ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ದಿನ, ಧರ್ಮದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಶ್ರುತಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. "ಯಾವುದೇ ಪುಣ್ಯ ಅಥವಾ ಪಾಪವು ಇದ್ದರೂ," ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು, "ಅದು ತತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ಶರೀರದ ವಿಭಿನ್ನತೆಯ ಅನುಸಾರ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳ, ಕಡಿತ ಮತ್ತು ನಾಶವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ." ಅಧರ್ಮವು ಹಿಂಸೆಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಧರ್ಮವು ಸುಖದ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ. ಅಧರ್ಮದಿಂದ ದುಃಖ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಸುಖ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನ ಇದ್ದರೂ ದುಷ್ಟಾಚರಣೆಯಿಂದ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಶುದ್ಧಾಚರಣೆಯಿಂದ ಸುಖ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸುಖ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಬೇಕು. ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕುಟುಂಬದ ನಾಲ್ಕು ಜನರಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರೆ, ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಆಚರಿಸಿದರೂ ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಸಾವಿರ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ದೇವತೆಯ ಗೌರವಕ್ಕೆ ದಾನ ನೀಡಿದಾಗ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಜ್ಞಾನಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಇಂದ್ರ ಲೋಕವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ದಾನವನ್ನು ಯಾವ ದೇವತೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ದೇವತೆಯ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ವೇದಜ್ಞರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಧನವಿಲ್ಲದವರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಬೇಕು. ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವ್ಯಯವಾದ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂಪಾದಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶುದ್ಧ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು: ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು, ಭಿಕ್ಷೆ ಅಥವಾ ಅತಿಯಾದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ತೊರೆಯದೆ. ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಬಲದಿಂದ, ವೈಶ್ಯನು ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಪಶುಪಾಲನದಿಂದ ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗಳಿಸಿ, ಅದನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು. ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗುರುನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮೋಕ್ಷ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಮೋಕ್ಷದಿಂದ ಸ್ವರೂಪದ ಅರಿವು ಮತ್ತು ಪರಮಾನಂದ ಅನುಭವ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಧರ್ಮಶೀಲರ ಸಹವಾಸದಿಂದ, ಜನರಿಗೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಗೃಹಸ್ಥನು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು, ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾವ ಪಲಗಳು, ಧಾನ್ಯಗಳು ಲಭ್ಯವೋ, ಅವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ನೀರನ್ನು ಸದಾ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಆಹಾರ, ಹಸಿವನ್ನು ಮತ್ತು ರೋಗವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು; ಕ್ಷೇತ್ರ, ಧಾನ್ಯ, ಪಾಕವಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಆಹಾರಗಳನ್ನೂ ಕೂಡಾ. ದಾನ ಮಾಡಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಮತ್ತು ಕೇಳುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಅವಧಿಗೆ ಅರ್ಧ ಪುಣ್ಯ ದಾನಕಾರತಿಗೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವರು ಪಾಪದಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ರೌರವ ನరకಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬೇಕು: ಧರ್ಮವೃದ್ಧಿಗೆ, ಸ್ವಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ಸ್ವಂತಿಗಾಗಿ; ನಿತ್ಯ, ನಿಯಮಿತ, ಕಾಮ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಧರ್ಮದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಶಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವರು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೆ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮೀಸಲಿಡಬೇಕು; ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಮಿತವಾಗಿ, ಮೀಸಲಾದ ಭಾಗದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು; ಸದಾ ಲಾಭವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕೃಷಿಯಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಶಮಾಂಶವನ್ನು ಪಾಪ ಶುದ್ಧಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಉಳಿದ ಭಾಗದಿಂದ ಧರ್ಮಾದಿ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ರೌರವಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಥವಾ, ದುಷ್ಟಚಿಂತನೆ ಇದ್ದರೆ ನಾಶವು ಖಚಿತ; ಆದರೆ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿ ಇದ್ದರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆರನೇ ಭಾಗವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಶುದ್ಧ ಸ್ವೀಕೃತಿಗೆ, ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಠಾತ್ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದರೆ, ಅರ್ಧವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅನುಚಿತ ದಾನಗಳು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದ ದಾನಗಳನ್ನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಬೇಕು; ಸ್ವಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಆಹ್ವಾನ ಬಂದಾಗ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾವುದು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೋ, ಅದನ್ನು ಸದಾ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಕೇಳಿದ ದಾನ ನೀಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಋಣಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇತರರ ದೋಷಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಬಾರದು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ ಅಥವಾ ಕಂಡ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು. ಪಂಡಿತನು ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಕೋಪ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು; ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸಂಧ್ಯಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅಗ್ನಿಗೆ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ, ನಿಯಮದಂತೆ, ಅಕ್ಕಿ, ಧಾನ್ಯ, ತುಪ್ಪ, ಹಣ್ಣು, ಮೂಲ ಅಥವಾ ಇತರೆ ಹೋಮದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪಾಕವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು, ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ನಿಯಮದಂತೆ ತಯಾರಿಸಬೇಕು; ಅರ್ಪಣೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮುಖ್ಯ ಹೋಮವನ್ನು ಕನಿಷ್ಠ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದು ನಿತ್ಯ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಂಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು perpetual ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಅಥವಾ, ಜಪ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ, ಸ್ವಪರಿಹಾರ ಅಥವಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸುವವರು ನಿಯಮದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದೇವಪೂಜೆಗೆ ಸದಾ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರಬೇಕು. ಅಗ್ನಿಪೂಜೆಗೆ, ಗುರುಪೂಜೆಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ತೃಪ್ತಿಗೆ ಸದಾ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುವವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. "ಓ ಸ್ವಾಮೀ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯ, ದೇವಯಜ್ಞ, ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞ, ಗುರುಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ತೃಪ್ತಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ," ಎಂದು ಕೇಳಲಾಯಿತು. ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾದ ದ್ರವ್ಯವು ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಇಂಧನದ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು ನಿಯಮವಾಗಿದೆ. ಇಂಧನದ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಇಡುವುದು, ಪ್ರಥಮ ವ್ರತಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಗೃಹಸ್ಥ, ವಾನಪ್ರಸ್ಥ, ಯತಿಗಳಿಗೆ, ಉಪಾಸನ ಸಂಸ್ಕಾರವರೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ವಾನಪ್ರಸ್ಥರು ಮತ್ತು ಯತಿಗಳಿಗೆ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ವಂತೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಅವರಿಗೆ ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಮಿತವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸುವುದು ಅರ್ಪಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಉಪಾಸನ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ, ರಕ್ಷಿಸಿ, ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವುದು ನಿತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಗ್ನಿ ಸ್ವಂತೊಳಗೆಯಾದರೂ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ದೈವಿಕ ಆದೇಶದಂತೆ ಇರಬಹುದು; ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತೊರೆಯುವ ಭಯ ಇದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಸ್ವಂತೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಜೆಯ ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯ ಅರ್ಪಣೆಯು ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವು ಸೂರ್ಯೋದಯ ನಂತರ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದವರು ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೇವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಕವಾದ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು, ಚೌಲಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು, ಗೃಹಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ದ್ವಿಜನು ದೇವತೆಗಳ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞವನ್ನು ಒಂದು ಬಾರಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞ, ವೇದಪಾಠವು ಅದರ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ, ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಪೂಜೆ, ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಾಚರಣೆ ಮೂಲಕ, ಸುಖ, ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಶ್ರುತಿ ವಿವರಿಸಿತು.