಪತಿಗಳಾದವರು.