ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕೇಳು, ಮಹರ್ಷಿಯವರೇ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು. ದಯೆಯಿಂದ, ಭಕ್ತನಿಗೆ ಆಂತರಿಕ ಸ್ವರಾಜ್ಯ ದೊರಕುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಆಂತರಿಕ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ರೂಪಗಳಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಭರ್ಗ ಎಂಬುದು ಪುರುಷಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಭರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ರೂಪವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಗರ್ಭವು ಅಪ್ರಕಟಿತ ಆಂತರಿಕ ವಾಸಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಪುರುಷ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಗರ್ಭವು ಪ್ರಕಟಿತ ಆಂತರಿಕ ವಾಸಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಗರ್ಭವು ಪುರುಷ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಉತ್ಪತ್ತಿಗಾರನು; ಪುರುಷನು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿದಾಗ ಮೊದಲ ಜನನ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕೃತಿ ಪ್ರಕಟಿತವಾದಾಗ ಎರಡನೇ ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ; ಜನನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಜೀವನು ಪುರುಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜನನ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಜನಿಸಿದದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ದೇಹಧಾರಿ ಜೀವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜನನವು ಜೀವವನ್ನು ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು 'ಜೀವ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜನನದ ಬಂಧನವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಜನನದ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. 'ಭಂ' ಎಂಬ ಪದವು ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; 'ಭಗ' ಎಂಬುದು ಮೂಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಪದಗಳ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವಿಕ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಅನುಭವದಿಂದ, ಪ್ರಕೃತಿಯು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. 'ಭಗ' ಎಂಬ ಪದದ ಮೂಲ ಅರ್ಥ ಅನುಭವ; ಇದನ್ನು ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಥವೆಂದು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಖ್ಯ 'ಭಗ' ಪ್ರಕೃತಿ, ಶಿವನು 'ಭಗ'ನ ಧಾರಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಭಗ್ಯವಂತನು ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡಲಾರರು. 'ಭಗ'ನ ಧಾರಿ 'ಭರ್ಗ' ಎಂದೂ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಚಿಹ್ನೆ 'ಭಗ'ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ, ಅಥವಾ 'ಭಗ' ಚಿಹ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿದಾಗ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ perpetual ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ ಇದೆ. ಶಿವನ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಸೂರ್ಯನು ಜಗತ್ತಿನ ನಿರ್ಮಾತಾ, ಆ ಚಿಹ್ನೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಚಿಹ್ನೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಗುರುತು 'ಚಿಹ್ನೆ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಚಿಹ್ನೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುತ್ತದೆ; ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ಸಂಯೋಗವನ್ನು 'ಚಿಹ್ನೆ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಾನು ತನ್ನ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಾಗ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಚಿಹ್ನೆಯ ಕಾರ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿ ಕಳೆದುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜನನದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಚಿಹ್ನೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿವನ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಹದಿನಾರು ಅರ್ಪಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕವಾಗಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವಿಕ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಸೂರ್ಯನ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಜನನ ನಿವಾರಣೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ಮೊದಲ ದಿನ, ಮಹಾ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲ ದಿನ, ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು: ಗೋಮಯ, ಗೋಮೂತ್ರ, ಹಾಲು, ಮೊಸರು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪ. ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಇತ್ಯಾದಿ, ಜೇನು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿನ ರಸವನ್ನು, ಗೋಹಾಲಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಶಬ್ದದ ಚಿಹ್ನೆ ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರ; ನಾದದ ಚಿಹ್ನೆ ಸ್ವಯಂಭೂ; ಬಿಂದುವಿನ ಚಿಹ್ನೆ ಉಪಕರಣ, 'ಮ' ಅಕ್ಷರ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. 'ಉ' ಅಕ್ಷರ ಚಲಿಸುವ ಚಿಹ್ನೆ; 'ಅ' ಗುರುಸ್ವರೂಪ. ಆರು ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಮುಕ್ತಿಯು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಇಲ್ಲ. ಶಿವನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುವವರು ಜನನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಧರಿಸಿದರೆ ಅರ್ಧ ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಕ್ತಿಗೆ, ಭಸ್ಮ ಧರಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ. ಮಂತ್ರ ಜಪದಿಂದ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಕ್ತಿಗೆ; ಪೂಜನೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಶಿವನ ಚಿಹ್ನೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಶಿವನ ಭಕ್ತಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ದ್ವಿಜರೇ. ಮಹರ್ಷಿಯವರೇ, ಈಗ ಪ್ರಣವದ ಮಹತ್ವ, ಆರುಮುಖ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಶಿವಭಕ್ತನ ಪೂಜೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸು ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಯತಿಗಳಿಗೆ, ನೀವು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ; ಮಹಾದೇವನೇ ಈ ಉತ್ತರವನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವನು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ. ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಈಗ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಶಿವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರಣವವನ್ನು ಮಹಾ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಜೀವಿಗೆ ಹೊಸ ದೋಣಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದದು. 'ಪ್ರ' ಅಕ್ಷರವು ಐದು ರೂಪಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಪ್ರಣವವು ನಿಮ್ಮದು, ಇದು ನಿಮಗೆ ಉನ್ನತ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ತಾವು ತಮಗೆ ತಾನು ಜಪಿಸುವವರು, ಯೋಗಿಗಳು, ತಮ್ಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು—ಪ್ರಣವವು ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಹೊಸ ದಿವ್ಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆ ಪ್ರಣವವು ಮಾಯೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ, ಸದಾ ಹೊಸದು, ಪರಮ ಶುದ್ಧ ತತ್ವವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರಣವವನ್ನು ಸದಾ ಹೊಸದಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಣವವನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ. ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಣವವು ಒಂದು ಅಕ್ಷರ; ಸ್ಥೂಲವು ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ. ಸೂಕ್ಷ್ಮವು ಐದು ಶಬ್ದಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಪ್ರಕಟಿತ; ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥೂಲವು ಸ್ಪಷ್ಟ ಶಬ್ದಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿತವಾಗಿದೆ. ಜೀವಂತ ಮುಕ್ತಿಗೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮವೇ ಎಲ್ಲಾ ತತ್ವಗಳ ಸಾರ; ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ತಾನು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರೆಗೆ. ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದಾಗ, ಶಿವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಮಂತ್ರ ಜಪದಿಂದ ಮಾತ್ರವೂ, ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗುವುದು ಖಚಿತ. ೩೬ ಕೋಟಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಏಕ್ಯವು ಖಚಿತ; ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಣವವು ದ್ವೈತವಾಗಿದೆ, ಚಿಕ್ಕದು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ವಿಭಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು 'ಅ', 'ಉ', 'ಮ', ಬಿಂದು ಮತ್ತು ನಾದದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಪ್ರಮಾಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಯೋಗಿಗಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ; ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಣವವು ಮೂರು ತತ್ವಗಳ ಸಾರ, 'ಮ' ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ 'ಮ' ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿವೆ, ಅದು ತ್ರಿವಿಧ ಸ್ವರೂಪ; ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಪಾಪಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಭೂಮಿ, ವಾಯು, ಆಕಾಶ, ಅಗ್ನಿ, ನೀರು ಮತ್ತು ಹತ್ತಾರು ದಿಕುಗಳಿಂದ ಹತ್ತಾರು ಶಬ್ದಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ; ಇವು ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೂಲಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಶಿವನ ಚಿಹ್ನೆ, ಪ್ರಣವ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.