ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸಂಶಯದಿಂದ ಗುರುವರ್ಯನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಕೇಳಿದರು. ಗುರುವು ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಗುರುಗಳಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಕರ್ಮಗಳು ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಇದನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಬಂಧುಗಳು ಅಥವಾ ರಾಜರಿಂದ ಭಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಶ್ರದ್ಧೆ ಕಡಿಮೆ ಮಟ್ಟದದು. ಆದರೂ ಯಾರ ಬಳಿ ಏನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಬಡವನಾದರೂ ಶಬ್ದದಿಂದ ಅಥವಾ ಕರ್ಮದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಶಬ್ದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಂತ್ರ, ಸ್ತೋತ್ರ, ಜಪದಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು. ದೇಹಪೂಜೆಗೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ವ್ರತಾದಿಗಳು ಉದಾಹರಣೆ. ಯಾರೇನು ಕೊಟ್ಟರೂ, ಅದು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಹೆಚ್ಚುವಾದರೂ, ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಭೋಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಾನವನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡಬೇಕು; ತಾನು ಸೇರಿದ ವರ್ಣದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ದೇವತೆಗಳ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲ ದೊರಕುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಣಾಭಾವದಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮೋಕ್ಷಫಲವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಯಾವನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ ಅಥವಾ ಸದಾ ಕೇಳುತ್ತಾನೋ ಅವನಿಗೆ ಸಮ್ಯಕ್ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದರು: "ಪ್ರಭು, ಮಣ್ಣಿನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ವಿಧಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳು ಪೂರೈಸಲಾಗುತ್ತದೆ." ಗುರುವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳಿದರು: "ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೀಯ. ಇದು ಎಲ್ಲ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸದಾ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಮರಣವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ, ಕಾಲಮೃತ್ಯುವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ಪತ್ನಿ, ಪುತ್ರ, ಧನ, ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ." "ಎಲ್ಲ ಆಹಾರ, ಭೋಗ, ವಸ್ತ್ರ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಇದರಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಣ್ಣಿನ ವಿಗ್ರಹದ ಪೂಜೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಈ ಹಕ್ಕು ಇದೆ. ನದಿಯಿಂದ, ಕೆರಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಬಾವಿಯಿಂದ ಮಣ್ಣು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಸುಗಂಧದ ಪುಡಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಒರೆದು, ಹಾಲಿನಿಂದ ಕಲಸಿಕೊಂಡು ಕೈಯಿಂದ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು." "ವಿಗ್ರಹವು ಎಲ್ಲ ಅಂಗಾಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ನಂತರ ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಸದಾ ಗಣೇಶ, ಸೂರ್ಯ, ವಿಷ್ಣು, ಮಾತೃ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಿವಲಿಂಗದ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಹದಿನಾರು ಉಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಹೂವಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ, ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಬೇಕು." "ಅರ್ಪಣೆಗೆ ಅನ್ನಭಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಕುಡವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಕುಡವ ಪ್ರಮಾಣ, ಮಾನವರಿಗೆ ಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರಮಾಣ, ದೇವರಿಗೆ ಮೂರು ಪ್ರಸ್ಥ, ಸ್ವಯಂಭುವಿಗೆ ಐದು ಪ್ರಸ್ಥ ಯೋಗ್ಯ. ಇಷ್ಟು ನೀಡಿದರೆ ಪೂರ್ಣ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಇನ್ನೂ ಎರಡು-ಮೂರು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಸಾವಿರ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ, ದ್ವಿಜನು ಸತ್ಯ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಮಾಣವು ಹನ್ನೆರಡು ಅಂಗುಲ, ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಎರಡರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಇರಬಹುದು." "ಒಂದು ಅಂಗುಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಮೂರು ಐದುಗಳ ಗುಂಪು. ಕಬ್ಬಿಣ ಅಥವಾ ಮರದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು 'ಶಿವ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಎಂಟನೇ ಭಾಗ ಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ಪ್ರಸ್ಥ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದು ನಾಲ್ಕು ಕುಡವ, ಹತ್ತು ಪ್ರಸ್ಥ, ನೂರು ಪ್ರಸ್ಥ, ಸಾವಿರ ಪ್ರಸ್ಥ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ." "ನೀರು, ಎಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಸುಗಂಧದ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ಮಾನವ, ಋಷಿ, ಸ್ವಯಂಭುಗಳಿಗೆ ಈ ಮಹಾಪೂಜೆಯ ವಿಧಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿ, ಸುಗಂಧದಿಂದ ಪುಣ್ಯ, ಅನ್ನನೈವೇದ್ಯದಿಂದ ಆಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿ, ಧೂಪದಿಂದ ಇಚ್ಛಾಪೂರ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ದೀಪದಿಂದ ಜ್ಞಾನ, ತಂಬೂಲದಿಂದ ಭೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಆರು ವಿಧದ ಉಪಚಾರಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು." "ನಮನ ಮತ್ತು ಪಠಣ ಎರಡೂ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ; ಪೂಜೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೋಗ ಅಥವಾ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಇದನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೊದಲಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಪ್ರತಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಅವನಿಗೆ ತಕ್ಕ ಲೋಕ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮಧ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಭೋಗಿಸಬಹುದು. ಆ ಭೇದಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳು." "ವಿಘ್ನೇಶನನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಿತ ವಸ್ತುಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶುಕ್ರವಾರ ಅಥವಾ ಶ್ರಾವಣ, ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ಥಿಯಲ್ಲಿ. ವೈದ್ಯನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ಧನುರ್ಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನೇಶನನ್ನು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನೂರು ಅಥವಾ ಸಾವಿರ ಪೂಜೆಗಳಿದ್ದರೆ, ಅಷ್ಟೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು." "ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಪೂಜೆ ಪುರುಷರಿಗೆ ಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಿತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸದಾ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ದುಷ್ಟಫಲಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ವಾರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವಾದಿ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆ ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ತಿಥಿ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಯೋಗಗಳ ಫಲಪ್ರದ ಪೂಜೆಗೆ ಇದು ಆಧಾರ." "ಹಾಗೆಯೇ, ಏರಿಕೆ-ಇಳಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿ; ಸೂರ್ಯೋದಯದಿಂದ ಸೂರ್ಯೋದಯವರೆಗೆ ದಿನವು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಆಧಾರ. ತಿಥಿ ಮತ್ತು ಇತರ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಪೂಜೆಯಿಂದ ಪುರುಷರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಮೊದಲ ಭಾಗ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ಲಾಘ್ಯ. ನಂತರದ ಭಾಗ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಶ್ಲಾಘ್ಯ; ತಿಥಿಯು ಸೂರ್ಯೋದಯದವರೆಗೆ ಇದ್ದರೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು." "ದೇವತೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ನಕ್ಷತ್ರಾದಿ ಶುಭಕಾಲವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ, ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ, ಪಠಣ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಉದ್ದೇಶಿತ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಿದರೆ, ಭೋಗಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಫಲಸಿದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ." "'ಪೂಜೆ' ಎಂಬ ಪದವು ಲೋಕಿಕ ಮತ್ತು ವೇದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಅದು ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಇಚ್ಛಿತ ಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ನಿಯತ ಮತ್ತು ವೈಶೇಷಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ, ನಿಯತಕರ್ಮವನ್ನು ದಿನವೂ, ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು." "ಪ್ರತಿ ಕರ್ಮದ ಫಲ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪಾಪಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಮಹಾಗಣಪತಿಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ಥಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಪಕ್ಷಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ಪಕ್ಸಭೋಗಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಚತುರ್ಥಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರೆ ತಿಂಗಳ ಫಲ ದೊರಕುತ್ತದೆ." ಈ ರೀತಿ ಗುರುವು ಪೂಜೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆಯ ಫಲವು ಲೋಕೋತ್ತರವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಇದು ಬಹುಪಾವನ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದರು.