ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾದಸ್ಯವಶೀಕರ್ತಾನಾಸ್ತೀತಿಸಶಿವಃಸ್ಮೃತಃ ಯಥಾಸರ್ವಮೃಗಾಣಾಂಚಹಿಂಸಕೋಮೃಗಹಿಂಸಕಃ

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸುವವನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಿಂಹವು ಪ್ರಭುತ್ವ ಹೊಂದಿದುದೋ ಹಾಗೆ.

ಅಸ್ಯಹಿಂಸಾಮೃಗೋನಾಸ್ತಿತತಸ್ಮಾತ್ಸಿಂಹ ಇತೀರಿತಃ ಶಂ ನಿತ್ಯಂಸುಖಮಾನಂದಮಿಕಾರಃ ಪುರುಷಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಗೂ ಅವನಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದುದಿಲ್ಲ, ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವನನ್ನು ಸಿಂಹ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; 'ಶ' ಎಂದರೆ ಸದಾ ಸುಖ ಮತ್ತು ಆನಂದ, 'ಮ' ಎಂದರೆ ಪುರುಷನು.

ವಕಾರಃ ಶಕ್ತಿರಮೃತಂಮೇಲನಂಶಿವ ಉಚ್ಯತೇ ತಸ್ಮಾದೇವಂಸ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ಶಿವಂಕೃತ್ವಾರ್ಚಯೇಚ್ಛಿವಮ್

'ವ' ಎಂದರೆ ಶಕ್ತಿ, ಅಮೃತ, ಮತ್ತು ಐಕ್ಯ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೀಗೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಶಿವನಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಮಾದುದ್ಧೂಲನಂಪೂರ್ವಂ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರಂಧಾರಯೇತ್ಪರಮ್ ಪೂಜಾಕಾಲೇಹಿಸಜಲಂಶುದ್ಧ್ಯರ್ಥಂನಿರ್ಜಲಂಭವೇತ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ಬೂದು ಹಚ್ಚುವ ಮೊದಲು ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ಧರಿಸಬೇಕು; ಪೂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿಯೂ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಧರಿಸಬಹುದು.

ದಿವಾವಾ ಯದಿವಾರಾತ್ರೌನಾರೀವಾಥನರೋಪಿವಾ ಪೂಜಾರ್ಥಂಸಜಲಂಭಸ್ಮತ್ರಿಪುಂಡ್ರೇಣೈವಧಾರಯೇತ್

ಹಗಲಿರಲು ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ, ಮಹಿಳೆ ಅಥವಾ ಪುರುಷ, ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಪೂಜೆಗೆ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಬೂದಿನ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು.

ತ್ರಿಪುಂಡ್ರಂಸಜಲಂಭಸ್ಮಧೃತ್ವಾಪೂಜಾಂಕರೋತಿಯಃ ಶಿವಪೂಜಾಂಫಲಂಸಾಂಗಂತಸ್ಯೈವಹಿಸುನಿಶ್ಚಿತಮ್

ಯಾರು ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಬೂದಿನ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಶಿವಪೂಜೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಭಸ್ಮವೈಶಿವಮಂತ್ರೇಣಧೃತ್ವಾಹ್ಯತ್ಯಾಶ್ರಮೀಭವೇತ್ ಶಿವಾಶ್ರಮೀತಿಸಂಪ್ರೋಕ್ತಃ ಶಿವೈಕಪರಮೋಯತಃ

ಶಿವಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಬೂದು ಧರಿಸಿದವನು ನಿಜವಾದ ಆಶ್ರಮಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಶಿವಾಶ್ರಮಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಶಿವನೊಬ್ಬನಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿದ್ದಾನೆ.

ಶಿವವ್ರತೈಕನಿಷ್ಠಸ್ಯನಾಶೌಚಂನಚಸೂತಕಮ್ ಲಲಾಟೇ ಽಗ್ರೇಸಿತಂಭಸ್ಮತಿಲಕಂಧಾರಯೇನ್ಮೃದಾ

ಶಿವವ್ರತಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ನಿಷ್ಠನಾದವನು ಅಶೌಚ ಅಥವಾ ಸೂತಕವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಯ ಭಸ್ಮದಿಂದ ತಿಲಕವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಹಸ್ತಾದ್ಗುರುಹಸ್ತಾದ್ವಾಶಿವಭಕ್ತಸ್ಯಲಕ್ಷಣಮ್ ಗುಣಾನ್ರುಂಧ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತೋಗುರುಶಬ್ದಸ್ಯವಿಗ್ರಹಃ

ತಾನು ಅಥವಾ ಗುರುವು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಈ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರೆ, ಅದು ಶಿವಭಕ್ತನ ಗುರುತು. ಇದು ಗುಣಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದೇ 'ಗುರು' ಎಂಬ ಶಬ್ದದ ಅರ್ಥ.

ಸವಿಕಾರಾನ್ರಾಜಸಾದೀನ್ಗುಣಾನ್ರುಂಧೇವ್ಯಪೋಹತಿ ಗುಣಾತೀತಃ ಪರಶಿವೋಗುರುರೂಪಂಸಮಾಶ್ರಿತಃ

ಅವನು ರಜೋಗುಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುಣಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಪರಮ ಶಿವನು ಗುರು ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಾನೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಗುಣತ್ರಯಂವ್ಯಪೋಹ್ಯಾಗ್ರೇಶಿವಂಬೋಧಯತೀತಿಸಃ ವಿಶ್ವಸ್ತಾನಾಂತುಶಿಷ್ಯಾಣಾಂಗುರುರಿತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಮೊದಲು ಶಿವನನ್ನು ಅರಿವು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಂಬಿಕೆಯಿರುವ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಅವನು 'ಗುರು' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ಗುರುಶರೀರಂತುಗುರುಲಿಂಗಂಭವೇದ್ಬುಧಃ ಗುರುಲಿಂಗಸ್ಯಪೂಜಾತುಗುರುಶುಶ್ರೂಷಣಂ ಭವೇತ್

ಆದ್ದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗುರುನ ದೇಹವನ್ನೇ ಗುರುಲಿಂಗ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗುರುನ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಗುರುಲಿಂಗದ ಪೂಜೆ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರುತಂಕರೋತಿಶುಶ್ರೂಷಾಕಾಯೇನಮನಸಾಗಿರಾ ಉಕ್ತಂ ಯದ್ಗುರುಣಾಪೂರ್ವಂ ಶಕ್ಯಂವಾ ಽಶಕ್ಯಮೇವವಾ

ತಾನು ಕೇಳಿದುದನ್ನೂ, ಗುರುವು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದುದನ್ನೂ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೂ ಅಥವಾ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಶಿಷ್ಯನು ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಾತಿನಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಕರೋತ್ಯೇವಹಿಪೂತಾತ್ಮಾಪ್ರಾಣೈರಪಿಧನೈರಪಿ ತಸ್ಮಾದ್ವೈಶಾಸನೇಯೋಗ್ಯಃ ಶಿಷ್ಯ ಇತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ

ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಇದನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಧನದಿಂದಲೂ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ದೀಕ್ಷೆಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಶಿಷ್ಯನು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಶರೀರಾದ್ಯರ್ಥಕಂಸರ್ವಂಗುರೋರ್ದತ್ತ್ವಾಸುಶಿಷ್ಯಕಃ ಅಗ್ರಪಾಕಂನಿವೇದ್ಯಾಗ್ರೇಭುಂಜೀಯಾದ್ಗುರ್ವನುಜ್ಞಯಾ

ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗುರುಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಿಷ್ಯನು, ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಗುರುನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ತಿನ್ನಬಹುದು.

ಶಿಷ್ಯಃಪುತ್ರ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸದಾಶಿಷ್ಯತ್ವಯೋಗತಃ ಜಿಹ್ವಾಲಿಂಗಾನ್ಮಂತ್ರಶುಕ್ರಂಕರ್ಣಯೋನೌನಿಷಿಚ್ಯವೈ

ಶಿಷ್ಯನು ಸದಾ 'ಪುತ್ರ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಶಿಷ್ಯತ್ವದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ. ನಾಲಿಗೆ, ಲಿಂಗ, ಮಂತ್ರ, ವೀರ್ಯ, ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಗರ್ಭ—all consecrated.

ಜಾತಃಪುತ್ರೋಮಂತ್ರಪುತ್ರಃಪಿತರಂಪೂಜಯೇದ್ಗುರುಮ್ ನಿಮಜ್ಜಯತಿಪುತ್ರಂವೈಸಂಸಾರೇಜನಕಃಪಿತಾ

ಪುತ್ರನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಮಂತ್ರಪುತ್ರನು ಗುರುನನ್ನು ತಂದೆಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ತಂದೆ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸಂತಾರಯತಿಸಂಸಾರಾದ್ಗುರುರ್ವೈಬೋಧಕಃ ಪಿತಾ ಉಭಯೋರಂತರಂಜ್ಞಾತ್ವಾಪಿತರಂಗುರುಮರ್ಚಯೇತ್

ಗುರುನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಸಂಸಾರದಿಂದ ಪಾರಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಇಬ್ಬರ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಗುರುನನ್ನು ತಂದೆಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅಂಗಶುಶ್ರೂಷಯಾಚಾಪಿ ಧನಾದ್ಯೈಃ ಸ್ವಾರ್ಜಿತೈರ್ಗುರುಮ್ ಪಾದಾದಿಕೇಶಪರ್ಯಂತಂಲಿಂಗಾನ್ಯಂಗಾನಿಯದ್ಗುರೋಃ

ತಾನೇ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಧನ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ, ಗುರುನ ಪಾದದಿಂದ ಕೂದಲಿನವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಧನರೂಪೈಃ ಪಾದುಕಾದ್ಯೈಃ ಪಾದಸಂಗ್ರಣಾದಿಭಿಃ ಸ್ನಾನಾಭಿಷೇಕನೈವೇದ್ಯೈರ್ಭೋಜನೈಶ್ಚಪ್ರಪೂಜಯೇತ್

ಧನ, ಪಾದುಕಾ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ, ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಸ್ನಾನ, ಅಭಿಷೇಕ, ನೈವೇದ್ಯ ಮತ್ತು ಭೋಜನದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಗುರುಪೂಜೈವಪೂಜಾಸ್ಯಾಚ್ಛಿವಸ್ಯಪರಮಾತ್ಮನಃ ಗುರುಶೇಷಂತುಯತ್ಸರ್ವಮಾತ್ಮಶುದ್ಧಿಕರಂಭವೇತ್

ಗುರುಪೂಜೆ ಎಂದರೆ ಪರಮಾತ್ಮ ಶಿವನ ಪೂಜೆಯೇ. ಗುರುನಿಂದ ಉಳಿದದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಗುರೋಃಶೇಷಃಶಿವೋಚ್ಛಿಷ್ಟಂಜಲಮನ್ನಾದಿನಿರ್ಮಿತಮ್ ಶಿಷ್ಯಾಣಾಂಶಿವಭಕ್ತಾನಾಂಗ್ರಾಹ್ಯಂಭೋಜ್ಯಂಭವೇದ್ದ್ವಿಜಾಃ

ಗುರುನ ಉಳಿದ ನೀರು, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳು ಶಿವನ ಉಚ್ಚಿಷ್ಟವೆಂದು ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಶಿವಭಕ್ತರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಗುರ್ವನುಜ್ಞಾವಿರಹಿತಂಚೋರವತ್ಸಕಲಂಭವೇತ್ ಗುರೋರಪಿವಿಶೇಷಜ್ಞಂಯತ್ನಾದ್ಗೃಹ್ಣೀತವೈಗುರುಮ್

ಗುರುನ ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಅದು ಕಳ್ಳತನದಂತೆಯೇ. ಆದರೆ ಗುರುನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದುದನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

ಅಜ್ಞಾನಮೋಚನಂಸಾಧ್ಯಂವಿಶೇಷಜ್ಞೋಹಿಮೋಚಕಃ ಆದೌಚವಿಘ್ನಶಮನಂಕರ್ತವ್ಯಂಕರ್ಮಪೂರ್ತಯೇ

ವಿಶೇಷಜ್ಞನು ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಲು ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬೇಕು.

ನಿರ್ವಿಘ್ನೇನಕೃತಂಸಾಂಗಂಕರ್ಮವೈಸಫಲಂ ಭವೇತ್ ತಸ್ಮಾತ್ಸಕಲಕರ್ಮಾದೌವಿಘ್ನೇಶಂ ಪೂಜಯೇದ್ ಬುಧಃ

ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸರ್ವಬಾಧಾನಿವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಂಸರ್ವಾನ್ದೇವಾನ್ಯಜೇದ್ಬುಧಃ ಜ್ವರಾದಿಗ್ರಂಥಿರೋಗಾಶ್ಚಬಾಧಾಹ್ಯಾಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಾಮತಾ

ಎಲ್ಲ ಬಾಧೆಗಳು ದೂರವಾಗಲೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಜ್ವರ, ಗಟ್ಟ lump, ರೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಆತ್ಮ ಸಂಬಂಧಿ ಬಾಧೆಗಳಿಗೆ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.

ಪಿಶಾಚಜಂಬುಕಾದೀನಾಂವಲ್ಮೀಕಾದ್ಯುದ್ಭವೇತಥಾ ಅಕಸ್ಮಾದೇವಗೋಧಾದಿಜಂತೂನಾಂಪತನೇಪಿಚ

ಪಿಶಾಚಿ, ನರಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಕಷ್ಟಗಳು, ಇರುವೆ ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಆಗುವ ತೊಂದರೆಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಹಠಾತ್ ಗೋದಿಲಿ ಅಥವಾ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬಿದ್ದು ತೊಂದರೆ ಉಂಟಾದಾಗ ಕೂಡ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಗೃಹೇಕಚ್ಛಪಸರ್ಪಸ್ತ್ರೀದುರ್ಜನಾದರ್ಶನೇಪಿಚ ವೃಕ್ಷನಾರೀಗವಾದೀನಾಂಪ್ರಸೂತಿವಿಷಯೇಪಿಚ

ಮನೆಗೆ ಕಪ್ಪೆ, ಹಾವು, ಕೆಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣು ಅಥವಾ ದುಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಮರ, ಹೆಣ್ಣು, ಹಸು ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆರಿಗೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇದನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ಭಾವಿದುಃಖಂಸಮಾಯಾತಿತಸ್ಮಾತ್ತೇಭೌತಿಕಾಮತಾ ಅಮೇಧ್ಯಾ ಶನಿಪಾತಶ್ಚಮಹಾಮಾರೀತಥೈವಚ

ಮುಂದೆ ದುಃಖ ಬರುವ ಸೂಚನೆಗಳು ಕಂಡುಬಂದಾಗ, ಅವು ಭೌತಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಆಗಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅಶುದ್ಧತೆ, ಶನಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ರೋಗಗಳು ಕೂಡ ಇದಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ.